3774 resultaten.
botsen op het slagveld van galop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 vlammen dansen nacht
likken aan het duister
deinen fluweelzacht
net hoorbaar hun gefluister
een vonk ontwaakt in dromen
zet de paarden aan
tot wilde haast, de klaroenstoot
laat de vijand komen
ze botsen op het slagveld
van galop en draaien steigerend
een ronde maar de tijd is al gestopt
er vallen geen gewonden
het vuur brandt Waterloo…
KROONJUWELEN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.654 Maar zoals zelfs het grootste vuur
heel langzaam op zal branden,
verdween de ongetemde gloed
die haar eens begeleidde
en bleef slechts de herinnering
aan lang vervlogen tijden
Dan tilde ze de kind’ren op,
weer met diezelfde krachten
en drukte ze dicht aan haar borst
om pijnen te verzachten.…
In ieder moment.....
hartenkreet
4.6 met 49 stemmen
2.850 Diep verborgen in de warmte van mijn hart
Spin jij draden van liefde mijn lieve schat
Omgeven door rozengeur doordrenkt met hoop
Besef ik dat ik nooit eerder zo heb lief gehad
Jouw komst is als een warme omhelzing
Je aanraking en tederheid laten mij zweven
Ik straal van geluk als jij even naar mij lacht
Jij laat het vuur in mij keer op keer…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of buien met tranen
dan wel licht met schichtig vuur…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
dodemansduim
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
818 er niet uit
stel je ziet hem
of haar in aquaria
je schrikt je een ongeluk
vraagt wie ligt te sneven
zie dit laatste teken van leven
die vishouder ging zeker stuk
drukkend op zijn duimdiploma
neem een bundel zakken
ieder met acht kamers
die het allemaal apart doen
in en uit één eigen zakgaatje
omringd door acht tentakels
om na het vuren…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
2.322 Stuurloos willoos verloren
Mijn emoties in het nauw
Jij onbegrijpelijke liefde
Gevangen in jouw gevoel
Mijn hart loopt over smelt
Hunkerend lachend zwoel
Jij onbegrijpelijke liefde
Zomaar naar jou gedreven
Geen weg brengt me terug
Naar waar ik was gebleven
Jij onbegrijpelijke liefde
Waar kom je toch vandaan
Geen keuze is jouw leuze
Het vuur…
wat komt dat komt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
852 de pas ontloken zomer
kent al een weelderige bladertooi
als een overrijpe puber
te vroeg volwassen
nu al aangrijpbaar mooi
het doet mij even verwarren
dit ritme van de natuur
zal het lover nu eerder vallen
heeft de koude dag nog rust
voor een vredig openhaard vuur?…
stil
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
2.780 ‘jij houdt je mond, laat mij maar voor je praten’
gehoorzaam zwijg je, met gebogen hoofd
het laatste vuur raakt langzaam uitgedoofd
wat ben je oud, te oud haast om te haten
zij voert het woord, jij luistert en gelaten
bezwijk je, van de waardigheid beroofd
een leven lang heb jij voor haar gesloofd
de kosten blijken hoger dan de baten
zij…
17-06-1988
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.094 Zwijgend zitten wij bij het vuur,
in doods-afwachting...
van jouw stervens-uur.
Ik huil om de harde waarheid.
Je troost mij, en zegt:
de laatste minuten ben ik blij dat ik leef,
en dat ik niet alleen leef.
Wij kijken samen naar de sterren.
Langzaam wil jij opstaan...
Het lukt niet meer.
Dat ogenblik doet mij pijn.…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
Nacht en Ontij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.954 liet verdringen
door afzichtelijke kringen
die de zon deden omringen
met het allerzeerste zuur
Waar de mensen zijn gebleven
in die allerkoudste nacht
toen de aarde zich deed beven
over al het hemels leven
dat met waanzin werd verdreven
door de allerstoutste kracht
Aan de zee nog wil ik vragen
wat zij die nacht heeft gehoord
toen het vuur…
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 Maar 's avonds, als de zonneschijf
gaat dalen
boven de koeien, luchten vuur en vlam,
dan dopen zij hun lief, fluwelen lijf
in 's hemels kleurenstalen,
diep oranje, Hollands'stam.
