909 resultaten.
de dood werd ontbloot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik was even thuis
met de zon op mijn kruis
door handen en voeten genageld
ik voelde de dreiging
van naderd onweer riep
luid om mijn vader drie keer
de dood werd ontbloot
door mijn huid te doorboren
water en bloed gaven slechts sporen
zacht rolt de steen
van mijn graf door de kracht
die het opstaan mij gaf
zij zijn gebleven als…
Macho #uno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
538 Zie ook het gave, weldoordachte, humorvolle, bol van ironie staande, schertsende supersnelsonnet van Theo Danes dat vandaag onze site siert, vormt mijn inspiratiebron voor onderstaand gedachtenspinsel
En dan die feestjes van die hoogbejaarde
Met Marokkaanse sloeries
in het duister
Nog hoort men langs zijn doodskist het gefluister
Dat…
Bedankt
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
13.264 Bedankt voor jouw arm steeds om mijn schouder
Bedankt voor jouw woorden ze gaven mij kracht.
Jij gaf me vertrouwen jij leerde me vechten
Door jou kreeg mijn leven weer zin.
Bedankt voor al jouw wijze lessen
Bedankt jij bent een echte hartsvriendin.…
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen…
stil verlangen
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
4.438 Tranen verschijnen als liefdessappen,
ogen spreken over een gave,
brandende tongen zijn niet te blussen.
Het genot is oorverdovend.
Maar ik kende geen verlangen
naar iets wat nu alles overstijgt:
het aanhoren van de stilte
samen met jou.…
PERMUTATIE
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.398 we streden tegen de waarschijnlijkheden
en gaven kansen weer met een getal
dobbelden, dronken, keken in kristal
de glazen klonken op voltooid verleden
omzichtig meden we onzekerheden
maar duistere voorspelbaarheid kent tal
van waarden tussen nul en één, het Al
had telkens elke theorie bestreden
want bij de dingen die we één keer deden
bleek…
mozaiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
757 komen drie van hun kinderen
in mijn site wonen
de tijd de wind het zand
de tijd heelt vele wonden
de wind verwaait verdriet
het zand doet veel vergeten
ik min ze alle drie
het liefst is mij het zand
ik ben een mozaiek
de zon heeft mij verbrand
de tijd is haastig
de wind gejaagd
het zand blijft kleven
het zand schenkt mij
de gave…
Illustere ideeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 jouw oogopslag
zat altijd boordevol
illustere ideeën
vandaar mijn wat
afwachtende lach
je handen spraken
gaven vorm aan
wat jij al tijden
in gedachten had
dat nu het zonlicht zag
plannen groeiden
maar tijd en geld
snoeiden hun bloeien
met wanhopige groet wierp jij
het boeket de hemel tegemoet
ik heb de bloemen
in armoe opgeraapt…
Huilden ontroering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 ontstemden de noten
klankkast en
strijkstok kraakten
ongelezen bladmuziek
vaak hebben wij
van haar weergaloos
subtiele touche genoten
maar nu was er geen
moment suprême
in droevige dissonant
geen plezier
een symfonie van
verfrommeld papier
zij heeft zich
hernomen in een
gepassioneerde prelude
waar ziel en
zaligheid zich in gave…
De boom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.891 '
zij zegt:'denk niet dat ik ga"
zij blijft het proberen
hij doet het haar voor
zo zal het wel lukken
maar zij krijgt het niet door
hij is pas elf
zij net negen
klimt hij tot in de top
zij glimlacht lief verlegen
'gave boom he' zegt hij
samen stappen ze op de fiets
'ja wilde dat ik er ook in kon'
dan verdwijnen ze zomaar in…
stemmenman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 de duizendstemmenman
komt wel eens op bezoek
door hem krijgen de woorden lading
intrigerend hoe lezen en schrijven
dan door spreken pas echt gaat leven
de gave van de spraak heb ik niet
ik krabbel slechts als in trance
later merk ik pas
dat een kopie van mijn ziel
in de woorden besloten ligt……
Water ( J. )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 Ik nam me voor om jouw geloof en levenshouding
via de gave Gods
aan de aarde en het heelal te schenken.
een nieuw geluid met rechtvaardige boodschap te brengen:
altijd geduldig stil liefdevol,
tevreden in jouw vrede.…
eenden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
611 zichzelf verwijt om mee te spelen
het sleept zichzelf ten overvloede
uitbundig mee
over uitgeraasde, haast verdwenen wegen
en god mag weten wat een ander
zich op dat moment bedacht
het kon het wezen niets meer schelen
alles kan een niets staat vast
is wat het wezen zachtjes schreeuwde
hopend op een medeling
en uitgestorven eenden
gaven…
Arcadia
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.022 Nimfen die zich genotvol over-
Gaven aan faunen, naakt onder lover,
Begrijnsd door oude alraunen.
