861 resultaten.
dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
914 Jouw handen
krullen,
dansen
als kleine engelen
en mijn lijf
huppelt
op bokkepoten
rond het jouwe,
heel even
het mijne,
heel even,
tot jij me
lost,
je vingers
doorzichtig worden
als het vlies
op mijn ogen
en jouw ogen,
waarin ik
verga,
vluchtig
oplossen
en jij,
verlost,
vlucht…
Veelbelovend, maar net niet
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.618 En was ik niet meer dan
een vluchtige ontmoeting
een zijsprongetje,
een “fait-divers”?
Zie ik je nog of
schrijf ik je bij
op mijn lijstje:”veelbelovend”,
maar net niet.…
Gewichtig
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.763 Als ik niet meer adem
omzwachtel dan mijn lichaam
met herinneringen en begraaf me
in het vluchtige van je gedachten
beitel mijn naam
in de tijd die we samen
liefhadden
lachten en waren
mocht dat niet gaan
delf dan een slaapplaats in de aarde
waarin ik dromen kan
maar alsjeblieft…
plaats geen kruis op mijn graf
of een dekplaat met…
Zo weer vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 ze duiken weer overal op
de steden en hun neongedachten
de vele lichtjes
verduisteren de waarheid
valse pracht in felle kleuren
luide muziek verbergt verdoken stilte
slechts even duurt de erkenning
van de prachtige geschenken
ook mijn vluchtige taal
is zo weer vergeten
het papier ritselt al in de vuilnisbak…
Wat nu nog een droom is
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Volg de vrije vlucht
Die Hanny vandaag zo
Tastbaar mooi beschreef;
Ben die zeemeeuw die met
Gestrekte vleugels van tien
Hoog naar beneden zweeft -
Ik die geen vogel maar mens ben
Bij wie de vleugels niet zijn aangeboren
Wil in mijn droom in vrije val naar beneden
Waarna al mijn vluchtige toekomstdromen
In tienduizenden bijna onzichtbare…
DE DRIETEENSTRANDLOPER
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.970 Van zijn bestaan verschijnt
het vluchtig spijkerschrift,
in scheve aanloopregels,
bijna kwatrijnen.
En door haar plompverloren dweilen
worden zij weggewist.
Ieder spoor van zijn gedribbel
moet verdwijnen, of hij zich in
de drang om voort te leven
zonder nadruk had vergist.
--------------------------
uit: Sleutelbos (1999)…
tijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
430 in deze dunne tijden
moet men van ijzer zijn
het wijze lot zendt geen
waarschuwing vooraf
moeder van het bos zijn
een baobab kaarsrecht
als een Romeinse pilaar
glinsterend in de zon
blaadjes van de
perenbloesem zijn
vluchtig reizen
als vlokjes sneeuw
in deze smalle dagen
moet men waarachtig zijn
het wrede lot laat weinig
van…
zwaluwstaartjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 gisteren nog hun hoogmis
vierend, rond wit
en grijze wolkenflarden
gelijk de vluchtige kokardes
op mijn zomerhoed
geplukt uit goud en lilablauw
de trouwe kleuren
in een vlinderlicht bestaan
ze moeten gaan
mijn kleine vrienden,
hemelhoog wuiven ze hun laatste groet
dat doet me goed
zij weten dat hun thuiskomst
altijd meer dan welkom…
"Erfgoed van Licht"
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
938 Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…
De barst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
956 Golven van lente door de lucht
Verlichten mijn geest en hart
Een vlaag als een lange zucht
Een oude gestalte deelt mijn smart
Ik lees de woorden van een Spanjaard
Schakel over naar de Italiaan
Van liefde in de boomgaard
Naar woorden die reeds era’s bestaan
Vluchtig zijn de woorden
Vergankelijk is de trouw
Eeuwig is de ziel
Die barst daar…
…als dichtwerk niet helemaal geslaagd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.143 Gewicht in elk gedicht
– hoe vluchtig ook
licht
bestook ik de duisternis
wildernis
verdoemenis
Geschiedenis nu zonneklaar
maar onveranderbaar
Richt me tot de luisteraar
Gijzelaar van dicht
Open mijn gevangenis
en bedel naar vergiffenis
- een zondaar met bezwaar op
schijnbaar eenduidige betekenis
Onverstaanbaar aan de top
-…
gesloten woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
876 zo eenzaam ben ik
met achter mij de lege akkers
toonbeeld van mijn omgekeerde wereld
bewerkt en toch gebroken
en de mensen
ze gaan te snel aan mij voorbij
hun rode maskers onbedrukt
betamen zich de stilte
alsof gesloten woorden
vertellen dat ze liever zwijgen
ergens in de verte
klinkt nog vluchtig wat muziek…
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
mistkind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.109 als het mistig is
weet ik dat jij er bent
ren tussen flarden door
schuif gordijnen mist opzij
en dan sta jij daar
als ik mijn armen om je sla
verdwijn je met de wind
jij hebt grijze ogen
rent over de velden
slaapt in bomen
en als de zon verschijnt
verdwijn je weer
je bent mijn vluchtig kind…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
ambrozijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
693 maak tijd voor tederheid
koester het vluchtige moment
bewaar het in dromen
van goud en aquamarijn
soms straalt het uit je ogen
schuchter en kwetsbaar gebaar
de blik van de ruige beer
naar haar spelend jong
het is de graal van onze tijd
dat stukje uit de hemel
vlug geplukt weggerukt
de zachte zoektocht naar geluk…
Doorzien
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
585 In de ledigheid van lucht
zijn er volop bochten
om ons in te wringen
een onmetelijke ruimte
zonder weerstand of verzet
Een smalle basis
een breekbaar draadje
het meest wankele evenwicht
het is genoeg om rechtop
naar de hemel te reiken
Tegen onze bevlekte achtergrond
schieten we nietig en vluchtig op
we denken hermetisch
met een doorzichtig…
Bewustzijn.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 En alles is niets meer dan
een vluchtig moment dat tijdloos is
in ruimte waar ik even mezelf ben...
