6607 resultaten.
tijdloos
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.464 Ik heb gewacht
tot het geluid jouw
hartslag overtrof
gekeken door de kruinen
naar de wolken
Ik vond het zachte
van je boezem terug
in de contouren van het mos
waar ik je heb genomen in
de horizont van het groen
Minnen was de deugd
die onze zielen deed spreken
in de gang die deurloos leek te zijn
maar die aan het eind de trede was…
Gevild
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
538 Hij raakt haar huid
tergend langzaam
snijdt woorden
met gekartelde tong
langzaam loopt zij
uit de adem van vandaag
waar gras ooit groen was
groeiden madeliefjes alleen maar
om bloemenringen te vlechten
haar uitval zet een
kleurrijke pet op
ogen doen inzicht dicht
lokken dansen nooit meer…
Zij rook stervend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
811 in vleugjes wind
vond ik de boodschap
zij rook stervend
kleurde herfstend
in het gelend groen
blies torenhoog
de geuren van het
onbekende verkende
in nieuwsgierigheid de
plaats van ooit bestemmen
helaas de beul is er
en stropt de knopen
maar weet dat jij dit
keer het lot weer in een
nieuwe lente zal ontlopen…
Ruwheid voor de Stilte
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
968 Door de ramen zoeft van alles
van de wereld in vlekken voorbij
groene streep, boom of weiland,
grasspriet of bloem..
Dat alles gesplinterd uitéén
in dimensionale beelden
vervormd, als een lachspiegel,
stilte na "ka-boem"!…
de sprinkhaan en ik
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
866 hij keek mij aan
fijn en groen gepantserd
trots vroeg de sprinkhaan:
"als jij een foto neemt, wat krijg ik
dan in ruil?"
Wel, zei ik: "ik bewerk je foto, publiceer
ze op het internet en verzin een verhaaltje."
ach, zo!
toen vroeg ik: "als jij een foto neemt van mij,
wat krijg ik dan in ruil?…
werelds
netgedicht
1.4 met 33 stemmen
5.456 centenkwestie
machtswellustelingen
milieuterrorisme
niet-Chinese spleetogen
verboden enkels
foute groene broeken op de boulevard
spaghetti-vreters in het nauw
onmogelijke referenda
voedselbanken overspoeld door minima
overspel maakt een rijke man nog rijker
armlastig vecht voor bestaan
niemand die gelooft
dat de ander gelijk heeft…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Polder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
14.560 Je ziet zo'n polder denken
aan het grijzig-groen
beweeg van wilgentwijgen,
het snelle rijgen van
signalen langs het riet,
de simpele overdracht van
sloten op kanalen,
het vastleggen van breedbeeld
luchten in de weke delen
van een plas en aan het
bedachtzame omspelen van
getande dijken.
----------------------------------------------…
je steelde al te lang
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
960 ik kon niet
wachten tot de zon je
openvouwde als een bloem
je steelde al
te lang in groen
en loze knoppen
mijn lichte lente
zal de klokken vroeger
stellen op ontluiken
dan kun jij eindelijk
je hart in eigen kleur
volledig weer ontsluiten
samen voor het eerst
naar buiten proberen om
het zachte zomeren te leren…
Geen beminnen meer aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
910 Langs de grauwe muur
waar grijze specie
verhardt door de tijd
geslagen gaten dicht
banen slepende sporen
zich een weg naar
de ras naderende lente
welke licht ontluikt
een verdwaalde krokus duwt
groen gras opzij het lijkt
wel of ze knipoogt maar er
is geen beminnen meer aan…
Einde van de winter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.038 Strak blauw is de lucht
Boven het groene weideland
'n Ree steekt gauw over
Naar de andere kant
Een hond blaft luid
Naar de koude wind
En het roodborstje zingt
Uit volle borst
De wintervorst wordt
Verdreven door een zonnestraal
De bomen zijn niet meer kaal
En de dagen worden lang
Er komt weer kleur
Op mijn wang…
bio - date
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.588 Tommy tomaat
en Frieda framboos
gaan naar het blenderfeest
van de familie groen
op de hoek van
de gezondheidslaan
nummer twee bus vijf
ieder apart want
als toetje eigenwijs
wacht Frieda framboos
op Billy de gele kiwi
Tommy tomaat
is pittennerveus
want Erika paprika
is weer te laat…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
Stille wegen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
603 Stille wegen
Slingeren omhoog, de berg op
Verdwijnen in de mist
Onder de sneeuw
Stille wegen
Overspoeld door de zee
Niemand
Behalve die mens
Die monnik
Die geest
Stille wegen
Door het zonnige, groene dal
Zo mooi
Zo adembenemend mooi
Tranen in de ogen
Stille wegen
Stille mensen…
Rondom mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 alles ademde rust uit rondom mij
op die bewuste dag
de zon die vurig bezig was
in een stille waterpartij
‘k zat onder het dichte groen
met het zonlicht op het bladerdak
alsof mijn schaduw voor mij sprak
het is hier goed van doen
het werd zo stil, zo stil
waar mijn ziel zich roerde
langs een vredig oord mij voerde
alsof het was om hemelswil…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…
Geluksgevoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 Spetters van groene smurrie.
