6661 resultaten.
eiland van echt
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
867 Hoop heet mijn eiland
geen twijfel aan het bestaan
het kwaad kan er niet komen
want het is te ver hier vandaan
maar de zee ruist er verlangen
naar een toekomst die nog is
al het moois dat ik kan bedenken
geen gedachten over gemis
de rots raakt het vertrouwen
in de woorden die hij mij zegt
betere tijden zullen komen
de doem werkt hij weg…
vader, een atheïst zonder besef
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
791 als een lege lente
in een vol graf, overmoedig
draagt de aarde
woorden zonder betekenis, ophef
zonder waarde – daargelaten
dat de zon de rozen tot stro verwelkt
is jouw betonnen plaat gescheurd
tot aan de aftak die de hemel kruist
god, in mij huist geen onverschilligheid
maar jouw bestaan is als mijn handen
- niet gebald maar sterker…
HET NAGESLACHT
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
654 De darm verteert tot uitwerpsel
de wereld kotst het uit
in wolken stank en stromen drek
wordt hier ons lot beslist
de ademnood is zeer nabij
grijp maar vast naar je strot
vecht terug nu het nog kan
doe mee met de oprechte mens
die je de kans geeft op bestaan
de ogen open vol begrip
hij hier
wij daar
en allemaal
de pioniers voor…
Doornen van de roos, ( Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Sneeuwjachten plukken
van witte bloesem hun kleur,
schoonheid blijft bestaan.…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten
nu zonderlingen het bestaan…
vertekenend
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
735 regen tikt de dagen weg, kleurt
buurman's gras nog groener
terwijl het mijne - van beton -
weer zwarter rozen glanst
veel mooier, dat dan wel
maar op de ramen die beslaan
schrijf ik letters die zich huilen
waardoor mijn kijk op watdanook
niet al te helder is en ik bedenk,
't kansloos zicht op enig blauw
in hun zinnen loos bestaan
en dat…
Zal je
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
652 Als ik sta aan de rand van het
leven en er straks een eind komt
aan mijn aardse bestaan.
Dan uit de schaduw zal stappen
de eeuwige warmte zal voelen
die me liefdevol zal omarmen.
Wil jij me dan begeleiden naar
het heldere licht waar de
engelen mij zullen ontvangen.…
Onvermogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Liefste waarom wil ik met woorden
iets proberen vast te leggen
met zinnen die te weinig zeggen
in een aantal dichtakkoorden
Het wil maar moelijk gaan bezinken
dat liefde niet te vangen is
dat het een vreemd verlangen is
om haar in woorden vast te klinken
Hoe kan ik woorden gaan bevrijden
die niet bestaan in mijn gedachten
Ik dacht slechts…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
auti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 nee hij is niet zot
maar hij kijkt de wereld anders aan
omgekeerd en binnenstebuiten
met scheve neus en snottemond
in grijze wolk tegen de ruiten
’t is tijd nu - de blinden sluiten -
om in zichzelf te rusten te gaan
leven in pakjes dromen gebracht
even niet meer om daarna
weer terug te bestaan…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
De overzijde zien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 het krioelen
tasten en voelen
kost weer te veel energie
heb mijn vleugels uitgestoken
zweef in stilte
land in rust
naar de grens
van het bestaan gezocht
ver van iedereen vandaan
het enige geluid
dat komen mocht
was mijn eigen hartenklop
nog leef ik
bruist mijn bloed
de overzijde zien doet me goed
ben op mijn
eigen wereld…
Afscheid 2
gedicht
2.0 met 31 stemmen
21.808 We hadden gezwegen ik aaide
haar wangen haar slapen het witte haar
aaide het haar werd zijde aaide
de strakke mond een stille lach
ze lichtte haar deken op
ik dacht wat een benen zo mooi
ze bestaan - af - zo lang
dacht dat zo mooi dan kan
steeds meer been en meer dan been
ik dacht wie wil ze dat ik ben ik aaide
haar wangen haar slapen…
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 De geliefde is heen gegaan,
maar hun liefde zal altijd blijven bestaan.…
Teken
gedicht
3.7 met 3 stemmen
15.294 Ik was het vergeten, opende het
en was zelf verneukt, goed,
niet zozeer: over de lege
blauwe lijnen liep,
voor het eerst in zijn bestaan,
een dun haastig beestje,
dat had God gedaan.
