24248 resultaten.
Inzicht
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
678 Maar volgens mij is dit van weinig waarde,
De wind op Mars klinkt net als hier op aarde.…
doodstil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 nu is het stil
wind weet van geen richting meer
bloemknop blijft gesloten
vogel strijkt geluidloos neer
heel de schepping weet…
het voorhangsel gescheurd
de band is weer hersteld
de sleutel omgedraaid
morgen zal het anders zijn
dan komt de dood tot leven…
Daad van liefde
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.672 Een pakje veren vliegt te pletter
tegen wind en onverschilligheid
die zich een weg baant in de adem
gulzig vreet de aal zich dood
aids is een hulpje Gods
zeg ik ongelovig
terwijl de zon dieprood de nacht zoekt
en het zaad een scharrel-ei.…
alles valt op zijn plaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 mijn mond blies
wolkjes in de winter
ik liet het oude jaar
voor wat het was
dansende lichtvlekken
lieten het dode achter
diep boog ik voor de wind
de aarde wilde me dragen
mijn lichte voeten
voelden de lente
ze vonden ruimte in
het ritme van de tijd…
de wind die waait
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.687 verholen, doch scheppende
geest, waai als wind weer vrij
zing uw bruisend lied in alle
talen over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht voor
wie dood geen duister einde is
louter een doorgang naar U
Gij allesomvattende Geest…
Spoorweg blues
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.631 De wind was even koud en kil,
Het leven stond uit het lood.
En de tijd stond eventjes stil,
En boog, en boog voor de dood.…
tekens op mijn huid
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.080 ik droeg liefde en kind verder
verder dan het sterven en
de bomen in mijn bed
de rillingen aan het raam
gleden om flarden landschap
en altijd door de wind
ik herinner me mijn huid
witter met de deuren dicht
het licht was toen
en ik ben nu
de dood loopt om en om
* afbeelding : Art Dekat ©…
poëzieverduistering
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
752 je geeft me dagen
van slaap, bladerloze bomen
en wind
die stilte naar
het noorden draait
lege oren
en het vocht van de maan
dat het gedicht klieft
als zou mijn schaduw
de nacht toebehoren, nooit los van
zwarte knopen
ik laat achter, je vraagt de dood…
hervonden liefde
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
631 Dodenkruid bloeit de akkers aaneen
met stille getuigen die het niet
kunnen omvamen dat hun dood
ons geweten in ruste hebben gelaten
zuiver gestreelde winden
dansen langs beenderen heen
en och hoe schraal kan troost dan zijn
wanneer wij elkander weer hervinden…
Ver weg, maar toch dichtbij
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
733 niemand kan het verdriet genezen
dat de dood achterlaat
klinkt de fluister van de wind
maar geloof me
niemand maar dan ook niemand
kan jouw dromen en jouw herinneringen stelen
het is de liefde die ze blijft kleuren
oeverloos tot over de horizon
nooit verder weg
dan die ene glimlach…
zie je de wind
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 straks zal ik mij neerleggen
in grote ernst
de dood verblijden
met cirkelende tijd
maar nu
van mij tot jou
wil ik dansen
en in het minste ogenblik
-zo dicht bij jou gezeten-
wil ik meeuwen vinden in elke lucht
een zachte galm van dag
naar duin
levenswarm
als wind ontvangen…
Zomert kleurloos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
703 jij plukte
kleuren uit het
hart van de bloem
wat bleef was de steel
nog wiegt ze
in reiken naar zon
op troostloze wind omdat
niemand haar kinderen vindt
jij zomert kleurloos
plukte je vrij want
het hart dat jij koos is
herfst en dood al voorbij…
Leestekens in een landschap
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
532 in het verrafeld landschap
aan de rand van het bestaan
zweeft een gier om de dode
ontdaan van het zware pak
gaf de dood hem vleugels
verdwenen verten
van zwervende gedachten
de tijd met duizend wijzers
uitgewist in de horizon
in de open levenloze ogen
het stukgehamerd hart
staat het landschap geschreven
laat in teisterende wind…
schijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Dood, met mantel
en hoed getooid
je zit ons te dicht
op de huid
je snijdt recht door zee
in harten en illusies
je zet ons met twee
voeten op de grond
Dood, dagelijks marcheer
je in maskerades voorbij
in doorwaakte nachten
fileer je onze zielen
tot op het bot
als een speelbal
kantelen we in
de tollende wind
Dood!…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 wind, mijn lief
laat me de wind op het eind
ik weet, jij zal ontwaken in mijn verzen
zoals papieren vogels
helend in mijn hand…
Ouder alweer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
600 Verzonken
onder gedachten
