Alle inzendingen over vorm

3724 resultaten.

Sorteren op:

Tulp

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.155
muze In de koker van een gulle pen Geliefd in herboren tuinen Werd zij het blauwbloedig teken Toen de hofdames hun japon versierden Een kelk als accent voor het decolleté Terwijl de zonnekoning smaalt Zo ruilt men haar voor zware buidels Gegrift in de gevel, gegoten in het hek Ze plant zich voort in een waaier Vermenigvuldiging van vorm…

Vallende

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 873
Vallende is ze dus: prettig zwevend, bijna vliegend Vol van vertrouwen en dat weegt gelukkig weinig En vanuit een onspannende rust daalt ze af naar beneden Langzaam vanuit de hoogte groeien contouren tot concrete vormen Ze bereidt zich voor op een zachte landing Heeft ze de bewuste plek al goed voor ogen? Of is ze er toevallig al?…

Chopin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Sierlijke grillen fladderen op Onder de vleugel die stram openklapt Het klavier gebiedt de hamers De snaren door vilt gedempt Een labo van klanken waar hij woekert De vrije vorm koppelt aan het vingerspel Op zoek naar de fijne, tere toets De verbeelding op de spits gedreven Geschreven voor salonkringen Verdiept, verinnigt hij het stuk…

Ik huil in stilte…

hartenkreet
4.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.009
Tranen verlaten schreeuwend mijn ooghoeken, Ze vormen kanaaltjes, die ieder hun eigen weg zoeken, Uiteindelijk komen ze weer bij elkaar op mijn kin, Beduusd vragen ze zich af: “had onze liefde ooit zin”, De druppels zijn zoutig en hebben geen kleur, Net als jouw liefde doorzichtig, bitter, zonder geur, Hoe lang zullen ze zich nog aan mijn…

Vergeef mij mijn wens

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Als gevangen in het heden Voelt mijn hart haar smart Huilend terug in het verleden Waar ik het noodlot heb getart De toekomst is wellicht onzeker Maar mooi van vorm te voorzien Ik hoef er niet te drinken, de gifbeker En hoef er niet het leven te doorzien Laat me in het heden sterven Het verleden te vergeten Laat me wakker worden in de…
Jos Govers3 augustus 2003Lees meer >

Festivalitus

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.558
zomerse ambiance lekker uit de bol gaan gutsende regen het kan hen niet deren nattigheid en ellende worden vergeten ze willen alleen maar hun lijf bewegen op het ritme van een festival al klinkt hier en daar wat dronken gelal ze vormen een hechte groep te horen aan hun uitbundig geroep normen en zeden vervagen toch hoor…

zo vonden wij elkaar na duizend jaar

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.324
in de geur van hennahaar onder het hemeldak een bank met uitzicht op de rand van regen, de zee blauwt branding aan de koele kant we liepen onze jaren terug terwijl konijnen speelden de duinen zich verveelden en vluchtten voor de wind de zee kwam verder met een vloed die reikte naar de stad en landerijen eb zou in een nieuwe vorm…
wil melker10 september 2003Lees meer >

Landelijke herfst

gedicht
3.4 met 80 stemmen aantal keer bekeken 24.532
We wisten het waarachtig wel, we zagen de dood dagelijks in vele vormen aan. Of we ooit een toekomst zouden hebben werd, gezien onze positie, steeds twijfelachtiger. Mogelijk was de herfst daarom het verscheurendst: alles ging dood en we hadden nog niet geleefd. --------------------------------------- uit: ''t Zelve anders', 1975.…
Hans Warren8 augustus 2022Lees meer >

Letterchauvinisme

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.191
Vóórdat mijn wieg was klaargezet Werd de mooiste letter van het alfabet Als initiaal voor mijn achternaam gereserveerd Om vele redenen ben ik daarmee vereerd Hij kan nooit alleen door 't leven gaan Doch moet altijd met U samengaan Om een leesbaar woord te vormen Dat voldoet aan deze exclusieve normen.…

