1227 resultaten.
met kerst gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.043 in glans van het kaarslicht
de kunst van verdragen
krijgt tijd van geluk
nog twee dagen krediet...
weemoed schikt aan
aan de tafel van weldaad
die rijk is gedekt
met bestek van begeer
doch alles wat blinkt
verdoezelt
voor even
het alledaagse zeer…
Wintermorgen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.063 Blank als de glans op het wazig verschiet,
week als de schemer van de zon door het grijze,
weifelt het licht door mijn stille gepeinzen,
schemert de vreugde door mijn lied.…
Soms ruikt de aarde naar de hemel.....
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
614 Soms zweemt het onvolmaakte naar volmaaktheid
Soms is het triviale goddelijk
Soms is een korrel zand een strand
Soms betekent de glans in blauwe ogen een hemel
Soms is een handgebaar een omhelzing
Soms is een waterdruppel een oceaan
Soms ruikt de aarde naar de hemel
Soms is een blik een kus…
Het laatste nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
544 Het maanlicht weerspiegeld
door twinkelende sterren
in mijn waterige ogen
met herinneringen bedekt
aan onze avondwandeling
door glans van natte straten.
In de sprankelende helderheid
wegdromend met het beeld
mijmer ik gestaag ingetogen
om de kilte te doen weren
zoals we gearmd aandachtig
het laatste nieuws weer bijpraten.…
Ochtend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
399 De ochtend geeft glans.
Als mens mag je verder
gaan in de dag die
voor je ligt.
Foto Dick Voogd…
De zonnebloem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Gaat het zo ook met ons:
dat na de rijpe, goede jaren
de glans verdwenen is
en ook de vreugd?
Of zijn er andere horizonten
die wenken gaan
en door de jeugd
nog niet gezien zijn?
Dient daarvoor soms de pijn
en 't trager moeten leven?…
In het donker voor mijn raam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
342 Het licht van de dancing danst
naar buiten en kleurt de wind
in mijn vitrage
Ruisend spat de regen
in de vette glans van het natte vlies
over de kleiweg door het dorp
Een vrouw en een man komen
in hun ondergoed spelen
Ze duwen en schuiven
Modder op hun huid, ik kijk
en kleed me uit in het donker
Waar is mijn lief?…
geuren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
234 soms heb ik geen woorden nodig
voel dan wat ik denk
zie hoe ik kijk, mijn ogen vertellen:
je bent nooit overbodig
volg mij in de lucht, ik maak een geringe wenk
ervaar dat gebaar
het is een regenboog als geschenk
die kent alle kleuren
net als ieder, hebben zij een eigen glans
met bijpassende geuren…
Meerwaarde...
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
993 Liefde is zoet,
maar soms ook erg bitter
Liefde geeft moed
maar,is soms een bezitter
Liefde maakt emoties los
en geeft glans aan je bestaan
Liefde is een meerwaarde aan je leven
Liefde is, niet mis-verstaan!
Liefde wil niet alles hebben
maar wil geven, altijd weer
Maar van zogenaamde liefde
krijg je echt een maagzweer...…
gisteren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.239 Gisteren lachte je nog,
had je nog glans in je ogen.
Gisteren huilde je nog,
had jij nog gevoel....
Vandaag lach je niet meer,
voel je je bedrogen.
Vandaag huil je niet meer,
flets staan je ogen,
heb je geen doel....
Ik wil jou lach weer horen,
ik wil jou tranen zien.
Vandaag en gisteren gaan voorbij,
morgen misschien.…
verliefd
hartenkreet
2.3 met 27 stemmen
3.740 liefde in de glans van stralen
naast je liggend
vertel ik mijn verhalen
sterren dalen op ons neer
ik kijk geboeid
jouw ogen glanzen
terwijl je met me stoeit
gaan de sterren dansen
het wordt een nachtelijk festijn
ik dwaal verrukt op wolken
terwijl wij keer op keer
de liefde zo vertolken…
Berg in beweging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
956 hink stap sprong
de hoepel is te klein
voor stel en klem
geheim inheemse
rondedans in kring
vuur en vlam
schaduw en as
er was
een berg
te ver voor woorden
te diep
in klank gebaar
verloren staal
er is
een vage beeltenis
achter de horizon
als glans verborgen
door maan en zon…
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
Het is allemaal eenvoudig
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
782 Eigenlijk weten we niet veel
maar genoeg om van dit bestaan
een glans achter te laten, een
klein vermoeden van licht
en wat woorden
uit een gedicht
dat weinigen verstaan
maar dat doet glimlachen
naar de zonnebloem en de kleuter.…
Leer van een kreng
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.659 tenen krommen
in stukgeschopte schoenen
zoeken een uitweg
dwars door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid in stukken
ingesnoerd door veters
-te hooggespannen-
ogen hebben glans verloren
ongeringd rafelen ze
de bijna uiteengereten
flarden bij elkaar
ongepast
barsten vellen
in blaren uit…
Drie Vijf Zeven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
670 Twee handen gevouwen
langs lijnen leven
waar rechts verlangend
