9413 resultaten.
dronkeman
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.568 water spoelt kwistig
over de Brabantse
wal
wolken verdoezelen
mijn verre blik in
donkerblauw
en grijs
wind jaagt mijn lijf
in vlagen vooruit
laat me dansen als
een dronkeman
in golvend gras en
vluchtig avondlicht…
vijvertje vijvertje
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.114 ik noem het eendendril
er is geen kikker te zien
het is ook geen vijver
pal in het midden
staat een schaduwboom
hij houdt de dril groen
het water koel
er zwemt iets rond
hij heet schaduwboom
want ik noem hem zo
en er zit een fietser
op de bank zonder fiets…
Zeepbel
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
3.588 Je schuilt in het witte licht,
het water breekt
en je ademt.
De reis begint.…
Uitstervend ras
snelsonnet
2.9 met 9 stemmen
1.774 Zet voor een passend aandenken voor later
De laatste junk derhalve op sterk water.…
ERGENS moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.884 ERGENS moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen -
Mijn handen zijn zo hete en droge -
en het lichte water van haar stem -
mijn keel is in dorre klem.
Het kan toch zo altijd niet duren
met de brandende uren -
mijn stem is schor,
mijn ogen dor.
--------------------------
uit: Verzen (1890)…
Verdronken roos
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.322 Uit de mist van verloren jaren
doemde het beeld op
van een leven
een aar vergeten na de oogst
achteloos
Het water was diep
in zijn helderheid
maar toch
eindeloos bitter
het graf
van een verdronken roos
Ach, deze droom heeft nooit
het daglicht gezien…
Tuinen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
644 Vouw het einde van de wereld wat op
en leun,
Leun overmoedig over de rand van vlezig geluk
Laat krijtwitte vingertoppen glijden over het water van de eeuwigheid
Doop
Ik waad wel
Hoor, het gezoem van de tijd
Word maar warm…
Verdronken roos
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.214 Uit de mist van verloren jaren
doemde het beeld op
van een leven
een aar vergeten na de oogst
achteloos
Het water was diep
in zijn helderheid
maar toch
eindeloos bitter
het graf
van een verdronken roos
Ach, deze droom heeft nooit
het daglicht gezien…
badplaats
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
875 de zee kust het land
niet meer
waar achter boulevards
de kermis heerst
ik vlucht
naar dat kleine land
geheel
omringd door water
waar in 't uitzicht
naar alle kanten
mijn ziel
weerspiegeld wordt
uit "De Zee en Ommelanden"…
Schip
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.384 Ik dacht
jouw kleuren vervagen
in het licht
van de zon
maar jij blijft
een regenboog
aan de horizon
ik heb de hoop
al laten varen
het anker
gelicht
dobber stuurloos
richting haven
dit onvoltooide schip
maakt water…
Magica
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.100 Je lost het op in water
het niveau is niet gestegen
Hier is het bewijs
dat er ruimte is
Het heelal valt
in de inhoud van een emmer
uit te drukken
Mijn zielezijn is zo klein
dat het altijd blijft
de werkelijkheid zo groot
de dood is maar de dood
van wat stoffelijk blijkt
Bij een foto van Willem Hoogduin…
de avond valt aan zee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
566 warmkleurige slingers
schildert de zeewind
langs de vroege avondhemel
met een laatste vleugelslag
bezweren vogels
de ruisende geluiden
en ik droom weg
over zachtdeinend water
uit "De Zee en Ommelanden"
(tweede reeks) Eli Stater…
Wonen in de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Kon je maar wonen in de zee
Gekoesterd door het water
Je deinde met de golven mee
Geen begin, geen eind, geen later
En je verstond de taal van de schelpen
Die zachtjes fluisterden: “Ga met me mee”
Zij zouden je op weg helpen
Je de weg wijzen door de zee…
Verbeelding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 Trillen ze de woorden traag uit een cilinder
Gooien ze een teerling of een bal
De dichters
Hun gedachten tekenen
Merken het papier
Overal in hun verbeelding
Ver van hier
Doen ze de horizon het water likken
En toch tempert troebel glas
Het zoeken om te zien…
ERGENS
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.463 Ergens moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen
Mijn handen zijn zo hete en droge
en het lichte water van haar stem
mijn keel is een dorre klem.
Het kan toch zo altijd niet duren
met de brandende uren
mijn stem is schor,
mijn ogen dor.
