653 resultaten.
Goed beginnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.006 Je kunt van je plaats opstaan.
Er mag worden gerookt, er mag
naar buiten worden gekeken.
Daar staat een man die duiven
wegjaagt met zijn hond, verkeer
dat hem niet laat oversteken.
---------- ---------------------------
uit: 'Toespraak in een struik', 2008.…
Illusies
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
504 Zo is het zelfs mogelijk geworden,
na oneindig vallen en weer opstaan,
om ons daarvan zelfs bewust te zijn.
Daarom kiezen we zelfbewuste politici,
die de illusies van hun kiezers kennen,
die helaas niet kunnen bevatten,
wat veelbelovende ilusies,
met naïeve kiezers doen.…
Bach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
736 wie hij is
maar als ik ook maar
een paar gezongen regels
of een organist
met z'n voetpedalen
of een clavecimbel
en vergeet niet de violen
als het van Bach is
hoor ik het direct
fluit ik het ook nog mee
als ik daar even voor oefen
hou ik zo van Bach
zou weer in een kerk willen zitten
en zijn muziek horen en zitten
en opstaan…
God zegene de ingreep
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Zijn laatste hoop danst schuchter
binnen de zoom van het leven
dat hem smoort
het ritme ruw gestoord
koestert de goede momenten
naast vallen en opstaan
dat hem dagelijks parten speelt
moeizaam wandelend langs de Tarn
de geur van kabbelend water
en pas gemaaid gras tilt hem op
hoop gloort in het vooruitzicht
en hernieuwd evenwicht…
depressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 betere hopend
naar zwart avondgat
waar het weten zegt
alles moet passeren
alles moet voorbijgaan
wakkert mij tegelijkertijd
het vrezend weten
dat niet eeuwig
de nacht duren zal
uiteindelijk is het weten
niet het wensend denken
zal mij het duister verjagen
dat moet natuurlijk
van mij met jou
als de ochtend gloort
daartegen het opstaan…
Lethargie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Lijdzaam toekijkend
hoe de middag de ochtend
naar de avond sleept
waarom toch opstaan
als blijven liggen
minder moeite kost
hart klopt
bloed stroomt
net genoeg
om te bestaan
soms is er even een vaag verlangen
naar meer naar echt leven
maar dan verglijdt de avond alweer
in een droomloze nacht
want dromen nodigen niet meer uit…
Een volgend bestaan...
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.440 ik je als kind zijnde al mag herkennen
In mijn gevoel dat nog nooit had gelogen
Mijn lot vond in jouw alleszeggende ogen
Mijn kinderhand naar je uitstrekken
Mijn arm om je schouder heen slaan
Je zachtjes “Ik hou van jou” in je oor fluisteren
Mijn hart dan al aan de jouwe kluisteren
Voor altijd met je spelen
Opgroeien met vallen en opstaan…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 Zij trekt het licht als een mantel aan
zo gracieus en met een vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam…
Nederland/Frankrijk
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.007 Deze morgen
wakker
opstaan, luiken open
die van Rolande zijn nog dicht
de geur van vers-gezette koffie
opstarten met 'TéléMatin'
(koningin Beatrix krijgt applaus
op UitzendingGemist.nl)
5 mei is hier 8 Mai en
in de opmaat naar Bevrijding
worden grenzen zichtbaar
deze morgen ben ik wakker
praat ik MSN met zussen die roepen…
onomatopee
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
1.239 ik had eerder
moeten opstaan
om zes uur
of wanneer kraait de haan
om het woord te horen in mijn keel
dat tegen het raam wil tikken
als tijd
zonder knarsen
in stille ochtendwind
wat mag je vragen
wat mag ik vragen
van dit onderkomen
en van wat me ontsnapt;
de stem
waarmee je me roept
om liefde binnen te laten
wanneer kraait…
kapot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
892 ik ben soms zo kapot
ik moet opstaan ik weet het
maar wie weet mijn verdriet
niemand weet dat en hoe erg het is
dat mijn lief zomaar is weggelopen
maar vermoorden kan ik haar niet
dan maar mijn m'n dochter en m'n zoon
en mezelf erbij en dan hang ik daar
met bloed zweet en tranen of zoiets
ik drink teveel en ik mis mijn vrouw
en…
Lieverds
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.734 Soms was de weg wat hobbelig en kwam ik tot val
Dapper opstaan, vergeten dat dal.