rechts ontmoet
en vurige tongen
de cirkel beroeren
strakblauwe luchten
onbewolkt stralend
laten dansen met
dat ene jij
geeft wit
haar gouden glans
aan vandaag
zacht glimlachend
antwoord ik…
Ondingen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.036 tenen krommen zich
in verlopen schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
net te hooggespannen
ogen verliezen glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
met de wanhoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 met de wanhoop van een dichter
bij het zoeken naar de woorden
als een zanger naar accoorden
woorden die hij heeft geweten
hangen tot de draad versleten
halfstok aan de vlaggenmast
zoveel heeft z'n glans verloren
inspiratie lijkt verbrast
tot hij in het ochtendgloren
iets verneemt dat hem verrast...…
Ster
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
653 Dansend
In je stralenkrans
Zing je een lied
Van vergane glorie
Eindige glans
Zorgvuldig gevlijd
Midden talrijke twinkels
Geef je lichaam
En gezicht
Aan 't oneindig wijd
Hemels groot firmament
Een glimp van onsterfelijk
Over donker gespreid
Ode aan de zon
Klein vergankelijk licht…
Vrijheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
998 Vrijheid, neem me mee,
naar de mooiste plekken,
die je kent
Vrijheid, pak mijn hand,
toe, verlos me van de pijn
Vrijheid, sla je open,
glans met al je glorie,
wees mijn waanbeeld
Vrijheid, zeeën, bossen,
laat me zien wat leven is
Och vrijheid, draag me met je mee,
Ik ben op zoek naar oneindigheid.…
Lichtend prisma
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
587 Eikenbomen, de lichteters
verkruimelen de winterdag
dofheid distilleert de glans,
schuwen blikken om te wassen
gewogen modder en waterstof,
tijd dompelt lange schaduwen
in een trage schittering van de
aarde, losgelaten uit de matrix
van de zon, in helder prisma van
gekozen kleuren, zaaigoed van
feestende kristallen in het mos.…
Je lieve lach
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 in een zachte wind
daalt lichte glans
op het natte gras
ik zag
je lieve lach
in rouwende gedachten
ogen die
in milde wijsheid
ons weer begeleiden
nog altijd in
een warm aanwezig zijn
nu zonder zorg en pijn
jij die alles wilde delen
hebt het aardse terug gegeven
maar je lach en ogen zijn gebleven…
DAPPER GELOOF
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.550 Met een lantaarn zonder licht en voeding
de koude duisternis van de wereld
doorvorsen vol wachtend vertrouwen
steeds de onaardse witte kapel zien
wier kleine fonkelramen
een straal van Goddelijke glans zenden
naar je lege vragende handlamp
die dit geschenk nooit kan bezitten
maar altijd in zich houdt en verder geeft.…
de lente van Lommel
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
960 in de gestorven glans van jonge levens
treuren zelfs narcissen vol gebogen smart
ergens schijnt de zon
ik ben haar kwijtgeraakt, toen
tunnels openbraken
onderweg
geen mens heeft me gezegd dat ik
vandaag alweer moet gaan
en niemand weet
of ik me nog kan binden
zelfs nu lente haar beloftes draagt
kan ik het licht niet vinden…
oeverloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 als dan de brug geen voortgang biedt
en slechts het water kan
beschutten…
er drijft een simpel blad
zijn sterven kleurt naar dode huizen
ieder raam weerstaat de glans
van hemelsluizen
daar blinkt nog de dans van
duizend kleine bloemen
als ik ze wil noemen
zwevend, boven buigend gras
zie ik
de wolken kruisen…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
BROOD VOOR MIJN ZIEL
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
539 In de glans
van de stralende
zon
zie ik hoe U
‘t duister overwon
In het klateren
van een heldere
bron
zie ik hoe door U
alle leven begon.
In uw Woord
voedsel voor de
ziel
vind ik mijn
dagelijks brood.…
magie betovert
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.299 je draait
de wereld
om je heen
op één been
je lacht zon
geen maan en
sterren kunnen je
de weg versperren
je straalt hemel
zonder wolken
in het blauw
waar ik van hou
je speelt kermis
in jouw glans
magie betovert
als ik jou verover
je aait de wereld
om me heen
zet me zachtjes
op het andere been…
Arnhems Goud
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.837 In de palm van mijn hand
schitterde slechts een enkele nacht
het zeldzaamste stukje
Arnhems Goud
uniek en kostbaar
betoverend breekbaar
magische glans
ik struikelde bij de laatste dans
en liet het vallen in de Rijn
berooid en wazig van de wijn
ontwaakte ik vanmorgen
had ik het in mijn zak gestoken
was de magie niet zo
abrubt verbroken…
Missen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.020 Ondanks mijn groot verdriet
probeer ik mij een weg te banen
Hoe moet ik verder zonder jou
alle glans begint te tanen
God weet alleen waarom
ik je zo snel moest laten gaan
De herinneringen zijn al wat ik heb
een warme deken in mijn bestaan
Maar toch doet het zo’n pijn
dit enorm gemis
Om diegene los te laten
die er niet meer is…