3724 resultaten.
Tulp
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.155 muze
In de koker van een gulle pen
Geliefd in herboren tuinen
Werd zij het blauwbloedig teken
Toen de hofdames hun japon versierden
Een kelk als accent voor het decolleté
Terwijl de zonnekoning smaalt
Zo ruilt men haar voor zware buidels
Gegrift in de gevel, gegoten in het hek
Ze plant zich voort in een waaier
Vermenigvuldiging van vorm…
Vallende
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
873 Vallende is ze dus: prettig zwevend, bijna vliegend
Vol van vertrouwen en dat weegt gelukkig weinig
En vanuit een onspannende rust daalt ze af naar beneden
Langzaam vanuit de hoogte groeien contouren tot concrete vormen
Ze bereidt zich voor op een zachte landing
Heeft ze de bewuste plek al goed voor ogen?
Of is ze er toevallig al?…
Chopin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.088 Sierlijke grillen fladderen op
Onder de vleugel die stram openklapt
Het klavier gebiedt de hamers
De snaren door vilt gedempt
Een labo van klanken waar hij woekert
De vrije vorm koppelt aan het vingerspel
Op zoek naar de fijne, tere toets
De verbeelding op de spits gedreven
Geschreven voor salonkringen
Verdiept, verinnigt hij het stuk…
Ik huil in stilte…
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.009 Tranen verlaten schreeuwend mijn ooghoeken,
Ze vormen kanaaltjes, die ieder hun eigen weg zoeken,
Uiteindelijk komen ze weer bij elkaar op mijn kin,
Beduusd vragen ze zich af: “had onze liefde ooit zin”,
De druppels zijn zoutig en hebben geen kleur,
Net als jouw liefde doorzichtig, bitter, zonder geur,
Hoe lang zullen ze zich nog aan mijn…
Vergeef mij mijn wens
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.216 Als gevangen in het heden
Voelt mijn hart haar smart
Huilend terug in het verleden
Waar ik het noodlot heb getart
De toekomst is wellicht onzeker
Maar mooi van vorm te voorzien
Ik hoef er niet te drinken, de gifbeker
En hoef er niet het leven te doorzien
Laat me in het heden sterven
Het verleden te vergeten
Laat me wakker worden in de…
Festivalitus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.558 zomerse ambiance
lekker uit de bol gaan
gutsende regen
het kan hen niet deren
nattigheid en ellende
worden vergeten
ze willen alleen maar
hun lijf bewegen
op het ritme
van een festival
al klinkt hier en daar
wat dronken gelal
ze vormen
een hechte groep
te horen
aan hun uitbundig geroep
normen en zeden
vervagen
toch hoor…
zo vonden wij elkaar na duizend jaar
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.324 in de geur van hennahaar
onder het hemeldak
een bank met uitzicht op de
rand van regen, de zee blauwt
branding aan de koele kant
we liepen onze jaren terug
terwijl konijnen speelden
de duinen zich verveelden
en vluchtten voor de wind
de zee kwam verder
met een vloed die reikte
naar de stad en landerijen
eb zou in een nieuwe vorm…
Landelijke herfst
gedicht
3.4 met 80 stemmen
24.532 We wisten het waarachtig wel, we zagen
de dood dagelijks in vele vormen aan.
Of we ooit een toekomst zouden hebben
werd, gezien onze positie, steeds twijfelachtiger.
Mogelijk was de herfst daarom het verscheurendst:
alles ging dood en we hadden nog niet geleefd.
---------------------------------------
uit: ''t Zelve anders', 1975.…
Letterchauvinisme
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.191 Vóórdat mijn wieg was klaargezet
Werd de mooiste letter van het alfabet
Als initiaal voor mijn achternaam gereserveerd
Om vele redenen ben ik daarmee vereerd
Hij kan nooit alleen door 't leven gaan
Doch moet altijd met U samengaan
Om een leesbaar woord te vormen
Dat voldoet aan deze exclusieve normen.…
Binnenin
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.423 Op het binnenste waar hiërogliefen staan,
als straten van oude steden, gebrand op
een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm,
in barnsteen, vergleden tijd op tijd,
en van mezelf beelden die ik buiten de tijd
ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder
wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed
dat kruipt en warmer wordt.…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm.
Oneindig zoals niets anders.
Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken.
Onnadenkend, de vrijheid van woorden,
aaneengeregen als parels aan een snoer.
Dag en nacht verlangen.
Tegelijkertijd vreugde.
Blijheid om het leven en de kleuren.…
Onbekende ...
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
3.159 Toen ik je zag voor ’t eerst sinds tijden
Op die plek waar ik al zo lang niet meer was
Een naar gevoel dat ik had weggestopt
-of dat althans probeerde-
Besefte ik ineens hoe mooi je was
Hoe gracieus je bewegingen
Hoe zacht je gezicht en
Hoe bekoorlijk je vormen
Nog nooit gedacht
Dacht ik op dat moment terwijl dat
Eigenlijk niet kon of…
Mijn liefde
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.400 Op mijn manier,
door te schrijven,
in dicht vorm,
op papier.
Lange tijd waren we samen,
gesteund hebben we elkaar,
door dik en dun.
Tot op een dag,
ik had besloten,
om alleen,
verder te gaan.
Veel fouten heb ik toen gemaakt.
