599 resultaten.
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
Zenit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Besef van 't eindeloze
op onze planeet
is hemelwaarts gericht
in het zenit,
niet in oneindigheid
Niet in het grenzeloze
van het tijdloos eeuwig niets
der onzichtbare
fatamorganisch
oplossende uitgestrektheid
zonder horizonten
Noch in brahman's altoze
eeuwige sereniteit
der atmosferisch-
stratosferisch
peilloos diepe ijlten…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 In tijdloosheid maakt het haar speels en licht.
Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren,
en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren.
Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar.
Zij is als niets: spil van het gebeuren.
Haar vers is gift, van liefde het gebaar.…
Haar talent
netgedicht
2.5 met 60 stemmen
422 huid
in samen delen
dan de eenling
in alles deelzijn
van en toch het
eigene in veilige
afscherming van
de middelmaat
want zij heeft
al gekeken met
de ogen van
het universum en
de immense macht
en kracht van het
heelal ervaren en
aangevoeld
in het eerste
totaal geestelijk
contact met de
veelheid van
autonome al
veel langer tijdloos…
Tijd: uiteindelijk
gedicht
3.0 met 22 stemmen
15.062 Of is het de nacht waarin we,
Tijdloos ver in de ruimte,
Nooit meer blind zijn,
Nooit meer schuldig.
---------------------------------------------------------
Uit: Ten westen van Eden, 1998.…
Briljantte in de setting
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
704 mag ik even
glinsteren op je hand
in warmte mijn kleuren tonen
jou de facetten laten zien
van het leven aan de rand
ben ooit gekloofd
in de hardheid van
mijn tijdloos leven
briljantte in de setting
van alleen maar geven
maar jouw lach en ogen
polijstten mijn oneffenheid
haalden karaten boven
in jou vond ik loepzuiverheid
en kan…
testament op tijdloos perkament
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
760 het was zijn burcht
waarin wit ivoor
de torens altijd
draaiden richting God
met zijn hand
op de kantelen bezag hij
graag onderwijsgevend
het wetenschappelijke land
nu drommen mensen
naar de ophaalbrug
rouwen volle zalen maar
zijn stem komt niet meer terug
opgebaard in eeuwig zwijgen
testament op tijdloos perkament
zijn…
Het hart ( A. )
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Het lag in de immense grote kracht
der kwetsbaarheid dat mijn leven
uiteindelijk oploste in tijdloosheid.
In die verte
in de vaart
der stromen der tijden
bleef ik vechten
nooit was nooit
altijd één.…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 varen stapvoets langs toeschouwers op de kade
van het oude Mokum met een maritiem verleden
mensen zoeken verpozing bij deze beelden
uit een oude tijd, een weerspiegeling in het heden
terwijl mijn kleinzoon om een ijsje vraagt
overpeins ik de moderne tijd met zijn machinerie
en ik bedenk me over de ijdelheid van mijn gedicht
als ik het tijdloos…
Weggevlucht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 De wilg hangt en treurt
terwijl om haar heen
de lente volop geurt
Weggevlucht in gedachten
die tijdloos voortdwalen
laat zij de wereld wachten
Als zij de ogen opent -even-
ziet zij wat zij al die tijd
had kunnen meebeleven
Schrikt zij van het licht
de geurende geluiden
klapt haar kruin weer dicht
Want tot de conclusie
dat zij…
Morgendauw...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.781 De morgendauw nevelt tijdloos
als een pareldeken over het landschap
Een stilte kleurt het morgenlicht
langzaam in wolken van sereen
In al haar schoonheid weeft de aarde
parels van dauw aan het gebladerte
De zon laat het landschap ontspringen
in een fontein van geweven waterdamp
Het is alsof de tijd niet meer bestaat
alleen de schoonheid…
Pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Tijdloos is iedere vorm van gevoel
al is het niet zoals je het had gewild
ook al wist je hoe het wel kan zijn
het tij kan nog altijd voor je keren
als je tijd de ruimte geeft.
Je hart kan slechts kloppen
voor hetgeen dat jou vreugde geeft
wetende dat elke geschiedenis
nooit vergeten kan worden
maar niet altijd tot vreugde leidt.…
Ervaring
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
798 `s Nachts besluiten herinneringen
Te gaan leven
Lijkt tijd een loos begrip
Tijdloos
Zo ben je kind
Twintiger puber opa
De nacht opent ankerplaatsen
Ongevraagd
In willekeur
Plots ben je verliefd
Krijgt de eerste kus
Staat naast het bed
Van jouw stervende vader
En
Zijn vader
Opa
Spreekt je troostend toe.…
Hou mij vast
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
1.203 van ons leven
dan zie je mij
ten voeten uit
veel meer kan ik niet geven
Laten we dansen
over de smalle grenslijn
tussen liefde en haat
waarheid en pijn
onbetwistbaar bewijs
van ons samenzijn
alles heeft zijn prijs
dus ik volg en jij leidt
onze glazen zijn nog vol
dus wij drinken...op de vrijheid
gevangen in die glazen bol
van tijdloosheid…
Knotwilgen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
744 Langzaam zakt het morgenrood
achter de oude knotwilgen die
tijdloos staan op de polderdijk.
