7557 resultaten.
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 de wolken onthullen de nacht
kille wind zo scherp als dolken
grote natte druppels vallen op mijn lijf
het is koud guur en fris
maar de plek verliest niet zijn kracht
ik haal mijn voeten uit het zwarte water
mijn handen van het kriebelende gras
ik trek mij terug uit deze duisternis…
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 De hemel heeft zijn licht gelaat
Gehuld in zwarte nacht,
Maar ruisend door het duister gaat
Een schijnsel, vreemd en zacht.…
Oostgracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 stip
zich losmaakt uit een verre
uithoek van mijn blik
schijnbaar doelloos
zoekt een kleine zwarte meerkoet
tussen plompenblad zijn weg
door het onbewogen vlekkenspel
van dwalend schemerlicht…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 Geen klacht om 't vlieden van de snelle jaren
Noch zelfs om 't naderen van de zwarte dood.
Zo min als, stralend goud door gouden blaêren,
De zon treurt, daar zij zinkt in 't gloeiend rood.…
Het hart van begin tot eind
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.224 Het eerste licht, stralend fel
Het wit pijnlijk contrasterend
De snelle hartslag
Het ritme van ontdekking
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
De puber kleurrijk uit de pop
Wit ontdekt zwart
Het grijze kloppen van het hart
Op zoek naar zichzelf
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
Genietend van de regenboog
Zon en regen samen in…
Levenslijnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
682 De blauwdruk van een leven
in witte lijnen uitgezet
onschuldig nog, zonder weten
een onbegrensd iemandsland
Tot het leven de fases gaat tekenen
een kleurengamma programmeert
Vlammend oranje aan de horizon
vermengd met bruine nuances
van dwarrelend loof
schilderen het gemoed
Het prille groen doet ons beseffen
dat denken in zwart-wit
emoties…
Even weer achttien
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
2.671 Ik voelde mij opeens weer achttien
met lang geverfde zwarte haren
hotpants en schoenen met plateauzolen
in de tijd van de zeventiger jaren
de vriendjes kwamen, en gingen nog sneller
de ware zat er nog steeds niet bij
ze waren te oud of juist net iets te jong
en ik bleef toch nog maar liever vrij
totdat ik op een dag een man zag
ik was intussen…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 haar lijden en wist haar duistere kant te bevrijden
die slechts naar wraak lijkt te smachten en nauwelijks kan wachten
om ‘n giftige drank te bereiden
Als d’r vingers de bloemen verscheuren lokken etherische geuren
haar naar het eeuwig helse land terwijl in haar kil verstijfde hand
de zwarte kelken stervend treuren…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 De kauw die mij groet -
hij is als je goed kijkt
niet zwart maar rijk
geschakeerd in grijs
in zwart in streepjes wit.
ZONNELEEN
De sequenties van Amos Kurzweil 31…
Zolang zij waakt
gedicht
2.2 met 58 stemmen
27.137 Zwart om ze te leren vliegen in de nacht,
wit om ze tweehoog hoog te doen vergeten. En
het dak, ach dat valt niet zolang zij ontwaakt.
--------------------------------------
uit: 'In duizend stukken', 1995.…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 Alles ging terstond voorbij
met zwarte kraaien die zij lichtte
zachte lippen die zij stiftte
met karmijn - het diepste rood
om in betovering verheven
koningin te zijn in steden
met haar peperkoeken hart
waarin zij lege zielen sloot
Zij woonde overal en nergens
in een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes…
Tragicus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.090 Morgen, verdwenen
minnaressen, stille vriendinnen, koude wereld,
komt een zwart paard met blauwe ogen bij
jullie uithuilen.
