3973 resultaten.
Ik ben van de buiten
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.141 Bij d'eigenste pachter,
Eerst koeier, dan knecht
Mijn klakke van achter,
Mijn hoofd immer recht
Zo dien 'k om duiten,
En teer op mijn toer;
Ik ben van de buiten.
Ik ben van de boer!
Ik zout en ik zaaie
Ik eg en ik ploeg
Ik mest en ik maaie
Ik zweet en ik zwoeg,
Ik klets op de kluiten
En glets op de moer.…
Ik voel mijn leven...
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.607 . - Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten! -
O droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs...…
Peulenschil en kerstgebed
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
4.088 of is dit alleen maar in de hemel Heer
op aarde is het klagen en kunnen wij het niet
er is hier wel wat vreugde maar veel meer verdriet
als U niet anders kan o Heer
zien wij U ter zijner tijd wel weer
o wat dom
ik weet niet of ik wel....
in de hemel kom?…
inwoners misten inspraak
netgedicht
3.3 met 42 stemmen
5.571 bericht liet te veel te raden
het voornemen ons allen in één auto laden
was door ons niet ingesproken - duidelijk zat
vraag waarom geen volkstelling georganiseerd
zo werd boos door een grijze spits geponeerd
spreiden moest echt met wetten van getallen
voor bestuur op den duur kon op naam gesteld
en meteen op uit te reiken paspoorten vermeld
ter…
Levenspuzzel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.481 en te beseffen liefst elke dag
Dat je met zoveel mooie stukjes
jezelf gelukkig prijzen mag
Iedere ervaring is een stukje
en wordt in de puzzel bijgelegd
Alles wat je met iemand meemaakt
en wat je tegen diegeen zegt
Het leggen van het laatste stukje
zijn we onszelf helaas niet bewust
Dat stukje wordt pas bijgelegd
als je geliefde je ter…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 daar over mij de branding slaat,
Bij 't doffe bruisen der ontroerde baren,
Te zien hoe 't Leven om mij heen vergaat, -
Maar Liefde niet, en midden in het staren
Op 't rustig stralen van uw klaar gelaat,
Vereend met u, ter eeuwigheid te varen...…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 de noordenwind blaast koude lucht
langs een teer vlinderskelet,
waarvan de vleugels machteloos
trillen in een spinneweb,
de spandraad is gebroken,
en arachne is verdwenen, stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet…
Passie en stoom
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.548 Ik kan slechts naar je staren
volledige stilstand van de tijd
ter wijl je met jouw hand strijkt door je haren
en met een sierlijke beweging
de kleding van je lichaam glijdt
De douche kaatst de parels op jouw huid
jouw handen glijden over buik en keel
ik strek mijn handen naar je uit
terwijl ik diep in gedachten
met je lichaam speel
Een…
Gelijk een vader zijn onwillig kind
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.812 die zwaar
Gezondigd hebt door uw zo kleine leed
Te laten smetten uw zo groote vreugd,
En, o, zo lang, zo teer begeerde ik naar
't Berouw, dat meer vergoedt dan ge ooit misdeed,
Daar wel 't berouw, maar niet de zonde heugt.…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 omrand door groen
gebladerde heggen
op een heuvelachtig veld
terwijl de schemering valt
lopen haar dragers,
hen die zij heeft bemind,
omhoog door fijngemalen ,
knarsend grind
om haar tere restend lijf
neer te leggen,
op gesprokkeld droog hout:
haar laatste aardse verblijf
ik draag mee
wat zij droeg,
in alle stilte,
daar zij…
Berlijn en Charlie Chaplin
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.445 vredig Unter den Linden
de Bundestag rijk gevest onder glazen koepels
‘t IJzeren Gordijn in roeden en botte knekels
als restant in ’t Mauermuseum te vinden
Reichstagsgebäude eerst gründlich ingepakt
door Christo alles onder groot geel zeil verstopt
binnen intussen schoon van roet en bruin gesopt
daarna als nieuw voor hergebruik uitgepakt
ter…
een Heer van stand
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.621 vandaag,
te weten
hedenmorgen
wordt in Avericht
een standbeeld
in brons onthuld
het is ter
mijner ere opgericht
het was niet mijn wens
maar sta daar nu
verstild te wachten
onder een wit laken verhuld
dagen lang
heb ik moeten poseren
opdat het dorp
tot in einde van dagen
mij kan vereren
na een treurige mars
van de fanfare…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 land geboren
uit de schoot van de aarde
rijzend uit de oceaan
land van tegenstellingen
tere bloemen in barre vlakten
daarachter de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je…
Veldkapelletje.
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.257 Gebeden,om ter meest.
Maria,eenvoudig en mooi
met allooi.
'n Oud moederke komt strompelend langs,
heeft een rozeke bij,tweede rangs,
Haar smeekbede:
"Of haar gezin moge leve in vrede."
