Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Middernacht

gedicht
2.9 met 77 stemmen aantal keer bekeken 20.139
Jij die hier naast mij ligt, ik hoor je adem niet, in de schaduw tussen stadlicht en nachtlicht, arm om je hoofd, zo stil en ver verwijderd. Waak je of slaap je nu, denk je of droom je? Ik werd wakker vannacht als gestreeld door je hand, op mijn voorhoofd gelegd, mijn denken geregeld, mijn angstige zorgen gesust en verminderd.…

bekentenis

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.025
vingers vol zwarte vlekken tikken de vloedgolf op mijn lijf dwingen tot woorden en verdraaide schaduwen onder een bewolkte lucht ik zink naadloos van dag naar nacht wanneer honderd ogen van de zee mij verdoven met ijzige koude als gehuil van stilte het is niet jouw tijd die me alles vertelt noch de adem van het scherpe water…

Parasolde lunch

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 829
ik at schaduw toen jij zon en zee koos als ontbijt gegarneerd met stilte de lege stoelen kaatsten eenzaamheid parasolde lunch temidden van de zonverbrande lijven nam drankjes die de hitte en wat kou toch niet konden verdrijven donkerde jouw tafel met de zomerzotheid van je aangeschoten vrienden ik had het wel gehad eindigde…
wil melker3 oktober 2007Lees meer >

suizen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
het lage licht boven de horizon strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder het glinsterend lover van felrode vossenbessen aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed slechts de wind…

Haar heilig vuur

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.640
Zweten bezeten zijn schaduw zichtbaar op de muur verbeten kreten neemt hij haar heilige vuur Dierbaren paren explosief vanuit het brein gevoelssnaren doordringbare begeeft hij zich op haar terrein Erotiek magnifiek stijgen zij naar het ultieme dramatiek fotogeniek zweven ze uit het anonieme Buitengemeen…
Hephaestus16 november 2005Lees meer >

overleven

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 710
ik zal stranden met de zeemeermin en het water verdelen in vier fonteinen zodat de lucht bewegen kan in rivieren en bomen van hout de vlinders verbrand ik in het vuur, zonder zomer op te wekken en uit de kleine druppels regen buig ik licht, net zolang tot schaduwen vallen over oud geworden dromen ik zal slapen in haar armen…

Om te overleven

gedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.966
Om te overleven schouwen we je weg Slokken we je schaduw op. We plaatsen je Achter ons, zo dichtbij Dat ons bloed begint te stromen. Lievevrouwebedstro omgroeit ons Bedenkelijk snel. Met onze rug naar je toe wachten we je In slaap, ademen onhoorbaar Onze herinneringen uit. Geen sterfscène zullen we nog delen.…

op een zondagmorgen

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 845
ik heb de zee gezien zo vlak en verlaten van handen dat ik op haar buik kon wandelen de wind viel stil, ook de schaduwen om over te springen niemand groette mij of deed deuren open en ik vergat de vele monden, gered uit het bestaan van millimeter ribben mager uit het bloed van het kind dat op de horizon leek kortademig door de…

Blad en schemer

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 920
Om het stilzwijgende van liefhebben en het bewegen in licht en op een dag zal ik naar huis terugkeren om het afscheid te beginnen; in de schaduw van een déjà-vu.…

genieten

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
In de schaduw van de Zimmertoren liet ik weer eens mijn gedachten gaan een overvol terras maar niemand kon dit horen laat staan dat iemand het kon verstaan De schoonheid van het rimpelloze water bruusk verstoord door een vissende reiger de sfeer gebroken door het gesnater van de eenden aan de steiger En toch zit ik stilletjes te genieten…
Indy11 mei 2008Lees meer >

Gedicht

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.056
Zo ook gaat de geliefde Mitri Karamasoff dood Ons op de schouders valt nu laat en schuin de schaduw des Iwan Om het lijden dankbaar worden en schijnbaar blijde het scherpe vechten van spin en bij verbeiden Soms reeds is schoon mijn hand gesloten alsof er geen verlangen over mijn…

De vlucht

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.909
En mocht hij zich verschuilen In liefde en plicht, Een kever in rozentuilen Tussen schaduw en licht, Gij schudt hem uit de bloemen Met tedere spot, Tot hij U zal noemen: Mijn Heer en mijn God! ---------------------------- uit: Kringloop (1936)…

bijna gevleugeld

netgedicht
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 679
ik ga binnen; het waait rust door ramen, de levenden en de doden het vederlicht murmelt langs gekleurde glasvogels, te midden van zeeglans, het houden van je staat gebogen zoals ik eerder in volgegoten schaduwen van de dagstilte, veroverd door verleden eeuwigheid ik adem diep wanneer je hand beroert en leg me neer,…

een sleutel te smeden

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.026
wat is toch de zin als mijn armen naar jou strekken en zij in schaduw vertoeven je zag in mij wat zonnige vlekken die naarmate de tijd voortschreed jouw hoop en verwachting in desillusie begroeven waarom zal ik jouw boeien nog raken als slechts verdriet en wanhoop je bestaan zo wraken vertel maar niets ik ontbeer de macht…

Haar kuise lach

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 778
met de werkelijkheid ze confronteerde mij was harder dan ik dacht wil met waarheid schikken maar ze geeft niet thuis ze liegt de deugden met haar ogen haar kuise lach hangt naast het kruis mijn dagen zijn verhuisd de nachten heeft ze meegenomen haar kasten eens gevuld met dromen zijn nu leeg en tot zichzelf gekomen ik zie de schaduwen…
wil melker25 november 2006Lees meer >

de innerlijke schemer gevangen

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 782
binnenveld blauw geletterd met rood doorstreept lokken sporen, halfvergaan tot aan de bosrand in het windgebladerd ruisen klinkt een verre stem en in mijn lijf de dood met ruwe wind daalt de vogel naast mij neer spreidt zijn veren over het zwarte stof ik vlucht en op zijn vleugels laat ik me ondersneeuwen gestrekt, valt de schaduw…

