22136 resultaten.
De verleiders dans
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.066 Elke dag dan kruipt de tijd,
Van s'ochtends tot s'avonds snel voorbij,
Maar als de maan dan aan de hemel staat,
Dan ligt de tijd stilletjes aan mijn zij.
Want als ik dan weer terugdenk,
Aan de mooiste tijden van mijn leven,
Dan lijkt het echt net gisteren,
Onze liefde had geschiedenis geschreven.…
VREDE VIEREN...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 We zullen
vrede vieren
muziek maken
en danspassen
Zonder van
onze plaats te komen
zullen we
vrede vieren
Het zal ieder
aansteken
als goede geesten
uit flessen
We trekken
wijze lessen
uit het verleden
naar wij hopen
De tijd
laten we niet
verlopen,vier vrede
in godsnaam:vier vrijheid.…
Waar de tijd blijft (prozagedicht)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
818 Waar de tijd blijft? de tijd was er
aldoor, wij waren in de onbewuste wakken niet bij de tijd.…
Flora
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
679 Het gezicht met een reinigende lotion bewerkt
daarna wat regenerende olie opgedaan
De koude handen in mijn warme genomen
tot je klaarwakker was gestreeld
Je wilde naar huis, je sprak het duidelijk uit
maar daar kon ik niet voor je zorgen
Bij het afscheid hield je mijn handen vast
maar ik kon niet blijven, wel zeggen dat…
slotstuk
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.130 avond tikt voorbij
finale zwelt glorieus
het einde doemt op
senryu…
Distichon 6 Autobiografie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Steeds heb ik in mij gemeanderd.
Steeds ben ik in mijzelf veranderd.…
Zo zag?
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
808 Er zijn dagen met zonnestralen
de regen die tikt tegen onze ramen
onweer, geeft jouw gevoel zo weer
de liefde die het zo mooi kan vertalen
ons leven, waren we nu maar even samen
hand in hand lopend langs het meer!
Het leven, waar jij ook mijn zonnetje was
in vele dingen denk ik zo even aan jou
het praten en ook je spontane gulle lach
die…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 ik herinner mij duizend en één woorden-
ze vliegen in mijn oren en flitsen voor mijn ogen
alsof de donkere nacht me meeneemt.
ik val vanaf de hoogste toren die ik ken
zo de diepte in en vang mijn eigen gedachten.
soms zou ik willen zweven als een vogel
dan zou ik mij vrijer dan vrij voelen-
kan ik eindelijk beseffen hoe het is
samen met…
wildebeest van onrust
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
602 opnieuw besluipt het
wildebeest van onrust
de poorten van mijn ziel
en maakt zich in mijn botten breed
jaagt grenzeloos verlangen
voor de secondewijzer uit
tikt de dagen voorbij
laat je drijven - tikt ze
ga maar mee
op golven van passie en zee
geef je over aan aarde en vuur
op' t kompas van je hartstocht
zolang als je adem je draagt…
Dank zij jou!
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.053 Dank zij jou!
Dank zij jou, durf ik weer te leven
een wereld die ik nu anders leer kennen
de moed die me zo werd terug gegeven
dat, maakt het aan andere dingen te wennen.
Een arm om je heen een fijn gevoel
van rust,warmte en ook geborgenheid
het helpt me streven naar een doel
wat je heb je me met woorden verblijdt.
Kort, maar heerlijk…
Geest alleen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
603 Omringd door geschilderde geesten
om het duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
in mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen, met jou in de nacht
blijf ik met mijn geest alleen, niemand wacht
tijd raast voort, vaak ongehoord.…
Deadline
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Vandaag is het weer deadline-dag.
Zo'n dag die niet meer over mag.
Net zoals gister. Laat ze gaan,
die dagen met hun doodlijnwaan!…
Zomerdag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.346 Zomaar een zondag,
een zuchtje wind, een vleugje wolk
van ergens naar ergens.