Ook een boerke komt aangelopen.…
dag opa
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.079 de Grijze komt soms
op visite, hij neemt dan
wat sprankel met zich mee
als hij weer Herwaarts gaat
en laat nog wat over
voor zij die achterblijven
een hand om vast te houden
ogen om licht in te zoeken
herinneringen ter vervanging
van ontbrekende woorden
spiegels op een toekomst
maar bovenal niets meer
dan jezelf daar tegenkomen
afscheid…
Herladen haat
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.465 ravijn
wat zich vulde met jouw verbale agressie
Modderstromen van ziekelijke verwensingen
schoonden de richels waarlangs zij omlaag gleden
en nimmer ontsloot jij het dal der minnen
steeds wachtend op de winter voor het excuus
En als ik mijn witte duiven verliefd laat koeren
schiet jij niets ontziend wilt in het rond
om onherstelbaar gewond ter…
Zilverlingen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.371 wordt er aarde afgepeld
voor een dodelijke zonde
en een doodgezwegen held
door een kuilengravend priester
die de dag heeft afbesteld
dat het witte licht zal baden
in het oog dat werd gekweld
Maar de hongerige muilen
van de wolven in het veld
zij kenden geen genade
in de nacht dat werd gesteld
dat een wens pas echt gaat leven
als zij ter…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.…
GENILESCHI x TASSI
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
754 , van spieren, botten, pezen
Ze adoreerde ’t andere geslacht
Het schildersbloed droop langs haar onderarmen
Hij, tegenover haar, begon te schreeuwen
Stop, ik beken dat ik haar heb verkracht
Twee jaar celstraf voor gebonden warmen
Ze zag hem toen niet terug, in later eeuwen
Had men zoiets als stenigen bedacht
Toen zij een bastaardkind ter…
Sinterklaas op zondag
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
3.609 de Vijzelstraat snel door fietsen
nou vergeet het - mooi niet
dranghekken vrolijke mensen
terwijl het ook nog regende
en dan die uitgelaten kinderen
gewoon zo maar los
versierd midden op de straat
dat doet maar
mag ik weten waar dit op slaat
vroeg ik een lachend oranje hesje
ter hoogte van Munt en het Rokin
waar ik met de smoor in
wilde…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
Liverpool aan de Laak
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.243 The Rolling Stones, het eind van tere zeden
het Kurhaus ging na vijf minuten plat
Mick Jagger koos verschrikt het hazenpad
een grijs plafond kwam krakend naar beneden
is alles dan voorbij in deze stad
verteren wij een luisterrijk verleden
zijn alle wegen door de dood betreden
en is de woeste zee nu stil en glad
of is Den Haag een slapende…
Zonlicht
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.316 Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Proef intens van 't laatste geluid
Seconden doden en doden vergaan
Kus teder mijn tere huid
Liefde leeft en leven moet gaan
Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Laat je lach zachtjes met me meegaan
En haal weg m’n verdriet
Fluister stilletjes mee…
De Dood in Mijn Schoot
hartenkreet
4.4 met 52 stemmen
4.605 Mijn buik dik en rond
Vervuld van jouw leven
Tere handjes kriebelen
vlindertjes die zweven
Ik praat zacht tegen jou
Lief mannetje diep in mij
Je broertjes zingen liedjes
Jij spartelt speels en vrij
Opeens lijk je wel te moe
Mijn liefste derde kindje
Nul reacties op de liedjes
Geen enkel kriebel hintje
Mijn vlindertje bleek ziek
Te…
DECEMBERTAAL
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.662 stedelijks en het provinciaals
Het roept een kerstbestand uit voor soldaten
De bomen zijn verlicht, binnen en buiten
Het water is het in kanaal en gracht
De kinderogen zijn het en de ramen
De havens, vlaggenmasten, vissersschuiten
Een koor is het, zingend van Stille Nacht
In Bethlehem kwamen ooit engelen kramen
Bij Een die Levend Licht ter…
Houden van elkaar
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.723 De ander zo bezeerde
en ondoordacht kleineerde,
zo ver van teer.
Tijd, alles bloot te leggen,
het tegen elkaar zeggen,
er rest niets meer.
Het worstelen met vergeven,
weer eerlijk samen leven,
voorbij het zeer.
Weer verder gaan en hopen;
zal het nu goed verlopen,
na 'n nieuw begin?…
de Boordenwijkstraat
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 Ter hoogte van 't haags station
Laan van Nieuw Oost-Indië
vroeg tegenover mij een heer
in grijs groene hoed met veer
zangerig in zuidelijk accent
u ziet er uit als hier bekend
wijst u mij asjeblief ‘ns aan
waar loopt de Boordenwijkstraat
het is zeker dat die hier bestaat
we moeten er nu vlak langs gaan
Ik sprak vragen staat vrij
maar…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 ramen
Hij houdt de wereld buiten en sereen
Breken wij onze jeugd af steen na steen
Triest scharen zich de meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de japonnen
Waaruit zich vaag haar tere…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.118 Schuchter werkt het prille groen
vanuit brekend zand naar ’t licht
waar het leven tot in volheid knopt
als serene schoonheid zich ontpopt
dat zich ned’rig naar d’ aarde richt
haar pracht buigt zwaar de ranke steel
en teer bloemt zij haar blad'ren wijd
die puur van kleur het hart ontbloten
wit/groen gerokt; de kern omsloten..…
uitvaart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.161 in deze stad ben ik van huis
geen brug die spant of buigt
alleen het staande water
boten liggen zwaar langszij
de statiegevels als portretten
van berekenende burgerij
alleen de kabels aan de schepen
schuren geur van teer en wier
op nauw bemerkte deining
stroomopwaarts kunnen varen
golven maken die basalt beroeren
hoge bruggen bij een…