2620 resultaten.
ram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 voor luttele centen leest men zich heden
een gepersonaliseerde breuk in de hemel,
optioneel in verzen van Huyghens of Vondel.
het is niet, ergo het zij zo.
het stroomt, ergo het gaat voorbij.
geef de ogen nu maar de kost. helder
wordt in deze faze vaak de huid, diafaan,
en duidelijk zichtbaar daaronder
het woedende rot.…
Het land van de toekomst.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Waar je heden jouw tranen en de pijn kan verdringen,
en het leven iets draaglijker maakt.
Hoopvol kijk je uit naar wat nog komen zal,
in jouw land van de toekomst.
Waar je thuis bent bij jezelf, met al jouw littekens,
en kan zeggen: "Ik ben hier. Ik ben sterk."
En zo ga je verder, altijd vooruit.…
Amsterdam voor altijd in mijn hart
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
647 In de Jordaan zingt het verleden zachtjes mee met het heden,
waar kroegen en hofjes verhalen bewaren van oud en nieuw,
kunst en cultuur bloeien langs muren, op straat en in het verleden,
in musea waar Vermeer en Van Gogh kijken door een tijdloos raam.…
Eos pt.II (Orpheus’ Liefdesliedje)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 nog verzengender dan de Bron van Acheron en Styx
is ’t Licht dat in elk Heden door de Bodems van Slik
zag waarheen de bezeten Hades Persephone bracht
in die spiegelende Onderwereld ontstond ’n Tragedie’tje
Persephone veranderde ter Plekke in Eurydice
dat Orpheus aanspoorde tot ’n tragisch Liefdesliedje
‘de mooiste Nimf van Al
heb ik niet…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 Niet alleen het verleden spreekt,
maar ook het heden dat niet zwijgt.
Van straten in Gaza tot velden in Oekraïne,
van steden in Libanon tot schaduwen in Iran -
overal waar de grond nog trilt van angst,
liggen verhalen die nooit zijn afgemaakt.
Mensen, zoals wij.…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
BESTAANSZEKERHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Bestaanszekerheid
'T is maar
aan wie je het vraagt?
De Christen roept: God
De Moslim: Allah
God is groot, Allah is groot
'T is Zijn, Hun wil, Zijn, Hun wens
En daar ligt mijn inziens de crux!!
Want Hij: God, Allah doen doorgaans
niet de boodschappen
Dat doen zij, de moeders doorgaans
met de kinderen aan hun zij!!!…
Ballade van den katholiek
gedicht
5.0 met 4 stemmen
11.371 Gij leeft te zeer in uw bewogen heden
om het te weten, maar het is geschied,
dat weinigen, die deze naam beleden
beschermers bleken van het wijd gebied,
waarop men heden nog beschaving ziet.
Gij preekt wel, maar gij kent de teksten niet!
Wat is úw toekomst zonder óns verleden?…
mama
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.072 Een grote warme traan
Ik kan er niets aan doen
Als ik mij weer even kind waan
Als ik denk aan toen
Rolt over mijn wang
Het kost moeite terug te kijken
Voor de herinneringen ben ik bang
Maar weet dat zij mij kunnen verrijken
Heb moeite met het verleden
Heb het heel diep weggestopt
Gelukkig leef ik in het heden
Emoties niet langer opgekropt…
de boekenvlinder
netgedicht
4.4 met 57 stemmen
2.090 Ik pakte het; zette de letters op een rij,
wat ontstond vervulde mij met èchte vragen
De kleine dingen waar ik me mee bezighield
hielpen me inzien dat toekomst noch verleden,
iemand helpt heden ervaren of beleven.
‘k Had de toegang daartoe hermetisch dichtgesealed.
‘t Regende niet, toch zag ik door mijn bril slechter.…
Liefde ....... gecompliceerd ?
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.945 Het is me gelukt want ik moet doorgaan met het heden.
Als ik binnenstapte met een ander dan was het oke.
Maar ik weet dat het je wat doet, je laat het niet merken.
Het is te laat en dat weet je maar al te goed.
En dan maanden later, begint het weer van voor af aan.
