5958 resultaten.
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Weer loopt zij datzelfde zanderige pad
waar aan beide zijden grenzen vervagen
hervindt ze haar verleden in taal gevangen
zo graag zou zij vandaag nog willen vragen
even raken, even aanraken, zoals jaren geleden
maar na die ene laatste wanhopige blik
terwijl harmonieus zwijgen vele vingers vlocht
vervloog haar jeugd en hield zij op te bestaan…
Als een junk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.440 Gevangen in leugens
op de vlucht
voor je hart.
Ik wilde slechts liefde zien,
jouw onschuld.
En proostte het glas
op ons samenzijn.
Later sprak je over
ontevredenheid –
het groene gras
bij de buren.
Ik ontdekte dat jouw glas
leeg genoeg was
om de waarheid
te omzeilen.
Jij danst nu verder
op het gemaskerde bal.…
De treincoupe (prozagedicht)
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
904 Ze schuifelen langs
mij heen en zetten mij gevangen in een wolk
van onwelriekende zweetgeur. Ik troost de
dames:‘morgen is de ergste hitte voorbij',las
ik. 'Deo volente', zegt de ene, 'Deo gratias'
zegt de ander. 'Deo dorant', zeg ik smekend.…
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
waanzin
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.009 Verslingerd aan jou
gevangen in je geur
Passie als een slinger
roze bloesem vol kleur
Waanzin van de liefde
een wonder of toch niet
Vol vreugde en verlangen
in hoop en soms verdriet
Mijn allermooiste wens
een doorlopende droom
Vloeit door mijn ziel
in het hart waar ik woon
Lichamen verstrengeld
smelten gretig in elkaar
Jouw huid…
Foto van vroeger
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.344 Je raapte het leven
als dwarrelende bloesems
van bomen in de lente,
gevangen door de zachte bries
van Astarte.
Je had er een in je haar gestoken,
als symbool van vruchtbaarheid
en eeuwige vreugde.…
stil verlangen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.511 Diep in mij dat stil verlangen,
jouw hart, jouw armen
daarin gevangen en toch zo vrij,
de liefde is ontwaakt in mij.
Zij bruist door lijf
en hart en geest, sprankelend,
zoals zij daar nooit was,
nooit is geweest.…
Leven is...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
861 leven is gevangen zijn, verlangen naar vrijheid.
leven is denken, doen, begrijpen.
leven is er voor jou en voor mij.
leven ben ik, jij, wij.…
Danse macabre
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 de mens zwoegt hangend aan
de touwen van de tijd
in hulpeloos verwarren
zijn vruchteloze strijd
gevangen in het taaie web
wordt hemel slechts tot aarde
geboeid het diep verlangen
verkwanseld dat van waarde
als in een danse macabre
in het theater van de dood
jaagt hij die eens een god was
dat na wat god verbood
vol droefheid slaat…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Buiten zinnen plagend
drong hij zonder vragen
in haar wereld binnen
wat zij zou verdragen
daar de zwijgplicht
vanzelfsprekend was
Als een vlieg
in 't web gevangen
liet zij hem gevoelloos toe
Liet zich strelen
zonder schreeuwen
hield zich stil
en krijste niet
In zijn macht
die liefde leek bevangen
overschreed hij grenzen
zonder…
Ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.039 De "wijzen" die jouw gedachten stilde
De energie in mij gaat verloren
In wanhoop vindt dat zijn kracht
Mijn laatste hoop gezonken
Enige redding is het gevoel te smoren
Ookal wordt de pijn niet verzacht
Bitterzoet is wat wordt gedronken
Mijn verstand bevlogen door gevoel
Al dat mijn hart kan verdragen
Blijkt duidelijk te zijn gevangen…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Gekromde schouders
Op slot gedraaide rug
Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet…
BEGIFTIGD (3)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 Ze was pas achttien toen ze trouwde
De man die haar de zijne maakte
- En als de beste haring kaakte -
Zag hoe ze in de ander schouwde
Hij zag hoe haar dat zeer benauwde
En dat ze naar alleen zijn haakte
Hoe ze steeds meer gevangen raakte
Ze zich als mensenschuw ontvouwde
Met op haar schouders alle last
Van wereld en van dorpsgenoten
-…
boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 opkomt en
draag het met je mee
zover je maar kunt:
boom
denk bijvoorbeeld
aan alle fysische eigenschappen
maar dan had het ook
iets heel anders kunnen zijn
denk dan aan het ruisen
van de bladeren als het regent
maar dat is slechts
hoe je de boom hoort
denk dan aan de boom
die je nooit zult kennen
althans niet helemaal,
gevangen…
De pijn van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
664 vannacht huilde de wind
grote dikke tranen
ik keek van achter het raam
en zag de ruiten nat
de bomen en hun takken
bewogen heen en weer
alleen de maan stond stil
en ik
gevangen door dit moment
jij sliep door alles heen
de man mij zo bekend
ik zag jouw lijf bewegen
je ademhaling op en neer
ik voelde al mijn liefde
voor…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 ik heb het zand
en de rotsen van
eonen geleden gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het…
Het laatste blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 ik was
het laatste blad
dat de herfst
bijna liet hangen
heb met
bladeren geruiseld
een zomer lang
alle koelte gevangen
stormen getrotseerd
zag takken breken
waarvan het einde nog
niet was geformuleerd
nu somberend in een
wereld vol vergrijzen
donkere dagen die
in de ochtend al verijzen
ik val en vervolmaak
het kleurig…
In dit doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 ik heb woorden
gevangen maar
de mazen van mijn
net waren te klein
er bleven teveel hangen
zinnen groeiden
strofen stapelden
er kwam geen einde aan
in dit doolhof lieten ogen
mij zonder vragen gaan
ik wil weer klein
en overzichtelijk de
ruimte in mijn leefnet
is aan de schrale kant
vangsten lopen uit de hand
wil kwaliteit
dat…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
Rook op het water
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
628 gevangen, in een web geweven...
