8772 resultaten.
de laatste trein
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.443 wachten op de laatste trein
mensen drommen samen
het geeft iets van bewogenheid
als druppels op de ramen
reizen door een donker land
wanneer je hoort te slapen
het is niet wat het wezen moet
dat merk je aan het gapen
de trein raast op 't juiste spoor
dan een laatste remming...
eindelijk daar zijn we dan
op de eindbestemming…
Suites voor Annemieke XXXVII
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 oh taaie tante
je shampoo verspreidt de geur
van herinnering
gelukkig alleen
gassen onder de dekens
ondertemperatuur
om vier uur wakker
ik steek mijn nek uit naar haar
onwillekeurig
ejaculatie
kus van het pruimenmondje
hogere chemie
ze heeft altijd nog
haar zacht gedroogde pruimen
wachten in de koelkast…
je echt ontbloot
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
786 baad maar
in lavendel
maar het water
woelt de côte d'azur
in geurig grasse
het bloemenparadijs
waar jij verglijdt
ontspant en snakt
naar de ultieme rust
van dit lokaal extract
heb je zon beloofd
de kaarsen zijn gedoofd
na een lange nacht
wacht ik tot het lavendelschuim
je echt ontbloot…
Hoe ik me verwerp
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
821 Juist dat is het daar buitenom
zo snel denkend dat het liever wacht
tot dat het de moeite loont en
dan centreren tot abstractie taal.
En is juist dat wat afkomstig uit
het zelf niet van zich terug heeft.
beeld – be - grip…
Sluimering
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.300 ik droom
de wereld achteruit
in de hoogste versnelling
wil pas weer ontwaken
in het perspectief van gisteren
ondertussen
geef ik me over
aan Orpheus
die me uit
de droom helpt
in zijn armen
gluur ik beschermd
onder de nacht door
naar de dag
die ongeduldig wacht
het donker in te halen
verlicht
koester ik de warmte
van vandaag…
Perron
gedicht
3.1 met 29 stemmen
17.776 .
-------------------------------------------------------
uit: 'Vier manieren om op iemand te wachten', 2001.…
Voornemens
gedicht
3.7 met 491 stemmen
48.342 ik hoor het 's winters van
de uilen die hier schuilen
en van de blauwe reiger
in het riet,
nee, wachten tot de lente
hoeft echt niet
begin vandaag nog met het
keren van het tij
voor het te laat is:
de verandering ben jij!
vlecht dan een krans en
steek de kaarsen aan
en weet dat deze duisternis
voorbij zal gaan.…
"Het jagerspad groeit dicht". (Haiku's)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
536 Smeedvuur vlamt hitte
roestige spijkers, wachten
naast de hoefijzers.
Geruite kiel, nooit meer
de slijpsteen horen
noch het gedreven wiel.
In het jagerspoor
door de achterbenen
geplet, verse kluiten.
Hinnikend paardje
van ver goed te horen
gelopen tijden.…
Aurora
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
976 Zodra zij glimlacht, plaatst zij zich
in de tijd, worden rimpels geteld
op haar voorhoofd en om haar ogen
kraaienpoten na souplesse van
een jonge naar karnemelk ruikende huid
Haar liefhebben is als wachten
op een zonsopgang, die zich in
rosse, zachte passie verliest
zichzelf hervindt en in de morgen
opnieuw zichzelf in licht hervult…
gefluister in jouw droom
hartenkreet
3.1 met 35 stemmen
2.525 luister naar de nacht
hij fluistert in jouw dromen
onhoorbaar en zacht
enkel jij zal het horen
het geruis van sterren
oneindig in de stilte
waar het verlangen van liefde
weerkaatst in licht
dat ontnomen aan het duister
geschonken aan de nacht
als een woord van liefde
onhoorbaar
op jou wacht…
Eenzaam buitenspel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.027 Dagelijks ben je in mijn gedachten,
elke nacht in hartstochtelijke dromen,
maar hoelang ik ook zal wachten,
ik weet dat het er nooit van zal komen.
