6722 resultaten.
Spiegeltje, spiegeltje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
595 mezelf tegenkomen in de spiegel
jouw invloed ontwaren
gezicht veranderd in de jaren
liefde geeft me een pasfoto gans nieuw
je bent mijn edelsteen
hou je in mijn schrijn
uniek en heel apart
het blijft geheim
weet me te verblijden in deze rare tijden
los van al het goede dat ik kreeg
gaf je inzicht, wijze rimpelingen
ik koester het beeld…
er zaten meeuwen op dit papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
569 is mijn vleugel
niet meer dan denkbeeldig, dan een wimper
van de wind over dichte zee, ik vraag je, immer
of ik wolken ben, transparant voor het oog,
van nog minder dan een gezicht
golven ruisen door elkaar heen, harder dan ooit
tot ze het antwoord zijn geweest
ik plaats -straks- op de tijdlijn
terwijl de dag in stukken breekt
wellicht…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
Een verharde maatschappij.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
504 Kaal en kil is het hier en
stalen gezichten kijken mij aan.
De straat is bijna leeg, ik zie
verchroomde lichamen, omhulsels
die glinsteren.
Glazen ogen zonder uitdrukking
in een blikken ritme gevangen.
Hol klinkt elke beweging en ieder
gebaar is bevroren.…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zombies zie ik
Zo ver het oog
Reikt, figuren
Die in een ver
Verleden wellicht
Ooit mensen zijn
Geweest, of in
Ieder geval mensen
Kunnen zijn geweest,
Hun lichamen nog
Herkenbaar, hun geest
Allang afgedwaald
Naar gebieden die
Zij zelf niet meer
Kunnen overzien -
En ikzelf dan,
Als ik in de spiegel
Mijn eigen gezicht…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 jij was geen droom
ik voelde je hand
warm en droog
zag je vingers
sierlijk en lang
zoekend niet bang
zij vroegen
in openen contact
de huid nodigde zacht uit
maar jij
wilde niet op
mijn netvlies verschijnen
ik wist de klik van
voor eeuwig verbonden
lijf en gezicht ongeschonden
tot jij verdween
in de wereld van hiernaast
je…
Alles in mij blijft haken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.647 Ik leg mijn hand op dat gezicht, bedek
het voorhoofd, de ogen, bedek de beelden.
Verplaats die wereld. Welke wereld?
Is het de onze? Allesomvattend?
Of een misselijke droom die zienderogen
groeit en zich in hem heeft vastgehaakt
als een giftige doorn?…
UItgelekt mascara
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Met een ingetogen gezicht
kijkt zij schuin naar beneden
en ziet haar zelf niet verlegen
weerschijnen in een plas water.
Haar mascara druppelt
in een verduisterde plas
terwijl haar rode avondjurk
het gevoel geeft als een kater.
Als een donderwolk
verrast door een ademhaling
flits haar een close-up
van grenzeloze openheid.…
Gehandicapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
593 Met een gulle grijns op zijn gezicht
pakt hij behoedzaam zijn
wonder op wielen vast
Knakkende hersenbanen
deden hem wankelen
Zwikkende enkels in een
gebroken loopvermogen
Rooskleurige toekomstbeelden
veranderde op slag in
meedogenloze werkelijkheid
Het gemis van de vierwieler
is niet meer mogelijk
Innerlijke smart is
nauwelijks…
De godinnenschik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in het wegdromen
ben jij heel dicht
bij mij gekomen
als een vlinder
streek jouw licht
langs mijn gezicht
hoorde in je stem
woorden die zelfs
de hemel bekoorden
je ogen deden
daarvan uitnodigend
de poorten open
wij deelden
de godinnenschik
eerst jij en later ik
in wakker worden
zijn wij teruggekomen na
zeven hemels heftig…
In een snelle beat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
733 nog klagend huilt
als liefde even pruilt
trompetten worden
niet gestoken want er
gaat geen klank naar boven
tenor en alt zijn
uit het zicht verdwenen
toen rappers zijn verschenen
het is de tijd
van rauwe woorden
in een snelle beat
hese stemmen van
wat dronken gasten
en een verlopen griet
lasers rook en stroboscoop
hun gezichten…
Een ongelezen boek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
510 ik weet geen wereld
voel me altijd zoek
heb vreemde gezichten
in een hoek op de omslag
van een ongelezen boek
beweeg in jacht
bejaag met souplesse
ga op pad als
stemmen mij bevelen
dwingend zonder vraag
denken kan ik niet
in het geroezemoes
van twisten die in
spanningen gaan gisten
dan barst ik hysterisch uit
zie mezelf vliegen…
Bonkevaart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 dit is mijn gezicht
het is door lijnen getekend
vroeger werkte ik op het land
waar schilders stroompjes creëerden
het zag vaak tegenslag
groef zich vast in de winter
in '63 schaatste ik de tocht
die mij het leven zou leren
over weemoed las ik
de huisjes aan de Bonkevaart
het ijs dat smolt
onder mijn voeten
over pijn leerde ik
het…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 het land bekleedt
sla ik deuren achter me dicht
in een stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust op mijn gezicht…
De deur van hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 ik zag gezichten
in niet begrijpen
een vage groet
ging langs mij heen
ik was alleen
ogen bolden
tolden om en om
een akelige lach
die gele tanden zag
in een scheve mond