Betuwe, watersnood 1996…
winterse taferelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn
de herkenning der seizoenen
laat zich de borst aandrukken
van nieuwe horden jeugd
en de oude generatie hult zich
in herinneringen rond het vuur…
winterse taferelen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
718 einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn
de herkenning der seizoenen
laat zich de borst aandrukken
van nieuwe horden jeugd
en de oude generatie hult zich
in herinneringen rond het vuur…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 je mooie, ronde dijen,
nu durf ik niet meer naar je te kijken,
omdat je naakte schoonheid mij onverbloemd onthult
wat ik niet weten wil,
mijn hart bonst
mijn ademtocht versnelt
het bloed raast door mijn onderbuik,
ja, heel mijn lichaam staat in brand;
ik ben volkomen week en machteloos,
feen god, geen mens, nee niemand
kan ooit dit vuur…
Gelogen Liefde
hartenkreet
4.7 met 35 stemmen
3.278 strijd gestreden
Streep getrokken door mijn verdriet
Waarom missen wat is verdwenen
Van iets houden dat niet meer bestaat
Mijn hart ontdaan van haar roze linten
Geen pijn meer als je komt als je gaat
Waarom missen wat enkel nog kwetst
Het woord liefde leeg van ieder gevoel
Mijn hart gebroken kleuren weggelopen
Vlinders verbrand in een vuur…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in de wereld
van voorouderherinneringen bent
ze sleten de paden die jij nu gaat
zagen de horizonten die jij ziet
etsten de beelden in je ziel
tot een onvergetelijk weemoedig lied
ze strooiden zand en as
op plaatsen bij het vuur…
Haagse held
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.818 het lukte hem, de kleine generaal
hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen
die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen
z’n zegetocht was waarlijk magistraal
Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal
men kon het vuur daar slechts met wodka blussen
de krantenkoppen kenden louter plussen:
geweldig, ongekend en geniaal
Napoleon is nooit zo…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 Sterk is het Vuur; doch ’t moet bezwijken
En voor de kracht des Waters wijken.
Sterk is het Water; maar, hoe sterk,
De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk.
Sterk zijn de Wolken; doch de vlagen
Des Stormwinds kunnen haar verjagen.
Sterk is de Storm; maar hoe hij woed’,
De Man spot met zijn overmoed.…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Wie ontkomen kan,
Bedreigd, of andren moordend, met de kogel,
Ziet land van bloed, van vuur de hemel rood.…
Zij die de oorlog willen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
2.138 Eerst nu uit overvloed van leven
en uur aan uur
het moordend vonnis wordt geschreven
in bloed en vuur,
eerst nu de bloesem stuift verloren
wijd, overal,
ligt droefenis, als niet te voren,
in bloesemval.
Zij zien het aan, zij wachten zege
die groeit zo rood
uit vrucht die rijpt en bloesemregen,
onverschillig voor leven of dood.…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
niet te beschrijven
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.945 Niet te beschrijven,
zo heerlijk puur,
die intense passie,
fonkelend vol vuur,
Die flikkering in je ogen,
de hunkering naar meer,
het vinden van herkenning,
onze harten slaan op en neer.
Dan glijden handen over elkander,
het andere lichaam reageert bekend,
onze tongen smelten ineen,
beminnen met intens veel temperament.…
Herkansing?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.052 Maar wil je je hart voelen vonken
en laten groeien naar een vuur
Laat je hart dan naar mij lonken
net als in ons eerste uur.…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom stolt gekoelde schrik is blauw
wanneer de ondergrond begint te breken
de donzen mantels als een loden deken
ons doen verzinken in een meer van kou
o waar is dan de held met sterke armen
en waar het vuur…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt stemmen in je geest
je hart maakt overuren, de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit
de laatste brieven waren zinnenloos
door de zwarte letters die je koos
ik zie uit naar je figuur
je gezicht is niet getekend
alleen je ogen spugen vuur…
Protest
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.703 ik hoorde geen protest
van hen al die jaren
soms
moest je moed vergaren
om met gevaar van eigen leven
hen een gevoel van veiligheid te geven
je betrad een brandend huis
om te redden
mens en dier,
durf te wedden
dat soms de angst toesloeg
als het vuur om je heen joeg
iedere werkdag stond ik je af
de feestdagen alleen
was een straf…
Nieuw oud lied
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
5.128 Hier is iets dat ieder wil hebben
de warmte van een zonnige dag
een koel lichaam tegen je aan
zodra geboren op de evenaar
de zon een brandmerk in jou
een vuur dat gloeit in het merg
thuis is waar de kachel hoog staat
Iets dat iedereen wilde hebben
het geluid van een dierbare stem
die verhaalt van een leven lang
omdat jij er bent niemand…
Zicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.167 raaf die door blauwe hemel snijdt
in jouw ogen, twee ogen, gemaakt van tijd
en geduld en een zucht en een snode list
van bedoeling, van duiding en steeds bereid
te broeien, te branden, en dan weer sist
door tranen, te stomen, tot onbetwist
gefladder steeds helderder schemer verspreidt
in mijn ogen, ze dwalen naar ver daarachter
waar 't vuur…