Dan droomt er weer één minder.…
Jij kende mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
793 (voor Hanneke Majoor)
Jij kende mij als jonge dichter,
toen ik met zwartgelakte nagels
en zwarte oogstrepen doelloos
over de straten zwierf, doorn
in het oog van de braverikken,
doelwit van valse roddelaars.…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten
Ze spraken van de opkomende zon
mijn blik zag enkel ’t donker zwart
Nergens een glimp van de lichtbron
nergens de blijk van een warm hart
In het zwarte scheen een karig licht
als een praktisch onzichtbaar baken
Teder glijdend gleed mijn deur dicht
het noodlot liet mij zacht ontwaken
In het holst van…
De zevende deur
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
477 ik hoorde de
tonen verspringen
van wit naar zwart
met ladders die
verbindingen zingen
in het auditieve vak
waar wij meer
visualiseerden
poogden zij
inhoud en vorm
te integreren tot
een geweldige shout
zij brachten geen
ballads of upgrades
uit nostalgisch sound
met het uitblijven van swung
keken zij uit naar de show
die jij had…
het onthoofde gezag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
255 buiten schreeuwen demonstranten, tot vuur bereid
omdat die ene vluchteling hier een plaats vindt
waar wordt nog uit het zwart de hoop op rede verleid…
Stil verdriet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.667 Laat mij je kennen nacht
met alle kunstlicht
je verlangen
alle onrust in het zwart
de duistere vensters
waarachter men voor even lief heeft
zelfbevlekking heet dat
één gedumpt
de nacht in crisis
laat heel weinig weten
‘s morgens spint de kater…
Martinitoren
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.590 Rondom zijn voet een rosse schijn,
Waardoor de regendruppels stoven
En zwaar en traag daarboven
Het zwart geheim
Der stijging in de donkerten verloren
Tot waar, een vuren knop,
De lichte top
Dreef op de hoge duisternis. –
Ontzaglijk in zijn vreemde luister is
Het wezen van de nachtelijke toren.…
Catwalk
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.055 Bespottelijk uitgedoste graatmagere trienen
Zwart kijkend en vreemd lopend
Bijna struikelend over hun eigen benen
Daarna de homofiele mode-kunstenaar
Die zogenaamd bescheiden en verlegen
Maar in werkelijkheid strontverwaand
Ook nog even het podium ophuppelt
Niets zo erg als een haute-couture modeshow…
dove sono (mozart nozze di figaro)
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.393 waar was je op de momenten
dat ik je nodig had
uren van bange afwachting
van vrees en verlating
alleen in zwarte duisternis
stemmen krijsend in mijn dromen
je was er niet om me te troosten
te zalven met je liefde
je was in jouw wereld
van bedrog en eigenwaan
ik wil je haten en verbannen
in het diepst van mijn ziel
vervloeken tot…
Gepantserde Ziel
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.798 Nu hij op middelbare leeftijd zit
lijkt hij gevoelloos, star en stug
beziet het leven tè zwart-wit
ik vraag beleefd, geef zijn ziel terug.…
tegen beter weten in (3)
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.586 scherp zijn de tongen
lijdend is haar geest
niemand kan verwoorden
waarom het is geweest
dat de kracht van elke leugen
de waarheid steeds versloeg
en de zwakte van de leugenaar
om nieuwe leugens vroeg
die zwart gekleurde jaren
vergrijzen haar bestaan …
ze had beter moeten weten
maar zou het anders zijn gegaan?…
de dageraad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.245 als de nacht weer van de morgen is
maar, ik nog slaap
en in mijn dromen
jouw ogen weer geniet
je hemelbed opschud
en niemand nog mijn tranen ziet
die ik dan telkens weer laat komen
en als de zwarte schaduw weer verdwijnt
heb ik mijn ogen opgeslagen
naar de dag
waarin geen zonlicht meer verschijnt…
troost
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.529 woorden hard als staal
verbrijzelden haar liefde
splinters in haar hart
beelden zwart en wit
verdoezelden haar leven
maakten haar verward
streling zacht als wol
begrijpende gebaren
geven haar nu rust
stemmen als fluweel
verhelderende woorden
tranen weg gekust…
Mezelf
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.489 Het zwarte schaap
Of hoe ze dat ook noemen
Niet hetgeen moet
Niet hetgeen normaal is
Doe wat ik wil
En luister te weinig
Praat veel te veel
En ga gewoon verder
Kijk niet om
Waar een ruzie ligt
Te vaak gehuild en getreurd
Om dezelfde verwijten
Ik ben wie ik ben
Zonder dat jullie weten wie
Moeilijk en lastig
Maar wel mezelf…
Spreekwoordelijk
netgedicht
3.2 met 831 stemmen
78.769 Ik zal niet met de noorderzon verdwijnen
Ik kom altijd als aan een elastiekje terug
Eens zal ik als het zonnetje in huis verschijnen
is het niet razendsnel, dan is het vliegensvlug
Ik ga niet met man en muis ten onder
Ik zal niet voor dag en dauw vergaan
En dat had je zwart op wit kunnen weten
Ik kom uit een spreekwoord vandaan
Rozen verwelken…
jij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.001 kom je terug
vroeg zij
haar zwarte haar
languit opzij
slank stond zij
aan de trap en keek
als zocht zij mij
ik kom terug zei ik
prachig leek zij mij
ik liep de trap op
draaide mij niet om
het deed wat pijn
klokvaste vlucht
de trap op
waarom dacht ik
vroeg zij
beeldschoon
dit mij…
van woord tot gedicht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.284 plots dringen zich woorden
ongevraagd
op de voorgrond
rammen zich ellebogend
in het nu
verlangen - of ik wil
of niet -
gehoord, gezien
gevoeld, geschreven
te worden
verdrijven steeds
zo lang krijsend
alle andere gedachten
tot zij naar behoren
- als zwarte pixels
op witte achtergrond
of minimaal
inkt op papier -
vorm gevonden…
Nog donker je de ogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
903 was blij
met je ontwaken
alleen gekeken
voelde zo ontheemd
je zacht gebaar
het haar wat
in de war
je arm om me heen
nog donker
je de ogen maar
in hun wit zie ik
de dag ontloken
het zwarte blauw
de rood opgaande zon
die sterren doet verbleken
ons moment wordt nooit vergeten…