De gevoelens, de speelse blikken, het plagen en de
onschuldige zoenen.…
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 Niemand die mij werkelijk interpreteert,
die weet hoe eenzaamheid soms bezeert,
niemand tot heden die het begrepen heeft,
die weet te herleiden wat zo diep geraakt.
Voel persoonlijk poëzie opgelucht tranen,
diepe gevoelens in m’n binnenste verstopt.…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Het leeg vertrek waarin ik woon
is het grondstation waarin ik troon,
en sterrenlicht uit voorbije aeonen
verzamel ik in dit brandend heden.…
ijs
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
908 kleuren
Het enige wat ik kon zeggen is hallo
Ik zie je overal
mijn handen wijzen naar jou
En als ik je alleen zie lopen
Bewonder ik je
Als je kijkt blijf ik geloven
Als je lacht lach ik met je mee
Je ziet mij
Ik zie jou
Ik hou van jou
En in gedachte jij ook van mij
De zoete versnaperingen brachten ons dichter bij elkaar
Nu het heden…
zijn (1)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 een woestijn
onherkenbare slijtende pijn
of verlaten van praten
met vragende ogen
die niemand binnen laten
een woord dat niet wordt gehoord
waar doofheid soms bekoort
lege straten
holle vaten
dode maten
open gaten met een verleden
het is de herinnering beleven
van de schenkende moeder
soms ja, ook diep doordringend
in het onbewuste heden…
Lydia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Wat zo onschuldig leek,
Beheerst mijn leven tot op heden.
Negentien jaar en daar zat ik dan,
een studentenkamertje in de binnenstad.
Ik herinner me nog goed,
dat ik toen toekomstplannen had.
Ik zag mijn familie minder vaak,
dat stadse leven had wel wat.
Ik begon me thuis te voelen,
daar in Kampen aan de gracht.…
Herinneringen aan Kerstmis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 Kerstmis – een naam die klinkt als ‘n sprookje
uit lang, lang vervlogen eeuwen tot het heden
toen ’ s winters de aarde rustig en vredig lag
en ‘t iedere dag dikkere vlokken ging sneeuwen.…
EO `Evangelische Onderwereld` 50 jaar!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 En daar zaten ze dan
de evangelische broeders en zusters
van weleer en van het heden
´broederlijk´ aan tafel alhoewel
de hierarchische maar vooral afhankelijke relaties
rauw van hun gezicht waren af te lezen
Aan tafel bij Jeroen, bij Pauw
die de mooiste veren toonde
van een halve eeuw Evangelische omroep
Ook ik ging terug in de tijd,…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 Het verleden is voorbij,
heden is nu terwijl ik hier zit te schilderen
In de toekomst zal mijn schilderij vorm krijgen.
Ik vergelijk het met mijn leven,
en beloofde aan mij zelf
me niet meer te ergeren aan mensen zonder stabiliteit.
Het evenwicht dat de energie mij geeft
zorgt voor mijn geest.…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Hoef jij even niets meer te doen buiten ademhalen
en weten, te weten niets is verlost van het verleden
in het nu rest enkel het steeds herboren worden en het heden.
Resten de duinen , de bossen , de heidevelden en de akkers,
de graven, de zij en hoofdwegen om ons over te bewegen.…
Constance en Violette
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
477 wreed veroordeeld
door de priester ofwel
heer pastoor
En sedert dien dagen
was zus Violette
thuis nimmer dezelfde meer
zij speelde niet langer
piano, zij die nochtans
zo'n schone sopraan had,
't sloeg op haar schildklier
en ze ving aan te zwellen
men lachte om hare postuur,
men noemde haar 'walvis', 'ballon'
'Och heden…
Internationale vrouwendag en Maghan's dochter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 het gelijk
Wat onmogelijk is als mensensoort
Want alle mensen zijn ongelijk
moeilijk in een vast patroon te krijgen
Laat staan te houwen, te behouden
Maar “als oprechte trouw
Dan tussen man en vrouw”
Breek je er tussenuit en 'over the ocean'
Dan verkoop je je levensverhaal
Prostitueer je het eigen verleden
Om te overleven in je heden…