5765 resultaten.
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.2 met 150 stemmen
37.685 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het schuchter snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
kriebels
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.173 louter dat prille, nog schuchtere
gevoel
dat de dag weer lengt en de zon
gaandeweg warmer wordt
dat alles uitbundiger groeit en
bloeit, de vogels vuriger flirten
en fluiten
waar ik in elke vlinder en bloem
weer pure lente proef, 't jonge
lover naar me lonkt en lacht
mijn zinnen zacht gaan ruisen…
Zonnewarmte weer ineens
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
766 Bloemen kleuren zelfs de ramen
en de stemming zit erin;
lach nu maar en durf te kijken
met de ogen van een kind.…
Voor mijn schone Madre liefje
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
2.170 voor mijn schone madreliefje
met haar verre oordeelogen
al vanaf die eerste dag
heeft zij mij zo zeer gemogen
zondag is het loederdag
wat ik niet vergeten mag
'k denk dus dat ik bloemen haal
straks snel bij het tankstation
scheelt al snel een lang verhaal
met een blik van grijs beton.…
Boomhuwelijk
netgedicht
1.8 met 97 stemmen
6.482 Weet je nog, die gulle zomerdag
toen wij vanuit de uiterwaarden
in lange kleurige stoet
zingend de berg beklommen,
met bloemen in het haar
en geurende guirlandes
Met trommel en gitaar..
Twee eiken trouwden
Wij waren hun getuigen
Op mijn gebogen rug
tekende een sjamaan
de huwelijksakte
'Quercus,'vroeg hij,
'neemt gij Quercus?'…
zandspiegel
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
6.058 misschien was het
een wolkenloze dag
in elk oog, helder als antwoord
diep in het vieren
van verrassing, je naam die de dag
dichtte vol betovering
en klank, duikend naar
geboorte op beide wangen
een open plek in het licht
als vrucht van liefde
gedragen
door bloemen die nog steeds drijven
over het spiegelzand
en waarin…
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering
de smaak nog van haar
in een zilveren kamertje
en bloemen…
je afgrondt me
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 het is zomer
maar je afgrondt me
met vergezichten die
de sneeuw verijzen
de gletsjers tussen ons
doen groeien in hun
eeuwige verblijven
ik pluk bloemen
en de kruiden die
zo heilzaam zijn
laat zinnen groeien
balanceer met woorden
op een nog niet
uitgesproken lijn
ben jij de rechter die
het evenwicht bepaalt
afgrond of de hemel…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
gehuild verleden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.414 haar verleden huilt
hernieuwt in dromen
gegroeid verlangen
ontluikt als bloem
verstrengelde handen
op het pad der rozen
kronkel deze liefde
langzaam in tijd
waar woorden dansen
jouw lach verleidt
het aanraken een streling
in een kus verglijdt
en de nacht in tranen
haar verleden huilt
de zoektocht naar morgen
in mijn armen schuilt…
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met bloemen…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop gelaten in
het korte ochtendleven
haar bloem…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.
De ochtend is van parelmoer.…
Het vijfde seizoen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.240 zonder verbeelding
raak je de winter
een handbreedte
van mij af
er rust geen tuin
meer onder je
woorden
of de enkele bloem
die ik van je lippen pluk
wendt zich af
van het geluid
wanneer ik het veld
meet, dat doodstil
de vlokken telt
in onrustige dagen
van verweer
ik vind nog slechts
het zwijgen, rouw
tot bloedens…
niet verdwenen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
980 geloof ik je
in vellen vol waarheid
want nooit sprak je
de woorden van de
gestorven dichter
ik zag met jouw ogen
zonder om te kijken
naar het kind dat een
maanliedje fluisterde
langs mijn dood
de bloemen leegzoog
van de lente
tot de winter viel
uit de nachtschade
van die ene avond
toen ik stierf na
het vellen van je vonnis…
golft bloot in blauw
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
708 bloemen slierten
tussen geurig groen
trillen kleur in
spiegels water
bloei verlopend in
groei omhoog
hang naar licht
gebogen loof
verdwaasd pluk ik
in rood en blauw
mijn bloemenzee
rood golft bloot
in blauw de koele
ondertoon voor jou
je kijkt me aan
met het verwelken
van de dag zie ik je gaan…
panorama
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.859 hoog
reiken de dunne poten
van de gazelle
in de poel
waar vogels af en aan vliegen
ik leg
me te rusten
in de jaarringen van bomen
en de stilte in mijn buik
het open landschap
en de bloemen in mijn hand
strelen op je mond
de geur van het beminnen
ik schrei jouw naam
in duizend wolken en begeef
me naar de kraterrand
voorbij…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
"Verscherven"
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
513 Geplukte bloemen sterven
een tragische dood
zichtbare kansen versterven
voordat ze aan de kim verschenen,
worden erfenissen geschonden,
en geen lidtekens gesloten.
Wie heeft de onzin uitgevonden;
"dat tijd heelt alle wonden,"
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is gevonden?…
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 Liefde
is als een bloem
in de lente.
Zij heeft tijd nodig
om te groeien
en te bloeien.
Een bezig bijtje landt
neer in haar
snoeperig wereldje,
- zij verkent
- zij proeft
- zij verzadigt zich.
O vreemde wereld
wat herberg jij
aan mysteries.
Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.…
Wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
999 Wonen in de Rozenhofstraat
wou je wel,in een smal huis
met luiken en een klein balcon,
een diepe tuin met ouderwetse
bloemen - je naam in meesterhand
geschreven op de aubergine deur.
We lopen langs en kijken
hoe de zon het huis belicht.
In dromen is het even anders.…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
winteroregano
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
665 we werden
gedood, samen met bomen
van wind
we wensten stilte
en gaven zinloosheid een naam
niet langer dan
eeuwig
ik scheurde dagen uit wolken
en jij verdreef de dingen
naar het verleden
naar sneeuwnachten en dicht
bij jezelf
waar de winter lag, wachtend
op geluiden en zeldzame
bloemen
in het grijsviltige
maar voorbestemde…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Even mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Even
voelt het leven
mooi
De warme
zonnestralen
over het
verlichte land
De groene
bruine bomen
in het
bemoste bos
De vrije
vogels vliegend
in de
vredige lucht
De zwierige
zwanen zwemmend
op het
schitterende water
De wollige
witte wolken
in de
hemelsblauwe hemel
De bloeiende
bonte bloemen
in de
wonderschone wereld…
De melodie van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Totdat ik haar aanraakte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.215 Bloemen van dankbaarheid
gaf ik aan mijn lieve moeder
die met zachte stem en
een mooie glimlach
vol van vrede mij aankijkt.
Haar liefde
zat al die tijd
in me opgesloten
totdat ik haar
aanraakte…