6986 resultaten.
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 Het ruisen van de boom
die zo eenzaam tussen straatstenen
staat te bestaan
is als dat van een
schitterende branding die
in de vuurrood verdrinkende zon
flessen met brieven of
met belastingaanslagen
het strand op laat rollen.…
Samen over het strand.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.458 Samen lopen we verder hand in hand
Over het strand.…
Stilte op het strand
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
706 Stilte op het strand
zandkorrels verbergen
schelpen openbaren niet alles
mist sluiert geheimen
zon tekent schaduwen
golven dragen zeeschuim
vinden en verliezen
wind laat woorden zwijgen…
verdwijnen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.171 weg
ver weg
naar een strand
een eiland
een ster
overal
waar maar leegte heerst
en mijn eigen leegte
niet opvalt
zodat ik kan zijn
wat ik voel
en weet
wat ik ben:
alles
en tegelijkertijd
niets…
terecht
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.028 ik laat me
stromen
komen
gaan
geruis
loos stil
verzanden
maar iemand
neemt me
op er
zijn
geen god
vergeten
stranden
eens kom ik
met de tijden
mee
terecht
terug
in zee…
MAN OVERBOORD
snelsonnet
2.4 met 25 stemmen
1.610 Met benen, dijen, oksels glad geschoren,
te kleine bovenstukjes, topjes, mini,
een sexy, bilonthullende bikini,
zijn ze er klaar voor mannen te bekoren.
Maar door zich van de mannen af te zonderen
hebben ze niemand die hen kan bewonderen.…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 leeg en verlaten
Voorzichtig streelt een warrelwind haar
Slanke gouden zijde
Strijkt de duizenden sporen zachtjes glad
Een stoet zeilbootjes volgt in de schemering
Het einde van de zomerzon
In stille rust nodigt de Zeeuwse ruimte
te dwalen in haar weidse armen
Die Toeristen sind wieder heimgefahren…
het contrast
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
666 Je voeten
In brandend zand
Zoekend naar verkoeling
Je voeten
In de koude zee
Omhuld door een wazige sluier
Je voeten
Visueel verdwenen
Kunnen daar niet eeuwig staan
Het contrast
Van verkoeling zoeken
Maar toch weer naar het brandend zand moeten gaan…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Mijn voeten laten natte sporen
achter aan de kant.
Niet of nauwelijks, te verdragen,
De dingen die mijn ogen zagen.
Langzaam klim ik hoger,
klevend aan het zand.
Druppels zoeken de weg naar beneden
of verdampen snel in de lucht.
Beetje bij beetje, begin ik te geloven
dat ik het ga halen,
maar dat wordt vergeten
door een enkele diepe…
Kwijnen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
922 het zand is nat, suizend helm
vloekende meeuwen
rotte planken drijven
op het zoute water
langs de oude weg een zoekende man
gevonden met zilveren lantaarn
leidde door donkere dalen
smachtend naar gemoedsrust
van alle woede, laat hem varen
en hem in golven van liefde verdrinken
om het ongeloof te bezinken
en zijn bescheidenheid te openbaren…
Wandeling
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.515 Wandelen met jou
is het einde weer
naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen afdroegen
we naderen het einde van het verhaal
en komen hier nooit meer op terug…
Zetelen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.611 Knarsetandekoude snijdt door mijn
tintelhuid, verwarmd door mijn
verwardhart. De zilte lucht van
de wilde zee vervult mijn verstilde
gedachten met zekerheid
Jij bent hier het drijfzand
waarin ik mij graag laat verglijden
ik laat me verstrengelen
Me toegewijden
Het schuimkopwater bruist door
mijn oren, zo ook
jouw streelzachte stem…
Strandbeeld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
959 Je lippen trilden toen de zee
zich terugtrok van de kust
waar het verlaten strand
jouw eenzaamheid vergrootte
zoekend keek je rond
en vond
haar naam
verweven
in de einder
en ik zag
je blik
verdrinken in
de branding…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 lopend,
verlaten stranden achterlatend
denk ik aan jou.