het lied gezongen door een zwaluw.
ja, ochtendstond verlangt een wonder
want toch moet eens die gele bol verschijnen.
ze priemt en straalt en duwt vanonder
laat zo het dikke rookgordijn verdwijnen.
zo krijgt het plekje langs de waterkant
terug zijn kleuren en zijn schoonheid.…
Openheid en sterrenstof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Gedachten die ons gevangen houden,
zijn bronnen van angst.
Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties.
Mensen dienen egocentrische belangen,
die ons tot slaven maken.
Terwijl...
Terwijl wij uit cellen bestaan,
die ontstonden in oceanen.
Terwijl we hemelse lucht zijn,
die door onze longen stroomt.…
Een sprookje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb een
lieve tic
beleef af
en toe een
regenererend
ogenblik
wordt de
realiteit
te eng in
maatschappelijke
verbanden weet
ik mij gevangen
dan lacht
een sprookje
haar lieve
uitnodiging
pak ik als
begin haar hand
in softe kleuren
ontwikkelt zich
ons gebeuren
woorden zingen
hun eigen lied
niets dat ons gebiedt
de…
Wie ben ik geweest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
439 Wie ben ik geweest
toen natuur werd vernietigd
bossen gekapt voor productie
dieren door honger verdreven
de hele wereld in onrust
gevangen in vreemd verlangen
wie was ik in werkelijkheid
toen mensen elkaar te lijf gingen
niet uit liefde of vrede
wie was ik in hemelsnaam
toen jij de hand sloeg aan jezelf
niet langer door kom met…
hoop op beter tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 elke dag word ik opnieuw geboren
als de morgen haar gezicht onthult
nog niets te zien en niets te horen
en niets dat mijn gedachten vult
elke avond moet ik eenzaam sterven
gevangen in verstild verdriet
herinnerd aan de vele scherven
die ik op mijn wegen achterliet
hoe vaak zal ik nog moeten lijden
voordat mijn trotse geest verstomt
zodat…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
Het voetlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 nooit heb jij
jezelf verwond
aan de scherpe
contrasten
van het licht
altijd waren
er zachte filters
uit de veelheid
van jouw emoties
die scherpte rondden
jij die altijd
binding had met
degene die in het
donker gevangen zat
zonder enig perspectief
jij die wars was
van alle schijnwerpers
en toch je boodschap
van liefde en gelijkheid…
Vrij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
460 ze zou vrij willen zijn
als een vogel in de lucht
haar problemen willen bekijken
in vogelvlucht
ze zou niet meer
gevangen willen zijn
in haar gedachten
niet meer alles
willen doen wat ze
van haar verwachten
ze zou zichzelf willen leren
tevreden te zijn
met alles wat er is
niet meer te verlangen
naar datgene wat ze mist
ze zou…
KLEM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 land
van bult naar hoop
controleert hij z’n vallen
in het opgeworpen zand
op zoek naar de dood
het moet blijkbaar gebeuren
en zonder zeuren laat
de vijand van menig boer
ze niets vermoedend knallen
hij heeft nog enkele
vallen te gaan en daarna
moeten ze hun zwartfluwelen
jasjes zonder meer afstaan*
*vroeger werden de gevangen…
Snegren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 Bochten tussen bemoste keien
Slechte ontvangst in de wolken
op de bergen, ze wijken en sluiten
zich achter mij, mijn gedachten
houden ze gevangen op de weg
Geen vergezichten, niet stoppen
om te plassen, rustig doorrijden
Stilstaan is gevaarlijk, misschien
ga ik een pas over naar de zon
Toch nog een gedachte
uit de mist van mijn gevoelens…