Witte druppels

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.103
zijn ogen tintelen maar achter die tinteling sluimeren de schaduwen die zijn aanzien bedreigen als uitgestelde regen elke vertraagde bui grift nieuwe rimpels in zijn verweerde gezicht toch blijft zijn mond meestal luchtig gebogen schildert hij de zwartste letters nog altijd zo licht mogelijk talloze grijze nuances weven zijn verhaal…
Nina Laverona18 december 2007Lees meer >

Souvenir

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 847
Wind weerspiegelt mijn wankelen; vel over been verwaaiend tussen dikke lagen schaduw en meeuwen die vluchten. Morgen blijft zonder tegenspraak wanneer mijn mond zich gehoorzaam sluit ongewijzigd door het zout alsof het nergens bijbehoren me achterlaat onder invloed van wandelaars en het huilen.…

Eén moment

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.498
je glimlacht ik voel de stroom als een donszacht moment bron van hunkering geplukt uit de schaduw van een donkere dag je probeert me te analyseren tracht te weten wat er in me omgaat je doet maar je kunt toch niet door me heen kijken je denkt nog steeds dat mijn gevoelens zullen overwaaien mee met de noordenwind als waren…
Nadine14 januari 2006Lees meer >

De zwerver

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 987
Verdriet sluiert hem in als een dempende mist waarin met trage pas zijn gedachten gaan; hij weet niet waarvandaan, waarheen de weg hem voert, welke naam de schaduw draagt die zijn verweesd gemoed beroert.…

onlangs

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 801
nog dicht bij het heden werd ik in een cel van zwijgen getrokken het was overmacht van buiten wellicht eigen onbewuste gedachten of gestorven gedrag wie zal het weten in elk geval zat ergens op mij een verdovend licht te wachten: een god of een duivel te lokken het uitzicht is mij derhalve ontnomen en kan slechts in schaduw…

Hemelse lichamen

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.386
dromerig staar ik naar de zee lig languit elke straal te vangen voor de avond zich laat vallen als een koele deken op mijn huid koester me in ‘t nog warm geglunder van de langzaam ondergaande zon terwijl schaduwen beginnen te leven spelen hemelse lichamen kameleon verleidelijk vlijt het maanlicht haar schijnsel over de branding en in een…

Verloren lucht

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 840
en weer klad ik hoop tegen de muur als ontelbare, grijze wolken rond gefluisterd in blinde stormen en al wat ik ben blijft bestaan in immer onbestemde regen wanneer dag na dag de stenen verpulveren tot stuifzand in de wind een stem in dag tot nacht gezwart breekt de laatste gebeden als ver weg het kind schreit door de schaduwen…

de ware zonder zekerheid

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.205
de lach in het donker glimmend in het licht het verlangen gevonden een schaduw van jouw gezicht jouw ogen warm en lief ben jij mijn hartendief je armen om mij heen ik wilde niet dat je verdween dromen die niet stopten en ik die jou fopte gedachten over jou waar jij over denken zou ik wacht op je zwoele blik en de geur van je haren…

Winterlicht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 806
kom met me mee naar het veld van het verleden nu het zachte winterlicht erover glijdt de lage zon kleurt goud het dorre gras en geeft een mooie lange schaduw aan boom en struik, als in hun ware aard geen camouflage en geen franje meer geen plek om te verstoppen de doornen zichtbaarder dan ooit geen watervogel die zich eenzaam waant ze…
annabel29 december 2008Lees meer >

Walging

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 985
Evenbeeld dat niemand kent, Glimp van binnen, als mijn schaduw, Projectie die mijn wezen schendt. Durf ik te kiezen, wélk ego ik verafschuw, Die van vlees, of mijn profiel, Met gedachten somber, eenzaam, vreeslijk ruw.…
Geert Smits17 januari 2009Lees meer >

Mijn waarde vandaag

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
Toch weer mijn waarde vandaag heb ik je gisteren leren kennen je blijft uniek mijn uren kleuren en zoals steeds kom je terug als ik het je vraag jij als blijspel ik als soufleur een bijdehandse rol zelfs wanneer de coulissen zich schaduwen en het donker zich laat belichten laat jij je niets ontnemen en breng jij met een lach de dauw…
elze14 april 2009Lees meer >

Witte magie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Uit haar handen stroomt de balsem voor de kinderharten zij weert de angst uit schaduwen met dunne lijnen zoals orakels doen - mijn vacht komt voort uit haar bescherming. In hoeverre ik kan toveren weet ik niet - Doornroosje weet het.…

Verhonger je dorst

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik speel met wolken vlecht stralen zon door nevels van de morgen laag bij de grond dol met mijn schaduw wiek voor haar weg probeer haar te pakken in de rust op de heg ik lok je met kleur tover rood voor je ogen mijn onschuld is wit het roze brengt je tot blozen kom lach om het werk verhonger je dorst vrij met mij alle dagen rust…
wil melker27 augustus 2009Lees meer >

Verhonger je dorst

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 572
ik speel met wolken vlecht stralen zon door nevels van de morgen laag bij de grond dol met mijn schaduw wiek voor haar weg probeer haar te pakken in de rust op de heg ik lok je met kleur tover rood voor je ogen mijn onschuld is wit het roze brengt je tot blozen kom lach om het werk verhonger je dorst vrij met mij alle dagen rust…
wil melker27 augustus 2009Lees meer >