5107 resultaten.
Externe besmetting
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
401 straat ademde
besnaarde muziek in
surrealistische kleuren
spanning voelbaar
in dit heftig gebeuren
steels keken mensen
gegrepen door angst
naar anderen die
leken te verdwijnen om
koortsig te verschijnen
waar ooit
samen verbond
schreeuwde nu afschuw
mensonterende woorden
uit een geïnfecteerde mond
ingenieus had
het virus de…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 onzichtbaar als een sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van…
Tijdelijk Bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 heeft geleden
-Dat heeft hij mij destijds verteld-
Aan leven, hoe dat werd gespeld
Hij had zich zichtbaar moegestreden
Vaak ben ik, mede om die reden
Per spoortrein naar hem toegesneld
Heb hem getroost, stond dan versteld
Zag droefheid alweer binnentreden
Want niet in staat een woord te spreken
Trok hij zich maandenlang terug
Totdat de angst…
Ik zou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
595 Ik zou zo graag in vrijheid leven
samen met jou
met iedereen
arm in arm al zwierend dansen
dicht bij elkaar
naar daar
of nergens heen
Ik zou zo graag in vrijheid leven
wanneer ik wil
in eigen tijd
aan zorgen langs
naar toekomst lachen
zonder ketens
zonder angst
Ik zou zo graag de vrijheid geven
aan mijn armen om jou heen
om het…
Liefdevol raken
netgedicht
5.0 met 451 stemmen
436 ik zag energieën
vervloeien als
wij stoeiden
niet in de
harde greep die
vaak te pijnlijk bleek
wel in elkaar
liefdevol raken om
zo intimiteit te maken
waar spanningen
ontladen die wij achter
ons hebben gelaten
als hoge bomen
zwiepen zal gevaar
naar angst verschieten
pas als liefde
werkelijkheid droomt
en wij ons verliezen…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote, het ene
dat de mens en zijn droom en zijn angst…
Erbij horen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik wil erbij horen
gewoon
met elkaar lachen
en verderpraten
smoezen in de warmte
van elkaars bloed
veilig in de onveiligheid
van het leven
die vrienden treft en wegneemt
uit de rondedans -- tot het laatst
houden we hen vast
hand in hand
Ik sluit me niet op
in garanties en angst
ik bots en buts me buiten
in de storm, samen
met…
in kaart gebracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 zee van mogelijkheden
dobbert een verlaten boot
veilige aankomst vervlogen
in oceanen van overvloed
varen cruiseschepen
verveelde dromen na
op het eiland van verlatenen
waait een kille tegenwind dwars
door zielen en dekens heen
in havens van hebzucht
meren superjachten voor
gouden kansen aan
in baaien van bezinning
stromen angst…
Wisent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Massief en vol intense kracht,
de kop strak naar de grond gebogen,
houdt hij roerloos de wacht,
hij kent angst noch mededogen.
Dreigend en aanvalsbereid,
door kastanjebomen in de rug gedekt,
hunkert hij naar de tijd
dat hij weer tot leven zal worden gewekt.…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 Je stem wel gehoord
maar van geen enkel belang
je verschijning gezien
maar wie zag je angst?
mooi klein mens
al je vleugels gebroken
door welke spitsroeden niet
heb je je weg moeten lopen?
ik stuur je de warmte van
wel honderden zonnen
maar wie heelt wat stuk is
en de pijn van je wonden?…
Reis of roes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
637 Ben je geboren op een klein
eiland in de stille zuidzee
of opgegroeid in een verlaten
uithoek van een vergeten rijk
achteroverleunend in een
oksel van de machtige
chinese tors waar angst taboe
is in de ongenaakbaarheid
der himalayahoogten
dan is zoeven over zes
maal duizend mijlen land
in een zwevende zeppelin
of schip van…
De laatste penseelstreek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Geen angst voor het witte kader:
de compositie voltooid.
De geur van lijnolie vervliegt
terwijl de avond de contouren verzacht.
Een slotakkoord is geen stilte,
maar galm—
bewijs dat er muziek was.…
alles wat was
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
204 alles
wat verdwijnen zou
in de modderige rivierbedding
helde een schuin verankerde herberg
die zinken zou
zilveren taal tinkelde
even helder als alles wat ik zag
mythe en landschap vloeiden samen
‘s nachts luisterde ik of het regende
later hoorde ik het geroffel van druppels
op het tinnen dak
ik sloot vensters en deuren
ik voelde angst…
OP DIE FIETS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Fietspadvervuilende
racende wielerfreaks !
Snuivend en scheldend
volkomen debiel!
Mensen, kom op, steek dat
fietsterroristische
tuig op hun beurt nu
een spaak in het wiel…
Referendum
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
695 Wel duizenden zijn om de tuin geleid
Zij vrezen het verdrag met Oekraïne
omdat zij denken dat straks een lawine
van Oekraïners grenzen overschrijdt
GeenPeil heeft ’t onderbuikje sterk bespeeld
Jan Roos was goed en duidelijk in beeld…
Kassa !!
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
617 Beheerders van een Sushi Restaurant
Die eens per jaar tweehonderd gasten krijgen,
Verkiezen - niet onlogisch - het verzwijgen
Van ook maar de geringste wantoestand.