Jij eet mijn verlangen,
en drinkt mijn tranenval,
ik voel mij gevangen,
in mijn eigen niemandsdal.…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…
weer wolf
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
2.820 het sneeuwt alsof de ijstijden
zouden kunnen herbeginnen
ik vastzit in de sneeuw
de wolven al hoor huilen
in de kou ontdek ik
mijn eigen poten, klauwen
huil oewoe hoehoehoe
naar de zilveren maan
het knorren in de maag
begint en het gemis
aan warmte, volle maag
wacht maar tot ik bij je ben…
En dan roffelt het
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
7.512 Tussen de lage nevels
van de vroege morgen
Voorbij de weidehagen
waar de dauw het gras kust
Zoek ik aan de bosrand
de vogel van onrust
Hij wacht op het zonlicht
Lacht als het daar is
de schaduwen weg
achter beuk en hazelaar
En dan roffelt het
door het woud
De specht bekvecht
met het hout…
Als ik zou kunnen brullen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.679 Maar ach ik kan niet brullen
wat mij zeer betreurt
zodat ik telkens wachten moet
op mijn eigen beurt.…
Als jij wakkert
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
610 in het vlagen
van de wind hoor
ik je verhalen
takken kraken
in vertalen
buigen mee
in lijnen volgend
breken soms dan
sluit ik zachtjes
wacht het komend af
maar als jij wakkert
en ik fluister tussen
al de buien door
draag jij reeds mijn woorden
naar het volgende gehoor…
Schuif op naar ‘t graf
poëzie
2.9 met 16 stemmen
2.504 Ge ligt nog nauwlijks of hij stort
U na en wacht op hèm.…
bevangen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
790 hoewel de kille winternacht
me naar het bed noodt
onder het warme welkom
van het wollen dek
hou ik de sterren
in de natintelende donkerte
daar boven mij in rij op wacht
nog even vast
en voel hoe die oneindigheid
een brug van duizenden jaren spant
over de alledaagse scepsis
voor de magie van deze kerstnacht…
La neige
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.295 Samen wachten wij op het water,
tot de zon zijn glimlach weer laat zien.
Want alleen dan zijn wij tevreden,
om het pad te gaan vervolgen,
naar beneden.…
Voor Valentina
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.197 Zij noemt mij aap
niet omdat ik lenig ben
maar meer vanwege
mijn droevige ogen
Van één die in gevangenschap
zijn hersenomvang af voelt nemen
Weer terug in de natuur
vrijwel onmiddellijk
door een virus wordt weggenomen
het went nooit wie je bent
zingt ze zachtjes voor me heen
wacht ze tot ik haar wakker kus…
Bezoekje op vrijdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.178 mijn voeten kennen de weg
naar het graf van jullie
die mijn ouders waren
een zus pootte krokussen
die nu kleur geven tussen mos
versteend vogeltje houdt de wacht
grote eikels liggen verspreid
over het bospad en jullie plek
bomen temperen licht en regen…
De bewerkte akker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 achter de ploeg loopt een man
golvend worden akkers geruld
een sterke os doet zijn werk
trekt door oerkracht de voren
mensen en dieren wachten
op de rijpe maïs van het veld
generaties lang zwoegen
in de keerkring van tijd
Naar het schilderij van Juan Miró…
Van de sloot op de wal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
826 levensgroot gevaar, een
potige schaduw met schepnet
is wat ik in mijn ooghoek ontwaar
driftig roert mijn staartje
waarmee ik watervlug verdwijn
ik duik als de donder
kopje onder, wacht maar
tot ik in vol ornaat verschijn
dan kom ik je wakker maken
in koor met mijn groene gabbers
zal ik oorverdovend kwaken…
Na ontsluitend afscheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
686 al bijna ingedaald
raak jij steeds meer
de buitenkant van leven
het vol bewegen
zal beginnen na ontsluitend
afscheid van lief binnen
de babykamer is opnieuw
behangen en bereid je
als bewoner te ontvangen
alles ademt al jouw sfeer
wachten is op het verlossend
huilen voor de eerste keer…
Milder?
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.147 Honger, ongestild
koos alles in wat ik leef,
soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en
kielzog aan, daarop de
woede te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,zo
het wachten ingegaan,dat
ene woord wat kwijnde,
als milder antwoord me
schuldig bleef, draag
het bitter tot het einde.…
Isole
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
681 Langzaam schuift ze
de gordijnen dicht
haalt eenzaamheid
zuchtend naar binnen
schikt afwezig hoge stoelen
rondom een houten tafel
waarop haar agenda speelt
met het onbeschrevene en
de schaduw van een pen
in de keuken wacht
haar de senseo met het
schuifje afgestemd
op één kopje…
De kraai
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
535 Gebroken ligt hij daar in 't zand
Als een boodschap van Gods hand
Geknakte vleugels; zwart als de nacht
Is de dood zo die op ons wacht?
Achteloos wordt er aan voorbij gegaan
Als de wereld eens stopte in zijn baan
Zien we misschien de essentie in zijn ware gedaante
Het was mededogen waar hij om maande…
als vriend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
671 mijn vriend de tijd is mild
hij slaat zijn ogen op
als ik dat wil
loopt met mij door de dag
in mijn vertraagde tempo
klagen daarover doet hij niet
hij wacht geduldig
als ik hem herinner aan of
treuzel bij verloren uren
gegeven als ze zijn
hij telt voor mij de dagen
één voor één
legt zich tenslotte neer
bij het onbekende
maar blijft…
Als de Dood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Wachten op de Grote Finale:
een vriendschappelijke omhelzing
ik word bevangen door kou en
sluit mijn ogen.
Mijn vriend wordt mijn einde
er is niets meer dan dit.…
stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 droevig schuilende dromen
vervlogen met de wind
in het hunkerende zand
gebrand op verse sporen
wacht het pad de leegte lang
ogen die hier ruimte zien
zijn dichterbij de marathon
en vinden stil hun glans
mijn voeten voelen warm
tijd om vlam te vatten…