Als een druppel regen, als mijn naam
en een woord geschreven in het zand.
Waar dan een golf van de zee
de betekenis ervan uitwist, terwijl
ieder spoor ontbreekt.…
Zomerlief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 De zoete herinnering van
lui liggen in de zomerzon
smaakt naar het geluk
van een vluchtige kus
die het begin was
van een lange nacht
vol met vervulde wensen
een liefde die minstens
een leven leek te duren
maar toch de vakantie
nauwelijks overleefde
want niet bestand
tegen de realiteit
van het alledaagse
wat blijft zijn
de herinneringen…
Niemandsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Alleen vluchtigheid kan hier bestaan.
Tijdelijkheid.
Onverstaanbare gesprekken verwaaien hier,
mengen zich met een zakelijke omroepstem.
Piepende wielen van een bagagekar,
mengen zich met het gillen van een rem.
Geroezemoes.
Hier kan een mens alleen zijn.
Plotseling ontmoet ik iemand,
een niemand die ik niet goed ken.…
De gouden glans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 De lucht is te donker
De maan te grijs
Ik zoek een wonder
Ik wil zijn in het hemelparadijs
Ik hoop niet te vluchten te vluchtig
Maar in jouw gouden ogen
Laten mij zijn zo luchtig
Dat ik bij jou zijde zijn mogen
Voor altijd zijn aan jou zij
Want voor altijd heb ik je lief de lucht is blauw
Zo zijn wij en blij
Ik zal je vinden en…
Samen
hartenkreet
3.7 met 60 stemmen
4.615 bruine ogen
warrig haar
een lieve lach
waren we maar bij elkaar
jij in mijn dromen
samen hand in hand
verliefd en heel gelukkig
op het verlaten strand
vluchtige blikken
een rood hoofd
jij en ik samen
wie had dat ooit geloofd
een traan in mijn ogen
een traan om jou
een traan vol liefde
omdat ik van je hou!…
Meer
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.032 Die smachtende blik
In mijn richting
Knipoog
Vluchtige glimlach
Tussen de drukte dringend naar elkaar
Een praatje
Een drankje
Een voorzichtige aanraking
Kijkend in elkaars ogen
Zoeken onze lippen elkaar
Ik wil meer...…
schaduwbestaan
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.910 Keek ze daarom op dat drukke perron met
doffe ogen naar die zwijgzame, vluchtige
stoet van onbewogen blikken?
Was haar horizon verblind, haar levenswil
gedoofd, haar ziel vol melancholie?
Sprong ze daarom zo wanhopig haar dood
tegemoet?…
omdat ik weet
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.205 om vijf uur in de ochtend
schrapen mijn vingers de nacht
rechtop
en ik bedenk in vol
bewustzijn
dat ik de vluchtigheid van woorden
niet wil overleven
los
of in een gedicht
onder sneeuwwitte sterren
het klinkt onzinnig en meer dan
zwijgend
maar waarom zou ik liegen
in of buiten mij
de maanverte van uren
er is…
Ontknoping
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.698 Vluchtig tabee glipt schielijk
langs de dichtgeslagen deur;
ijlt door de kamer;
vlecht zich luchtig
in vaders grijns.
Diens aanbevolen knoop
knoopt zich in verse
dovemansoren.
Uitgeknepen
ontknoopt vader
zich uit overhemd en das,
hij heeft zich al, al te lang
geleden,
gebonden.…
altijd zonder hem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
862 de geur achtervolgt hem
bloesem uit een flesje
Hema, Kruidvat, Aldi
kluchtig maar aromatisch
en bovenal nogal simpel
wil hij haar haar aanraken
met een straal van zijn ziel
"je weet niet wie ik ben," fluisteren
zich alvast aan haar kluisteren
maar ze waait voorbij, een
vluchtige streep door zijn rekening
hij houdt dan wel van haar…
Het gedicht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Eén berk, in het opene tussen de sparren,
Als een volk om zijn koning het bos om die berk,
De zon en de wind in de takken, de schaduwen
Vluchtig-bewegelijk, teder en sterk.…
Haar unieke licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 er ging een galerie
aan mij voorbij
alleen zij was er niet bij
verdween in een
vluchtig beeld waarin
haar ziel heel even naar mij keek
zij tekent de
beladenheid van stilte
waar alleen expressie spreekt
uit een ijlte
die met kleuren
ingehouden warmte speelt
na een ontdooiend begin
openen ogen en gezicht
kom je binnen in haar unieke…
Resoneert in oneindig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 ik heb tussen
noten gelopen
partituurde de tijd
kende hun hoogte
wist de melodie
altijd vooruit
in alerte blik
speelde zonder geluid
de klanken
waaierden uit
ontmoetten gelijken
zonder te strijken
vormden fortissimo
in akkoorden
piano aan om een
vitaal accent te horen
die muziek is niet
vluchtig verdwijnend
maar vult de lucht…