3050 resultaten.
RETOUR VERLEDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
867 is niet meer dan bundeltje kleren
onder het bloed continu kermend
aan de hand van pseudo-foto’s
registreert zijn bewustzijn een
snel driftige vader die deur intrapt
na gymuitvoering uitermate boos
de beelden gidsen terug naar heden
ver weg van het verleden toen jeugd
garant stond voor illusies en idealen
verschrompeld nu toén aanbeden…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
JALOUZIE
poëzie
2.7 met 18 stemmen
4.560 aan gloênde harten knagend,
De zoete trouw der minne boos belagend!
Ik heb de knik des maak'laars wel gezien!
Hij greep haar hand en lonkte bovendien.
Ja! op haar voet heeft hij getrapt, de snode!
Ik had het diepe bukken niet van node:
Ik zag het, zij liet toe... O, wrede smart!…
Dag lieve papa en mama
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.923 Ik heb leren eten, leren drinken, leren praten
Leren staan, leren me te gedragen
Leren boos te zijn, leren lief te hebben
Leren mezelf te zijn, en mezelf te haten
Ik heb leren tevreden te zijn,
Tevreden te zijn met de tijd die wij hebben gehad
Maar tijd is nooit genoeg, altijd te kort
De tijd die we hebben gehad was fijn
Wat ik nooit heb…
Jij taalgenieke dondersteen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
805 mis je wel
mis je niet
een steen
rolt van het pad
dat slingert
rond het dal
omhoog
waar keien
in potentie steen
hun ratelend
geluid
van komend vallen
laten smoren
door het bos
mis je wel
jij taalgenieke dondersteen
je grapjes en de boodschapjes
een dagelijkse dreun
je steun
en wederwaardigheden
van de dag
vooral de avonturen…
Elke dag een nieuwe kans
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.854 Elke dag een nieuwe kans
Maar ook een nieuw gevecht
Zenuwen gieren door me heen
Ons leven is totaal uit balans
Woedend, teleurgesteld en BOOS
Probeer ik me te beheersen
Kalmte te bewaren in ongeduld
Hij is beslist niet kansloos
Samen zullen we gaan tot daar aan de overkant
Vechtend tegen zichzelf, de pijn en het verdriet
Het verleden een…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 water
verdwijnt onder alles vernietigend vuur van aarde
wolken van as verduisteren de zon
de wereld in ijskoude duisternis achterlatend
armageddon
‘moeder’ natuur wraakt
de eeuwen van respectloos plunderen
van haar geschonken schatten
de eindeloos zinloze vervuiling van haar
‘ons’ gegeven paradijs
de mens rilt
beeft
hoopt
bidt
boos…
Kras
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.423 Slepend gaan zijn passen
over het zanderige pad
de winterse schoonheid
van het bos kan hem zelfs
vandaag niet meer bekoren
schouders iets opgetrokken
het hoofd naar beneden
beide handen in de zakken
maar verstoken van warmte gaan
zijn stappen trager en trager
niemand die hem wijst op
de kleurrijke paddenstoelen
half verscholen achter…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.228 Een rouwstoet van rebellen
In de staart dragen ze een gipsen vuist
verbijten de razende traan
Een verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 Een rouwstoet van rebellen
Ze dragen een gipsen vuist
Verbijten de razende traan
Hun verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long
De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Vullen het plein met flarden
Die de snaar strelen, het merg treffen
Zo verdwalen ze in een…
Grensverleggend
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
946 Kan men door het bos niet zien
hoe elkander te ontwijken,
vrijuit te gaan ook dat moet blijken,
toezicht op onszelf te houden;
waardevast in het vooronder
God Onze Ouder kan dan zonder
ons hinderlijk en kinderlijk gedrag.…
Het is niet 'af'..
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.105 Maar ik kan het niet loslaten
Ik weet gewoon niet hoe
Mijn hoofd loopt over
Ik maak me boos, dat het me nu nog raakt
Ik heb het nooit willen geloven
Maar het heeft me tot een ander mens gemaakt
Ik wil niet langer terugkijken
Of vastzitten in die tijd
‘Het zijn verloren jaren’
Zeg ik tot mijn spijt
Ik heb me zo vreselijk alleen gevoeld…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 tussen bos en grasland, op de rand van de tropen
woekeren kruiden en wilde halmen en struiken
zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust
met een vlaag die maanden duurt
reuzen grazen in hun grijs pantser
nippend van de dunne, dichte schaduw
ik weet niet waar eerst kijken
de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Het raakt de
gevoelige snaar van het bos. De rustige adem,
het open spelen van haar oudhoutgeribbelde hand, hij
krimpt ineen tot hij vergeet dat hij bestaat, staart
voor zich uit, als naar een computerscherm. Staat
als een graf onder de laatste groene bloem. Wortels leggen
zich vriendelijk om zijn arm.…
Conditioners
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.095 Zou ik altijd boos blijven
Als mijn vriendin het uit maakt?
Zal ik ooit bedroeft zijn
Als mijn dierbaarste me niet meer zou beminnen?
Zou ik altijd blij blijven
Als mijn lot oneindig bleef winnen?
