3520 resultaten.
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 ik zie het blad
loom vallen
in volle herfstkleur
takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn…
Het ontgroende herfstbos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Het ontgroende herfstbos,
waar al reeds veel voormalig
leven naar de bodem is gedaald.
Wat nog maar enige maanden geleden
volop bruisend verbonden was met
de zon, die het beste van het leven uit
de zomer haalt. Zich in het zonlicht mocht
baden; en zich weelderig mocht verpozen
in de zomerwarmte bij een zomerzoen.
Onder het motto voor niks gaat…
Buitensluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 De nacht
sluipt
als 'n dief
dichterbij
Wil z'n honger
naar donker
sinister duister
stillen
Daglicht
verbergt zich schielijk
achter 'n rij
hoge bomen
Onheilspellend
...de vooravond
worden weg en straat
ruiten van huizen nat?
Steekt wind op?
gaat ie waaien
uit veranderlijke richtingen
gaat ie liggen?
Laten we zacht…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Zij daalt als uit de hemel neer
En roept weer de aard ten leven;
Zij tooit alom de dorre baan
Met bloemen en met kruiden,
En waait van uit het zuiden
Ons zoete geuren aan.
"Daar komt de lieve Lente weer!"
Zo juichen veld en akker;
Ze is gul en vriendelijk als weleer
En zingt de…
Herfstmuziek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
753 Schrompelend geel
en stervend bruin
zingt ritselend in de wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend…
Stilstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Stil staan
wil je
je ogen
op steeltjes
De bloemen
zien
bloemen
herkennen
Soms
aanraken
aanraken
met je vingers
Je hoort
uit de keeltjes
van verborgen vogels:
liefdeszang
Wees niet bang
liefde is hier
waar aarde
paradijs geworden is
door mensenhanden.…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Tussen 't naakte, rood geraamte
Van een wilde wijngaardrank,
Hing 'n scheefgezakte venster
In de gevel, blauwig blank.
Op de grauw-arduinen rijchel,
Hier en daar vergroend van mos,
Lagen enk'le wingerdblâren,
Dronken van d'oktoberblos.
Onder 't venster, waar het muurke
Door de tijd gebersten was,
Stonden triestig te verdrogen…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
opnieuw herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het is de vergankelijkheid
die vat krijgt op m'n gemoed
kleuren van de herfst maken
ruim baan voor melancholie
als ik iets weg slik besef ik
dat de tijd van gaan is gekomen
seizoenen komen en gaan
telkens sneller dan voorheen
en wij schikken ons in het lot…
Mismoedige ochtendstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
792 zit al vroeg achter mijn bureau
kijk uit over toppen van kaal wordende bomen
werk vlot niet; zit wat te dromen
computer geeft me verdomme ook niets cadeau
van achter mijn keurig gepoetste bureau
kijk ik door de natgeregende vensterruiten
hoor de wind en zie de regen buiten
zich vermaken met gevallen bladeren en stro
zit stil te zitten achter…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Het einde van de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 Vallende bladeren
Verkleurde bomen
De zon blijft langer weg
En de regen blijft maar komen
De zomer zwaait vaarwel
Er komen talloze bladeren voor terug
En met een adem, een zucht
Verwelkom ik de donkere, grauwe lucht…
Herfstgeest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
552 Nu de dagen kleurrijk korten
zwerft hij door halflege bossen
groet de eik, buigt voor de beuk
eet een overgebleven zoete bes
verzamelt een berg met nootjes
voor het wat luiere mededier
Zwaait naar overtrekkende vogels
met hun kompas richting zuiden
kijkt naar een fladdervlinder
die speurt naar een laatste bloem
Mijmert languit in een varenbed…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 wanneer de nevel zal verdwijnen
en de zon piept door de bomen
dan is de tijd gekomen
dat herfstkleuren zullen verschijnen
het bos wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor…
Weemoed in de herfst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
643 Wanneer de blaadjes vallen
worden mensen lankmoedig
het rood-groene tapijt
wat geurt naar herfst
roept weemoed op
maakt mensen depressief
Wanneer de blaadjes
allemaal gevallen zijn,
zijn er vele mensen, die
niet meer " onder ons zijn"
door de herfst, sloeg de
weemoed en depressie toe
Genadeloos.…
Licht- en droefenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 't Wordt lichter in de kamer,
elke dag een beetje meer
dat komt door de blad'ren
die vallen in rap tempo neer.