-----------------------------
uit: Verzen (1890)…
Liever alleen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
638 Ik heb niemand nodig
Ik ben graag alleen
De rust en de stilte
De natuur om mij heen
De bomen en bloemen
Het gras en de wind
De zon in het water
Die mij bijna verblindt
Ik geniet van de geluiden
De vogels om mij heen
Het doet mij beseffen
Ik ben niet alleen…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
795 kv 626
uit de donkere aarde
klatert helder water
sinds eeuwen is leven
op deze plek
stemmige gewelven
reiken hoog
hier klinkt muziek
uit goddelijke bron
die nooit opdroogt
en blijft ontroeren…
Gladde kiezelstenen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
732 Gladde kiezelstenen
die glinsteren onder het licht van de maan,
die koelte verhalen
en het water doen glimlachen
als in de dagen van de schepping
toen alles nog fris en nieuw was;
gladde kiezelstenen
die verhalen vertellen
van langzaam geslepen worden,
gepolijst
door eeuwen traagheid
en stilte.…
Stijl
gedicht
2.6 met 12 stemmen
10.619 De vaas bleef bewaard
sierlijk en versierd, honderden jaren,
niet voor de bloemen of het water.
De kast niet voor het hout noch voor de inhoud.
De schaal niet voor het fruit
en het kasteel niet om in te wonen.
Evenmin als er van jou iets
overblijft in deze woorden.
----------------------------
uit: 'Speelgoed', 2000.…
Terugslag
netgedicht
3.9 met 52 stemmen
1.273 Krachtig als water
een blauw stalen zee
Koper gehulsd behuisd
draait de cilinder vijf maal
Onhoudbaar voor brekers en dijken
een beukenhouten hand
Golven rode stromingen
uit zoet rokende gaten…
VERVLOGEN HOOP
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 -
ik lag in 't gras
in 't zand
in 't water
jij was daar altijd bij
het gras staat hoog
het zand is warm
de zee een spelevaart
maar waar…
Schaatswinter
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Schrale stille lucht
vorstwit landschap krimpt ineen
krakend water draagt
geslepen schoenen
ijzer krast de groevenpret
onder windjassen
donzen gedachten
aan de grote elf dromen
van een koude start…
Glad IJs
snelsonnet
2.0 met 17 stemmen
1.424 Tweeduizendacht was bijna afgesloten,
maar toen ik lachend de balans opmaakte,
begon het 's nachts te vriezen dat het kraakte,
en werd er water op het plein gespoten.
De ijsvloer bleef ik tot het laatst vermijden,
uit angst alsnog een scheve schaats te rijden.…
Een zee van rust
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.225 Als een zee van rust
werd ik onderkoeld
maar voelde mij
als een vis
in het water.
Mijn hart gloeide op
bij het horen van je stem
omdat ik die niet kende
wel je woorden
en je muziek.
Het ritme is daar
en ik zweef tussen
twee werelden in
omdat ik buiten voel en zie
nog meer kan beleven.…
grauw grijs Scheveningen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.254 klotsend beuken grijzige golven
op grauw betonnen pier
die ongenaakbaar
ongeroerd
volhardend wortels slaat
doorheen het water en het zand
in wetenschap
dat het tij wel weer zal keren
lijkt hij de enige
vandaag…
Te wit voor pastel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
881 het doek
is te wit voor pastel
sneeuw danst en dwarrelt
ik krijg de contrasten niet fel
een dunner penseel
meer water dan sneeuw
maar in ontdooien
wordt alles te veel
het wintert van
zacht naar hard ijs
ik prilde het groen
helaas zonder zon eigenwijs…
Ark
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 En te varen op het water of het meer
Niet enkel voor dieren, maar ook voor getrouwen
Wees echter niet te overhaast met het vellen van de bomen
Want zelfs de slak is tijdig bij de ark gekomen…
Ze kan niet loslaten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
602 Spoken uit haar verleden
dansen in haar donker
muren krijsen
haar lippen gestift
handen beschilderd
ze wil
maar ze zwijgt
gebroken woorden
ombegrepen kilte
verscholen ziel
nog eenmaal
dichtbij
in voetstappen
van hoop
zal ze lopen
over water…
veersemeers gedicht 2
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
544 Avond aan ’t meer
Als het veersemeerse water
Zich vermengt met
Veersemeerse lucht
En een grote grolse maan
De volle kater jaagt
En de boten trillend
Zinken in hun vlucht
En de vissen vliegen
In de lucht
Dan verwacht
Het veerse meer
De nacht…
sahara
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
631 door gebrek aan moed
en kennis van de sterren
zijn je schoenen zo zwaar
dat je staan blijven moet
je weet dat zij
schaduw kan maken
en meer water draagt
dan je drinken kan
maar haar tegemoet gaan
kent het blind gevaar
stap voor stap
van haar vandaan te raken…