Veel pijn heb ik je gedaan,
en toch liet je me,
mijn eigen weg inslaan.…
Jij en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.187 Jij en ik schrijven elke dag het mooiste lied
verwelkomen elkaar in ogen van verlangen
troosten elkaar bij elke vorm van verdriet
en zullen moeiteloos onze tranen opvangen
Jij en ik zijn in een vorig leven voor elkaar geboren
verdwalen in liefde zonder elkaar kwijt te raken
laten ons door niets of niemand storen
om onze belofte van trouw…
Dronkenschap.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.821 Niets houdt meer zijn vaste vormen,
verandert zich, verkleint, vergroot.
Muren wijken, niks gaat meer vanzelf.
Deuren sluiten, geopend tot de helft.
Gesprekken gaan aan mij voorbij.
Ik weet niet meer wat je zei.
Plafonds en vloeren golven op en neer.
'k Zoek mijn evenwicht, ik voel niets meer.…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 De horizon
toont grillige stapelwolken die
heel even de vorm aannemen
van hypermoderne boten, fraai
gestroomlijnd.
Uitgenodigd laat ik het geraas van
vallende zeilen, touw en houtwerk
achter, verken de glorende verte,
voel een glimlach ontspannen het nu
bepalen, mijzelf met beloftevol straks
geconfronteerd.…
bellenblazende regen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 vroeg in de ochtend loop ik over straat
ik zie hoe de regen bellen blaast
ze blijven op de plassen drijven
en vormen grillige lijnen
ze brengen me in vervoering
die over gaat in ontroering
even ben ik weer het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal…
Woorden vloeien uit mijn pen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 heel krachtig
De woorden vloeien uit mijn pen
van ongevoelig tot overgevoelig
taal doet alles voelen
woorden die zeggen wat we bedoelen
De woorden vloeien uit mijn pen
van streelzacht tot keihard
taal als nieuwe stiel
woorden als zalf voor de ziel
De woorden vloeien uit mijn pen
van onzinnig tot diepzinnig
taal wordt mijn nieuwe vorm…
Mantel van Gaia
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.451 Ochtendnevel voorspelt zomers ballet
insekten verzilverd door zonnestralen
dansen verhalen in vreemde talen
vormen een wereldomspannend net.
In zonnestralen schittert hemelsbreed
ijle wereld barstensvol klein leven
zwaarder dan mensen en dieren wegen
mantel van Gaia, godin der planeet.…
Bloesem remedie
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.458 langzaam begint de lente vorm te geven
de eerste klokjes, een pril geluid
de winter is voorbij, de kou is uit
de kleren, een expressie van het leven
dartele konijnen springen terug in het heden
de mens is liever lui en loom
blauwe hemel en een droom
van warme zonnestralen verhoort gebeden
en in de schaduw van een eik lig ik te wachten
mijn…
Met te kleine maten
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
717 vissen woorden uit de letterzee
snel en zeer behendig zijn de grote bazen
zij weten stekjes vissen met te kleine mazen
en nemen daardoor volle zinnen mee
de aanvoer is te groot het zijn clichés
woorden met de klank van holle frasen
op originelen zitten we al lang te azen
wij verkopen noodgedwongen nee
ik kies een mand met mooie zinnen
die vorm…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 af
zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf
ik ben nu verplicht
over mijn avonturen te vertellen
maar door haar aanwezigheid
verwordt denken tot kwellen
en blijft mijn blik op haar gericht
het is geen schokkend beeld dat ik schets
maar zo ongeveer ervaar ik mijn uren
om dit alles in deze vorm…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen, staal met vrouwelijke vormen…
De Waterloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Voor zonneschijn komt er regen,
hetzij als eeuwig lijkende miezer,
hetzij in de vorm van een
door een korte stortbui gevuld bassin,
vervuild door al het wildlife.
Het zij zo.
Een druppel die,
alvorens terug te keren,
nog een lange val moet meemaken,
moet vieren, moet liquide blijven
en de droogte bevloeien.…
"Carousel"
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.117 het carousel
van gedachten en oerbos
van aangeleerd gedrag, tot
labyrint getransformeerd
wordt voedsel niet verteerd,
herhaald in zinnen waarin
ik oeverloos verdwaal en
de 'dichters herder 'hoedt
z'n makke schapen, om zich
braaf te laten kooien,
vergaan tot molm door
houtwormen van vlijt
en al hetzelfde blijft,
veranderd alleen de vorm…
Eén januari 2008
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 een grijze nevel gehuld
raakten handen, lippen en stemmen
elkaar in emotionele tonen
dirigeren ons hart op 't ritme
in een dichterlijk gemoed
ben ik vindingrijk aan de slag gegaan
om woorden op waarde te schatten
in een zalig ontluiken
liet het ontpoppen
in een spinnenweb van traagheid
met grote loomheid in allerlei kronkels
puur in vorm…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…
IN ALLE EENVOUD
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.126 In alle eenvoud zet ik hier mijn woorden
die samen vormen een verhaal
niet één woord is verzonnen
ze zijn waar, allemaal.
Het is geen poëzie wat ik schrijf
maar dingen uit mijn leven
gedachten wil ik met jullie delen
een stukje daarvan prijs gaan geven.…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…
overal en nergens - voor erwin
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.005 geschiedenis afgelegd en toekomst afgezegd
voor de vervloekte brenger van het slechte nieuws
winnen of verliezen een tijdelijk gerecht
en alles hangt in onverklaarbaar evenwicht
tot bijna over de wetten van de eeuwigheid heen
tot het valt als een onverbiddelijke dobbelsteen
in het enige leven dat we kennen
zal het praten door gaan in welke vorm…