-----------------------------------------
uit: Een morgen in maart (1967)…
Zijn of niet zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
798 Vastgenageld sta ik
Aan de grond
Die mij draagt
Tot op dit moment
Aarde als vaste
Grond van mijn bestaan
Met helder zicht op
Al dat moois dat
Aan de hemel staat
Sterren ontelbaar veel
Die het zicht mij
Bieden op het grotere geheel
En mij uitkomst bieden
Op de vraag te handelen
Of niet - het is de
Levensvraag die ik mij…
In het laatste licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
548 het feest van geboorte
vergeet de ongeziene schaduw
van het tijdelijk zijn
jeugd verkent zijn grenzen
voelt de pijn van het bestaan
zonder ooit besef te kunnen gaan
pas als licht en donker
keuzes gaan bepalen
komt de finale aan de horizon
ik heb de schaduw
in mijn handen
vol beschenen door de zon
nog breek ik er stukjes af
maar…
pareltjes van zweet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 het kind droomt
van onbekende verten
van onschuld en
ultiem vertrouwen
van donkere gestalten
die zijn knuistjes
doen ballen van
intense angst
onterecht
de duisternis brengt
licht dat zonder haar
niet zou bestaan
als de zon zijn kamer
binnendringt op zoek
naar kinderogen
en de nieuwe dag zich
openbaart
ontwaakt het kind
een…
Het dal der vergiffenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 Mijn hersenen konden niks anders doen,
als vergeven,
van ieder bestaan
handelen
doen en denken.
Het hoofd
dat functioneerde
te allen tijde
bleef draaien
op volle toeren
om mezelf te vergeven
in het geheel
der heelheid.…
Zwart van nacht en ontij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 leven breekt
onder mijn handen
in losse verbanden
gedachten sporen
niet meer goed
blijven staan op een perron
terwijl de trein
maar verder raast
naar het volgende station
zie het zwart
van nacht en ontij
door het raam van de wagon
rij de wereld
in de wielen met mijn
steeds eenzamer bestaan
er komt een halte aan
kan de noodrem…
Tot driemaal toe
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Mijn erkenning en herkenning
waarin ik weet te bestaan, is mijn lot.…
Een prijskaartje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 wij zijn de zorg
voor de medemens vergeten
participatie wordt nu voorgeschreven
hebben aan alles
een prijskaartje gehangen
om het bestaan economischer te vangen
wij zien geen ogen meer
maar vraag en aanbod
blikken haastig heen en weer
verdwenen is arbeid met plezier
targets tools en kennis
bepalen nu de rendementen hier
norm en waarden…
Met minder talenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
502 stralen
enthousiaste verhalen
over je nieuwe baan
een plek waar jij
het mooie in je
eindelijk kan ontplooien
op een lijf geschreven
dat soms niet voldoende
energie meer kan geven
hier heb je mijn hand
zet het kleine stukje
onzekerheid snel aan de kant
in de droom
van je leven kun jij
ook al je warmte kwijt
aan hen die in hun
bestaan…
Die kleuren weeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 ik zie vlammen
voel hun warmte
maar mis het vuur
hoor vogels
wiegend zwermen in
het volgen der natuur
het zijn observaties
koele redenaties
uit een humeurig uur
ik mis jouw glans
de stralen in het
dagelijks gebeuren
je lach die altijd
kleuren weeft tussen
woorden die nog zeuren
jij bent de ziel
het hart van mijn bestaan…
De levensbel klinkt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
944 Einde van ons bestaan.
Ruik de versgedolven aarde.
Hier sterft onze haat en nijd.
Voel hoe zelfs afgoden zwijgen.
Hier sterft tegenstrijdigheid.
De weg, de waarheid en het leven.
Hier wordt vrede opnieuw geboren,
de opstanding van waarachtigheid.
De duivel heeft de strijd verloren.
Luister, de levensbel klinkt!…
Veranderd
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
601 Als alles is veranderd
in je hele bestaan.
En je het niet meer aankan
om nog door te gaan.
Als alles is vertroebeld
in je hele denken en doen.
Je gedachten gaan naar vroeger,
je denkt alleen maar aan toen.
Vergeet dan niet vooruit te kijken
naar alles wat nog komen gaat.
Want alles zal beter worden,
als je er maar voor openstaat.…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 mijn leven nooit
echte vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend in bestaan…