6250 resultaten.
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 nemen mij mee
in hun stroom
zacht laat ik me drijven
tussen oeverloos lijden
en stroomversnellingen van feest
gestaag glijden de oevers
mij onttrekkend
aan het oog der vogels
die azen op mijn hart
langs water dat mijn brein ontwart
en aan het eind der stroom
beland in eindeloze zee
vermenigvuldigd met gelijken
dansen wij verheugd
vrij…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
Het hoogste goed
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Vrijheid is het hoogste goed
Spreken zonder een blad voor de mond
Daarvoor hebben zovelen gebloed
Toen het zwaard de onderdrukking verslond
Zelf vind ik het vrij, vrijmoedig
Om te poneren
Zo koelbloedig
Dat wij niet mogen beweren
Dat er iets hogers is
Dan vrijheid
Dat is bepaald geen kattenpis
Of wanstaltigheid
Nee, het zou mooier…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…
Aldaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 tien pilaren
in 't midden vrij
een roterende uitgang
alle rust voor mij
een relaxed muziekje
'n stel dat flirt met elkaar
een moeder met haar baby
het gaat heel gemoedelijk aldaar
hyacint geurt op tafel
veroorzaakt wrijving in 't oog
buiten regent 't pijpenstelen
maar binnen zitten we heerlijk droog…
Vakantie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 Op vakantie moet men zich ontspannen
de boog mag immers niet altijd gespannen
maar de ellende van thuis neem je ongewild in je koffer mee
ook al heb je een prachtig huisje aan zee
maar je bent gewend aan het doen alsof
en zo wordt vrije tijd toch nog net geen sof
maar het is niet anders dan thuis
alleen hoor je hier het zee geruis
je kijkt…
Het rag is verwaaid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 wij sponnen een web
ieder met eigen draden
kwamen in het kruis samen
met vlechten en hechten
beschermden wij onze plek
zij aan zij de wereld voorbij
leken vrij in doen en laten
maar wat wij maakten
bond ons te veel aan elkaar
wij waren geen jagers
maar voelden ons prooi
met het web als bewaker
het rag is verwaaid
de spinsels herinnering…
Heerlijkheid, O Mechelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 neen, mijn lichaam
niet bestand
en zwicht ik
onder maagdelijk en
omgeslagen kant
geklost
door eeuwen heen
laat mij je
lippen kussen
langs de Dijle
en sleep mij
dromend over ijle draden
van je lieflijk hart
dan pas wil ik meten
met verleden, heden
en vooruitzicht, vrij zijn
in geweten als ik verslingerd
en gelijk eendrachtig
vastgenageld…
na Parijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
556 ogenschijnlijk is er rust
in weergekeerd ademen, opgelucht
bevrijd en kwijt, door harde dagen
niet alleen een naam: zijn klank is nooit
vermoord
niet alleen het vrije woord is ruw verstoord
door zwaar geweld
het potlood tekent bloed en geldt
rond zwarte rouw
maar trouw aan alles dat waarachtig is
druipt de vernis
van valse preken…
au suivant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
681 mijn opvolger
in haar bed,
- waar ze bij voorkeur optreedt -
weet niet
hoe ze ook mij ooit
dankbaar fluisterend tegen mijn wang
vleiend vertelde
dat het onvoorstelbaar lekker was
hij beseft nog niet
dat hij reeds, op zijn beurt
de horens draagt:
de dumpingbrief is reeds geschreven
als hij onwetend
voor het laatste met haar vrijen mag…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend in bestaan
trek ik toch ieder vrij…
Wei des levens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
826 geest als van zonden,
plots zak ik weg in een grond van klei,
Het leven was wat me vasthield,
De klei was mijn zonden vergeten,
De greep was sterk en zwaar,
De zonden die mij trokken hadden zich vastgebeten,
Zo ging het leven aan mij voorbij,
Nu ben ik alleen op het allergrootste land,
Nu kan ik eenzaam dralen door het leven,
Nu ben ik vrij…
De dood is hun metgezel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
591 Haat vergrijpt zich
als een kind van God
en doodt uit zijn naam
maar wie één mens doodt
heeft de gehele mensheid
gedood
de giftige slang kruipt
ook waar hij gaan kan
opzoek naar dezelfde intentie
de dood is metgezel
varen blind op onschuldige sporen
naar adelaars van dood metaal
die hun naam kunnen afspelen
als vrije vogels van…
Als Bloembol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ik ontpop mij tot kracht van dit zalige zijn,
geef me vrij, voor een ieder te zien.
