6019 resultaten.
Eigenzinnig
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
738 verloren woorden worden vertrapt
door stampvoetende passanten
verdwijnen tussen kierend beton
opgenomen tussen de smalle openingen
vergruizen ze in nietszeggende letters
waar ze opnieuw mogen beginnen
met de opbouw van een zinvol bestaan
voorzichtig
pluk ik ze tussen de tegels uit
als onkruid, dat ooit verstoten
weer mag bloeien als zichzelf…
Schouderklopje
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
4.937 Ik ben nu acht maanden bij je binnen
nog even, voor ik je écht zie en hoor
jij en ik zijn daardoor heel gespannen
omdat jij vorig jaar je dochtertje en ik mijn zus verloor
Lieve Mam, geloof mij, samen zijn wij sterk
dat klinkt uit mijn mond misschien wel raar
maar voel mijn 'geschop' als een bemoedigend klopje
over een maand zijn we er écht…
Angst voor het verleden
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.751 Zijn handen voor zijn oren
Lippen vormen
Een geluidloze schreeuw
Hij heeft zichzelf verloren
In de leemtes van de tijd
Struinend door zijn
Labyrint van gevoelens
Ontmoet hij vage klanken
Van weggestopte emoties
In een vorig leven
Geen toekomst ziet hij
Maar schaduwen uit
Een ver verleden
Die hem pijnigen
Als een foltering zo hard…
Zeepbellen blazen
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.792 Drukke winkelstraat,
ieder gehaast en verloren,
een klein jochie op de stoep,
zeepbellen blazend.…
Een praatje
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.275 kijk, zegt hij, lees gerust maar
even hoor, dit was haar verhaal dat won
terwijl zij op diezelfde dag verloor…
Wij en gouden velden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
718 Wij speelden altijd samen
Over glanzend koren
Een lied alleen
iets anders niet
waaraan wij ons hart verloren…
Vallende sterrren
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
814 als een hemels schone schijn
laatste krachten samenbalt
toont het met groots spektakel aan
er is weer een bestaan verknald
brokken komen flitsend voorbij
verslaan in een zonnelichtkrant
hoe de lang verloren strijd
eindigt als gebluste komeet
gelukszoekers lopen te hoop
voor dit nieuws uit eerste hand
trachten snel nog wat te vangen…
De schilder.
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
4.115 De smerigheid bedekkend,
hier en daar wat lekkend,
zich soms nét iets te ver
uitstrekkend,
verloor hij zijn evenwicht.
Nu was niet alleen de muur
voorzien van een andere kleur
maar zelfs de ramen en de
deur.
Had hij misschien toch beter
de oude gore kleur gelaten
voor wat ’t was?…
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…
soldaat
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.350 Ik ben misschien geen soldaat die gaat strijden voor zijn vaderland,
Ik ben geen soldaat die morgen zal sterven op het veld,
Ik ben een gewone jongen,
Zonder uniform,
Zonder graad,
Zonder geweer,
Maar ik strijd wel voor iets anders,
En ook al heb ik geen uniform,
Of geen graad,
Ik heb één wapen:
Mijn liefde voor jou
En ook al verloor ik…
Moeder en kind
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.755 Ik toon je de parels
van verloren tijden
vol geluk.
Mijn kind
Ik neem je mee
in de reis van het leven.
Met de warmte van hemels licht
en de wijsheid uit elke dag.
ik toon je de broosheid
van mooie momenten
vol hoop.
Neem je rugzak,
we vertrekken.…
Vergissing
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.656 meer denken…
Wat er door jouw hoofd heen gaat
Echt spijt dat je mij moest krenken
Of blij dat we zijn uitgepraat
Hoop met alle diepte in mijn hart
Dat je ooit zult gaan beseffen
Dat je een vriendin zoals ik
Niet zo snel meer aan zal treffen
Maar blijf mijn eigen vraag steeds horen
Heel verdrietig en bevreesd
Heb ik nu een vriendschap verloren…
Eén voor één
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
871 In de pijn verloren
raap ik de woorden terug op,
tussen tranen gevallen,
zijn ze verhard tot steen.
Met geschramde vingers
breekt het touw,
mijn koude hand legt
de stilte om de kralen heen.…
Je Ziel Gekrast
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 Terug getrokken in jezelf
je ziel gekrast
door duizend krassen
woorden verloren
Ga je jezelf te lijf
je kunt niet meer
dit leven is voor jou
te moeilijk...
je Moeder zit aan je bed
haar hart is gebroken
door wat jij deed
sprakeloos...
Zal het nu anders worden?
