5637 resultaten.
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.
Ik ken de taal van zwijgen
het geluk in de boeken van vroeger
en er is nog stof over, genoeg
om over te schrijven.…
Tot onder de juiste toon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 uit het niets kwam jij
liep mijn gedachtenwereld binnen
in voetsporen uit de tijd
een golf warme lucht overspoelde mij
en juiste snaren werden geraakt
waarin dromen leefden
dankzij de opwaartse stroming
tot onder de juiste toon
sliep ik langer dan ik waakte
in ogen die doortastend zijn
en elke wolk waas ’n gezicht
reizen woorden met…
Dag lieve schat
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.399 Het jaar is voorbij gegaan
met vele wolken van smart.
Toch zal het leven verder gaan
al voel ik mij nog zo verward.
Er was veel leegte en verdriet
ook was er ruimte voor een lach.
Vaak dacht ik: het mag niet
maar dan toch weer: het mag.
In het leven is elke dag tijd
voor een lach en een traan.…
Laatste druppel
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
659 Vocht en damp dalen neer
Plots lopen wij door wolken
Voorbij de tijd van wanen
’t Was mooi, maar doet zeer
Vlaag en nat, ze kolken
Druppels wissen tranen
Als de storm is uitgeraasd,
hangt in dat ene straaltje zon
een laatste druppel aan een twijg
Een parel blauw of is het goud?…
Bede boven Wierum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
872 Binnen klinkt het gezang devoot
over zee, aarde en de wolken
buiten zwerven als zigeunervolken
de zwermen over plas en sloot
Onder de gouden haan galmt het gebed
‘Uw wil geschiede en geef ons heden’
de vogels vluchten naar het verleden
over hoeves, kerken en een torenflat
Een dijk waakt over Wierums weiden
God over mensen, vogels…
Eerst nog sinterklaas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.259 schraap luchten
bij elkaar en jat
wat buien koel de wolken
en maak snel een witte
kerst en dan nieuwjaar
maar eerst nog sinterklaas
in donkerland schijnt
maan steeds door de bomen
zullen pietermannen weer
met kinderen cadeautjes dromen
geen weerlicht of gedonder
de rekening is opgemaakt
weet hoe alles ervoor staat
laat me even spelen…
Houd je touwtje
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.432 Wind waait wilde wapperharen
water fronst zijn diepste rimpels
wolken scheren flarden regen
blonde pluimen buigen diep
Toch blijf ik met lichtheid lopen
almaar denkend aan het touwtje
dat mijn hoofd iets omhoog trekt
waardoor ik balancerend zweef
Dat touwtje hou ik zelf omhoog
als mijn privé-marionet
beweeg ik me door…
Gedicht voor Ellis
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.670 Ik klampte me vast aan je lenden
tussen kruiden en schoven
werd je blik een verre wolk.
Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte.
Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
"Nog een keer"
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
6.056 Nog een keer zal ik je geven,
weer zal je je roze wolk beleven.
Nog een keer wil ik het met je doen,
terwijl ik je innig en liefdevol zoen.
"Nog een keer". Ik hoor het je vragen,
ik geef je alles en laat je niet klagen.
Nog een keer met jou dat hoogtepunt bereiken,
ik ben net wakker en ben naar jou aan het kijken.…
zon in de ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.241 rond de zon lopen in draf
duizend kinderen,
zij eten op het gejank der achterbuurthonden
daar waar ik lig
de zon als een muziekspel in mijn ogen
ik dring verder
naar de velden gisteren verborgen
achter modderige wolken,
laat ik het licht bijten
met zijn jonge tanden in mijn huid
zij die er nog niet is,
brengt spiegels aan,
vangt de…
Slaapversje
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.322 Donderstraaltje, Donderwolkje
Dondersteentje, Dondervlok
Slaap maar lekker in je bedje
Lieve Hedje, sta niet op
Droom van wolken, groene bomen
Mooie dingen die gaan komen
Hoe de sneeuw voelt op een top
Kom tot rust daar in je bedje
Vrij van alles, niets belet je
Geef de warmte nog niet op
En doet onweer je wakker raken
Dan zal ik over…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Vanuit een wolk zwevend
in de kringloop van het leven
val ik als een sneeuwvlok
in alle rust , op mijn plaats.…
Mijn Liefste
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.726 Ik ben in de wolken van je woorden.
ik leef van je liefde en je lach,
ik kijk je aan en pluk de dag
mijn gedachten brengen mij in andere oorden
Ik ben in de ban van je hele persoon,
nog velen malen meer dan ik had verwacht
Innerlijk en uiterlijk, wat een pracht!
