555 resultaten.
Lessen des Levens
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.747 Is er vuur waar je je niet aan kunt verbranden?
Kun je tot aan de hemel springen?
Ach, wat wil een kind toch veel weten
terwijl wij zo graag zoveel willen vergeten……
Vruchtbaar
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
4.142 blijf echter zorgvuldig
Er is genoeg gerouwd
Het voelt met haar heel vertrouwd
Ik ben nog te levendig
Te jong voor een jong, te oud voor ieder voor zich
Ik geniet de vrijheid die nog niet benauwt
Ik wil geen teer leven in mijn handen
De verantwoording van het vormen van een nieuw leven
De kans is groot dat het mij voor zijn ogen ziet verbranden…
Vulkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 In mijn hoofd kolkt een vulkaan
De schepen achter mij verbranden
Het vuur wordt langzaam aangewakkerd
De modderstroom glipt door mijn handen
Het dorp is geëvacueerd
Iedereen is op de vlucht geslagen
Geen mens om mij te redden
Want ik ben zo losgeslagen
Ik ben bij mezelf gebleven
Ik groei alleen op vruchtbare grond
Wanneer de…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 Waarom, waarom, de vraag vol van smart
De zon brandt op zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de…
Vogelvlucht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
403 het regende gedachten
in het droge land
van talloze wijsneuzen
die constant wezen
naar steeds dezelfde kant
de aarde was gebarsten
toonde haar dorheid
in tal van scheuren door
een immens verlies van
kracht in verbondenheid
daar waar het laatste
groen verbrandde aan
boom en struik vocht men
zelfs om schaduw voor ieder
stukje onbeschermde…
Het dagboek
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.757 In de hoop dat iemand het zou lezen
Totdat ik het boek verbrandde.
Nu lig ik eenzaam onder de grond
Alleen gelaten en vergeten
Gekend door een heleboel mensen
Vergeten door iedereen.
De dood gaf mij alle antwoorden
Ik zag mijn hele leven.
En ik zag het boek, met alle vragen.
Het boek dat mijn dood betekende.…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
Grafschrift
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.738 Zijn geest is ook als rook omhoog gedreven,
Gelijk zijn rif hier is tot as gebleven;
Alsof het maar verbrande toebak was.
---------------------------------------------------------
Mr. F. - Focquenbroch was meester in de medicijnen.
kas - kist
rif - lijk
toebak - tabak…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Ook al was hij dood
ik bleef de boom water geven
weigerde zijn hout te kappen laat staan verbranden
dat was niet nodig want mijn hart zijn branden
verwarmde de nu lege wanden.…
Bodemvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 naar het Zuiden
en de vruchten aan de boom
dikwijls staarde ik naar de zee
als naar een lang vergeten heimwee
dan schreef ik jou brieven
bij het kaarslicht van de nacht
er lagen hier lijken begraven
schreef een oud potlood op vergeeld papier
en ze begonnen in de nacht te praten
want jij was liever daar dan hier
ik heb de botten verbrand…
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Mijn leven worden tot gal en zuur
Mijn lichaam mij tot zware kwelling
Mijn geest verbranden als in hellevuur
Mijn gaan en staan op pielloze helling.
Wat zal mij dan op aard nog binden
Dan enkel wanhoop dat mij treft
Waar zal ik dan vertroosting vinden
Dat mij van verder ellende ontheft.…
de laatste druppels aan het glas
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.480 dromen met muziek
kaarslicht deint en dooft
in traag verbranden, de klank
van een weerbarstig lied
handen zoeken naar elkaar
ogen laten blikken kruisen
zacht gebaar en tederheid
sluiten misverstanden buiten
vlammen spelen vuur
dansen vloeiend in de hitte
na het lichten van gezichten
valt hun schaduw op de muur
de laatste druppels…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik wist
dat het rimpelen
van de horizon
ooit over zou zijn
nog voel ik warme
golven komen
zij schroeiden
een werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn…
Geen spoor
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
415 Geen mens die wat van
je vinden zal
Nu je stof wervelt
in de felle wind
Zich zo verspreidt over
een brakend terrein
Nee, dus niet
jouw visplekje
aan de Nete
Niemand mist
je foto albums
die ík verbrandde
Het huis gunde ik
met grote korting
aan de buren
Je boeken verkocht per kilo
Nee, geen prijs per stuk
Ook niet voor…
ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 de zee wil me meenemen
ik vaar uit, ik waai uit
ik land op Engelenland
daar aan Noordzee's overkant
lichte bewolking omvloert de zon
als een dekentje voor de warmte
ik verbrand gelukkig niet meer
maar brand wel van intens verlangen
naar een lange rust, niet de eeuwige
doch toch wel lekker een flink poosje
minimaal tot deze zondagavond…
Fatale massa
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
599 in de verte flitst een
schel licht meedogenloos
spookachtig schijnsel
röntgennegatieven
van rimpelende vellen
in donker fatale massa
van een staartloze komeet
schiet lood in lichtjaren
prognose in maanden
minder exact
galactische heupen
haardunne breuken
gestage monotonie van
eenduidige antwoorden
melkwegweefsels
verbranden…
Nacht op het water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.063 Misschien zit er ergens
achter een ver venster
eenzelfde stille woekeraar
in oude liefde
te spotten met de regels
van de evolutie;
te dromen over verbrande schepen
en oude koeien
en kijkt daarbij omhoog, omlaag
naar mij…
In geen spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.475 Wat ik maakte heb ik verbrand,
wie ik ben heb ik verbannen:
Gij zijt mij zo ver gebleven als ik U.
