1699 resultaten.
dijkwandelaars
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
861 Er nadert een paar.
De zeewind kapt
hetzelfde grijze haar.
Ze sloffen netjes in pas
ééngeworden door jaren
arm in arm
gehuld in bijna dezelfde beige jas.
Zij loopt wat moeilijk
Hij biedt haar steun.
Wat is dit mooi, denk ik
Terwijl ik, alleen
op mijn bank
achterover leun.…
het pad knerpt steentjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
787 ze wandelen
het gras is groener
dan de schoenen
van de wandelaars
het pad knerpt steentjes
omzoomd met asfalt
kanten borders
hun éénjarigen
verlopend tot de rand
van bomen, opgeschoten
kinderen die rennen voor
een leven vol met spel
wandelaars en kinderen
verknerpen grassend asfalt
rennend leven langs een bomenrij
het spel van…
herfstwandeling
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.092 louter mist en stilte
rond wazige bomen
het water oeverloos
ruisend
slechts de geur van
grond en dwarrelend
blad
van lichte weemoed
en vergankelijkheid…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
HOND
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.655 Jij hebt fluwelen, zachte oren,
en een hele lieve mond,
en je wil mij het liefste dwingen,
voor een héél lang blokje rond!
HOND…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Aan mijn hand in zijn groeiende mantel
stamelt hij traag mij een weg vraagt
wat ritselt zo geel aan de wandel.
Het is een herfstblad vader pas gewaaid.
------------------------------------------
uit: 'Drievuldig feilloos vals', 2005.…
een frisse neus
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.035 achtenveertighonderd
en tachtig passen in het park
minstens duizend daarvan
loop ik achter drie mutsen
zussen, vriendinnen
maakt niet uit
ze zijn gearmd
twee staanders lopen
om hen heen, een
kijkt er om
ik denk: naar mij
maar nee, hij zoekt
zijn maatje
stiekem raak ik
hem even aan…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Ga je met me mee?
Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen…
Het hondje met het baasje
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.743 Het baasje met de hond op wandel,
of is het andersom
en gaat de hond met 't baasje?
Ik weet het niet, ik weet niet wat ik zie,
maar tel ik nu heel even één, twee drie..
dan lijkt me toch dat 't hondje is het baasje
en dat het baasje is....het klaasje!…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Van flora en fauna weet je precies niets
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
608 Je weet van de flora en fauna precies niets.
Ergens loop je met me mee,
't Zal wel in mijn gedachten wezen
't Zal wel In mijn gedachten zijn.
Want echt met me meelopen,
Zo heb je gezegd, is er niet meer bij.
Je bent me niet meer bij.
Ook goed, geeft niks, kan ook best alleen
en zonder wie dan ook. Ook al ben jij het.
Ergens liepen…
[genade is]
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 genade is
een kersenboom langs de weg
als de dag heet wordt…
uit 't café
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.299 Er is teveel drank in het baasje
het baasje is weer het haasje en
staat nogal wankel op z'n benen.
Z'n hond niet, die draait, rent
en springt dolblij tegen 'm op.
Dan lijkt hij weer wat bij zinnen
Te komen, kijkt eerst omhoog
of hij de sterren kan zien en
dan welke kant hij op moet,
Zet de hoed op z'n hoofd, en
wijst met z'n stok…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 de wind neemt m'n gedachtes mee
ik ga er achter aan alsof ik op
bladeren jaag die rollen over
de grond van deze lange straat.
(waar zijn m'n gedachtes nu?
o ja, door de wind meegenomen.
honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).
een hond blaft in de verte, angs-
tig verward…
herfst weer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 Bbrr wind mist op
de ramen, chagrijnige vlug-
wandelende norse mensen,
geen 'hoi' of 'hoe gaat het',
ik loop ook met strakke kop
de supermarkt in en schud m'n
paraplu. Naast me een hond
die schudt z'n vacht, hij stinkt,
rotbeest...
