14102 resultaten.
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 Ik wil jouw lippen op de mijne
handen kroelend door mijn haar
onze lichamen verstrengeld
intens genieten van elkaar
Onder de blote sterrenhemel
de naakte nacht oneindig lang
wil ik elke minuut plukken
de dageraad maakt mij bang
Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen…
Wat meer kan ik nog wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ademt de lente
Al onze dagen zijn als in april.
Wij hebben de liefde
als onze grootste schat.
Dit is pas leven.
Jij in mijn hart,
en ik in de jouwe.
Onze nachten als parels.
Onze dagen, fris en fonkelend.
Een zachte bries en tedere woorden.
Het leven is...fantastisch.
Je overtreft al mijn dromen.…
Privacy
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
502 Tussen de massa willen wij veel over
onze wederwaardigheden kwijt.
Wij voelen ons uniek in een wereld
van verscheidenheid.
Tegelijkertijd bestaat er het gevoel
van een horen bij. Wij kiezen onze
eigen kudde. Wij stemmen op onze eigen
partij.
Een leven is een lange weg om eruit
te halen wat de samenleving aan ons biedt.…
WEKEN VAN HOOP EN VERLANGEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 kijken hoopvol uit naar de komst van onze Heer
die tot ons zal komen als een Kindje broos en teer
we bereiden ons hart voor op een warme thuis
daar zal Hij onze liefde en genegenheid ontvangen
want al weken lang is onze hoop en ons verlangen
omdat nieuwe leven een bijzondere plaats te geven
en ook een nieuwe wending aan ons eigen leven…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Wij horen samen, huid aan huid,
en niets wist onze liefde uit.…
links aanhouden asjeblief
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.877 puur links wijlen onze pa
kon niet correct schrijven
wel vogels perfect imiteren
absoluut bijna analfabeet ja
op school in oudenbosch
broeders om het af te leren
je linkerhand ging op je rug
onder mom van hoofdzonde
voor het leven geschonden
nee praatjes sprak geërgerd zus
elke tijd kent andere modus
men overdrijft zo tegenwoordig…
breng ons niet in verleiding
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
610 het was eeuwenlang balen
alle andere talen
hebben er twee woorden voor
een godgelovige zondige
een menselijke meer mondige
die voor de grote kunst der kunsten
het onbezwaarde voluit gaan
door de ander aangedaan
stapje na stapje
liefde adoratie
omzetten met volstrekte toewijding
in gepaste ambachtelijke verleiding
niet gehinderd door…
Vijand van fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
992 Leugen als middel
Barbaren die slaken
De waarheid omzeild
't Hart geraakt
Schijn van waarheid
Valse kreten
Noodgedwongen
Strijd gestaakt
Dwazen zijn zij die met
Leugens regeren
Nog dwazer zijn zij die
Zich neerleggen dan
Bevlogen
Genaaid
Monddood
Helaas.…
Wil je oorlog
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.119 Gevuld met frustraties
daarin een soort haat
ben nu écht wanhopig
ook ontzettend kwaad
Steeds hetzelfde liedje
die vernietigende toon
je bent gewoon jaloers
op het geluk van je zoon
Je blijft ons achtervolgen
opnieuw oorlog verklaren
terwijl dit komt door jou
zittend op je eigen blaren
Gooi alles maar in de strijd
maak ons leven maar…
alleen
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
935 ."
Ik wil je nog niet kwijt,
geef niet op in deze strijd.…
Koren op de molen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
993 Nu Schwarzenegger gouverneur wil worden
Gooit menig vijand roddels in de strijd
Zijn zonden uit een lang vervlogen tijd
Zijn op het net ineens weer aan de orde
Een oeroud interview in 't blaadje 'Oui'
Waar Arnold spreekt van orgieën en blowen
Pleegt men vol trots op menig site te showen
Vergeefs, die opponenten-euforie
Want ach, het…
Een kussen van vrijheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
984 een geboeide geest
een mond wordt gesnoerd
vrijheid
een menswaardig bestaan
een zoeken naar
bevreesd, gebonden
beroving
schrijnende angsten
een mild vorderen
vrijheid
een opperste strijd
morele verantwoordelijkheid
een individu
beroving
beklemmende stilte
onvertogen woorden
broos en breekbaar
vrijheid
een roerloos zoeken…
de degen zwiepte tomeloze woede
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.846 stak en prikte
in de aanval
riposteerde en
vertikte in de slag
te stoppen toen je
mijn bloed vloeien zag
ik schermde me af
koos stappen terug
striemen op mijn rug
de degen zwiepte
tomeloze woede
kwaadheid die ik niet
meer kon vergoeden
we schermden duel
totdat de bel
zijn ronde luidde
we wilden geen
van beide dood, wel
strijden…
van Rups naar Vlinder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.078 Onzichtbare vleugels
hebben me meegenomen
In gedachten verzonken
staar ik naar het verleden
In trance laat ik het
over me heen komen
Langzaam terugkerend
naar het heden
Met nieuwe kracht
vul ik mijn longen
De verse lucht
laat mijn hart herleven
De pijn lost op
die ik altijd heb vedrongen
Na lange strijd
eindelijk opgegeven
Als herboren…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 de grondvesten
Van mijn krakende bunker
Die hoestend dit zwarte stof
De papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten van mijn strijd…
soms
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.764 samen niet door
één deur kunnen gaan
soms lijkt het wel
dat wij de beste maatjes
zijn die er bestaan
je verrast mij steeds
op een andere manier
een ander doe je ook
graag een plezier
voor mij graag regels
voor jou niet, zeg
je gaat gewoon
jouw eigen weg
ik wil graag een ding
aan jou kwijt
ik hou van jou
ondanks alle strijd…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 scheur de tijd
hang de eeuwen
in gekleurde stroken
plooi ze met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken…
Verstild
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.351 Verzilverd hebben we je zachte lach
je milde staren in brons gegoten
het stokkend hart voorgoed omsloten
en strijden nog mijmerend jouw slag
Wat is verliezen of gewin
in de leegte van verstilde uren
zelfs de balsem kan het schuren
niet verzachten in ons gezin
Zo onraakbaar dichtbij
zo tastbaar ver weg
altijd die echo als ik zeg
waar…
Zo simpel kan iets zijn
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.592 Ik lees de letters van je lippen
proef het puntje van jouw tong
wil een beetje liefde nippen
ben het zuurstof in jouw long
ik zie de lach spontaan verschijnen
zij wint een liefdevolle strijd
tekent nog te leven lijnen
in de glimlach van de tijd
ik pluk voor jou de regenbogen
zacht en teder verdrijf jij kou
ik lees de liefde in…
ziek en zeer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.661 Als je het soms niet meer ziet zitten
Al zit je soms in een dip
Dat zal je moeten incasseren
Dat valt ook niet te leren
Dat komt zomaar op je pad
Je heb deze ziekte ook nog nooit gehad
Vecht terug naar betere tijden
Je heb de kracht in je om daar toch voor te strijden
Die kracht zit in je geest
Dat is bij jou zo je hele…
Keramiek
gedicht
4.3 met 98 stemmen
10.384 De strijd van land en water
eindelijk beslecht door
turf, het warme bruine goud
dat voetafdruk en plantenrest en
mensenhand verbindt
tot troostende, behaaglijke warmte.
Het uitgeklede veen blijft achter
en vertelt van dingen, voorbijgegaan
als trage platte schepen.…
Zij steelde in rozet
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
841 je zag die bloem
ze bloeide heel alleen
op kale rots tussen
verdwaalde stenen
je ging er heen
zij steelde
in rozet van
stugge bladeren
bang om zon en warmte
te missen in haar aderen
je rook haar strijd
de geur van overleven
zij had haar pracht
kleurde praal voor even
met warm geopend bloot
in donkerrood heeft zij
zich aan de…
VERGETEN
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.377 Ik zag een man
met ogen dof van 't strijden;
welke mensvergeten god kan
iemand zo aan 't leven laten lijden
als ware het een duivelsplan.
Ik zag hem gaan
verloren in zichzelf praten;
niemand sprak hem zelfs nog aan,
en door een ieder losgelaten
gedoemd was niet meer te bestaan.…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 het hoofd
Het einde niet in zicht
Van elke vorm van vrijheid beroofd
Achter gesloten deuren komt geen bericht
De ogen gesloten, niet langer verlicht
Het waakvlammetje langzaam gedoofd
Geen actie die nog looft
Geen uitgang waarvoor je zwicht
Gevangen in vergetelheid
Van je eigen schaduw het spiegelbeeld
Niet langer gewapend voor de strijd…
nadert de hemel gestaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
869 we bergen en dalen
vertellen verhalen
van vroeger en toen
ineens wringt de schoen
je staat en kijkt in
mijn ogen weer zie ik
je blik en mijn onvermogen
te zeggen hoe het nu gaat
zacht neem ik je hand
in elkaar begeleiden
gaan we zonder te strijden
langs het kruispunt vandaag
de toekomst lijkt vaag
maar in samen de paden…
Zoontjes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.358 Zïj gaven mijn de kracht om door te vechten
Zíj dwongen mij niet ‘neer’ te gaan
in de ring tegen ‘de slechten’
in de strijd om het bestaan.…
Water.
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
927 Water stroomt door elke zee
mijn handen scheppen het wel voor je
uit de heldere, koude beek
In eeuwigdurende liefde neem ik het voor je mee
en pas zo een mouw aan jouw problemen
Blijf onder mijn arm, verberg je achter mijn rug
Als de strijd gestreden is mag je me omhelzen
en dien ik je voortaan koninklijk,
eten wij voortaan van gouden…
Een stap naar voren en terug
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.401 Gelukkige tijden
we hebben al vele samen gedeeld
soms hebben we moeten strijden
soms had het niet veel gescheeld
Maar nog lijkt het vaak
als was het weer mooi als gister
want de pijl is nog steeds raak
en jouw danspas nog steeds mijn twister…
verkracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.902 toen zij in stilte uitbrak
schreeuwde zonder woorden
sloten zijn vingers om haar nek
drukten haar strijd weg
haar ogen rolden
angst en alsof bevrijd
een wereld zonder gevoel
een nacht voor blinden
toen lag zij stil
zoëven streed zij nog
sloeg heel haar lichaam
bruut zocht hij zijn weg
geen hartstocht, geen liefde
een idioot gevoel…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…