6196 resultaten.
de waarheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 Sluit je om wat voor reden ook,
Je ogen voor de waarheid,
Denkt een nieuwe te vinden,
Gebruikt woorden als nooit en altijd,
En gelooft dat je alles daarmee oplost,
Tot de eerlijkheid de waarheid wakker maakt,
en je net zolang gaat achtervolgen,
Dat je het vluchten voor de waarheid moe wordt,
De eerlijkheid je inhaalt,
En je weer beseft dat…
Vitrectomie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
633 Daarna sluit hij het planetarium.
Verwonderd en met vragen sta ik op.
Mijn oog is tijdelijk blind geworden.
Vertrouwen moet ik dat alles goed komt.
Weten dat het leven op aarde goed is.…
Herinner je (niet)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
608 missen zal ik je (niet)
herinner je (niet) wat wij hadden
sluit je ogen (niet) om te zien hoe wij kusten
denk (niet) aan mij als je mijn parfum ruikt
proef mij (niet) wanneer jij je lippen
op een ander zet
kijk je naar de hemel,
zie hoe groot het werkelijk was
dat (zo men zegt)
zelfs daar grenzen bestaan
en wanneer je over je vinger…
lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
475 als ik ontwaak met jouw handen
op mijn buik, je lippen aan mijn hals
het verlangen zichtbaar aan je borsten
weet dan dat ik mijn ogen weer sluit
en de hemel verleg aan de akker van je hart
de warmte van onze huid
zal het gemis bewenen
in elke porie waar een herinnering
in staat te lezen
lief, jij bent de zee op wie ik vaar
het water dat…
Roepafstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 de nok met
nachtblindheid gevuld
ons beider ogenblik
is de schemer al voorbij
maar er is meer, wat scheelt
het eigenlijk, wat is deze plek
in de zintuigen van ons
heelal, waar komt het licht
uit sterrenstof vandaan, water
naar de zee, schaamrode
golven voor de boeg, alsof
zij voor hete adem wijken
dit voorgordijn zal nog sluiten…
Ik hoor..en zie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
565 Ik hoor muziek
van kogels fluiten
de akoestiek
van harten sluiten
Ik zie een pad
gevormd door haat
aan 't eind een stad
waar liefde gaat
Ik hoor de toon
van geld en macht
en een patroon
van 't kwaad dat wacht
Ik zie een stad
ineengestort
het mensenhart
...'…
Leegte is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 Wat is
Leegte
is
Een geluid dat langzaam afsterft
Een holle galm
Een herinnering aan een geur
Voortvluchtig en kort
Een pijnlijke kramp
In je bed, in het donker
Een zachtjes geritsel
Achter je ogen
Een timide gezoem
Dat uitgroeit tot een geraas
In mijn hoofd, in mijn handen,
Die sluiten om lucht
Die snakken naar lucht
Leegte…
Smodderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
714 We maken er maar het beste van
lachen om de baas zo nu en dan
camoufleren ons verzet in overleg
en zwijgen ongewenste zaken weg
Onder tafel zit soms iemand stil te muiten
dan gaat een van ons gewoon de luiken sluiten
De cijfers van het oude jaar
zijn te klein en veel te zwaar
voor de begrote luchtkastelen
waarin het management wil spelen…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Het doet mij zoveel
verdriet
dat ik je niet meer in mijn
armen kan sluiten.
Er zijn geen woorden
meer van jou.
Nu, in deze dagen, komt
het afscheid steeds
dichterbij.
Met liefde zorgde ik voor
je.
Mijn verdriet is groot,
maar mijn hart is intens
gebroken.
Toch heeft mijn hart een
hele mooie plek voor je.…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert
wie toch neemt mij bij de hand
in de vindtocht naar antwoord
door invoegend aan te sluiten…
PCGD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Nog zie ik Koot staan, bij die brievenbus
Voorbij, passé - over en
sluiten dus...…
Het bloedt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 trots op je is
die je meeneemt en wegwijs maakt
in zijn domein, en stap voor stap
ga je zien dat het anders is
In het begin telt dat niet
maar ineens is het over
Dan luister je niet meer
naar je koosnaam, vecht je
krassen in je ziel
barsten in het eelt
Het bloedt wanneer je er aan krabt
Tot je vrij kunt ademen
en de wonden zich sluiten…
Waar het stil wordt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 Mijn ogen sluiten zich
voor alles wat buiten blijft.
En daar, in die warme stilte,
vind ik mezelf.
