5038 resultaten.
INTUITIE
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
732 De rede en de intuitie
zijn op oorlogspad
stemmen weer niet overeen
gevoel wordt ook gemist
nadenken komt nu aan de orde
een keuze doen is van belang
omstandigheden tellen zwaar
is er ook nog liefde in het spel
dat overrompelend ideaal
men lacht de zorg niet weg
na jaren leven delen en doorstaan
de afgelegde weg was echt niet saai
waar…
Op wieken van de stilte.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
605 Molens malen meel
verrijkt het goud uit aarde
in een ongelijk deel.
Fossiel gelaagd steen
zover de stem kan dragen.
over eeuwen heen.
Tijd vertraagt de dag
op wieken van de stilte,
zonder vooroordeel.…
Vluchtig beeld
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.052 Het moet nog inhoud hebben
terwijl zij met kort gerokte benen
voorbij het raam uitdagend komt passeren,
zwarte netkousen deels cellulitisch maskeren
en hij haar, zijn lippen vochtig likkend,
met half gesloten ogen volgt,
vooruit denkend aan de nachtelijke beelden
en zichzelf reeds daaraan ver-rukt.…
Zeezucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
800 De zee rolt krijsende tongen
langs dijen en kuiten
de zon klampt zich vast
aan de rand van een wolk
Geliefden draperen
een tekort aan armen
rond een ruggegraat die
ze delen sinds kort
Meeuwen negeren
eeuwenoude wetten
en slepende netten
schrapen de zeebodem kaal
's Avonds kleuren neon
spiralen de zilte lucht en
dwalen wij langs donkere…
Iemand
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.986 waar je je diepste geheimen mee durft te delen.
Iemand........
die met je huilt en met je lacht
Zo iemand tegenkomen,
wie had dat ooit gedacht?
Iemand........
die je accepteert zoals je bent
en je warme innerlijk wenst te ontdekken.
Iemand........
die je de waarheid durft te zeggen
en die je meestal niets hoeft uit te leggen.…
Alleen met z'n tweeën
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
837 Het grootste deel van mijn bestaan
ben ik dat, wat men denkt te zien,
al jaren denkt te kennen.
Toch ben ik méér en heel misschien
dat ik ooit zal bekennen
dat ik steeds zelf de keuze maak,
wie van mijn tweeën er verschijnt
of eventjes, al naar behoefte,
naar de achtergrond verdwijnt.…
Halve prijs!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een deftig heertje uit Maastricht
vond zich toch moreel verplicht,
deels om zich wat te ontstressen,
zijn vrouw effe te es-em-essen
met het volgende bericht:
'Van kroeg naar shop, naar marktkraam,
zo'n 'dagje Luik' is aangenaam.
Maar ik voel me nu wat ingesloten
omdat hier hele horden landgenoten
drommen voor één vensterraam'.…
Hoogste leven is de liefde leven
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.348 Hoogste leven is de liefde leven,
Liefde is het willig zich begeven,
Naar gemeenschap, om te zijn een deel
Van het eeuwig zingend algeheel.
Liefde is u weten aangedreven,
En u voelen door het ruim geheven
Als een vogel, hij duikt op en neer,
Aan de luchten hangt hij in zijn veer.…
Ik ben het beu.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel.
Gedachten verzetten piramiden.
Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.
Een nieuwe aarde is in aantocht als we scheppen wat ieder zou willen:
een deugddoende thuis-is-waar-mijn-hart-is. Gedijen mag. Dus...…
Laten stikken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Ik voel al zo lang
dat ik niet voldoe: niks presteer
en blijf ik
desalniettemin me inspannen
voor mijn medemens
die ook een wens koestert
om samenzijn te delen;
en nìet dat je leert
dat ieder je gewoon laat stikken:
keer na keer
herhalen degene die zich
niet verantwoordelijk gedragen
maar zich slechts egoïstisch misdragen.…
ZO ONSTUIMIG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik eet uit je hand en
ik hang aan je lippen
Ik wil bij je stranden
en dan aan je nippen
Ik lig aan je voeten
en hang om je heen;
Kus je met spoed en
ik deel jou met geen
Ik kijk naar je ogen;
ik hang aan je mond
Hou ’t niet droog en
ik kus waar jij stond
Ik eet uit je handen
en adem jou zelfs in
Jij bent dé gigant en
ik heb toch…
GEBORGENHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 We huilen zachtjes en lachen uitbundig
Alles delen spontaan of stuntelig, niet vakkundig.