Zal ik ooit verveeld zijn
Als mijn kraag te wit lijkt?…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.
Oneetbaar zijn hun ogen, zelfs
voor kraaien.…
Plus worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
702 O valse, egoïstische ouders,
ik ben ontzettend boos op jullie! Het was erger dan
een gesticht, zenuwslopend en gekmakend. Hoe ik
verdwaalde in mijn eenzaamheid, bang was om mijn
boosheid te uiten, gevangen en doodsbang in een
doem van totale verlating en een pijn die gelijk
staat aan de meest gruwelijke, sadistische folteringen.…
Onze hemelse bossen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
526 Het warme aangezicht van dit volle bos.
De bodem begroeit met een dikke laag mos.
Hé kijk daar! Een vos!
Hier groeien zelfs druiven, vol aan een tros.
Wat voel ik me hier klein.
Alles zo immens, grof maar ook fijn.
Een enorm uitgestrekt groen terrein,
iets wat ik behouden wil, hier wil ik immer zijn.…
In weer en wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
926 Het weer is boos
en uit zijn woede eindeloos
op de aarde.
Pas morgen zul je de schade zien van de storm.
De beschadigde bomen en betreurde gezichten.
Pas later zul de de kater zien,
die de storm heeft achter gelaten.
Voor vandaag blijft de bliksem mij
als een schijnwerper verlichten.…
AAN JOFFRe ANNE ROEMER VISSCHERS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
3.075 Neemt gij penseel of naald: daar worden kuil en klippen
Geschapen, bos en berg; en 't vochte veld bedocht
Met groene grassen, waar 't welvarend vee naar tocht.
Dat haalt zijn aâm, zo 't schijnt: en staat met gaande lippen.
Boetseert uw aardige hand, en maakt een mens van leem;
't Haalt bij Prometheus werk.…
herfstdilemma
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ik heb geen zin in morgen
vandaag hangt me al de hele dag de keel uit
het is avond dus ik zit
als go-between tussen
een rotdag en
een dag waar ik geen zin in heb
nochtans gaat de zon morgen schijnen
het bos zal weer prachtig zijn
in uitbundige herfstkleuren
om van de geuren nog maar te zwijgen
vliegenzwammen, parasolzwammen
nog meer zwammen…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Het Schuitwater
---------------
Gelach vult het bos.
De boomklever slaat alarm.
Te late stilte.
Broekhuizen
-----------
Terras aan de Maas.
De veerpont vaart heen en weer.
De herfstavond valt.…
Als je lichaam je in de steek laat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.384 Ik ben niet boos dat heeft geen zin,
verspilde tijd, dat zie ik in.
Ik ben niet blij,begrijp me goed,
maar leef niet voort omdat het moet.
Beperkt door lichaam nooit door geest,
recalcitrant ben ik altijd geweest.
De lichaamskracht die er eerst zat
zit in mijn geest, nu weet ik dat.…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Bij boos afscheid zouden we deuren
bruusk, bruut dicht willen smijten,
maar vroeg of laat gieren de kieren.…
Lieve Paul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 afspreken op een plek die niemand kent
Simpelweg
Ik zal je proberen te bereiken
Proberen om naar mezelf te kijken
Als het kon, bezwijken
Om te zien waarom ik er tussen uit moet knijpen
Toch vragen om betere tijden
En dan lachen en lijden
In mezelf schreeuwen van pijn
Gelovig zijn
Niet klein, maar groot zijn tegelijk
Door mijn geloof niet boos…
groot geluk - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 zijn de geluksmomenten
ontelbaar en onbetaalbaar
van een gezellig terrasje
tot een knuffel van jouw lief
kinderhandjes misschien
die jou vertrouwen
de geur van verse koffie
het goede glas
als afsluiting van de dag
het zachte zomerbriesje
of bij het keukenraam
jou toezingende vogels
onder eerste zonnestralen
een wandeling in het bos…
Spreek je nu eens uit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
703 Luisteren is voor mij niet moeilijk
een en al oor zijn voor jou
we gaan het bos in om samen te zijn
je klemt je teveel vast aan het leven
luister niet meer naar die boze trom
je komt steeds dichter bij de waarheid
hoe meer je er over praat en nadenkt
je bent echt wie je denkt dat je bent
ik zie al weer die vertrouwde glans in jouw ogen…
samen reizen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
696 straks zullen wij samen reizen
hand in hand, dicht bij elkaar
langs prachtige huizen, wegen, paleizen
Madurodam staat voor ons klaar
hoog toren je uit boven vliegveld en treinen
heel ver kijk je uit over wegen en bos
hoe alles zo klein, toch echt kan rijden
voelt als een wonder, neen, ik laat je niet los
vrolijk toeteren auto's, rinkelen…
Bewust of onbewust?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Tijden sluipen
onverwerkt door
het donkere bos gemerkt
de toverstaf van het seizoen
wat niet toevallig voorbij kwam
takken hebben hun bladeren
vrijwillig afgestaan, troost
als groeisel op de kale
stammen rijpt het mos
non-perfectie van ieder
gevoelsmoment, onmogelijk
uit te drukken in een expressie
van de taal naar ieders
dialect…