't Licht kwam daardoor minder binnen
werd getemperd, als het ware
maar wanneer ik naar de blaadjes kijk
voel 'k me bedroefd gelijk.
Want al klaart 't binnen op,
de bomen raken steeds meer leeg
dus 't licht wat ze me ontnamen…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Herfst...
is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Haal nog voor de herfststorm woedt
de mooiste oktoberrozen uit de tuin
zoek ergens een schaduwhoekje op
waar sedum bloeit met witte of roze kop
voeg de trosjes met de rode rozen samen
omlijst met groene koningsvaren
tot een geurig herfstboeket
waarin je zon en licht
voor een lange winter schikt.
moge ons hart eenvoudig als dit tuiltje…
Herhaling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Bomen blijven
bijna eeuwig vruchtbaar
ze baren bladeren
telkens opnieuw
tot ze moe zijn
vallen en wegwaaien
gekleurd
door vermoeidheid
door zwieren en zwaaien
aan takken
totdat die kaal zijn
en weer opnieuw baren.…
Late Herfstrozen (triolet)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 ‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde zijn gevoed
hoe vuurrood de hanggeraniums nog gloeien
‘ k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
tot de Tuinman straks alles weer gaat snoeien
brengt een speelse vlinder zijn afscheidsgroet
‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde…
Najaarsnachten (haiku)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 De maansikkel maait
de zieke zomerblaren
in najaarsnachten.…
Kunstwerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 hoe, dit te evenaren
een gratis kunstwerk
in miljoenenvoud
kleurstelling en vorm
in volkomen harmonie
als natuurlijke gratie
juist vergankelijkheid
geeft extra glans
aan deze dag…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 Ik loop graag door een herfstig bos,
zo in de avond schemer
met een tapijt rood bruin
en af en toe een glansje geel.
De geur van rottend, dorrend blad,
geluid gedempt door druilerig gedriezel
het zicht beperkt
door vlaagjes flarden mist.
De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Je opent
dat wat dicht heet
het landschap, de weg
waarlangs ooit bomen geplant
De kant als zoom
ermee gesierd
bomen in gelid
als een erewacht
En dan....
een novembernacht
waarin wind opsteekt
niet wil gaan liggen
Het duwen en trekken
wonderwel gelukt
de takken naakt nu
zonder enig opschik
Het goud
dat uit kruinen
wordt geblazen…
In het klad?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Ongeschreven synthese
laaft aan het kloppen
van een natuurlijk hart,
tonen van synergie,
ritmisch wit getooid
in ijsblauwe stilte
schaart zich in ongerepte aarde
ongeroerd in winterrust
waaruit de lage zon hem baarde
waaruit ook de purperen
mist lijkt op te staan,
in een laatste stadium
de gelijkenis te vinden in het
patroon…
De laatste bladeren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Wanneer mijn verzet breekt.
Verzet tegen de dingen.
Dingen, die zijn zoals ze zijn.
Mijn weerzin tegen al dat water,
in mijn veel te dure wijn.
Wanneer gevoelens mogen stromen,
zonder angst voor onverdiende pijn.
De felle pijn van afwijzing.
Angst voor het waanidee,
niet goed genoeg te kunnen zijn.
Wanneer ik mijn strijd ga staken,
tegen…
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 In de muiskleurige vaalheid van een bidprentje
hangen bevroren tijdsdruppels
als ijspegels onder takken en arduinsteen,
de tristesse in verbijstering verstard.
Hemelpluis heeft het herkenbare ontvormd,
alsof na een poedersuikeroorlog
de wereld herschapen werd
tot een collectie vreemdsoortige meringues.
Het winteroffensief
hanteert de stilte…
reeën
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.792 ik vroeg of je nog van me hield
en je zweeg lange tijd
tot je 'kijk', zei, 'beneden'
daar stonden in langzaam
en laaghangend licht
twee reeën een ogenblik stil,
toen vluchtten zij snel en gewichtloos
het struikgewas in
hier en daar werden bladeren geel
dat was wat je daarna zou zeggen
'september, de herfst komt er aan'…
Winterliedjes
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 I.
Ik denk aan de zomer die heen is gegaan;
Aan de dagen vol bloeiend groen;
En zie de bomen allenig staan,
En hoor door de takken de winden gaan
En vraag, wat de winter zal doen....?
De zon is stil, als een eenzaam licht,
Dat achter de wolken staat.
De bloemen deden hun ogen dicht.
De velden zijn als een oud gezicht
Waarover…