3341 resultaten.
Hartfalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
404 rust rond de middag
op doktersadvies
maar soms word ik
geroepen moet
ik beneden komen
vaak aan het eind
van mijn dromen
dan roept vraagt
iemand of zegt
wat ik moet doen
met een stem
vol stukjes
geleefd leven
zo bekend en daarom
ook zo dwingend dat
ik gehoorzaam ga
om beneden ontvangen
te worden met ongeloof
en zij mij vreemd…
doe eens vriendelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 zomaar een glimlach, spontaan
een vreemde groeten op straat
de deur voor anderen openhouden
gewoon een boodschappentas tillen
een klein gebaar is zo gemaakt
een kaartje sturen, voor de pret
koffie betalen voor wie het vergeet
een gevallen fietser ophelpen
het bieden van een luisterend oor
gewoon even vriendelijk zijn
buren een bosje bloemen…
Een geur van vroeger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
447 me niet vrij
Maar als ik terug kon in de tijd
En alles over zou kunnen doen
Dan deed ik precies hetzelfde
En zou het net zo gaan als toen
Want ik dacht vroeger
Dat het goed was wat ik deed
Maar wist toen lang niet alles
Van wat ik nu inmiddels weet
Nu ben ik vele jaren ouder
En zou ik veel heel anders doen
Maar dat is niet zo vreemd…
Karyatide
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
261 In spelonken spelen speleologen
in 'n eukalyptisch onderaards complex
claustrofobie en grotvrees zijn hen
ten enen male vreemd
stemmendovend is de nauwverlichte omtrek
ter hoogte van haar kruin
ontwaart zij een vaag begin
een schicht van onbestemde silhouetten
waar manshoog duisternis zich heeft verborgen
verschijnen karyatiden…
Thermodynamisch
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
573 Nu haast de kou uit de lucht
is verdreven
en, naar mij toeschijnt,
op is gegaan
in thermodynamische minimicrogolven
hoop ik dat mijn alter eega
in den vreemde
verlost is van honger der magere wolven
die des winters in roedels op
oorlogspad gaan
in Oezbeekse bossen en
Kyrgizische beemden
Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven…
The Awakening
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
234 Maar die avond toen ik
in slaap viel, vermoeid
na weer een andere dag,
heb ik -hoe vreemd 't ook
lijkt- een stukje waarheid
gezien en er werd mij verteld
dat het leven een grote
leugen is en god misschien
een oude blinde of zelfs
een verrader.…
De diepste sporen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Ik mis het meisje dat je ooit was,
maar ook — vreemd genoeg — haar:
de vrouw die getekend werd door de drank.
Zelfs die scherpe randen hoorden bij jou.
De vraag blijft aan me trekken,
als een onderstroom die nooit afneemt:
waarom lukte het ons niet?
Waarom konden we de cirkel niet breken?…
Onmacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Broederliefde heeft een mes
in de hand, soms steekt ze
anderen, vaker steekt ze jou
met teleurstelling, met boos
weglopen en je in leegte
achterlaten, vergeefs
te laten zoeken naar sporen
die je al lang zelf
vertrapt hebt
Dus moet ik wachten
Wachten of jij je ooit nog eens
naar mij toe zult keren
Na uitstel op uitstel
durf ik een…
Droombazuiners ochtendgloren
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
5.523 Droombazuiner Schudde
zijn warrige haar
in sneeuw uiteen
en besloot maar te ontwaken
hij keek, om zich heen
was de wereld van vijf voor twaalf
met klokken vol richtingwijzers
en woonkazernes voor mensen die
al (zelf)beeldschermend in oorlog door
snelwegen vol snijpunten scheurden
alles leek
in vreemde driehoeksverhoudingen
rechtlijnig…
Geboren....
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
6.043 De vreemdste dingen zie je voorbij komen, van
die vreemde ronde dingen, die geluid maken, dat
hóórde je wel, zij het gedempt, maar nu,
proberen ze je ook nog aan te raken!…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 De mensen doen hun maskers af,
ze kijken vreemd elkander aan
verwonderd dat ze naast elkaar
lijk vreemden staan.
Nochtans ze stonden zij aan zij
in zelfde strijd voor zelfde brood;
sleepten zij niet dezelfde sleur
van zorg en nood?
Viel niet dezelfde klacht en scherts
van uit hun bitter blije mond?…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Wat vreemde zucht zwol wijd en zijd?