over weer een jaar
grijzer bij de dood
als met een vingerhoed
een lekkend dak verhelpen
als je ik
in de weg staat
kom je jezelf
steeds tegen
het einde van het spel
is toch ondoorgrondelijk
belangrijker het alledaagse
de opwinding over niets
nog wind genoeg
om uit te waaien
tegen de storm in
liefde…
dood verkleurt rood violet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
703 ik sprak met
een klaproos
ze wiegde
cadans in de wind
haar antwoord
was rood
ik was boos
plukte het hart
haar bloem
zal niet bloeien
melkwitte tranen
verdruppelen de stam
dood verkleurt
rood violet
ragfijne bladeren
verlept in haar aderen
groen ingebed
hebben niets meer gezegd…
Tanka 2 en 3
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 Dwars door de nacht
hij laat het licht in
ijzige winterluchten
kristalliseren
aura’s in vochtige lucht
poëzie in sneeuwlandschap
Als kaf in de wind
als de muziek klinkt
marcheren ze als robots
buiten in de mist
mannen met dode zielen
hellemuziek drijft hen voort…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Keren we huiswaarts verwaaien in de wind
sporen van de dood die aan ons kleven;
ik zal me haar altijd blijven herinneren
zoals ze was tijdens haar lange leven.…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 der oude daken, vele wolkengeslachten
gaan het hek over, de bloemen en de dood.…
Luchtstroom, adem, wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 Anima, Spiritus -
Ziel en geest die
Ten diepste in dit
Lichaam wonen en mij
Maken tot de mens
Die ik ben -
Worden geprikkeld door
Wind en lucht,
Gedachten ruimen met
De wind die waait uit
Het verkoelende oosten,
Bewegen mee met het ritme
Van mijn adem aangeblazen
Door de deining van de
Oneindige zee in het westen -
Windstilte…
NK Tegenwindfietsen
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
611 Je hebt er maandenlang naar uitgekeken,
En eindelijk daar was-ie dan: de wind.
Tijd voor een fietswedstrijdje: in een sprint
De Oosterscheldekering oversteken.
Maar ’s middags werd het, u begrijpt het vast,
Door harde wind vroegtijdig afgelast.…
STRAND TORREMOLINOS 1-1-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Er klinkt geen muziek alhoewel op de achtergrond
de golven een stevig orgel-fundament vormen
de levendige mussen draaien rondjes in het zand
kinderen rennen energierijk rondjes
de meeste ligstoelen zijn bezet
met dromerige blootterige mensen
op ronde zilveren dienbladen
worden dranken en spijzen geserveerd
opvallend veel leesboeken worden…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 met sneeuw, ijs en rotte bladeren
ligt daar de eik, dor en dood
aan die heel oude dijk
lente
een takje, een ent
baant zich een weg uit de grond
vlak naast de eik
op de plek waar hij stond
vader
de dood bestaat niet
jij blijft leven
in ons mens-zijn
in onze geest
jij bent onze eik
die zelfs de winterse dood overleeft
je bloeit voort…
Overleven
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.033 Ik zit hier nog
ook hier
regen aan de ruiten
zure wind
die woede koelt
maar als ik blijf
en weer ga zingen
kom je terug
weet de warmte
binnen.…
verlies
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 het afscheid dat wij nooit namen
het zand dat door de straten stoof
je hart dat bevroor
de dood waar wij om huilden
het licht dat langs de huizen schoor
je stem die niet werd verstaan
de eenzaamheid die we droegen
alles ging in de wind verloren
jij die nooit meer sprak…
zeer broos
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.136 in mij regent het
zoals het zal zijn van na mijn dood
het levensbrood gedoopt in wijn
de smaak van zuur azijn
verwijld gevlucht
in oneven dagen
snijdt de wind
en blijft aan me zagen
een ebbenhouten doos
met wat koper beslag
oogt zeer broos
gezien vanuit het kleine gelag…
Jardin des Plantes
gedicht
2.5 met 23 stemmen
11.448 Grootheden van zeer klein kaliber: flits
van de kantjil als de wind zo gejaagd.
De zwarte panter gaapt zijn kort bestek
van messen bloot, alsof natuurlijke dood
niet allang was bedacht.
Ik sta als Orpheus voor de nacht,
een schim, kantjil in een panterpupil.
---------------------------
uit: 'Thule', 1991.…
Brandt vlindervleugels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 zwart zand
brandt vlindervleugels
bij opkomend tij
het hete strand
zoemt liefde
in hun fladderend spel
uit de verlaten hel
van rustende vulkanen
exploderen kleuren intens fel
wordt dood
door wind van land gesust
als eb het nieuwe leven heeft gekust…
Leefwereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
657 de hebzucht
maait met wilde armen
de zorg voor het zijn
met groteske gebaren
in de wind
op dode wegen woekert
de hebberigheid naast
het platte zelfbelang
de beknelde ziel in isolatie
hapt naar adem
niet elke lente
is oprecht als de
de zon loodrecht
boven de evenaar
staat…