10153 resultaten.
leiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
615 Wel je kent ze wel
mensen die jou het liefst
zien vallen
Kunnen ze lekker lallen
lekker je leven verknallen
Als ze maar kunnen klagen
zeiken roddelen en
steken in je rug
je kent ze wel
van die types vol met
haat
die vragen hoe het met je gaat
en keihard lachen in je gelaat
Deze wereld zit vol met slangen
ze zitten in een diepe kuil verscholen…
80 Jaar transformatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Om maar niet van een platte aarde af te vallen,
zoals men vroeger dacht
maar haar te laten blijven doen draaien,
zolang als noodzakelijk blijkt te zijn.
Vandaar geen reformatie, contrareformatie,
inquisitie of arrestatie, maar transformatie
in tachtig jaar... de wereld rond.
Om maar iets te zeggen en iets te doen.…
Andere wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 kloof
Van deze anderhalve kilo eiwit,
Kabels die de bedrading vormen
Van alles dat er in mij omgaat,
En zie beelden voor me die
Al veertig jaar geleden opgenomen
Zijn in mijn ingebouwde recorder
En neem ze in me op alsof het
Seconden geleden is dat ik
Ze heb meegemaakt - zo helder,
Zo puur, de beelden van 58 jaar
Mensenleven vallen…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam
in gebroken nachten
gaan dromen van nu
ook in diepte voorbij
steeds sneller komt
met vallen…
schitterende herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Tranen van de kleine mensen
vallen nog,
nog een paar seconden,
nog een jaar,
nog wat eeuwen!
Dooft het vuur nooit uit?
Rimpelloos
doorschijnend
is de hemel bloeiend.
De storm zwijgt stil
en lost op in niets.
Ademloze woorden
in de morgen
weven
een schitterend web.
Om te vangen
een ieder
die bidt,
danst of vecht!…
herfstgedichtje fopke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 als de blaadjes beginnen te vallen
valt mijn hoofd stil
de herfstblues dus
ik ben duf
en rook en fiets naar de ezels met beitske
en heb geen verlet meer van niks meer
dan rust en mijn bed
paddenstoelen en kabouters mijn egel ligt te slapen onder de blaadjes
de wegen liggen er verlaten bij
en de straatlampen branden alweer
van herfst tot…
Herfstdoorsnede
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht
ons mooie overtrek toont slijtage
zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen
Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst
de zomers in ons zullen verjaren
steeds verder bladerend achteruit
Jij, die nog slaapt
in de zachte trekken van jouw gezicht
waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 eerder dan stilstaand niets, langs
de boorden
van een wilgenrij in zwartgoud
nog tijd te gaan, toekomst te delen
zonder omzien
of omzichtig slaap af te wegen
voor je het weet gaat het richting
categorie
voorbij voordat het goed en wel
en zo goed en zo kwaad als het
gaat, gebundeld
in onbegrijpelijke codewoorden
dan vallen de letters…
Een hemels paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 lief speelt onze geest
met dingen die we zien
een caleidoscoop van
herinnering completeert
onze eerste blik
in de verschillen van
beeld proeven wij verandering
vallen kleuren vorm en ogen op
wordt de stem als uniek
fenomeen meteen geautoriseerd
alleen jij komt binnen
als een hemels paradijs
zonder enig vergelijk
ruimte vullend warm…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Mijn foto’s vallen op de natte straat.
Mijn hartelieve kan de stront in zakken.
Ik ga de kroeg in, lekker biertje pakken.…
Dromentuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Ik laat het dorre verdwijnen
Bij het vallen van de eerste regen.
Zo schep ik als die vlinder op mijn hand
Een rustpunt zonder zelf te bewegen.
Ik tracht mij op te richten als een bloem
Tussen het ene overwegen en het andere doen.
Zo lok ik de bijen onder de zon
Met een honingzoet welkom.…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.
Er dansen wolken
op de stormen
er zwaaien bomen
op de wind
en alles wuift stil
bij dit afscheid
van steeds opnieuw
een mensenkind.…
Kussen van uw lippen en uw ogen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.288 wortelcellen,
En naar een oneindig openbloeien
Gaat de siddrende aandrift zwellen, –
Een geluk als nieuwe wijn geschonken,
Waar de schijnen dood en leven
Schaduwloos in liggen wegbezonken,
En daar is alleen gebleven
Aandacht waar al donkere geruchten,
Aller namen duizendtallen,
Welke blaadren en onrijpe vruchten,
Tot verglansde stilte vallen…
Door het oog van een naald
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
734 Kruipend door het oog van een naald,
vallen de schellen van onze ogen, en
leren wij zien wat puur geluk bepaalt.
