3607 resultaten.
Drenkeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Met het water
Tot aan de lippen
Of zelfs daarboven
Door tegenspoed
Of ongeluk
Bleef ik
In mezelf geloven
Niets of niemand
Kon mij breken
Maakte dat stuk
Leven
Op het randje
Of zelfs daar overheen
Ik was het gewoon
Zo aan gewend
Als een tweede natuur
Op den duur
Niets anders
Zo gekend
Om hulp vragen
Is zo moeilijk
Dat doe je…
Naastenliefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Kun je dan zeggen: "Naaste ik moet je teleurstellen,
maar voorlopig hoef je niet meer aan te bellen,
want aan mezelf heb ik zo hardgrondig de pest
dus flikker op met je naastenliefde en de rest.…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Het oog
is de kluis
waarin ik mezelf opberg,
de storm de sleutel buiten.
Ik ken dit lijf niet,
denk te moeten overgeven,
maar is dat,
omdat de maag het voedsel niet verteert
of doordat het al opgenomen is?
Ik neem mijn handen
en leg ze neer op mijn buik.
Mijn ogen vallen dicht.…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en dat ze dan gelukkig was
maar ik had een engel moeten zijn
om dat voor elkaar te krijgen
Alleen deze spullen zijn gebleven
steeds weer meeverhuisd
naar een nieuwe versie van mezelf…
Een volmaakt geheel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
453 in de atmosfeer
zoals ook wij delen
in en deel zijn aan
onze leefomgeving
sprankelen zij in
harmonie met een
totaal andere biosfeer
in ons nieuwe samen
zijn identiteiten gelijk
maar in verbinden
vullen zij elkaar aan
en versterken tal van
nieuw gegenereerde
krachten uit het
toekomstig perspectief
ik heb u lief
zoals ik van mezelf…
Een laatste oordeel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 ik draalde
voelde hoe de
wereld opschaalde
naar een ander
energieniveau
er was geen
loslaten meer
de eigen keuze
was omwikkeld
met pijn en zeer
in het eindeloos
verbinden kon ik
mezelf niet meer vinden
nog slaat mijn hart vrij op
impulsen van een batterij
weer schuiven de
panelen we zijn in
samen met te velen
privacy slaat…
Rimpelingen [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 aan
ik wil geraakt worden
hun energie voelen
botsen op mij
en ik wil terugkaatsen
mijn ziel tegen hen aan
duwen als een streling
De bejaarden op de soos raken mij
hun aanwezigheid en hun lach
verwarmen mij, de verstandhouding
de knipoog van een raak woord
de wijsheid van hun rimpels
Ik heb vriendinnen
ik maak contact, ik gooi mezelf…
Een moment
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 Alleen in de kamer in het holst van de nacht
Ik heb het er weer niet te best afgebracht
Allang niet meer nuchter, maar net nog niet dronken
Toch stiekem nog één keer mijn glas volgeschonken
Alleen op de bank, het is bijna te stil
De stem in mijn hoofd zegt precies wat ik wil
En ik word als mezelf, er is niemand die kijkt
Van de stilte, de nacht…
Toen ik beter keek
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
476 zag de flits
van een arm in
fantomische mist
nog wist ik
een hand te
pakken maar ik
hoorde al broze
botten knappen
zag schrik en pijn
een val zou vol
fracturen zijn
er waren geen
handen wel de
open palmen
om hulp zonder
persoonlijke
signatuur er was
geen kiezen alleen
hulp bieden
in dit tijdloze
moment was ik
mezelf even kwijt…
Vreemdganger
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 dat ben ik
even vergeten
Een briljant stel
waren we niet
strijd en twijfel
vlochten ons samen
dreven ons uiteen
Zoveel later
trok je de deur
laf achter je dicht
soms laat je je even zien
als in een schimmenspel
ik voel me verlaten
kan het zere missen niet aan
jouw straffeloze ontrouw
beroofde me van mezelf
van wie ik was…
Framboos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Ik vond in jouw ogen mezelf weerom,
Als framboos zoet was jouw mond op mijn.
Al schrijlings op ’t ros, door ’t bosch ik reed,
Zoekend naar wat ik achterliet.
Egidius, waer bestu nu gebleven?
Mi lanct na di, in dit kortstondig leven.
Du coors die doot, zoals allen moeten,
Du liets mi hier, alleen en klein.…
Zelfkennis.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
98 op gezegende leeftijd, een privilege
De grijze massa word actief gestuurd
Chanson van Jean Gabin - je sais - ook wel zich klein opstellen
Weten wat je waard bent niets meer of minder; zelfkennis
Persoonlijke geloofsovertuiging ongeacht de persoon respecteren, net zaakje
Respect wordt niet in de schoot geworpen want men dwingt het af
Mezelf…
Reden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
143 maar het kind ligt daar
en heeft niets gevraagd,
mezelf praat ik bedrog aan,
zodat ik haar bestaan
nodig heb om het mijne
te verdragen…
Vechtend tegen (mijn) demonen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Toch heb ik jou en mezelf dit alles kunnen vergeven
Ik zal mezelf beschermen
Met mijn eigen ontwikkelde zelfliefde
Ontstaan uit MIJN innerlijke kracht
Mijn licht en warmte gegeven
En daarmee heb ik jou en mezelf oprecht kunnen vergeven
Nu ik weer zie
En echt kan zien
Weet ik precies wat er binnen onze 4 muren is gebeurd
En dat heeft…
Vergelding
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.871 Ik ben gelukkig wijl ik mezelf 'n anders mens heb gevonden
die mij tot nog toe als een onbekende was;
hij heeft geleefd ver weg en komt nu ongeschonden
te voren in de Herfst, die voor mij als de schoonste Lente is.…
Hoop
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
543 Jij gaf mij mezelf weer helemaal terug,
Tussen zwart en wit sloeg jij een brug.