Die reppen later van ‘normaal gedrag’
(Met één oog op de omzet van die dag).…
Avondland, mmxxii
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Heeft zij als een Pandora
het deksel opgelicht
van het oude Avondland
de ondergang belicht
Waar de geest
van homo sapiens
op nieuwe leest
geschoeid werd
herontdekt
opnieuw in kaart
gebracht, verlicht?
Kleiner werd
de oude wereld
van mare nostrum
een terra incognita
lag sluimerend
te wachten
In gouden tijden
zilvervloten…
in je kop weer de kolder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
939 ik zag je op zolder
met in je kop weer
de kolder uit het verleden
je raapte daar woorden
voelde de angsten
die je leven vermoordden
kroop in een hoekje
in je handen het boekje
met namen die bleven
jij bent gegaan
zij zijn gebleven maar
zonder enig teken van leven
je groette met ogen
bad mededogen maar wist
dat de hoop zich…
Geweld en kinderspel
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.286 Bommen spreken boekdelen
van haat, geweld en pijn
schichtig kijkende kinderen
jong gewend aan angst en dood
weinig verwend met liefde en lach
proberen toch hun spel te spelen
Maar hoeveel geweld kunnen ze aan
voor het imiteren van volwassenen
het onschuldig kinderspel overheerst
voor jong gezien oud gedaan wordt
en de haat zich weer voortplant…
mijn lijk zal tussen hout betalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
843 het bos is hol
de bomenrij komt
maar niet naderbij
het pad is al verleden
ik wil de stammen voelen
de sappen horen gaan
maar ze ontwijken
kijken me niet aan
ik zoek wortels
om de boom te raken
maar in de bodem
vind ik enkel gaten
het blauw dat
hemel biedt is er
nu niet, bladerkronen
dichten zich volkomen
angst laat me verdwalen…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.530 je kunt me blinken zien
als een zeiljacht of een schip
varend aan de zilte kim
niet meer dan een verre stip
mijn verhalen die zijn stil
mijn tranen zijn onzichtbaar
de straffe wind is met me mee
mijn zeilen zijn onklaar
mijn angsten zijn verborgen
geen maan of leidend ster
het anker overboord gegooid
maar de bodem is te ver…
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
over.... lijden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.914 ik heb nimmer antwoord gekregen
mijn verdriet, strijd en pijn ondergaan
maar kan iemand mij soms wél uitleggen
waar komt toch plots die rust vandaan
een rust die ik nimmer heb gekend
in de zekerheid van mijn bestaan
het is goed zo, familie, vrienden
ik heb geen angst meer om te gaan
vreemd, het is heel vreemd, weet je
om zo gerust met de…
Ben ik een egoïst?
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.240 Diep verdriet
angst om te verliezen
een aanvaring te veel?
geen woorden over om uit te kiezen?
Ze zwijgt te langdurig
negeert me vanaf de bank
stil zit ik achter de laptop
met onzekerheid, vragen en een glas frisdrank
Hoe verlaten zou het voelen zonder haar
ergens in een of andere treurige flat?
wordt het spoedig werkelijkheid?…
Pandora's List
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.386 Wat valt er nog te zeggen
als de angst spreekt
en poppen plagen dansen
uit Pandora's doos die dreigt
wanneer de kunstenaar
steeds naar de grond neigt
omdat de duivel in zijn nek
het laatste oordeel hijgt
Wat valt er nog te zeggen
als het licht breekt
en zwartgevlekte inkt met vegen
hemelrecht verkrijgt
omdat het vrije woord
zich met…
Rust zacht lieve Oma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.373 U alles en iedereen enorm dankbaar
ook al was U in Uw doen en laten beperkt
maar dat is niet zo gek met negentig jaar
Vanochtend is Uw levenskaars uitgewaaid
en daarmee vervlogen al Uw anekdoten
in onze droom hebben wij U uitgezwaaid
en wat hebben wij vreselijk van U genoten
De zon scheen voor U al niet meer zo lang
U had steeds meer angst…
De eerste zoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.902 Twee werelden die elkaar ontmoeten
samensmeltend in een eerste gesprek
ogen die elkaar lieflijk begroeten
voor liefde is geen plaatsgebrek
Prachtige woorden komen samen
in zinnen die elkaar spontaan strelen
weg is de angst om je te schamen
heerlijke oplettende lichaamsdelen
Stemmen die praten over verlangen
weerkaatsen een warm visioen…
je godvergeten onweersgeur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 ik neem je in de onweersluchten
je cumulust zo torenhoog
laat zelfs de snelle zwaluw vluchten
angst scheert langs de regenboog
je dondert stemmig lage tonen
bliksemt de problemen weg
de lentebui zal niets verschonen
en hagel hoort niet wat ik zeg
in het tikken op je vinger
krijgt mijn zon de goede kleur
je bent nog maar een beginner…
Eerlijkheid duurt het langst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.750 De nacht dat jij mij verliet
kroop de maan bij mij in bed
hij gaf licht aan mijn verdriet
maar heeft mijn ziel gevangen gezet
Die nacht versteende mijn leven
de tijd lette niet meer op mij
alle waarheden werden verdreven
in mijn hart volgde een steekpartij
Heel langzaam zal de pijn slijten
en heelt de diepe wond van angst
ik drijf verder…