4787 resultaten.
standbeeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Het is al behoorlijk verweerd door wind en regen
en staat zwaar in het nu herfstachtige weer.
Een standbeeld staat er en kijkt zonder mening,
staat er zonder beweging toch heel gewichtig
te staan en kijkt strak vooruit, niet naar de ge-
bouwen maar meer naar een onduidelijk punt
in de ruimte.…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
blauwe periode
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
887 jij zegt
“je hebt de ogen van Picasso
ik zal je tekenen
met gekruiste armen”
ik weet wat ik zie
en wat bij de leegte hoort
je hoeft de regen niet uit te vegen
in elke lijn van mijn hoofd
jij vraagt dan
waarom ik de druppels dragen wil
het verdriet, onverwisselbaar
zoals jij en ik
ik antwoord
“ik geef je eerlijke uren
maar durf…
Zeekust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
989 donk're wolken pakken samen
witte regen lijkt voorspeld
tot we op de kruising kwamen
hadden 't heel anders voorgesteld
dat onze wegen hier zouden scheiden
had geen van beiden bedacht
bleek dat laatste niet te vermijden
'kan niet zonder jou' murmelde jij zacht
sedertdien is het gaan waaien
in mijn hart en in mijn hoofd
bij de zee zal…
Gelukkig wie........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Gelukkig wie hier
vast op God vertrouwt
en als een bloem zich
naar de hemel openvouwt,
gelukkig wie voor God
met heilig vuur
zijn lied zingt
als een vogel in
het vroege morgenuur,
gelukkig wie
Gods liefde ondervindt
in 't suizen van
de koele avondwind,
gelukkig wie de
zegen uit Gods hand
ervaart als milde regen
op het dorre land,…
Haas
gedicht
2.5 met 25 stemmen
8.660 Regen waste het avondlicht schoon.
Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog
om de verte tegen te spreken.
Ik had zoveel jeugd bij te benen,
angst stuwde op in mijn bloed,
kreeg snelheid, werd overmoed.
De wind hield zijn honden geketend.
Haas is een hartslag op lopers,
een springveer door hoepels van licht.
Ik liep.…
fietsen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.260 rond wie langazamer gaat
wordt overdonderend ingehaald
de staart klemt dunner aan het einde
van de karavaan
banden zetten zuigend af op nat
asfalt een schutterige colonne
ineengedoken tegen de wind
die strak staat en op een
open stuk toeslaat
lange jassen op het zadel vastgepind
de wind verfomfaait hun agressie
zwaaiend in de regen…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.576 Daar is de verende sportschoenentred,
de gumizolenparadepas, piepend
in de regen.
En dan nog,
wie - o wie - houdt de helft van
het naderen geheim,
als hij achter je loopt
zonder geluid?
Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
907 Daar is de verende sportschoenentred,
de gumizolenparadepas, piepend
in de regen.
En dan nog,
wie - o wie - houdt de helft van
het naderen geheim,
als hij achter je loopt
zonder geluid?
Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 de zon schijnt
toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Na jaren van eeuwigheid
daalt regen neer
als verzameld stof
uit de verveelde atmosfeer.
Als de bergen stof
hoger dan wolken blijken,
zullen bomen boven toppen
van hemelen reiken.
Wat kan toch de reden zijn
dat het stof zich blijft herhalen
als hoogten zijn geëvenaard
om uit af te dalen.…
stormwind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 populieren ratelen al, hun muziek
stuwt vogels voort tot hogere bestemmingen
in de grijsgeslagen regen wacht nog
een moment van rust, de zuiverheid voelt puur
als alles samenvalt
nu nog een enkele bloem, de blaadjes
in voorzichtig rood geopend
later, in de tweespalt van een fletse dag
vind ik plassen die als spiegels blijken
te bestaan…
Het dansen is voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
580 verlaten
kleuren straten
drabbig rood
nog smeulen
vreugdevuren maar
dat zal niet lang meer duren
de regen klatert
en verzamelt zich als
smerig water in de goot
het dansen is voorbij
uit huizen komen katers
alleen de hond blaft vrij
moeizaam komt de stad tot leven
onuitgeslapen en wat bevend
zoekt men koffie en elkaar
zo…
Stilte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
744 Stilte, ook al waait het
om je heen, krachtig,
soms met regen, donderslag:
BOEM!
Natuurgeluiden, luister,
luister, luister..
totdat de stilte weerkeert
in jezelf.
Vredig.
Tevreden.
Rustig.
Sttttt...