De dag dat in geen spiegel
dit gezicht nog zichtbaar
zal zijn, is het een droeve dag?…
Oog om Oog
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.305 Op de Eerste Dag dan vieren wij
uw stralende geboorte
met een oorlog in het Oosten
waar de onschuld werd verbrand
om een ezel die in woede
zich ontstak en nietsvermoedend
zich steeds stuk liep op de steen
die hij niet vinden kon in zand
En met bloed nog aan zijn handen
loven wij uw nageboorte
op de Tweede Dag gezworen
in een doodgeboren…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 Als de wekker de dag openscheurt
rugpijn en vermoeidheid ontwaken
en ik mij onder de haperende douche
afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas…
Snoeien
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 winnen
Hoe mooi is soms verlies
Een kans om anders te beginnen
Iets doen waarvoor je nimmer kiest
Door terug te snoeien
Stuk te trappen
Diep te snijden in het rotte vlees
Ontstaat de drang om weer te groeien
Toont zich herstel en het geneest
Soms is het beter uit te spitten
Om te woelen, dat wat er was
Af te kappen, op te graven
Te verbranden…
een winteravond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.307 Lang zitten kijken hoe de verkankerde stam
van de oude vlier verbrandde
niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid
deze vanzelfsprekende geboorte van as
en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd
in een belendend dichtgesneeuwd heden
de zevenslaper ontwaakte en de radio
het lied zong van de fonkelende beker
en hoe later de witte…
Een lach als fooi
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
711 jij op je gemak
de stilte
genieten van de
service in pak
nippend aan de
cappuccino zonder
vervelende bambino's
ook bij de buurman
vlaagt de lentewind
in extra knoopjes los
lange benen bruinend
in te korte shorts
studenten die bedienen
een lach als fooi verdienen
het lichte blond
maakt zich weer
kleurend mooi
in licht verbranden…
Laten we de oude....
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.202 Laten we de oude
brieven verbranden, al die mooi
verregende zongebleekte woorden en regels
in vlammen zien opgaan maar schaamteloos
hun inhoud behouden.…
heimwee in de kast
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 eigenlijk nog voor jou
geen klank meer uit je mond
een gezicht tot op de grond
je hart zo kil en koud
eens waren we goede kameraden
maar dat was al vele jaren geleden
we waren met zo weinig tevreden
ook sterk zelfstandig en vastberaden
we hielden van de gouden zon
maakten reisjes naar die landen
waar ik hoopte dat die zon, je ietsjes zou verbranden…
Pasen in de Achterbuurt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
228 Ik ruik alleen maar verbrand rubber en oude pis.
Hallelujah, de zon schijnt op de scherven
van een kapotte bierfles.
Dat is de enige verrijzenis die ik vandaag zie.…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 stilte zit soms vol met vragen
brandend als een heftig vuur
gedurende de dag de dagen
ja voortdurend op elk uur
als eens witte rooksignalen
seinen op het verlossend uur
dan is dat het mooiste teken
einde van het vragenvuur
't antwoord dat wordt gegeven
opent een poort ten leven
er valt niets meer te verbranden
er is iets moois op handen…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
Muizenbuikje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.989 Ik zou je buikje willen muizen
de haartjes strelen mijn gemoed
de sexy lijnen van je rug
dit doet mijn liefdesleven goed
je dijen zacht en toch gespierd
gevoelens zijn beperkt
je hebt me lief, ik twijfelde
er nooit iets van gemerkt
als jij toch vriend na vriend verbrandde
beacht' je niet, mijn eigen schuld
ondanks alles predik je liefde…