13867 resultaten.
Een stem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 Krijtvoeten dwalen langs kinderjaren.
Dagen tellen oceanen
waarin kleurige schelpen zwaaien
naar een stem.
Een stem verdwaalt
in een web van woorden.
Tranen dolen in een kleine ruimte.
Te gesloten om gezien te worden.
Gezien te worden
in een sprookje, een elfje
en een kabouter in een kamer vol geluk.
Een lach die spreekt.
Ze is…
Trots op jou, mijn kind!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.798 Gaf ik je straf,
als je iets fout deed,
daar leerde je van,
gaf ik je een compliment
als je iets goed deed,
daar groeide je van
gaf ik je een knuffel
als ik dat moest van mezelf,
daar bloeiden we
beiden van op,
jij kleurde en ik,
was en ben,
trots dat ik:
je moeder ben!…
Toon u Franciscus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 In alle eenvoud
laat uw onderdanen
niet branden maar trouwen
laat onze kinderen
niet tot hen komen
velen omzeilen
de heilige interpretatie
en maken hen eigen
sleep hun biecht
naar het gerecht
ver van uw hoede.…
Twee bundels stokken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Twee bundels stokken
Heeft hij bij zich,
Kleine jongen in fleurige bloes
Die vluchten moet en dat
Helemaal niet wil -
Niet weg wil van
Zijn thuis, zijn dorp,
Zijn plaats waar hij
Geboren is en gelukkig was
Vader had gevraagd of hij
Twee maal twaalf lange dunne
Stokken wilde snijden uit de
Boom achter het huis -
En terwijl de…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 op een onvoorziene ochtend zal ouderdom
zich aandienen, gulzig als onverzadigde polymeren,
het kind in mij hecht zich nu nog aan het weinige
omdat het nog niet alles gewogen heeft,
voor reflectie is geen tijd, dat komt later wel
als de schimmen uit hun verdrinking opveren,
ik heb een soort voorbedachte haast, want
herinnering is het weinige dat…
lampionnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.024 als een jonge vogel die
los van zijn nest wil komen
slaat het kind zijn armen
fladderend op en neer
het ondoorgrondelijke water
kan het tere niet dragen
opent de stomme onverzadigbare kaken
om de mond te snoeren van het weerloze
kruipend neemt het stille geweld bezit
van wat het niet tillen kan
als het kind de kleine armen strekt
buigt…
BLIJVENDE KLANK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 Herinneringen aan de kindertijd
omvatten soms
het oude zondagschoolrijmpje:
"Vader, help mij dag aan dag,
dat ik U vrolijk volgen mag."
mogen deze woorden
steeds rondom mensen zweven
om helend door het bloed te stromen
van
de nuchtere geest vol eenvoud
de ruwe geharde landloper
de hoogleraar der wijsbegeerte
en godgeleerdheid.…
Zoek- 'n stil protest-
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
581 aan flarden geschoten dromen
dwarrelen, als resten van 't eens
zo gewone leven, langzaam naar benee
zo werd je eerst nog opgeschrikt
door geluiden van bommen, kogelregens
nu weet je dat bloed even rood kleurt
onverschilligheid kenschetst de overlevingsmodus
waarin angst niet meer bestaat
noch 't onbevangen kind…
Parallelle paradox
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Die voor de meesten
Onder ons soms zo
Onbereikbaar bent,
Die begin en eind
Is van liefde
Die heel maakt
En geneest maar ook
De Vriend is van
De jongens en meiden
Van de straat,
Een dakloze als zij,
Zoals zij zeggen -
Hebt voor mij
Mogelijk gemaakt
Dat ik hen die wij
Samen in liefde kregen
Geleidelijk aan
Liefdevol los…
Ik mis het
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 ik mis mijn kind
zo klein in mijn armen
afhankelijk en jong
hing het tegen me aan
spelend en lachend
stoeiend kroelend
ik mis kind
zo levend spontaan
die openheid steeds
zo vanzelfsprekend
ik mis
het in mijn bestaan
ik
.…
Die ooit mijn kind genoemd werd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 'k Mag je niet
Meer zien van
De vrouw die
Zich jouw moeder
Noemt, en de
Rechter denkt
Met haar mee,
Niet met mij,
Afgesneden ben
Je van mij
Die zich jouw
Vader noemen mag
En die jou
Ten diepste mist,
Dag aan dag…
Ze is twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ze is twee, bijna drie
voor haar geen pretlichtjes dansend op een vensterbank
geen troetelbeer die mijmerend naast haar schommelt
geen vlokjes tellen in de lucht
de sneeuw die kraakt wat heeft ze daar nu aan
ze is het kwetsbare kind
op de dool in een land van horen zeggen
haar blik is ijzig koud
angst cirkelt knarsetandend om haar heen…
Naamgeefprobleem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 Die de dochter
Gebaard had
Zo lang geleden
Al - kind
Dat al volwassen
Geworden was toen
Ze door een
Anonieme bus tegen
Het kille asfalt
Was gemaaid, en
Levenloos liggen
Bleef tegen het
Ongevoelige basalt
Van de stoep ter
Hoogte van het
Zoveelste zinloze
Stoplicht dat
Een poging deed
Het verkeer in
De hoofdstad…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…
Bo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 ze is roze en korenblauw
zacht en blij
haar blik onderzoekt
vraagt
dan glimlacht ze
een ster heb ik zelden
zo zien schitteren
alles rond haar gloeit
als in het zeldzame licht
van een avondschemering
ze is Bo
ze maakt me compleet…
Bijzonder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
788 Ben je anders
dan een ander?