Voor mij ben je zo buitengewoon.…
kus ze tot parels vannacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
705 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
we wikken woorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
604 we wikken woorden
wegen zinnen op
een gouden schaal
maar de betekenis
gaat weer voor ieder
aan de eigen haal
wat naadloos lijkt
te passen geeft bij een
ander soms gemene krassen
een bloem die geuren moet
zet bij een derde
onbewust kwaad bloed
toch laten we de poëziezon
schijnen al verbreken eigen
wolken soms haar…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
drup
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 voel me vallen vanaf die wolk
vallen als een druppel
die in één keer
zich op de grond begaf
vloeibaar vloeit hij door
door muren uren van tijd
altijd nergens op voorbereid
drup drup drup
op weg naar de tunnels en dalen
ja ja
ook regendruppels vedwalen
om weer te verdampen in het niets
alles opnieuw
o regen
er is nog niets
opgebiecht…
ga
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.499 De wolken werden strijders
de wolven werden herders
hun uit die andere wereld
het waren de verkenners
Het vlakke land
daar volgde ik hun pad
betrokken in dat oneindig spel
het eeuwige reuzenrad
Toen sloeg de bliksem in
naast me
achter me
voor mij
in mij
Maar ik liep door
op naar die tempel
waar de monnik zei
schiet op,ze staan…
Gevallen ster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
455 Op roze getekend
is een wolk niet meer
dan een stuk boek
dat woorden herbergt
ik kan wel zeggen
dat ik van je hou
maar wat heeft het
voor waarde
als jij dat niet voelt?
Ik teken anders
voel mij betrokken
om wat je hart verteld
het klinkt wat zwaar
en wellicht ingebroken
maar zo bedoel
ik het niet.…
Oeroude gezangen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
626 klinkt bijzonder in oren
varen aan de wind over tunes
van jagende wolken
omhoog, omlaag
wiegend in een lucht van zuchten
murmureren mysterieuze gezangen
hoog aan de wind
subtiele bewegingen
wordt je meegevoerd
door wonderlijke klanksferen
van magische krachten
waarop je ziel goed kan laveren
op volle toeren
begroet de wind je uitbundig…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
764 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
December in Tanger
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.888 Maar over de baai
hangen zware wolken:
kamelen drinken ondersteboven
van de regenboog en spugen op
nietsvermoedende passanten.
Een man in een rode kaftan
tovert een gele paraplu tevoorschijn
en geeft zo nog meer kleur aan deze dag.…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.…
het is meer dan een onderwerp
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
624 het licht verandert
het wordt lente
een vederstrelende stilte
brengt een zoen van jou
ik hoop dat dit nog jaren doorgaat
vrijelijk
door je bloemlezing heen
wanneer ik met wat vroege rozen
naar je toe zal komen
of enkel met de geur, gloeiend
en zonovergoten in mijn hals
en over alles, het besef, zo ongedurig in de wolken
wat…
Mijn vader
gedicht
2.7 met 32 stemmen
17.536 Mijn vader
en dan urenlang, dagenlang
niets
en dan mijn moeder, sjokkend, zijn leed torsend,
af en toe iets ervan morsend
(maar met zulke zachte ogen, zij)
en dan mijn broers, boos,
zo boos dat zij dampten,
dikke wolken sloegen van hen af,
en dan weer niet
maanden, jarenlang
en dan weer mijn vader
- 'waar zijn jullie?…
Zingend op weg
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
725 Ons is een land beloofd
vol Licht en Vrede,
we zingen liederen,
een wolk gebeden
trekt met ons voort!…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
Verborgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
619 begroet door het roze ochtendgloren
rekken wolken zich uit als de krant
zich opengevouwen aandient
om het gedrukte nieuws te openbaren
het regent letters vol ongeloof
en afschuw over hoe onveilig de wereld
is heel ver weg maar ook dichtbij
zijn onzichtbare grenzen overschreden
blijft de pijn voor nu verborgen
daar het brein dit nog…