Tranen vallen, in stilte
lijden ondragelijk
hoe moet het nu?…
teruggevonden tijd
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.982 ik vond de tijd terug
mijn verloren gewaande tijd.…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
Samen eenzaam.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.824 De ene hand in de andere
samen geslagen zo alleen
was de ander niet te veranderen
klagen hielp geen steen noch been
wereldnieuws de dag verstrijkt
in de leegte van het samen
waarbij dood verlossend lijkt
turen geraniums voor de ramen
grijze staar verloor de steken
op het werkje tot avondrood
onder verwijt is liefde geweken
te vroeg gestorven…
Maar dan toch.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 Toch doet het pijn
De steen op mijn maag
Veroorzaakt een sleetse
Plek op mijn shirt
Toch doet het pijn
Het verlaten hart
Pompt radeloos om
Wat er is gebeurd
Toch doet het pijn
De glimlach van mijn moeder
Op haar sterfbed,
Geen traan, niet getreurd
Verloren jaren
Verdwenen in de mist
Begraven in een witte kist
We hadden afgesproken…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Een groene zee
Vult mijn blikveld
Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap…
Het eindigt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
855 Hier op aarde
Hebben de goden
Hun macht reeds verloren
Ieder doet wat hij wil
Ieder doet naar eigen zin
Dat was niet
Hoe de goden het bedoelden
Zo velen
Tè veel
Tè machtig
Zelfs voor een god
We stoppen het leven op aarde
Zonder dat wij dat willen
En beseffen
-
Kortzichtigheid troef
-
Wij graven ons eigen graf
Het stopt
Het eindigt…
Uit een voorbije droom
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
765 zacht geeft grijs
contouren prijs
nog kleurt het licht
geen perspectief
traag kolkt stoom uit
een voorbije droom
ze waren weg
verdwenen in nevelen
van verloren tijd
ik was ze kwijt had geen
besef van liefde in een
troosteloze gelijkvormigheid
met blote handen
streel ik nu de vormen
uit vervlogen tijd
voel in warmte weer de
kleuren…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
977 ieder woord
ieder gebaar
iedere stilte
heeft aan oorspronkelijkheid ingeboet,
het delen is vermoord
of zal het zijn
als rouwen,
opstandige eenzaamheid,
woede bouwen
tranen die slijten aan hoop,
eindeloos,
in nog ongewenste dagen
blijven zij schaduwrijk
doch ongewijd
en hebben geen weet meer
van genegenheid
om enkel een verloren…
De Waarheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.036 Verloren tijd.
Want de waarheid,
bezoedeld door jouw leugens,
kreeg vleugels en ging haar eigen weg,
van hier.
Houd je mond, want er bestond,
er bestaat, een ander mens,
waarvan ik wens dat ik weet,
hoe jij deed, hoe jij denkt.
Ik ben gekrenkt.
Tot op het bot, tot in mijn ziel.
De waarheid viel.…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
2.363 Een ontmoeting, oude liefde
Die vonk in je ogen
Van vergeten verlangen
Toch is er dat vlammetje, onbewogen
Warmte en wederzijdse liefde
Dat vlammetje flikkert
Als sintel van die liefde
’s Nachts lig ik wakker, onmacht
Voel me alleen
Herinneringen zijn verdwenen
Geen arm om me heen
Als verloren sterren in de nacht
Het zoete licht van de dageraad…
hij las me
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
738 zij vroeg hem aarzelend
om haar gedicht te lezen
hij las haar woorden
tastte naar de bron
verloor zich in haar ogen
en haar mond, haar huid
ontdekte zelfs verdriet
driftig dronk hij
van haar lippen
liet hij haar woorden zwijgen
in zijn stille stem
haar zucht verdwijnen in de zijne
de hartstocht vluchtte weg
haar uitgelezen woorden…
Cycli
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Aarde in een grijze jas,
bomen in het rijp, met
witte adem geschoren,
seizoenen die in de tijd
gemetseld zijn met de
specie van de leegte,
de takken van de wind
zijn dood, in een laatste
kreun verloren, ontbloot
aangepast het zicht, as van
verjaarde bladeren steunt
nieuw perspectief onaangetast
in opkomend licht, vergaan
door te…
loverboy
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.124 oh je bent zo lief
zo lief voor mij
nee ik vergis me niet
of toch wel
vergis ik me dan toch
je overlaat me met kado's
ik denk dit is verkeerd
het gaat niet goed
je dwingt me
dwingt me tot van alles
waar ben ik in beland
in het leven van een loverboy
hoe kom ik hier uit
ik ben de hoop al verloren
ik kan het niet meer navertellen…