Kikkers kwaken 't hoogste woord.
Buitelende Kieviten
tegen een strakblauwe lucht.
In de verte blaft een hond.
Dit gevoel ...…
Liefde in je hart
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
1.879 Ik kijk wat om me heen
en zoek je ogen lief
de helderheid staat mij aan
en ook de kleur
dat groen is mooi.
Je haren in de wind
net zo zacht
als dat ik ze streel
je lach zo intens
geluk dat je graag deelt.
Ik zoek je lippen
die zacht en warm
voelen en mij geven
wat ook jij graag voelt
liefde in je hart.…
geeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
767 De zomer ademt alweer haar laatste adem
vurig brandt de koperen bol door
geen zoektocht meer
ontwikkeling in ieder nieuw kasteel
zielsverwant in een vlak overvloedig groen
land
leuk is gewoon
plezant
en het zand
danst
net als ieder in dit leven
die dit leven leeft
een engel geeft.…
Braamstruik
gedicht
3.1 met 34 stemmen
17.177 De groene en paarse bramen zijn alleengelaten.
Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen
waarmee de bijen tot de bloesems praten?
En 't sprakeloze, wankele evenwicht
waarmee de vlinders op haar blind gezicht
zich even nederlaten?
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…
En ik neem je mee.
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.287 Langs groene velden
en kleurige weiden
Over smalle wegen, langs dreven,
weilanden en bossen
over dijken en langs meren,
voorbij het oude stoomgemaal
In de verte kun je
er de paardestallen zien staan
Enkel vreedzame natuur,
van hier en van over de grens,
een gevarieerde route zonder einde
En ik neem je mee.…
Lentegeluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
661 Sereen staan de bomen
de takken fijn besnaard
de knoppen nog even dicht
voor ons bewaard
wachtend op het zonnelicht
en de jonge blonde fee
die zal komen
neemt ze het groen,
de vogels
en alle bloemen mee
Dan bezingt ze
jubelend de lente
die weer stralend lacht
na een lange koude
winternacht…
au
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.065 als alles groen
gekleurd
niet meer luistert
dan grauwt het grijs
als bladeren zouden wuiven
waaiend in de wind
en de zon scheen
er gouden stralen doorheen
dan toch
zou ik niet meer zwaaien
ik ben terug
eindelijk geland
au, het zand
is hard
harder
dan verwacht
liever viel ik
samen
vallen is zacht
zachter
dan ik dacht…
richting onbekend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
897 soms weet ik niet waarom
ik doe wat ik doe
boodschappen, werk, wandelen in het park
verwondering is mijn deel
dan sta ik voor dat verkeerslicht,
het is immers rood en de rest
raast door, met een doel
dat ik niet heb, het maakt mij jaloers
ik wacht hier, op mijn fiets
op bevrijdend groen
en rijd vervolgens naar niets
ik steek nog wel…
Seizoenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Vol van het groene blad dan het geel
met de kaal wordende takken.
Als de herfst komt met zijn storm
zal hij in mijn hart gaan luwen.
Heel langzaam het vertrouwen in
mezelf weer zal gaan hervinden.
Dan zal er ook voor mij weer
een nieuw seizoen beginnen.…
Ik wandel.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Wortels diep verankerd in de grond
die bedekt zijn door het groene mos.
Hun stammen omsloten met de schors
ik hoor ook het ruisen van de wind.
Zouden ze mij wat willen vertellen?
Ik kan er alleen maar naar gissen.
Zijn het verhalen vol van belevenissen
van de bomen die staan te dromen?…
Uit de verte van je land
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
591 je zag me niet
toen ik je aankeek
je blik ving
uit de verte van je land
pas toen ik
jou een hand gaf
kwam je terug
van het warme strand
je lach was
nog vol zee
en groene palmen
je stem zong vriend
jij bent gebleven
ondanks de heimwee
naar je land iets tropisch
in de koude zomerregen…
vallend blad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
1.024 het lijkt nog kort gelee'
dat ik niet raakte uitgekeken
op hommelvlucht en vlinderdans
hun luchtverkeer ligt stil
de zomer is passé
het groene gras verdwijnt gestaag
onder een bladerdeken
in vlammend goudbruinrood
ik vond vanmorgen in de tuin
de laatste vlinder, dood
de tuin bederft
wordt stil en sterft
en iets in mij sterft mee…
In de herfst
gedicht
3.1 met 36 stemmen
16.456 Hol en leeg van verlangen
en de gele amberen bomen
de groene en barnstenen stammen.
Het licht hangt stil in de blaren.
Mijn hart is te veel geopend,
te veel in het licht gevangen
in der wolken licht varen…
En pijndoend, schrijnend dromen
weg van mijzelf te komen.…
Vandaag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
497 Er vallen berichten van gisteren uit mijn pen
papier inktzwart door te zacht gesproken woorden
terwijl gretig groen het wildgevogelte in zijn armen vangt
tjilpend van onrust oude nesten inspecteert
om zich voor uitsterven te behoeden
bronsgewijs met bezwerende toespraken
het langer licht zijn maakt
tot een heel gewone dag.…