Zomaar een middag,
waarop niets anders hoeft dan
wat wachten op de avond.…
reisadvies
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
957 heb de tijden
in je spoorboekje
iets aangepast
zodat je wat
meer tijd hebt
voor de juiste overstap
naar het goede spoor
ik zal er staan…
Repeterend verleden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
868 Gisteren blijkt verder weg
dan toen die dag op school
en andere herinneringen
even verjongen ze de oude geest
die steeds meer vernauwt
tot een repeterend verleden
de paden terug naar het heden
blijken verzande sporen
dwaalwegen in de tijd
die stilaan terugloopt
naar een eeuwige jeugd…
een rode streep door alles
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
732 wijs zijn geworden
van somber naar vrolijk
eigenlijk opnieuw geboren
onder het toezien van de geheimen der koning vink
door vuurrode letters verblind
is de waarheid niet verloren gegaan
een onbeschreven blad
als een vat vol drank
gissen en slissen
zoemen en bloeden
vergeven en spelen
de kunst en haar rede
tot het vallen stopt
als de tijd…
De zandloper is omgedraaid
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
897 De zandloper is omgedraaid en
je weet het niet, of je doet
alsof je het niet weet. De zomer-
bloemen zijn zo mooi en vertellen iets
anders. Dat ze willen kleuren en
geuren ; de mensen verheugen met licht.
Toch gaan de uren voorbij, de dagen
waarop je aan weinig anders denkt dan
dat het zomer is en dat je mag genieten.
De zandloper is echter…
Verblijd u
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
704 Verblijd u te allen tijd
Want God is goed
In alles wat Hij doet
Hij, die ons leven leidt.
Verblijd u in de Heer
Want Zijn macht is ongekend
En Zijn liefde is onbegrensd
Zijn goedheid keert steeds weer.
Verblijd u in de Heer, elke dag
Wil Hem danken voor al het goede
O, Heer, neem ons op in Uw hoede
Wij prijzen U met diep ontzag.…
Omkering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
738 Het zijn eindige tijden
era’s kukelen over de rand
van de afgrond
so long buddy, doe ze de groeten
als ik me straks omdraai
- niet alleen, nooit alleen –
stonden wij met onze rug naar de toekomst.…
samen of alleen?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
809 Tijd vliegt maar waarheen?
Gaan we samen of alleen?
Neem me mee - daarheen…
Als stervelingen zingen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
809 Als stervelingen zingen
lijkt het of alle dingen,
bezield door zuiverheid,
ontstijgen aan de tijd.…
mooi geweest - senryu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
667 voorbije dagen
verwaaien als bladeren
kleurrijk in herfstzon…
MENTALITEIT
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
737 Muur geschonden
bont geschilderd
uiting
van mentaliteit
is te zien
nooit meer
te horen
het is een teken
van de tijd
aan de wand…
Biografie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
904 De slagen ontweken
De spieren verkrampt
Verschrikking verstreken
Het leven verdampt…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.
Ik had in mij zoveel weerbarstig roest
Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden,
Het vertrouwen.…
vandaag en morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 de tijd,
ingehaald door
het verdriet
de tijd
doet er niet toe
een lach ligt bezonken
de tijd,
ingehaald door
vandaag en morgen…
snerttijd
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
667 als een ongeschoren kinnebakkus
stoppelt het geradbraakte land
waar klamme wolken winterkoud
door het vale zonlicht weerkaatsen
in volgelopen diepgetrokken sporen
een strakke reiger spietst zijn prooi
en blubbert het met smaak in ‘t zuur…
Twee vrienden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.673 Hun glimlach verbindt de barstjes
uit een lang en liefdevol bestaan
Toch worden banden losser dan tevoren
overeenstemming is een eigen weg gegaan
hoeft niet te worden uitgesproken
Lichte gebreken worden niet meer opgelapt
met woorden of met eenvoudige gebaren
een aanraking, het krullen van een neus
Zij rouwen in het geheim over de jaren
over…
Op
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
793 Ik kijk de seconden na
Één voor één verdwijnen ze
zo snel als ze gekomen zijn
De klokt die blijft maar tikken
Toch doet me dat geen pijn
Ik kijk de uren na
Ze komen en ze gaan
maar ik zal ze niet stoppen
Ondanks mijn goed verstand
Blijft de tijd me foppen
Ik kijk de dagen na
En de dagen worden weken
Maar ik zie geen verschil
Ik…
De verstrengeling van engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
766 Ik lach het buiten uit dat in mij wil
Het reine deel dat leeft van u, vernielen:
Mijn leed, uw beeld staat immers eeuwig stil,
Het is van glas & spiegelt onze zielen.
& Wat naar binnen wil beweegt te veel,
Om door te dringen naar mijn deel in u,
Dat in u ik & u in mij tot deel verdeelt
Van een onbreekbaar heel, een wij, een kei,
Die op de…