Binnenin

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Op het binnenste waar hiërogliefen staan, als straten van oude steden, gebrand op een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm, in barnsteen, vergleden tijd op tijd, en van mezelf beelden die ik buiten de tijd ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed dat kruipt en warmer wordt.…
Oliver11 februari 2003Lees meer >

Mijn leven

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm. Oneindig zoals niets anders. Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken. Onnadenkend, de vrijheid van woorden, aaneengeregen als parels aan een snoer. Dag en nacht verlangen. Tegelijkertijd vreugde. Blijheid om het leven en de kleuren.…

Onbekende ...

hartenkreet
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.159
Toen ik je zag voor ’t eerst sinds tijden Op die plek waar ik al zo lang niet meer was Een naar gevoel dat ik had weggestopt -of dat althans probeerde- Besefte ik ineens hoe mooi je was Hoe gracieus je bewegingen Hoe zacht je gezicht en Hoe bekoorlijk je vormen Nog nooit gedacht Dacht ik op dat moment terwijl dat Eigenlijk niet kon of…
La Classica27 oktober 2002Lees meer >

Mijn liefde

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.400
Op mijn manier, door te schrijven, in dicht vorm, op papier. Lange tijd waren we samen, gesteund hebben we elkaar, door dik en dun. Tot op een dag, ik had besloten, om alleen, verder te gaan. Veel fouten heb ik toen gemaakt. Veel pijn heb ik je gedaan, en toch liet je me, mijn eigen weg inslaan.…
Petra Lebon30 augustus 2004Lees meer >

Jij en ik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.187
Jij en ik schrijven elke dag het mooiste lied verwelkomen elkaar in ogen van verlangen troosten elkaar bij elke vorm van verdriet en zullen moeiteloos onze tranen opvangen Jij en ik zijn in een vorig leven voor elkaar geboren verdwalen in liefde zonder elkaar kwijt te raken laten ons door niets of niemand storen om onze belofte van trouw…
Ruud Brouwer23 december 2004Lees meer >

Dronkenschap.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.821
Niets houdt meer zijn vaste vormen, verandert zich, verkleint, vergroot. Muren wijken, niks gaat meer vanzelf. Deuren sluiten, geopend tot de helft. Gesprekken gaan aan mij voorbij. Ik weet niet meer wat je zei. Plafonds en vloeren golven op en neer. 'k Zoek mijn evenwicht, ik voel niets meer.…
Uitdewaard6 januari 2005Lees meer >

VERBRANDE SCHEPEN

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.923
De horizon toont grillige stapelwolken die heel even de vorm aannemen van hypermoderne boten, fraai gestroomlijnd. Uitgenodigd laat ik het geraas van vallende zeilen, touw en houtwerk achter, verken de glorende verte, voel een glimlach ontspannen het nu bepalen, mijzelf met beloftevol straks geconfronteerd.…

bellenblazende regen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
vroeg in de ochtend loop ik over straat ik zie hoe de regen bellen blaast ze blijven op de plassen drijven en vormen grillige lijnen ze brengen me in vervoering die over gaat in ontroering even ben ik weer het kind dat die kleuren zo prachtig vindt die op hun bolling ontstaan en mijn ogen niet ontgaan waarom ze zo plotseling knappen zal…

Woorden vloeien uit mijn pen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 853
heel krachtig De woorden vloeien uit mijn pen van ongevoelig tot overgevoelig taal doet alles voelen woorden die zeggen wat we bedoelen De woorden vloeien uit mijn pen van streelzacht tot keihard taal als nieuwe stiel woorden als zalf voor de ziel De woorden vloeien uit mijn pen van onzinnig tot diepzinnig taal wordt mijn nieuwe vorm…
Nadine4 september 2005Lees meer >

Mantel van Gaia

hartenkreet
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.451
Ochtendnevel voorspelt zomers ballet insekten verzilverd door zonnestralen dansen verhalen in vreemde talen vormen een wereldomspannend net. In zonnestralen schittert hemelsbreed ijle wereld barstensvol klein leven zwaarder dan mensen en dieren wegen mantel van Gaia, godin der planeet.…
Custor4 april 2007Lees meer >