Ja natuurlijk,
Jij bent jij
Kijk gerust eens
in de spiegel
Naar wat een
kunstwerk je bent
Zie je wel,
je bent bijzonder
Wees jij maar jij
en blijf bijzonder
-With Love-…
herfstkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 het past bij jou
de opgelegde stenen, als blad
en aarde, tussen alles wat
de tijd verbeeldt
winter steelt de mooiste bloemen
maar
hoe ik jou nochtans zal noemen
in een klank die niet verveelt
ik weet het en
ik weet het niet
ik laaf me aan jouw lach
dag, dag.. jouw kleine hand
wuift helder in de morgen,
als de zon
met dauwgras…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
547 Vroeger mijn kind
Klein was je toen
Voel je ergens nog mijn hart
Jouw huil klonk als hemelvuur
En mijn hersenen schroeiden
Nu een leven lang blussen
Want jij was mijn kind
Jouw lach bracht lach
Deed droefgeestig leven vergeten
Nooit iets verweten
Je was en bent onvergetelijk
Jij gaf.…
kinderboek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 Zou ik een kinderboek
voor vijfjarigen schrijven,
zou ik het over olifanten doen.
Ik heb ze gezien in het echt.
Op you tube zie je
dat een jong olifantje
achterop raakt,terwijl de kudde
gek is van de dorst en maar doorloopt.
Keert z'n moeder terug
naar het verzwakkende olifantenjong
en ze geeft hem een paar schoppen.
Staat…
Jeugdig verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 Ik wou, ik wou
dat het al morgen was,
want morgen ben ik jarig.
Ik ben zo blij, zo blij
dat vandaag nog steeds vandaag is,
want nu ben ik de hele dag nog jarig.
Ik wou ik wou
dat het nog gister was
want nu ben ik nog lang niet jarig.…
VOOR DE TREIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Voor de trein speelde een kind
zijn haren door elkaar gewaaid
Voor ’t gevaar scheen hij blind
hij had naar die trein gezwaaid
Het gevaarte naderde gezwind
iedereen hield ontsteld adem in
want ze zagen ‘t spelende kind
geen echter, verroerde een vin
Het jochie speelde lekker door
toen ‘t schril geluid weerklonk
Keek zelfs niet op van ’t…
Hoera een vijfling
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
727 Tevreden gezichtjes zachte geluidjes,
vijf kindjes kwamen maar liefst,
verbaasde ouders die er slechts eentje verwachtten,
kregen er vijf,
de last van namen geven was snel opgelost,
Tim, Tom ,Jan, Jon en Anne Marieke Louise
werden ze genoemd,
ik kreeg toch een beetje nare smaak in mijn mond,
toen de namen werden opgesomd,
want al…
voldragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
474 in elke handpalm draagt
haar vreugdetraan
een stille zaailing, klein op weg
door witgewassen leed
zo glimlacht tijd wat milder in
haar opgevangen hart
en kruislings legt ze zacht haar banden
over hard geworden
nacht
het deert niet meer
dat ergens daar een kind
haar foute kanten ziet, het wrijft
de onschuld
uit
haar grijze haren…
De verliefde moeder
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
736 Ben helemaal verliefd op allebei mijn kinderen
hetgeen bepaald niet mag verhinderen
dat ik ze soms niet meer kan lijden
en enkel maar de vloer met ze wil dweilen.…
PETER
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.983 De plant die zich voor groei had aangeboden
Werd wervelloos in slechte grond gekneld.
God weet wat Hij vertelt en liegt over de lieve goden,
God weet dat Hij verliezen kan want God is Spel.
Maar over ziekte en dood zal Hij nog lang en warmer praten,
Want Hij kent zin en wet, en hier misschien geen oplossing
Tenzij dat Hij ons later roept voor…
GEERT
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.922 Ik schrijf geluk. Gij schrijft nog leven.
Ik zie hoe gij uw dagen vult
Met eten, jagen, kommer, vlucht,
En hoe gij daaraan zult begeven.
Ik was de knaap die tussen u zou wonen,
Maar die een eigen wereld kleuren mocht,
En die hier vond wat gij niet zocht,
De knaap die kleurde met zijn dromen.
Ik schrijf geluk. Ik werd nu vrijgegeven,
Om…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Ik heb u nooit door bitterheid bedrogen,
Onder mijn huid bloeide blijmoedigheid,
Want ook de bloemen leven snel en open,
En leven heet vergankelijkheid.
Nu lopen vogels in de vlakte van mijn ogen.
Ik ken de onschuld van de made, ken de averij.
Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen,
Gods jonge vingeren verwekken mij.
Ik laat u nog…
Zomer (ollekebolleke)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
739 Joelende kinderen.
Snotneuzen breken de
tent bijna af.
Eén draagt een shirtje met
“Kakofonieprobleem?
Wie mij te luid vindt
is klaar voor het graf!”…
(kanker 6) de druiven zijn zoet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 je neemt ze één voor één
en laat de schil tussen je tanden knappen
je lust ze wel
de zoete smaak
maakt woorden los, ze
drijven op het sap naar buiten
bitter weet ik
dat het gat tussen de ene en de
andere dag niet sluiten wil
ik sla het weg, want jij lacht breed
en ik weet ook
dat je veel sterker bent
dan dit
dat wrede, dat daar…
(kanker 8) examen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 en zo start de eerste dag, je
zet je schrap en gaat voor
de verwachting: een vijf op z’n minst
meteen het diepe in
rotvak –economie, maar ach
jouw lach is onbetaalbaar
jouw dapperheid nog meer en
hoe je draait, want zoals altijd
toch gewoon een man
jouw eer is niet het slagen
maar hoe het gaat
de kanker om te overwinnen
en een…