Lieverds, ik wens jullie bergen moed
Geloof me vrij; alles komt goed!…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 verlagen
die je niet kan (ver)dragen
die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan
vrolijk of ontdaan en
met vallen en opstaan…
Winterakker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
525 Op mijn akker zal ik lopen
in winter en drassige grond
zal er korrels en zaadjes strooien
voor een vruchtbaar bestaan
Met de zeis snoei ik de blaadjes
de bloemen en de tijd
ik leef al uren tussen kuil en koren
waar ik mij zo dadelijk uit bevrijd
Ik hoor de paarden zwoegen
zie het land opstaan
een weelderige bloemenzee vormen
tegen…
Huisvrouw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
723 Opstaan en een ontbijtje maken
Recht trekken kussen en laken
Wasje draaien, wasje vouwen
Allemaal klusjes van huisvrouwen
Boodschappen doen en koken
In de winter een vuurtje stoken
Overhemden en t-shirts strijken
Alles moet opgeruimd lijken
Poetsen van badkamer en wc
Doe de huiskamer maar gelijk mee
De meeste huisvrouwen hebben daarbij…
verplicht gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 je moet een gedicht
lezen of schrijven
opstaan en lezen
of schrijven weet je
dat het gedicht
onbarmhartig is
juist in het poetische
schuilt de vernietigingskracht
van de natuur
en van de cultuur
de krokodil springt
ver uit het water
om een muisje te vangen
om het huis van bewaring
scharrelen vluchtelingen
ze weten niet wie…
Waarlijk léven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Wanneer een mens buigen moet,
of wordt gebogen,
tussen vallen en weer opstaan.
Wanneer een mens faalt,
of hopeloos verloren raakt,
tussen angst en moed.
Wanneer hij denkt dat hij sterven zal,
maar toch niet dood gaat,
te midden van hetgeen hij vreest.…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
855 Loop niet door
Kom binnen
Wees niet bang
Ik laat je zien
Hoe mijn dagen
Vaak beginnen
Na het opstaan
Zonder zinnen
In een flits
Van nul naar tien
Maak eens mee
Wat ik vaak meemaak
Voel de wanhoop
In een dag
Zoek naar houvast
En naar orde
Zonder handgreep
Aan de slag
Hallo
Wees welkom
In mijn wereld
Beleef een tijd
Van geen…
Alles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Voor het opstaan kijk ik
hoe jij nog slaapt en bijna
niet ademt, heel voorzichtig
raak ik je aan, vouw je
in mijn handen en dan
neem ik je mee
we wekken de kinderen
ontbijten, kussen en zwaaien
kijken ze helemaal na
Met een vriendin weeg ik
ons leven met iedereen
proef wat zoet en zuur is
tussen de woorden door
hebben we elkaar…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
Het Oordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Met vallen en opstaan
leren we onze lessen,
als ezels stoten we ons keer op keer
aan dezelfde steen,
door schade en schande worden we wijs:
karma is a bitch !…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 en weer kortwiek
ik spastisch
mijn balans kent
geen evenwicht
tussen vallen
en opstaan
het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn…
DAAGSE VERZOEKING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 Elke morgen opstaan
met het voornemen
God te zullen volgen
naar Diens wil doen en laten
de dag doorbrengen
bij voorspoed of tegenslag
dikwijls springt mijn stemming
onvoorspelbaar op en neer
evenals kleine uitvoering
eigen geweten
wellicht ook stem van Hierboven
laten me beseffen
op dit ogenblik
ben ik een Satansknecht
korte…
TUSSEN TWEE FEESTEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
214 Pasen is voorbij
geeft door alle eeuwen heen
de vreugdevolle tijding
van Jezus' opstaan uit de dood
en komend leven bij God
voor Diens mensenkinders
Pinksterdagen komen nader
waarbij de Heilige Geest
over heel de Aarde
wervelwinden zendt
die onvermoeibaar waaien
ons voortdurend leiden
over onzekere weg
vol geheime beloftes
aanschouwd…
Mijn bed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.224 , tussen wel of niet reageren op die roep vanuit mijn binnenste, dat opstaan zo zoetjesaan wel zou moeten, maar ik heb een intense hekel aan moeten en soes wat verder.…
Zaagsporen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.639 Een wakend oog, mijn opstaan
er zijn geen grenzen aan de dagen
heldere nachten bij volle maan
vetverchroomde volle magen
Een starend oog, mijn leven
er hinkelt een treurwilg door het beeld
vage zaagsporen, achtergebleven
onze huid als behang verspeeld
Een slapend oog, mijn dood
er roest een spijker in mijn hart
verzwolgen in de moederschoot…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.109 Dan ja, zal ‘k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of ‘t een klare snare ware,
dichten ende deunen wel!
---------------------------------------
uit: Tijdkrans
februari 1888…
Happy end
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.296 Telkens weer
moe van het strijden
zoekend naar een stimulans
Telkens weer
proberen te begrijpen
waarom is hier de grens
Telkens weer
de spiegel blinkend
zonlicht door de wolken heen
Telkens weer
opstaan na het vallen
gáán voor een volgende kans
Telkens weer
luisteren naar eigen aardigheden
slechts verpakt in die ene wens
Telkens…
Eigen wereld.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.209 Eeuwig verdoofd,
Niet meer van deze tijd
Bescherming zoeken in je hoofd,
Raak jezelf kwijt,
Stop te verschuilen,
Kom terug uit je schuilplek,
Leer te lopen over kuilen,
Vallen en opstaan maakt je niet gek.…
Zaagsporen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.296 Een wakend oog, mijn opstaan
er zijn geen grenzen aan de dagen
heldere nachten bij volle maan
vetverchroomde volle magen
Een starend oog, mijn leven
er hinkelt een treurwilg door het beeld
vage zaagsporen, achtergebleven
onze huid als behang verspeeld
Een slapend oog, mijn dood
er roest een spijker in mijn hart
verzwolgen in de moederschoot…