Verloren jaren van leegde
liggend aan de vloedlijn
golvend op het tij.
De dagen rekken
tot hun einder
met de schreeuw van verre vogels.
Een uitgestrekte vlakte
lengt scheiding
tussen vloed en branding aan.…
Glad geslepen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
503 drijvend op de woeste golven
deinend op de zee
slijpt zand mijn ruwe kanten
neemt de stroming mij welwillend mee
in vele kleuren tref je mij aan
kom je mij tegen te pas en te onpas
door de golven op het strand geworpen
zo'n prachtig stukje geslepen glas…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 ik wandel tussen licht en land van zand
het water bekijkt mij met zijn grijze ogen
ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je…
zomer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
464 een zomerse dag
zee en stranden lopen vol
iedereen geniet…
Zó mooi
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
976 Een doordeweekse avond in oktober aan “mijn” strand.
Een vurig schouwspel dat verdriet geen millimeter ruimte biedt,
mijn onrust blust, dankzij dit plaatje dat mijn fototoestel schiet.
Ik rende naar “bené” op ’t strand en was al dichtbij zee beland
om deze schoonheid zonder ’n mens vlak vóór mijn lens te vangen.…
de hoge dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 zon koestert rode schepjes
in het zand vliegensvlug
gaan berichten omhoog
langs het vliegertouw
licht van behuizing kleine
wolken alles is gereed
draadloos luisteren naar
de hemel
stemmen verdwalen in
een droom vermengd
met geur van zonnebrand
slapers drijven naar een
verste rand maar
de golfslag van warmte
spoelt hen weer…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 raadsel sluimert
als een zeef van vergeten
golven bidden witte slingers
de zee is een zoutwater bak
het schip een blauw plaatje
aan de einder geplakt
de zon brandt een kus op roerig stuivende
kinderen ze vieren valken aan de hand die
bovenaan weg duiken de vleugels uitslaan
badgasten luieren in een slaapkamer
het bed is het strand…
Scheveningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 Hier, vandaag, aan het strand,
van Scheveningen.…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 het is een dag uit de vrije hand
auto’s met open kap
draagbare radio’s
jongens hebben pokerspel
ingezet op gestifte lippen
losse slippers
geladen hoorngeschal claxons
lokt feest
flessen worden afgespoeld
aan het strand
een kus op de hete achterbank
de hemel staat blauw
groot onbedaarlijk in
de nooit eindigende zee
luidruchtige kapers…
Voetsporen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
686 Het waren geen krijtstrepen
of een rekensom voor verlangen
er stonden geen woorden in het zand
er was een zilte wandeltocht
door eenzaamheid van het verlaten land
en voor iedere dode een vlieger
een kind dat huilde op het strand
zonder moeder en strijkbout
met een touwtje in zijn hand.…
Krant
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Op het strand
Dwarrelde
Een krant langs
Mijn tentje.
Omhoog en
Weer omlaag,
Voortgejaagd
Door de wind.
Het nieuws viel
In de zee,
Dreef even
En verdween…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
strandgangers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 op het zand de schelpen dun
en breekbaar door woelig
water meegesleurd
golven legden ze neer
vogels pikten ze leeg dan
het zandstralen dagenlang
het zachte knarsen onder
voeten die vermorzelen
keer ik op mijn stappen terug?…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…
Vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Vakantie is toch een waar plezier aan zee,
hand in hand op het strand met z’n twee.
Als dan de zon zijn laatste stralen straalt
je in elkaars ogen in de gloed verdwaalt,
en de zon geluidloos in de golven verzinkt
hoor je hoe in jullie harten de liefde klinkt.…
rotsvast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 vast in je schoenen staan
rotsvast op je blote voeten op het strand staan
en naar de zee kijken…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Lucht en zee en strand
verdwijnen in grijstinten.
De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…