Vele seizoenen zijn voorbij
gegaan in hun lange bestaan.
Nu zweven wat laatste bladeren
in het rond gedragen door de
wind, straks reiken hun kale
takken als armen naar de hemel.…
Veinst gewetensvol
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 reeds lang verbruikte lucht
kraakt en kreunt in iedere zucht
door verstoring van zijn rust
en evenwicht schrikt hij op
uit lethargie en jarenlang gepeins
veinst gewetensvol
zijn schatten te bewaken onder stof
en afgedekt met smoezelige lakens
toen later het kale peertje knapte
en licht slechts door het luikje kierde
kon donker tijdloos…
Over de schreef
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.645 boven de schaduw van lijfeigenschap
in een rijkelijk gevulde fruitgaard
zoek ik de grens, stap voor stap,
die zich tijdloos aan mij openbaart
zo ongeveer tegen het ontwaken
van een andere ik, een weerklank
van de ochtend in nachtbraken,
ontdekken wij ons samen op de bank
je witheid van onbekrast honingkruid
je schutwater laat wilskracht…
Buiten de tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 gelopen
Door alle grenzen heen
Mezelf uit het oog verloren
En ook jou, en ook jullie
Zie ik niet meer,
Heb het contact verbroken
Zonder het zelf te beseffen -
Heb alle records verbroken,
Score niet meer waarneembaar
In de tijd, ik heb buiten mijzelf gerekend,
Ben terecht gekomen in een baan buiten de tijd
Opgelost in eeuwige tijdloosheid…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De kern die recht op mijn hart leek gericht,
daar binnenging, daar in de duisternis
vertroosting bood voor een komend gemis,
mij vleugels gaf, verhief met levenskracht,
ik voel hoe die tijdloos hier werkzaam is
en zijn warmte blijvend heeft aangebracht.…
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Het raakt,
haar aanraken,
als striemen
van vergeten momenten
beroert ze
een hongerig verlangen
naar tijdloos
intiem.…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Ellips van "zijn"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.671 kwetsbaar hun droom
doorprikt als vrucht
water gluiperig gen
toevallig verdwenen
tijdloos gevangen
liefde nu ver weg
noch fout noch goed
stop leven ga dood
prille prematuurtje
voorwaardelijk verstoten
of slechts cellenhoop
toekomstleeg gewist
wrange vervreemding
versteent zij die
nu in vragen verloren
ze straks ook doden…
in ijzig wit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
990 schuurt
de volle winterstilte
koortsachtig langs
mijn klamme handen
de streling van lucht
bracht mij in de war
zuchtend blies ik haar terug
maar de stilte ontspande haar
en wreef door mijn ogen
een licht roze blos
verscheen op mijn wangen
in een schoon contrast
werden de witte vlokken
gedragen door de wind
mijn wereld werd een tijdloos…
Apostille
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Het blauw is bijna inktzwart
wanneer hij na iets meer
dan een halve eeuw
vaderloos
schrijft over zee en land
met een woelige krul
legt aard waardevol neer
naast een prent
tijdloos
waar ontstaan verdwijnt
opgeborgen in een kast
ontbreekt het laatste stukje
vergeeld
zoeken twee handen
moedig verbonden door zijn
de vergeten grens…
onschuldig kind
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.781 Een kind met gebloemde jurk
en dito hoedje
Op het puntje van haar neus
een sproetje
Ze dartelt over het grind,
dat blije kind
Zwaait met haar hand,
naar de mensen aan de kant
Ze heeft van hierboven een
hartje van goud gekregen
Haar glimlach is als een zonnetje
en verdringt de regen
Ze kent een tijdloos bestaan,
van geluk en vrede…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
684 Als mijn ogen herfst schilderen
als een warm voelend stilleven
tijdloos in zijn voortbestaan.
Spinnen hun web weven tussen
de laatste herfstbloemen hun
mooiste creaties willen tonen.
Waar stilte zich nestelt tussen
de bomen in late zonnestralen
die zachtjes wiegen op de wind.…
Gemoedsrust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
646 Ooit is de oerbron
weer tijdelijk gastheer
voor mijn ziel,
dan laaft hij haar
ruimschoots opnieuw,
stuurt haar, verkwikt,
wederom op weg,
tijdloos . . .…
Waterwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 we hebben schepen
gelicht om nog
een keer zicht te
krijgen op hun vergaan
hebben gedoken
om er achter te komen
waarom alles zo is verlopen
hoe een wrak kan ontstaan
de waterwereld
heeft met eigen wetten
alles van boven omsloten
wat niet meer drijft
zij delen in een
tijdloos verblijf
plaatsen waar toeval
geen perspectieven schrijft…