Bloesem remedie

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.458
langzaam begint de lente vorm te geven de eerste klokjes, een pril geluid de winter is voorbij, de kou is uit de kleren, een expressie van het leven dartele konijnen springen terug in het heden de mens is liever lui en loom blauwe hemel en een droom van warme zonnestralen verhoort gebeden en in de schaduw van een eik lig ik te wachten mijn…

Met te kleine maten

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 717
vissen woorden uit de letterzee snel en zeer behendig zijn de grote bazen zij weten stekjes vissen met te kleine mazen en nemen daardoor volle zinnen mee de aanvoer is te groot het zijn clichés woorden met de klank van holle frasen op originelen zitten we al lang te azen wij verkopen noodgedwongen nee ik kies een mand met mooie zinnen die vorm…

musca domestica

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.334
af zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf ik ben nu verplicht over mijn avonturen te vertellen maar door haar aanwezigheid verwordt denken tot kwellen en blijft mijn blik op haar gericht het is geen schokkend beeld dat ik schets maar zo ongeveer ervaar ik mijn uren om dit alles in deze vorm…

een ruimtewezen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 878
bovendrijven het schaduwdonker grijpt verlicht de macht een schel geluid groeit aan tot volle kracht ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven dan landt een vloot van onbestemde schijven met lampen die als ogen van smaragd een einde maken aan de prille nacht m’n pen kan angst en beven niet beschrijven een wezen, staal met vrouwelijke vormen…

De Waterloop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 711
Voor zonneschijn komt er regen, hetzij als eeuwig lijkende miezer, hetzij in de vorm van een door een korte stortbui gevuld bassin, vervuild door al het wildlife. Het zij zo. Een druppel die, alvorens terug te keren, nog een lange val moet meemaken, moet vieren, moet liquide blijven en de droogte bevloeien.…

"Carousel"

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.117
het carousel van gedachten en oerbos van aangeleerd gedrag, tot labyrint getransformeerd wordt voedsel niet verteerd, herhaald in zinnen waarin ik oeverloos verdwaal en de 'dichters herder 'hoedt z'n makke schapen, om zich braaf te laten kooien, vergaan tot molm door houtwormen van vlijt en al hetzelfde blijft, veranderd alleen de vorm…
pama5 september 2008Lees meer >

Eén januari 2008

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 897
een grijze nevel gehuld raakten handen, lippen en stemmen elkaar in emotionele tonen dirigeren ons hart op 't ritme in een dichterlijk gemoed ben ik vindingrijk aan de slag gegaan om woorden op waarde te schatten in een zalig ontluiken liet het ontpoppen in een spinnenweb van traagheid met grote loomheid in allerlei kronkels puur in vorm…

Poëzie postnataal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm volkomen naamloos weggefilterd uit de storm van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit Met ritme langs jouw ranke klanken glijdt mijn oog over het gevulde veld jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…

IN ALLE EENVOUD

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.126
In alle eenvoud zet ik hier mijn woorden die samen vormen een verhaal niet één woord is verzonnen ze zijn waar, allemaal. Het is geen poëzie wat ik schrijf maar dingen uit mijn leven gedachten wil ik met jullie delen een stukje daarvan prijs gaan geven.…
Moeke27 april 2004Lees meer >

En de nacht gaat verder

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Ongrijpbaar en herhalend rimpelen kreten zich langs versleten naden, schaduwen op de muur vormen een vreemde en groteske parade. Mijn lichaam laat ik zakken in de wurggreep van de nacht, de afstand tot mijn blauwe lippen is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…

overal en nergens - voor erwin

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.005
geschiedenis afgelegd en toekomst afgezegd voor de vervloekte brenger van het slechte nieuws winnen of verliezen een tijdelijk gerecht en alles hangt in onverklaarbaar evenwicht tot bijna over de wetten van de eeuwigheid heen tot het valt als een onverbiddelijke dobbelsteen in het enige leven dat we kennen zal het praten door gaan in welke vorm…
rob flipse29 december 2003Lees meer >