Ja ik ben een bloem, in dit leven een Bol,
in mij ligt veel moois te wachten
en ik streef er naar, aan het eind van mijn leven
te zijn volgroeid, voor dat ik weer verdor.…
Een bewogen leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 jij hebt mij
je hand gegeven
ik heb strelend
de lijnen gelezen
van hoofdstukken
uit een bewogen leven
in langzaam
ontspannen opende jij
uit de schaduwen
kwamen ook de in
vele jaren verborgen
kleine littekens vrij
jij hebt een bijzonder
sterke overlevingskracht
die smart en pijn
te weinig ruimte gaf
maar nu in liefde deelt
omdat…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Laat de hoop,
in ons nu vrij..
-
Zacht,
zo zacht..
Als het duister,
vol met vlinders,
draag ik alles,
als gedacht..…
Zomer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 Zwoele zomerdagen
zinderende hitte drukt op mij
de mensen klagen
zwetend zij-aan-zij
het felle licht
de lucht van wolken vrij
de zon brandend in het gezicht
van de anderen en van mij
de tuinen met een overvloed aan bloemen
het gras wordt bruin
de droogte doet ontgroenen
de sproeier cirkelt in de tuin
wij zitten in de noen
de warmte…
vlinder
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
487 je fladdert
vrij en
elegant
in pracht van kleuren
je kust
de bloemen
op de hei
in al hun geuren
je vliegt
gezwind
doorheen de wijde
blauwe lucht
je gaat
voor bijna alles
wat niet stil is
op de vlucht
je spreidt
je vleugels en
begint sensueel
te zweven
je laat me
dromen en
mooie momenten
beleven…
aangifte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 vandaag wendde zich
tot mij, inwendig
van zoeter naar bitter
op een onbeperkt tijdstip
langs brandgangen en
afgesloten binnenwater
met behulp van diverse
kunstgrepen en een
aan mijn waarneming
onttrokken gestalte, want
verdonkeremaand daglicht,
wiens naam mij ontschoten
is aan vereniging van ziel
indachtig vrije toegang en
inzake…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind vlaagt hoofden vrij…
fris hemelwater
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
631 wanneer wolken straks huilen gaan
het hemelwater fris vallen gaat,
zal ik vrij en onvervaard,
onder het blad... schuilen gaan…
de bloemetjes en de bij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
672 opgesloten… vind ik niets voor mij
dus laat me los, maak me vrij
ik wil stoeien op de groene wei
met mijn soortgenootjes: de honingbij
ik ruik de planten en de bloemen
maar zit gevangen in mijn korf
mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen
och, wat vind ik dit ellendig grof
want alle bloemen wil ik kussen
ik wil vliegen, ik wil brommen
zie…
IJzig en ijzig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 immers, kunnen mensen ook vrij ijzig zijn
nou, laat het dan maar vriezen, want:
Daar kun je jezelf op kleden!…
De fobische wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 in het verlopen
van golfjes herkenden
gevoelens het spreiden
van strak geleide emoties
naar een glad
oppervlak dat rust in zijn
spiegeling had waar niets
zomaar buiten zijn oevers trad
een diepe zucht
gaf eindelijk lucht
aan al tijdenlang steeds
weer oplopende spanningen
even vrij zijn zonder belaagd
te worden door de fobische…
Hand in mijn bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Ik zit klem, hoe kom ik hier
uit, hier weg, wie helpt mij
vergezelt mij desnoods alleen
in gedachten, naar de Gouden Poort
met vrije vogels in de glimp
van het licht tussen haar deuren?
Wie voelt mijn liefde trekken
aan de netten die ons verbinden?…
Invitatie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
494 - vrij entree -
wie voelt zich geroepen
om te reageren
wie doet eens een duit in de zak,
wie laat zich door andermans
werk inspireren
wie stelt eens een vraag
of zet zelf eens een hak?…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou zijn
van mijn schilderij
maar jij wilde
vrij…
Onbekeerlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Mijn vel en mijn handen beefde van het onrecht
in de verlatenheid toen ik bukte en naar mijn schoenen greep terwijl ik naar de modder keek die onder mijn zolen kleefde nadat ik weer was uitgegleden op de moerassige wegen waar ik het lied van mijn hart gezongen had voor jou
Mijn vrije adem dat voor jou is uitgestort in het huis van jouw geborgenheid…
Brekende stilte
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
463 langzaam verkleurde
haar lach de spanning
in duizenden kinderogen
nog knipperden zij
op klein vermogen
in een zacht
heen en weer
bewegen kwamen zij
weer tot leven
ademden hoorbaar uit
zo lieten handen
in een sterke kramp
eindelijk hun vingers
weer vrij in een
opluchtend gebaar
in brekende stilte
rezen zij als
een man op van…
De ander...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Ik weet het wel,
U bent graag vrij.
Maar zit gevangen,
net als zij.
We zitten vast,
U moet het maar geloven.
De molen draait en wij gaan mee
al is het ook ondersteboven.
We horen bij elkander,
en moeten samen leven,
En al wilt U het of niet,
zorg dat U hem ziet
De ander.…