Geduldig wacht ik en blijf toch dagelijks blij
De dag komt... dan sta je voor mij.…
Koraalrif soek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Opzoek naar de soek
oriënteerde ik mij op
geluid
Drukte van belang
vele kleuren en lekkere
geuren
Lezen dan het boek
opengeslagen is schrijver
dezes
De ene doek, dekt
de andere; gezamenlijk
over
lappen zij delen
die aanstoot kunnen geven tot
verderf
Tong van reizigers
wordt op aangename wijze
gestreeld
Na fruit, de snorkel
op…
Maanlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ik dan de maan
Wil ik roepen, lieve mensen
Zie dan aan
Dat in dit duister
Een lichtstraal neerdaalt
Zodat een ieder
Nimmer meer verdwaalt
Volg daarom met vaste tred
Het door Hem verlichte pad
Pas dan zal je krijgen
Wat je nooit hebt gehad
Een droom of je gebed
Het is Hem niet teveel
Blijf je uit het duister
Krijg ook jij je deel…
Schouwtoneel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Het leven is
Een schouwtoneel
Zegt mijn vader,
En hij kan het
Weten, ieder
Speelt zijn rol
En krijgt zijn deel
Toch heb ik haar
Zo lang gemist,
Het toneel dat
Uit het zicht verdween
Toen werken nog
De enige remedie leek
Om dit bestaan vol
Te houden - na ruim
Dertig jaren waarin
Ik geploeterd heb
Om mijn hoofd boven…
Tussen de buiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Te vroeg geboren
Was je, je zag
Blauw, je longen
Deels gevuld met
Het water waarin
Je de laatste weken
Veilig gezwommen
Had in je moeders
Warme buik -
Ondanks je acht
Pond moest je
Toch nog de couveuse
In, waar jij je
Verlaten voelde
Van hen die je
Met liefde verwachtten
En die alleen maar
Bij jou wilden zijn -…
Laatste gesprek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
642 Je golvende rode haar en heerlijk accent
Ik verzonk in de glinstering van je ogen
je gedraging stuitte tegen je uiterlijk
nu deel ik woorden uit monologen.…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen en met
elkaar zingen om het bos te doen swingen
in die grootsheid voel ik me god
door te delen…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 ogen
niet meer kan ontwijken
word ik panisch bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door bliksem storm en regen
is hun aanzien deels…
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Je ziet dan onvoorstelbaar veel
aan glim-metaal en glittertooi,
gestoken door een lichaamsplooi
maar meer nog in een edel deel.
Vagijntjes met een ring versierd,
de navels door een edelsteen
en eikels -schrijnt dat niet gemeen?-
waaruit een glanzend knopje kiert.…
A la Campagne
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
655 het kerkje van Pleaux,
Romaans en zonder franje
daar huist een geschenk
hemels groots, te groot voor mij
in het schaduw-rijke bedehuis,
oprijzend aan de linker zij
de toetsen weten dat ik
geen gedachten meer denk
als ik mijn gevoelens door
de loodrechte pijpen sluis
en onbewust verenigd word
met de melancholieke melodie
die deels…
Gij, die zonder zonde is:
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
565 Gij die zonder zonde is,
pak een zak met keien,
dan delen we die,
zodat we samen de woede
kunnen verspreiden
om vervolgens met een schone lei
opnieuw te beginnen, want:
niemand is zonder zonde!…
Een boek met liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 En waarschijnlijk volgt er nog een deel.
Vermoedelijk zal niemand het ooit lezen.
Het ligt hier rustig op haar zij.
Een boek over ons, met liefde gemaakt,
wordt alleen gelezen door jou en mij.…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 glinsterende ogen door de morfine
en verzoening met het aanstaande sterven
ligt mijn vader in zijn laatste bed
hij herkent me na enige twijfel
na afwezigheid van meer dan vijftien jaar
verschijnt er een glimlach op zijn gezicht
hij kan niet meer in zijn rolstoel
de krachten nemen af, een aflopende zaak
probeert hij op een geestige wijze mee te delen…
Knipbeurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Zijn klanten zaten deels buiten tegen
een boom en in het gras. Een klant na mij
at nog even een patatje aan de overkant.
Nog steeds hangen zijn vergeelde, Marokkaanse
kapperdiploma's aan de wand.…
Zelfreflexie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 Toen je alleen liep
tussen de mensenmassa
zag ik de pijn in je ogen
van niet gehuilde tranen
zag dat jij je eigen handen vasthield
omdat er niemand was om ze te warmen
die luisterde naar je verdriet
jouw eenzaamheid te delen
ik zag je mond glimlachen
voelde dat je hart huilde
en bang was voor de nieuwe nacht
zoals alle andere…
Hervormers en geleerden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 Voor God alleen kreun je bij baren
Zo opperde ooit Jan Calvijn
Maria mag het niet meer zijn
De kloosters gaan we doodverklaren
Dat gaat ook gelden voor bordelen
Van seks mag je genieten, deels
Dan blijft het huwelijk wat speels
Het celibaat schiep strijdtonelen
Dat zorgde louter voor excessen
Ambroise Paré gaf andere lessen
Zo stelde deze…
Vmeshatel'stvo (Inmenging)
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
774 "Ne bojtes’ Bol’šoj Medvedicy,
Strana Tolstogo, stepi i baboesjka,
Dostoevskij, samovar, Petruška,
I v samom dele o tom, cto Putin paren horošij"
Ik had het niet gedacht, maar ondertussen,
Ben ik gehackt door die verrekte Russen!…
Verdeeld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 Het blijft
Zo
De elite en het volk
Blijven Verdeeld
Welke taak is je toebedeeld
Dit is een universeel gegeven
Een hoogstaander zegt dat is het leven
Dat is al eeuwenlang
Weg is de droom van het idealisme
Het goedbedoelde feminisme
Wat is je rang
Tot hoever mag je kijken
Mag je meedoen
In het totale geheel
Wat is je
Individuele deel
Je…
De echte meerwaarde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
491 ontdekken
ontkenning vaak bevestiging mist
natuurlijk kijk ik altijd
maar of ik alles zie
blijft een vraag van kwaliteit
diversiteit is onze schat
maar het bestaan heeft
al snel zijn eigen keus gedaan
waar echter tegendraads
het onverwachte treft wordt
de bron weer opengelegd
die raakt aan de echte
meerwaarde van het zijn
dat kunnen delen…