6208 resultaten.
Vuurtorenwachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Het licht dat nooit dooft,
baken in zee,
houvast in de chaos
van wat begin, midden
en einde verhaal is
van Genesis tot Openbaring,
van woeste leegte
naar het Eeuwig Licht.
Gedicht naar het gelijknamige boek
“Vuurtorenwachten” van Jeanette Winterson.…
Vrij ?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
501 ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de nivellering
van het duister
en het morgenlicht,
ontstaat er evenwicht,
valt niets meer…
Zo te zijn als sterven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
990 In blakend goud ontmoet ik jou
aan het eind van mijn eerste levensjaar
al zie jij er ouder uit geef ik
je toch mijn hand en vraag je
om voor even mijn moeder te zijn
niet te lang, want moeders sterven
voor je ze kent en het geluk
wat ik lees in het venster van mijn
buurman is gelijk vaders troef, de kaart
die hij nooit heeft gehad
afscheid…
Pijngrens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 met luid lawaai
zoeken naar uw glanzen
dat straks mij zal omvatten
kneden tot de grens van pijn
uw handen leid ik naar mijn kruis
dat ik zal dragen als een man
uw zilte geuren zal ik ademen
uw mond en tempel vullen
tot u de adem mist om door te gaan
dan leidt u mij naar binnen
ik luister naar ons brullen
als u en ik naar het einde…
Ogen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
725 Haar ogen die mij aankijken
waar veel in valt te lezen
haar ogen vol met sterren
die glanzen als de zon
haar ogen vol vertrouwen
het voelt toch super goed
haar ogen vol hoop
met altijd nieuwe kracht
haar ogen vol vuur
vol met pure walging
haar ogen vol met woede
waar het einde ligt…
working- out
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
651 ze lijkt het leven wel te vieren
ze doet niet aan lente of verrijzenis
drinkt uit haar mok
van overvloedige koffie
ontwaakt elke morgen in een nieuw begin
gaat slapen in een nieuw einde
telt haar zegeningen blootsvoets
in het bedauwde gras
en weer gaat haar hart tekeer
in het ritme van verliefd zijn
vernieuwend en vertrouwd…
Een stukje sterven
hartenkreet
3.0 met 23 stemmen
3.151 Vandaag voelde ik iets sterven
Iets dierbaars in mij ging dood
Wat mijn hart lang koesterde
Ging plots bederven
Een plekje dat ik liefhad
Een deurtje dat zich sloot
Op het einde
Weer een scheurtje
In mijn glaasje
Weer een barstje
In mijn hartje
Stil verdriet
Weer wat vragen
Weer wat tranen
Weer wat pijn
Dat niemand ziet…
Handen vanuit de hemel.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.048 bruine ogen staarden naar de maan
biddend naar de enige die naar ze luistert
misschien-
de donkere huid is grijs van het wachten
op wat hoop van betere harten- ze halen kracht uit
wat zand en de zee die altijd blijft golven
tot het einde blijft golven
voor hen-…
't is altijd daar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
607 rechts van de zeeschelp
troost een lippenpaar
dit brengt mij bij haar kleine wil
die door de ether ruist
(wat was, wat is,
wat komt)
juist dààrom
van mij tot jou, ik ademzucht
achter raadselige rozen
die hebben meer kracht dan elders
dit is geen einde nog
vergeet dat niet op onze mond
't is altijd daar
zal altijd in mij zijn
die…
Verloren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
741 En ze valt
alsmaar dieper en dieper
zonder begin en zonder eind
Gestoken steeds weer gestoken
met scherpe messen zonder bloedvergieten
lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt
Gezicht vertrokken van diepe pijn
geeft zich gedwongen over aan het lot
dat haar beschoren is
Zij kan alleen nog bidden om een wonder
echter niemand heeft…
Leidt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 het eind der tijd
blijkt een nieuw begin
erbuiten vallen
en wakker worden
er precies midden in
waar zit jij je intussen
straten in verhalen van nu
een woord laat je baren
het is tijd om
uit te varen.…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
Intrigerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
734 Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn boek dat rond eind 2010 zal verschijnen.…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van mensen ontwapend met emoties
op weg naar het bittere einde…
Mijn bijzondere Valentijn
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
973 Pas aan het einde van
die lange dag,
de moed bijna verloren
werd jij, mijn Valentijn
intens gewenst
geboren.…
de zondebok
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
474 toen ook voor hem,
zoals voor iedereen,
het onvoorzien einde
langzaamaan
kwam naderen,
werd hij als zondebok
de woestijn der vergetelheid
in gejaagd.
geen kat keek daar nog naar hem om,
moederziel alleen
is hij zoals een hond gestorven.
zoiets is erger nog dan
god geklaagd.…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Vecht zich een plantje
groen met geel
kleur breekt door
de betonnen blokkendozen
zijn niet het einde.