't Rimpelend water spiegelt haar week:
Met haar voetjes in de ondiepe beek
Voeren de golfjes guerrilla.
Op een steen zit haar echtgenoot,
Ziet haar spelen, ergert zich dood
En zuigt op zijn manilla.…
Oranje in blazer c.q. colbert
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
517 Wil je winnen om in de
schijnwerpers te staan
opdat iedereen zien kan
hoe goed je 't hebt gedaan
investeer je veel tijd, geld
en al je talent
want zonder die gave
heeft het geen zin
Pas na bloed zweet en tranen
van maanden en jaren
is daar dan dat moment
dat die plak om je nek hangt
voor iedereen zichtbaar
Is je wens dan vervuld…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 ik heb je
gewassen
met warmte
van zonlicht
op een vroege
sprankelende
lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten…
Warme klanken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
523 jij had het
zelf al heel
aardig ingekleurd
het format
van het abn met
de nodige dictie
omgeven maar
zo hier en daar
bleven er warme
klanken kleven die
zich emotioneel anders
lieten verspreken
zij gaven de
smaak van samen
aan een beperkte
groep voelden goed
om met bekenden
in rust te praten
de schone taal
had niet die omhaal…
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 zacht wolkte ik
boven de kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen…
Het derde oog
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
602 wilde delen
ooit heb ik
in kleur de krachten
van je aura even
mogen aanschouwen
op de rand van
jouw overgang
naar een andere
levensfrequentie
er was altijd al
iets om je heen dat
buiten het normale viel
met een hang naar vreemd
in je lach scheen
het derde oog
dat zag hoe binnenkant
boog onder buitenkants last
je handen gaven…
Goddelijk touché
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 paradijs voor
de laatste keer
hebt aangeraakt
je hand een
goddelijk touche
heeft gemaakt
in de bron die
alle leven raakt
begiftigd met
vitaliteit en
inherente kracht
geladen met een
explosieve lach
jouw beeld
veranderde op slag
omdat inzicht een
extravagante
verbondenheid gaf
mystieke lading en
magische interferentie
gaven…
Oneliners op zicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
526 zij schreeuwen
loze kreten
die verwaaien
nooit begrepen
woorden die ooit
zin gaven aan leven
ik ben begonnen
met luisteren in de
stilte van niet weten
daarna fluisteren
om de vaste cirkel
rustig te doorbreken
inspreken was
de trigger zonder
echt te preken
met het bespelen
van emoties kregen
wij oneliners op zicht
voor…
genoegen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
7.322 ik weet nog, de verwachting
later in slaap vallen
vroeger wakker worden
want de volgende ochtend
ben je jarig, kado gedaan
vijf broers en drie zussen
gaven je
kleine dingetjes, tevreden
en je wachtte op de post
envelop uit Rotterdam
oma had een briefje
van twee-gulden-vijftig
naar mij opgestuurd
dat mocht niet van de PTT
maar daar…
Ongeziene talenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 zicht
kregen klanken dezelfde toon
waaide gelijkmatigheid
een doffe berusting
zonder sprankjes hoop
ik ben gaan retoucheren
om de oorspronkelijke
pigmenten te vitaliseren
tot verbazing
helderde juist schaduw
het verflauwde licht
uit donkere contrasten
ontsnapten kleuren
naar een nieuwe jeugd
unieke momenten
die hemel gaven…
Tedere liefde
poëzie
3.6 met 32 stemmen
7.048 .'
''k Verlang geenszins - sprak Piet - naar zulke grote gaven,
'k Heb, vóór acht dagen eerst, mijn wijf daarin begraven.'…
Zoontjes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.358 Zïj gaven mijn de kracht om door te vechten
Zíj dwongen mij niet ‘neer’ te gaan
in de ring tegen ‘de slechten’
in de strijd om het bestaan.…
lichtinval
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
731 Mijn top zie je elke nacht, sterk verlicht
neerkijken naar telkens hetzelfde dag en dag
satellieten vliegen over me heen,
zoeken naar iets beters
een naam gaven ze mij, zijn ze wel zeker
flikkeringen elke keer, over en weer
snelheid per seconde, wie weet meer
Laat mij even, ’t is hier goed
wat daar gebeurt, ramp en spoed
kom niet terug…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
Evenwicht in het extreme
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 De wereld uitgesneden
langs sjablonen van het
blinde geld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde
losgemaakt, claimen vale
schaduwen…
In een oceaan van voldoening
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.203 Ik wil je bedanken
voor je honing zoete handen
op mijn hoofd
ze gaven me een gevoel
dat ik zwom als in een oceaan
van voldoening.…
op herhaling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.035 Van kop tot teen ons liefdespel
gaven toe aan onze lusten
dreven weg op onze zinnen
smolten ineen, als jij me kuste.
De kus, een aai 't wordt routine
vergeten de passie, er is geen tijd
het spel ervoor, het spel erna
het is verleden tijd.…