Ons voeten stootten donkre vormen
Als vreemd gedierte op witte grond,
En angst-ontroering kwam bestormen
Ons hart dat nergens uitweg vond.…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Ik kende wel
De vreemde werking van dit spel,
Maar 't scheen mijn onbetrouwbaar oog,
Alsof mijn trein zich voortbewoog
Voorbij die andre, vreemde trein,
Die onbeweeglijk bleef in schijn.…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 Maar... wanneer de maan komt stijgen
En de wilde wind doet zwijgen,
Vallen ze, waar wind ze bracht;
En zij worden, wat zij waren,
Willoze opgejaagde blaren,
Die daar onder vreemde bomen
Van verloren zomer dromen,
Die geen zomer meer zal wekken,
Die de kille sneeuw zal dekken
In de witte winternacht.…
de schepping en lichamen van afval
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.412 beslommeringen
nu eenmaal noodzakelijk als papier en balpoints
die het ritme vastleggen in de eindeloze stroom
de zinnen vullen ongewild de breedte van het papier
het einde van de bladzijde staat gelijk aan leven
vastgelegd maar hoeveel tijd voor verbeteringen nog
voor de pen slap uit de hand valt en alle plannen
weer chaos vrijheid krijgen onder vreemde…
MIDWOLDA VOORUIT
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.178 De melkboer met zijn losse melk
en pap, de slager die ook slacht…
Het manipuleren van de automatiek
met vreemde munten, de winkelweek
met prijzen in manufacturenetalage,
de kantkoek bij de halve open deur
van warme bakkerij, schuin tegenover
fietsenzaak: Pietje Pel op zijn Gazel.…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.817 de heilge wierden,
Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk;
Temidden graan en bontbebloemde weien,
Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt,
De nuchtre pracht der rijke boerderijen
Met brede schuren tussen schraal geboomt';
De polders met hun angstige eenzaamheden,
Waar de een'ge leeuwerik onder 't blinkend zwerk
Het brandend hart is, vreemd…
Goede Dood
poëzie
4.3 met 18 stemmen
7.588 zuiver pijpen
Door 't verstilde leven boort,
Die tot glimlach van begrijpen
Alle jong en schoon bekoort,
Voor wie kinderen en wijzen
Lachend laten boek en spel,
Voor wie maar verkleumde grijzen
Huivren in hun kille cel, -
Mij is elke dag verloren,
Die uw lokstem niet verneemt;
Want dit land van most en koren
Is mij immer schoon en vreemd…
Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
1.875 . -
Verloren, lang, 't geluk van hen te dienen,
Zie 'k, vreemd en onverschillig, mijn ruïnen,
En zonder wrok om wat ik heb geleden;
En zonder bitterheid en zonder schreien
Voel 'k, zacht als 't stof, 't verlangen op me glijen:
Uitrusten, vredig, bij toch lief verleden.…
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
1.651 Stille magie sprenkelend op 't verleden,
Komt, uit onzichtbare oorsprong aangegleden,
Vreemd licht mijn schemering in vlammen zetten.
De psyche van mijn ziel met jong geflonker
Waagt zich, weifelend blij, uit 't oude donker,
En vangt symmetrisch 't licht in vier coupletten.…
Strand .....
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
789 Een lange wandeling aan het strand
water, zand en niemandsland
Gedachten verdwijnen met de golven
zij worden onder zand en schelpen bedolven
Uitwaaien, de honden rennen om me heen
zij genieten net als ik ook van top tot teen
Het is heel stil in mij, een vreemd soort rust
waarom ben ik niet geboren in 'n plaatsje aan de kust ?…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.
Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.
Nu ben ik oud.…
ver weg
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.316 We zijn elkaar op een vreemde manier tegegekomen,
En sindien blijf ik van je dagdromen.
Ik kan niet slapen, haast niets eten,
Je spookt door m'n hoofd, ik kan je niet vergeten.
Ik wil bij je zijn, wil met je praten,
Alles zeggen wat we vorige keer vergaten.
Zou willen dat je hier om de hoek woonde,
Zodat ik gewoon even langs kon komen.…
De slak
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.735 Een slak raasde in volle vaart
over bergen en door dalen
Hij was er dan ook van overtuigd
dat niemand hem in kon halen
Dit vreemde gedrag werd opgemerkt
door een mol in de Ardennen
Die zei verdorie dat wist ik niet
dat een slak zo hard kon rennen
Maar de mol had best wel trek
in een sappig slakkenboutje
Daarom spande hij over het bergpad…
Betovering
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
3.697 Was alles maar voorbestemd
Dat hoopte ik heel even
Jij stond daar, een engel
Weer terug in mijn leven
Wat had ik je gemist al die jaren
De vreemde woordjes die je zei
De twinkeling in je ogen, je lach, je mooie zwarte haren
Ja die gekke woordjes, dat blijft me altijd bij
Bijna was ik vergeten hoe mooi je bent
Je beeld vervaagde met de tijd…
Misschien gedroomd?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.168 In de verte, plots de melodie
van een panfluit, een vreemde figuur
komt dichterbij, en vleit zich neer
in het hoge gras, bij de oude eik.
Het water verrimpelt en daar
verschijnen enkele waternimfen, die
met hun hoofd op hun handen, tussen
het riet gaan zitten, om te luisteren.…
Vroeg op
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.911 begint al bij de buitendeur
Ik ben een drammer, een dreiner en een ouwe zeur
Ik hou van frisse lucht
en blaak van energie en ondernemingslust
doordat ik veel conditie heb
en heel veel uren rust
Ik ben een opgewekte jongen
Voor dag en dauw wil ik op pad
De vogels hebben nog niet eens gezongen
Ik ruik de wereld van de grond
en haat de vreemde…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 Houdt even op de droogratelende r,
Dan is 't, of zich de stilte van heel ver
Hier samentrekt en plots'ling vreemd verdicht:
Op 't lege zand voor de gesloten stal,
In 't vierkant tuintje, in 't bongerdje, overal,
Is 't of een vraag en een verwond'ring ligt.
-------------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
Poppetjes
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.908 Ik speelde vroeger wel eens spelletjes
Met van die steeds maar kleiner in elkaar verborgen
vreemde houten poppen
gekleurde omhulsels zonder verdere knoppen
Tot ma mij dan uiteindelijk riep en zei
”nou is het welletjes!”…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Een paard staat stil bij 't hek en spitst de oren
en vlak daarbij, vreemd dat ik het nog weet,
een schichtig bewegen bij verscholen vosseholen.…