Ik ben thuis,
niet in de kamer,
maar in het loslaten.…
Snegren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 Bochten tussen bemoste keien
Slechte ontvangst in de wolken
op de bergen, ze wijken en sluiten
zich achter mij, mijn gedachten
houden ze gevangen op de weg
Geen vergezichten, niet stoppen
om te plassen, rustig doorrijden
Stilstaan is gevaarlijk, misschien
ga ik een pas over naar de zon
Toch nog een gedachte
uit de mist van mijn gevoelens…
als wij er (enkelbijtertjes)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
156 als wij er
voor zouden gaan zitten dan
kon het nog wel eens wat
worden met
ons, met
gebruik van
de juiste woorden die
het doel ook
daad-
werkelijk bereiken dan
daar-
voor moeten wij er
voor waken dat
wij niet vervallen in
overstijg-
ende reflecties
zaken projecteren die
enkel mist oproepen of
gordijnen sluiten danwel…
Vijf haikoe's
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.425 hai koe, zegt de stier
man, jij verveelt mij stierlijk
koeioneert zij hem
high koe snuift zich naar
hoger sferen en zweeft weg
geen vee meer maar fee
de heikoe slaat de
eerste paal voor melkfabriek
Kaatje Honderddrie
de hijkoe twijfelt
hevig aan zijn/haar geslacht
geen klote aan zo
haaikoe ruikt overal
biefstuk en kan zichzelf wel…
Ooit sloeg een vuist op tafel
gedicht
3.3 met 21 stemmen
8.385 En naast het vuur zwijgt een man
die op zoek ging naar zichzelf
en hem helaas heeft gevonden.
------------------------------------
uit: 'De Gedichten', 1998.…
stroom
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
838 onthaal
liefslawine
achterdeur al op een kier
van
die eenzaamheid
moét koesteren
raken tallozen elkaar
kortstondig
langzaam schuivend
allen dezelfde weg
tussen
die twee
vermaledijde deuren
met onbegrip
woede om de leugens
verwarring en verdriet
gevallen, in ongenade
geslagen
met de stok
van die de hond wil slaan
en zichzelf…
leven
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
974 Nooit iets goed,
Verloor haar kracht,
Verloor zichzelf.
Machtelozer,
Hopelozer.
Het verdriet droop eraf.
Harder.
Steeds minder gewend aan het leven,
Kwam ze erachter dat ze liever bleef dromen.
Dwarser,
Stiller.
Denkend aan haar eigen wereldje,
Zorgde ze dat haar dromen voortdurend bij haar bleven.…
blikje
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.272 gebukt onder zijn schulden
vindt hij euro’s op de straat
en soms wel eens een gulden
waar nog Beatrix op staat
bewaart ze in een doekje
onder sokken in zijn la
schrijft ze bij in een boekje
-heeft ie zeker van zijn pa-
om dan één keer in het jaar
zichzelf te trakteren
op een blikje kaviaar
net als al die rijke heren
gebukt onder zijn zorgen…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Wat moet ik met
deze pagode zonder goden, obelisk
die slechts zichzelf gedenkt, een niks
met niks verbindende brug uit Tibet.
Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin
met valse blossen.…
Het betrekkelijke
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
677 Betrekkelijke van het bestaan
En wandelend over die weg
In een afgebakende visuele cirkel
Ziet men dat alle begin het einde is
En haalt het voorbije uitzicht u in
Met moeizame schreden koud en schraal
Komt de mens steeds dichter bij begin
Vertwijfeld is men heen en weer geslingerd
Ervaart zo de betrekkelijkheid van bestaan
Dan ziet men zichzelf…
bisexueel...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.960 Een liefde
Zo ingewikkeld
Uiteindelijk heeft 't
Zichzelf ontwikkeld
Het is anders
En erg gevoelig voor mij
Ik heb er niet voor gekozen
Het hoort gewoon bij mij
Geaccepteerd
Heb ik 't inmiddels wel
Is dit mijn lot
Speelt 't met mij een spel?…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast Gij hun lichten aan?…
Pearl
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
718 zij woont in zichzelf
en wiegt haar lijf in lege uren
drijvend op golven van verstand
tussen gestoorde binnenmuren
soms grijpt ze radeloos naar penselen
gedwongen door de schimmen die haar kwellen
schildert zij de helse pijnen in grove lijnen
mondloos, dan hebben zij even niets te vertellen
haar signatuur tekent ze kolossaal
met enorme…
Haar kuise lach
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
778 ik had een afspraak
met de werkelijkheid
ze confronteerde mij
was harder dan ik dacht
wil met waarheid schikken
maar ze geeft niet thuis
ze liegt de deugden met haar ogen
haar kuise lach hangt naast het kruis
mijn dagen zijn verhuisd
de nachten heeft ze meegenomen
haar kasten eens gevuld met dromen
zijn nu leeg en tot zichzelf gekomen…
zondagsmens
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.200 luimt zich loom
zijn arm over haar dij
zij deint zachtjes weg
naar het andere eind
van het ledikant
ergens loopt een mens
met een wens, wie weet
sleept de dag zich voort
eindeloos, betekenisloos
een dozijnen dag als anders
kraakt een veer gespannen
in antwoord op het gekreun
van een vermoeide zondagman
die zijn arm te lam bevindt
zichzelf…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
UITGEKLEED
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.028 Uw outfit is bijzonder indiscreet,
zó hoort u op uw zadel niet te zitten
en zelfs al heeft u last van grote hitte:
het geeft geen pas dat u zichzélf uitkleedt.…
Impressionist
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
988 Wat hij ziet zegt hij weer te geven
Een kleurenmix en wazige mist
Met een bepaalde tint doorweven
Ook dat de realist zich vergist
Mensen zien geen heldere beelden
Illusie maakt het zichtbare compleet
Badend in zelf bedachte weelde
Viert men het leven dat zichzelf vergeet
Hij heeft zich ten slotte verscholen
In impressies, op het schilderij…