Dan pas weten we,
hoe ongewoon gelukkig, gelukkig zijn is.…
Trefwoord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
610 Ogen schaduwen gebroken tijd
terwijl de stilte kil de klanken
van het woord omvat
gedachten vallen in vergeten
slechts dat ene blijft in monotoon
herhalen klinken
wentelt leven tollend
steeds benauwder
grauwt het hartritme in nood
kanker galmt het vonnis
en dan denk je
ik ga dood
tot vanuit de diepste angst
een kracht oprijst…
Mijn Moederboom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Appels vallen nooit ver van de boom.…
NOCTURNE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.851 De vlakte, een fletse ruiker
en de lippen droog;
sterren vallen
als dauw.
Gestalten jagen woest:
saters in horden;
en hun grijze adem
is zichtbaar.
Nimfen, bloemwit
met groene haren
vluchten in 't bos,
hijgend,
In de nevel de syrinx
en op onze mond,
week en dartel:
Pans fluit. -
----------------------
uit: De boog (1917).…
Mijn dochter begrijpt me niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 Opgroeien zonder problemen
je zou ze de kost moeten geven
mensen die menen
de normaalste zaak
het gaat vanzelf
het hoort toch bij het leven
Je dochter
nu nog elf
lijkt zonder dat ze ziet
een ontwikkeling door te maken
met sprongen van plezier
en vallen vol verdriet
Helpen
kan je haar
niet zonder de gedachten
hulp
leidt tot achterdocht…
Aan de sonnetten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
850 Oom is bezeten van de scheve kruissteek
alle onderwerpen zijn al afgekruist
in het bejaardenhuis is hij al verguisd
vijf sonnetten gaat men naaien deze week
de oudjes vallen over het borduren
aan elkaar gebreid vindt de directrice
de hele boel is naar de gallemieze
men voelt zich genaaid door vergane uren
bewoners zijn de hele dag aan tellen…
Hoe te poseren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.315 Valt het van tafels, zal het vallen.
Grond eindigt niet.
Zorg dat de servetten vleugels zijn en boten
voor ze op schoten liggen bij het morsen.
Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan.…
Er valt altijd wel wat te betreuren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
430 Tot dat wij dreigen te vallen in
een diepte, omdat wat wij wensen
onze werkelijkheid niet goed
genoeg kent.
Trappenlopers zijn soms klokkenluiders,
omdat de klepel hoog in de toren moet
worden bediend. Hij zal slechts in de
juiste toonsoort ons hart verdienen als
er een goed resultaat mee is gediend.…
Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.678 Ik zie ze willoos vallen naar de nacht
en neerstorten in de slaap zonder beelden
die hun trillende lijven maakt als lood...
Heeft àl ons wete' ons dan hiertoe gebracht
en àl ons kunnen? Tot zielloze weelde
voor weinge' en voor de velen 't leve'-in-dood?…
Paniek krijst stilte
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
520 wanen van de dag
uit losgeslagen menigten
vooraan het ergste tuig
zij rappen marsmuziek
uit oude oorlogsdozen
zwaaien vaandels met een
vage link aan lederhosen
angst regeert
orkestreert de wanhoop
in gebalde vuisten
en bebloede knuisten
de massa deist
deint weer uit als er
schoten knallen paniek
krijst stilte als de eerste vallen…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 De vier seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of…
Ik heb gezien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Ik heb bloemen zien uitbloeien
sterren zien vallen
en de zon die werd verduisterd
Heb politici zien knoeien
raketten uit elkaar zien knallen
mensen een half leven aan
social media zien gekluisterd
ook veel wat mij heeft kunnen boeien
een moeder van haar kind bevallen
een groot verlies dat ontluistert
Ik heb het allemaal gezien
vertel…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
en langzaam gaat het zo ook
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst, leven, en dood
Ook die is tijdelijk, al duurt het
heel wat seizoenen om overwoekerd
geraakt uiteen te vallen…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.
Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.
Nog één maal de zon zien buigen,
en zeggen… “ vaarwel mijn kind.”…
een gewone mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 seizoenen
zo sterk als
de kwetsbaarheid van oude van dagen
er zijn nog vetplantjes in rieten mandjes,
overjarigen zoals dat heet;
zij hebben de koude verdragen
je ziet, ik leef dicht bij de natuur,
verschuil mij achter een enorme struik
die mij scheidt van de buren
de rust trekt zich dan terug in mijn buik
en kan zonder echt op te vallen…
vallende regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 als zij zich ter aarde stort
vallende regen
is in kleurrijke regenbogen
als het mooiste parelsnoer
telkens als de zon stralend
haar transparantie gebruikt
ons intens geluk te toveren
vallende regen
is de bron van transformatie
die zich frisgroen presenteert
in het lover van de lente
dat zich zomers uitgekleurd
in het najaar weer vallen…
Vrijgesnoeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 We leerden vallen en opstaan.
We leerden leven met de dag.
Bitterheid veranderde in liefde.
Wat pijnlijk leek bleef zoet.
Wat we gezaaid hadden zien we,
gelukkig weer, ontkiemen.
Zoals een oude rozenstruik,
die niet meer wordt gesnoeid,
blij verwilderd groeien kan.…