Natuur komt terug.…
Grijs.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
864 wetend dat alles anders wordt
aan het einde voor een nieuw begin
denkend dat veel verloren gaat
uit de verzameling tussen ons in
wachtend op een nieuwe liefde
in het witte schijnsel van verlangen
die het zwart van onverlichte passie
in een grijze kleur laat behangen
de neerslachtigheid beklemt
de lust van hartstocht ontwent
toch zal de…
Uitgesproken
gedicht
3.0 met 31 stemmen
8.250 praat met mij en doe dat
honderduit, vertel me zwijgend
waarover een leven gaat
hoeveel tederheid er nodig is
en adem gulzig tot het eind
spreek dit lichaam zonder
een spoor van schroom, spreek
het, spel het volledig uit
laat me duizelen breng me
in totale ademnood geef je
eindelijk helemaal bloot
----------------------------------…
mijn hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.181 Vervliegt zij in de eeuwigheid
of laat ik haar er dan juist in
en is dat geen einde maar een begin?
En als ik mijn handen in de jouwe leg,
de woorden " ik hou van jou" zachtjes zeg
en mij totaal aan jou overgeef
is dat die allesomvattende liefde
die ik nu beleef?…
wie ben jij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
982 weet jij wie je echt bent,
ben jij degene die jou het beste kent
wat ik wil weten is aan het einde van je dagen,
kan jij jezelf aankijken en vragen
Heb ik naar mijn normen en waarden geleefd,
ben ik iemand waar een ander wat aan heeft.
ben jij dan trots op datgene waar jij voor staat,
begrijp jij echt waar het leven over gaat.…
favoriete Shakespeare-passage van Mandela
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Van alles wat ik me afvraag
over wat ik zoal hoor tot nu toe,
lijkt het vreemdste wat mij betreft
dat mannen bang zouden moeten zijn,
als je eenmaal inziet
dat de dood,
een noodzakelijk einde,
zal komen wanneer hij komt.
(vertaling cornelis van zwaanshoek)…
Mijn werkelijkheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
584 Een wel haast tropische storm
raast door mijn hoofd
ik word ontworteld
van mijn dromen beroofd
als hij weer wat gaat liggen
kijk ik om mij heen en
zie de resten van wat ik eens was
zie de jongeling groen als gras
hij deed ooit een poging
zijn fantasie tot leven te wekken
nu is hij gestrand
het einde van zijn streven
in de harde werkelijkheid…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
Leren
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.435 Van mijn moeder
leerde ik naaien
Van mijn man
leerde ik volharden
Mijn zoon
leerde me gedichten schrijven
Allemaal
hielpen ze me vooruit
En nu
aan het einde van mijn leven
leerde ik door de grote aardbeving
hoe mensen vriendschap geven
Goed dat ik leef.…
Jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
874 ik vraag mezelf nu wat ik wil in
een leven dat zijn grond verliest,
ga ik nu zweven om niet te voelen
dat pijn hoort bij het langzaam loslaten
van een mooie liefde zonder einde,
die vraagt om vrijheid en evolutie
Ik ga in voeling met het hart
dat verliefd is op de liefde maar
blijft kiezen voor het bijzondere: jij…
Ochtendleed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Twee vragen roepen mij
naar een eind,
kwam hij zijn bed nog uit
of
wacht hij nog steeds op God?…
Stof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Het blijft maar neerdalen
zonder oponthoud
langzaam, als parachutisten
en vestigen zich op onze spullen, overal
ze zijn ontelbaar
Wij kunnen er weinig aan doen,
bijna elke dag
proberen wij het,
stof afnemen, stofzuigen
We doen het al jaren
Wij zijn gemaakt van stof
en aan het einde van ons leven
gaan we terug naar stof
Stof is alles…
Trein der traagheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Ten einde raad heeft men beslist,
hoewel men het al maanden wist
geen nieuw tijdperk in te luiden,
hem terug te sturen naar het zuiden
want hij kan niet tegen sneeuw,
de allertraagste trein der eeuw.…
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over een beeld.
Een illusies zonder tekstballon.
Een oneindig geschreven liefde.
Het is een geschetst eindstation.…