De laatste penseelstreek
Een doek, verzadigd van kleuren,
geel van de middagzon, diepblauw
van de nachten waarin we wakker lagen.
De verf ligt dik, een reliëf
van rimpels, littekens, bladgoud.
De kwast rust in de pot.
Geen angst voor het witte kader:
de compositie voltooid.
De geur van lijnolie vervliegt
terwijl de avond de contouren verzacht.
Een slotakkoord is geen stilte,
maar galm—
bewijs dat er muziek was.
6 mei 2026
Geplaatst in de categorie: filosofie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!