terwijl ik altijd zo'n net,
liefdevol mens ben, scheld
ik nu een hond uit!…
met een zwarte hoed op.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 wat is het allemaal banaal
de weg heen de weg terug
stuurs over de zeeën varend
of kalm liggend op je rug,
wat is het allemaal druk,
de muffe kamers van de
oudheid, de techno-kamers
van het nu. Nee, vrolijk
word ik er niet van maar
bedenk me wel dat ik er
aan mee moet doen -ik
geloof niet in onthechting-
soms sta ik pardoes voor…
HERFST...IN HET VELD
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.630 We dwaalden langs akker
en door veld
door veld en langs akker
Zon en wind
hielden ons wakker
we kenden tijd noch uur
We maakten zo
ons avontuur...
uitgedaagd door 't landschap
Jij zei:
we hebben wind
in de rug
Ik zei:
we blikken
in een laagstaande zon
Op de weg terug
was het net
andersom.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….
jouw handen verstopt in bont en wol
Je capuchon maakt een portret van je gezicht
glimlachend…
stilleven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
619 lopend door het bos
wandelt een tak met me mee
beelderig passend…
Wandelaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Voortlopend weet ik niet
waartoe of waarom,
achterwaarts zie ik niet
waar het ooit begon
Ik wandel maar door,
proef het voor en tegen,
zie bomen in bloei
zoals liefde zich meedeelt.
Ik vraag niet meer naar
einde of oorsprong
Het pure bestaan lokt
tot een verrukkelijke val.…
DAT VREEMDE LICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
597 Een weg is nooit een doel op zich
een doolhof is een wangedrocht
het leven is het èèn of het ander
de wandeling is kort of lang
maar doorgaan en het eindpunt zien
is niet voor ieder weggelegd
we willen wel, we doen ons best
maar weten toch de route niet
je kunt hier links of rechts,
rechtdoor of terug
de zekerheid is ongewis
stel…
een dag als vandaag
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
650 zoveel voetstappen
in verzengende hitte
dat vraagt verkoeling…
Wandelliefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Een lach was voldoende,
of een schouderklopje
dat uiteindelijk
doorstraalde naar mijn middel.
Een glimlach tussen heuvelland,
met nepvlees nog tussen de tanden
en een kater in de lucht.
Stap-voor-stap
en haar benen die in hetzelfde ritme gaan,
zich voorttrekkend van steen naar steen,
door slijk en nat gras
de liefde niet ontvlucht
maar juist…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 Een avondtoneeltje
Niets verbrak de zwoele stilte dan het nedersijplend nat
Van de vers gevallen regen;
Alle vogelkoren zwegen
In 't zacht druppelende lover langs ons eenzaam avondpad,
En de lijster schudt haar vlerkjes,
Droogt zich op de dorre rank,
Maar weerhoudt alsnog de tonen
Van haar schelle avonddank.
Helder lichtblaauw kleedt de…
Posteltanka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 Postel, wit, sneeuwwit.
Gekraak van stappen in sneeuw,
vrolijk gebabbel.
Een ree vlucht het struweel in.
De abdijtorens wenken.…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 De nacht is zwart
ik wandel
over de verharde paden
en de grond doet veilig aan
lantaarns die ontbreken
elke stap
is leren staan.
Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.…
ONTMOETING IN ANTWERPEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
528 Op een klein donker stadsplein
brengen oude gekrulde straatlantaarns
hun flauw schijnsel nederig
over het ontzagwekkende
hooggezeten Neptunusbeeld
dat men ziet met de ogen
van een pas ontwaakte slaapwandelaar
zwijgend kijkt de baardige zeevorst
langs schimmige gevels
ergens onder zijn geweldige troon
murmelt een watervalletje
vertolkt bedeesd…
VERSTROOID KLEURENSPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 (haiku)
Vage wijnvlekken
op wit vloeipapier: denk aan
bosanemoontjes!
(tanka)
Daar, in de verte
ligt een dorpje, overhuifd
door hoge beuken;
groen en rood houdt elkaar vast,
krult zich om de daken heen.…
Alles gaat zijn gangetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 In de stegen wandel ik elke dag,
Langs het kanaal rook ik dan enkele
Sigaretten en zeg de buren gedag,
Luister dan muziek thuis en hoor gelach,
Dat komt van de buren: zij feesten,
En ik kijk in mijn tuin naar mijn tulpen.…