voelde een hand
in sprakeloos raken
proefde ik toch een
angstig misverstand
en komende paniek
ik was het niet
en wilde weg
de deur van hout
voelde vertrouwd…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
Tijdloos
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 op mijn gezicht
wordt het oude jaar gekerfd
tekenen lijnen groeven
en groeien dijken rond ogen,
moet de huid zich naar de
zwaartekracht voegen
op mijn gelaat
staat het lied van de tijd
dat mijn geleefd leven toont,
ik heb de melodie
vaak met letters beloond
maar ontegenzeglijk dieper,
door mij,
in harmonische klanken verspreid…
met respect
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
692 haar handen
hebben lettergrepen
ze verbergen een gezicht,
ongewassen
en wolken die oogleden sluiten,
de dagen
van de doden,
hongerig in de oogopslag van het kind
wie kan haar eenzaamheid verdragen
dragen
als een gevallen vogel,
achterblijven
en dan weer doorgaan in het gerimpel
van warme wind
we staan op een heuvel, golven naar de…
We kusten stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
544 ik wist je altijd
blindelings te vinden
maar het streepje maan
tekende mysterieus je naam
volgde het profiel
van je gezicht
prachtig werden de zachte
rondingen scherp uitgelicht
we kusten de stilte
van een dromend ervaren
om het paradijselijke in de
schepping samen te evenaren
wij hebben sterren gezien
maar in het volgen van de…
Zon op Zondag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
601 Hoe uitgekiend, hoe fenomenaal
hoe prachtig de narcissen allemaal
hoe blij de gezichten, want:
de zon staat hoog aan de hemel.
Niemand klaagt, waarom zou je ook?
Niemand moppert, o ja, toch eentje
de zon schijnt in m'n ogen, waar:
is m'n zonnebril?…
Antoinette Sisto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Nu zij weg is kan zij overal zijn
op mijn linker- en mijn rechterschouder
telt ernstig mijn goede daden en trekt
tong uit haar mond de slechte ervan af
Voor mij uit op straat, op het plein
haar loopje wordt herkend
tot zij in de drukte verdwijnt
onderweg naar ergens
Ik zie haar gezicht in de wolken
hoor haar stem bescheiden spreken
zingen…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De speelse storm die ik van twee ogen
ving in de nacht, heel dicht bij mijn gezicht,
daarmee ben ik naar toekomst gevlogen,
boven het nu en morgen uitgelicht.…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
Echte mannenzaken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
507 zij wiste
de tranen van
haar gezicht
maar de beddingen
bleven vochtig in
onbenoembaar verdriet
haar treurnis in
dit lied gold niet
de dingen van de dag
maar meer de
stappen die anderen
in overmoed namen
zij was tevreden
met de tuin en
een kleine stapel vee
alleen hij wilde meer
de stad en verder weg
voor echte mannenzaken…
Mijn dagboek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Wij zijn één persoon,
al heeft hij geen gezicht.
Zijn bladen zijn wit en hij schrikt niet,
wanneer ik ze met mijn zinnen beklad.
Overal tekent en schrijft hij mee,
ik ben niet alleen, we zijn altijd met twee.
Zijn humeur verandert net als het mijne,
want hij is ik en ik ben hem.…
Naar de oceaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het gezicht,
dat wij anderen laten zien,
is niet ons oorspronkelijke gelaat.
De meningen,
die we elkaar mededelen,
bewijzen dat DE waarheid niet bestaat.
Mensen zijn als ziende ogen,
die naar hun eigen ogen zoeken.
Zij weten niet dat ze bestaan.
Wij mensen zijn als wilde golven,
die rusteloos zoeken,
naar hun oceaan.…
Omdat we op een even etage wonen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.495 Omdat we op een even etage wonen
en de lift alleen de even etages aandoet
ken ik maar 24 vrouwengezichten
een paar mannengezichten
een paar kindergezichten en
babygezichten
ook twee hondengezichten
de oneven gezichten onder onze etage
ken ik niet
wel hoor ik ze 's nachts soms schreeuwen
tenslotte moet er iets aan de fantasie
worden overgelaten…
Zacht samen zingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 ik heb
hun ogen gezien
sprekend passievol
en in vlaagjes verliefd
werd gefocust
door hun emoties
de rest van de gezichten
herinner ik me niet
lichaamstaal
completeerde
woorden en zinnen die in
blikken leken te beginnen
ieder had zijn verhaal
ik verstond zelfs de taal
heel diep van binnen
in een zacht samen zingen
het zal de…
Majorana's
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
627 ik voel
hoe jij de keuzes
groter maakt
waardoor de ene
in de schaduw
van de ander staat
stabiel in
samen komen
met grote dromen
over het sturend
energetisch vermogen
sneller dan licht
het is niet
ons gezicht maar
wel de aan en uitknop
van hersendelen
die zich eindelijk
niet meer vervelen
met majorana’s
in deeltjes en golfjes…
de juiste snaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 het valt niet mee een bedoeling te vinden
voor dit gedicht
noch voor een dodenakker in het lentegras
een maandagmorgen, een gewichtig gezicht
voor de schemer die soms op duister lijkt
dan weer op ochtendgloren
voor de onvolkomenheid van perfectie
of om zomaar te worden geboren
vergeet de belastingaangifte niet, leuker konden
we het…