Stilte.…
Toen we nog regenboogden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Alles ging nog kleurrijk soepel
toen we nog regenboogden
boven schaduwen van alledag
maar nu de zware regen
ons landschap teistert
zit jij veilig verscholen
achter je onweerswolk
laat toch je zon weer schijnen
verwen mijn koude huid
met je warme liefdesgloed
zodat de kille winter toch
langzaam zal verdwijnen
kijk diep in mijn ogen…
Zomer van weleer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Het zou een tropische dag worden, in het huis
benauwdheid als een klamme deken uitgespreid
onweer, bliksem en regen, voorspeld vast en zeker
Moeder had geen BH aangedaan en zij bewogen
mijn ogen bleven kijken hoe en moeder zei
de afwas wacht geduldig en vele handen maken
Zij bleven mijn blik lokken en ik werd rood
van kop tot teen, van hemel…
Onverslaanbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 Ik zal onverslaanbaar zijn
De regen zal mij niet spoelen
Niet deze waanzin wegboenen
En de maan kan niet voorkomen
dat ik de zwaartekracht weersta
Zelfs het vuur zal mij niet branden
Ook al brandt mijn passie hard
De wind zal mij niet vervoeren
Ik houd standvastig vast
Aan deze verrukkelijke race
Naar de finish van het begin
Van tijden waarvan…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
klokkengeluid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 nee nee,
ik zag hun kopjes staan
fier, rechtop, boven de
nog winterse aarde
van onschatbare waarde
voor wie uitziet
naar het voorjaar
de winter van zich
af
wil schudden
de lepel uit
de stamppot
wil halen
niet langer wil balen
van regen en kou
oh voorjaar,
milde eerste…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons dan niet bekoren
zo ver weg van wie bij ons horen
maar bij de druppels van een hemelse regen…
Ontwapenend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 het kan nu wel wat minder
ondanks groei van het gewas
de zon schaamde zich dood
gaf te vroeg zijn warmte af
en geeft zichzelf vrijaf
mensen kleden zich te bloot
regen vindt de grond te droog
het wordt tijd voor wat gespetter
dus de wolken hier omhoog
dijen uit naar iets gezetter
men is hier toch gewend
dat seizoenen eigenzinnig zijn…
Er valt een knipoog.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
525 Nog genietend van de stroom van
zinnen, wat glans gaf aan een verlaten jeugd,
de rinse smaak van dromen in de zachte
regen met de geur van krijt.
Gelukzaligheid gezeteld in de weke delen
van het vruchtvlees hem gekweld, vervalt
tot brede stromen, er valt een knipoog uit het
paradijs en wordt bij de toekomst opgeteld.…
VAGELIJK DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Het wijde stadsplein
glimt vol gevallen regen;
mensen krioelen
in de bescheiden nevel,
die vragend, langzaam verdwijnt.
Een man met bolhoed
wandelt loom, tuurt nadenkend.
Zijn vrouw stapt kittig
vastbesloten, achter hem.
Welke stemming overheerst?…
de pont
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 stonden we
bij de pont
een hele massa
en een vrouw
die de Spits uitdeelde
en de Metro met een mooi gebaar
kwam de pont aanvaren
zo vol met mensen
zou je wel naar
al die gezichten willen
kijken en ze soms zoenen
maar je wacht eerder
op hun snelle vertrek
je ziet ze lopen van de pont
voor je zelf de pont opgaat
en de regen…
In de zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 in het licht dat bij de avond past
dat het zwaarwichtig is en droog
verlangt te vliegen, steel losgeraakt
van de boom die goedmoedig wuift
de overige bomen buigen
Het land dat naar het blad verlangt
naar elke nerf en mogelijke kleur
Op het water leest een vis de toekomst
van het blad die beschreven staat
in sporen van de zon, maan en regen…
Hartverwarmend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Als de nachten weer gaan overwegen
het daglicht telkens korter kleuren toont
en storm graag plaagt met vlagen regen,
de kwetsbaarheid van mensenlijven hoont,
is zij het juist die openheid beloont
de rilling van een naakte huid verjaagt
en harten naar een vurig ritme draagt
opdat haar kracht ten diepste wordt gevoeld.…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 hoe de regen gaat liggen
opklaart in windstil, voldaan is
uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt
over velden, in moerassen
steden vol geruis van gezichten
sluitingstijden van ontrookte kroegen
denk aan de themadagen
competentie- en loopbaanontwikkeling
monden vol, tandenknarsend
hoe vragen zich ontwijken
liefdes verliezen uit zicht
de…
JE ZIET ER SLECHT UIT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
660 Dat wil je niemand horen zeggen
hoewel ik het zelf al heb gezien
omdat ik af en toe in de spiegel kijk
die het weerspiegelt
en toch voel ik mij prima
ondanks het slechte weer
met regen en storm
in een glas water
ik moet iedere dag naar buiten
op de wandel met mijzelf
bewegen is goed voor een mens
maar ik beweeg me overal
waar mijn…
Tussen de stenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik schuil
tussen de gladde stenen
vergroei met het mos
en voel de regen
kletterend vallen
op mijn gedachten
die naakter zijn dan ooit
en weer zullen drogen
in de wiegende warmte
van een zomerse dag
ieder ander zou zeggen
dat ik hier niet pas:
zo seizoenen lang
tussen het ongedierte
kruipend op mijn huid
en krioelend…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…