Leerde ik van jou weer echt plezier.
Je geeft mij terug, alles wat ik onderweg,
Verloren was, of had weggegooid,
Jij zag me, van ieder principe berooid,
Jij gaf me die van jou, met uitleg.
Jouw naam werd mijn hoop, je leidde mij.…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 de bekritiseerde waarden
die ik mezelf heb toegeëigend.…
Jouw Wereld
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.951 meer rond mag kijken
Je in je vrijheid wordt beperkt
Jouw wereld steeds kleiner wordt
Zonder dat jij iets hebt gemerkt
Nooit meer stappen met je maten
Kopje koffie drinken met je ex
Eens een nacht het beest uithangen
Een date alleen maar voor de seks
Je spontaniteit totaal is verdwenen
Door je bezitterige en jaloerse vriendin
Vraag ik mezelf…
Pretletters
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.503 Ik strijk de kreukels uit mijn hart
Hang mijn tranen nu te drogen
Bleek elke donkere schaduw wit
Strooi pretletters in mijn ogen
Ik geef mijn mond een glimlach
Laat me met energie doorstromen
Gooi alle pijn en hoop overboord
Samen met mijn verloren dromen
Ik laat mijn ziel een tijdje rusten
Veel meer nodig…….. heb ik niet
Doe mezelf…
Waarheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
838 De juiste waarheid heb ik gevonden,
ik laat haar nooit meer gaan
Een oud proces heb ik ontbonden,
hoe wezenlijk anders is nu mijn bestaan
Mijn hart klopt door, zoals altijd,
mijn adem beroert het leven
Ik voel me vrij, niets dat ik vermijd,
het voelt goed om mezelf te vergeven
Hoe kan dit verdriet toch zo bijzonder zijn,
soms maakt pijn…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 in je ogen breekt
de wereld in een
eindeloze lach
niet in scherven die
verwonden maar als
zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein…
Verloren Liefde
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.467 Zwarte schaduw voor mijn zon,terwijl het stralend mooi begon
Je ogen sprankelend vol vuur,schenen door m'n dikste muur
Ik werd geraakt tot in m'n ziel,vond mezelf vrij infantiel
Als 'n kind weer verlegen,zeer onzeker in 't bewegen
Samen werden we compleet,terwijl het nu zo anders heet
Je glimlach lijkt nog zo vertrouwd,maar je ogen hard en…
Verloren liefde
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.234 Maar ik moet voor mezelf toegeven,
dat ik een grote fout heb begaan.
Ik dacht dat de wereld aan mijn voeten lag,
dat jij en ik geboren waren voor elkaar.
Dat ik de enige was die jij graag zag,
maar niets was minder waar.
Na 5 maanden doe je me nog steeds in je ogen verdrinken,
je hebt m'n hele wereld overhoop gehaald.…
"Sluipmoordenaar"
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
2.499 Deze sluipmoordenaar, die DRANK heet
heeft ons leven tot een hel gemaakt
Helder kon je niet meer denken
en daarvoor was je zo welbespraakt
Nu lal je een eind maar in de ruimte
ik luisterde allang niet meer
en nam de beslissing voor mezelf toen
en vroeg vergeving aan onze lieve Heer...…
- EIGEN REALITEIT-
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.081 creativiteit
Boetseer ik een realiteit
Een duister, donker continent
Waar iedereen me als een god erkent
Drijvend op een heet lavaspoor
Zwemmend tussen scholen witte haaien
Rennend tussen horden tijgers
Scherpe zee-egels aaiend
Een zwart land, zonder zon, zonder maan
Een land zonder vreugde, zonder vrede
Geen hoop, veel treurnis
Doe het mezelf…
Rode Rozen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.808 Ik keer hem de rug toe voor eeuwig en altijd, hoeveel pijn
het me ook deed, ik was bitterhard voor hem maar vooral voor mezelf!…
Losgelaten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.284 Ik zou dit mezelf nooit vergeven.
Nu zat ik weer vol.
En ik wou het bij niemand loslaten.
Ik wou niet nog iemand ''vermoorden'' met mijn problemen.
Nee ik zou het nooit meer loslaten.
Alles opgepropt diep in mij.
En dat zou nooit meer veranderen.…
Valentijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.113 En hardop hoorde ik mezelf toen spreken;
'dat elke roos symbool staat, wit en rood,
voor al wat veertien jaren is gebleken.
Zolang de liefde onze bondgenoot kon zijn,
wij ons door hartstocht lieten sturen,
bracht elke slag ons dichter bij de dood.…
Ik hou van jou...
hartenkreet
4.9 met 54 stemmen
2.425 om mezelf aan jou
te warmen,
en dat gemis,
dat doet me pijn...
Onthou maar steeds,
jouw lieve zinnen...
"heb geduld,
jij krijgt je tijd..."
en raak je mij,
heel diep van binnen,
want ik wil je,
nog lang niet kwijt...
Dus blijf ik sterk,
en blijf ik wachten,
en gun ik hem,
zijn tijd met jou...…
in de stilste nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.938 kampen want
in het onbevlekt ontvangen
van Maria nam ook Jozef
zijn gereedschap mee
ik zag die witte duif in
Betlehems ster verdwalen
ze oogde licht op velden
waar herders bij nachte de kou
met hun schaapjes verzachtten
ik wacht de lente af
laat de wende keren
met alles wat in in me heb
ga ik weer proberen van
de tsunami in mezelf…