4787 resultaten.
Ik hoop ook morgen!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Samen de dagen met elkander zo te leven
de regen en stormen te willen doorstaan
nee, niemand zal me ooit meer kunnen geven
zoals jij zal er niemand op aarde bestaan.…
Die blijdschap kleurde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 jij was als een bloem
die blijdschap kleurde
liefde geurde uit haar hart
tussen onkruid en stenen
bracht jij bij slecht tij
jouw vitale genen tot vrucht
ook zij zijn opgeschoten
in regen en wind
uit een woelige lucht
pas later hebben ze de
koestering van zon genoten
de kopjes bijeen gestoken
door samen groeien
hebben zij jou hun…
De mooiste bellefleuren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
470 ik heb de lente
aan het bloeien gekregen
met wat zon en milde regen
pas toen de kou
achterwege bleef kwamen
de zomerse tekens van leven
hij straalde het groen
tot volledige wasdom
bloesemde volop naar vrucht
in lange dagen
zindert hij warmte die
de oogst rijp zal maken
nog zijn er hindernissen
te nemen zoals onweer
storm en hagelstenen…
Engelenstoet.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
807 De regen glanst. In scholen
volgen we intens hoe het moet : luisteren,
praten, vragen. We kruisen onze handen
en volgen de stoet van goed fatsoen. Zwijgen
en verwijten binnensmonds, dichtgeschroeid.…
Ga even mee, zei hij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 Kom,
we trotseren de storm
de wind en de regen,
kom ik pak je hand
we kunnen wel tegen een stootje.
Kom zei hij,
pak mijn hand in vertrouwen,
je kunt je altijd en eeuwig
aan mij vast blijven houden.
Ik hou je, ik draag je
ik trek je maar vraag je:
vertrouw me en ga mee,
deze storm doorlopen we
met zijn twee.…
De lange stad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
601 Ze is zo lang, deze stad
dat in de laaghangende mist
het lijkt alsof de huizen verdwijnen
en alleen ik hier blijf wachten
Zo lang is ze, deze stad
dat ik mij in de druilende regen
verlaten voel, en vertrokken ben
maar bij mijn terugkeer
nog steeds aan de bar zit
en weet hoe mooi de stad was
Maar nu is ze een lange stad
met neergelaten…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
De schaamte voorbij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 ja ik ben los
maar niet geslagen
heb met regen en wind
de straten geschrobd
geen alledaags karwei
maar later met de
zon erbij veranderde
het aanzien van de stad
ben op pad gegaan
mensen keken me aan
of ze vuur zagen branden
had mijn naturel aangedaan
de schaamte voorbij
in mijn geboortevel
weg met kleingeestigheid
en preuts bekrompen…
Grimmige grauwe wolkenstrijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
756 als twee enorme kwallen
ze kunnen elkaar blijkbaar niet passeren
noch elkaar vreedzaam ontwijken
en botsen na enkele minuten op elkaar
krijg nooit genoeg van ’t kijken
naar dit dampige hemelse spektakel
dat wringen en dringen van vochtige luchten
het uiteindelijke samensmelten tot een nieuwe vorm
met als resultaat; een buitje druilerige regen…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 Nu de dag vergeven is
aan regen en verschaalde wijn
wil ik enkel nog naast je zitten
en mijmeren over het nageslacht.
De katten aan onze voeten
ik schop ze noch streel ze
zie de kraaien zitten, soeverein
in de toppen van schurftige platanen
ik weet, geen mens zal ze verjagen..…
De rode draad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 met handenvol
regen gaf ik jou
de zegen na
jij draaide
je om en ving
een opkomende zon
ieder zijns weeg
nog steeds wappert
de lach als vrijheidsvlag
voorzichtig rol ik
de rode draad
van verbondenheid uit
stuur jou gedachten
wensen en dromen om
toch even bij je te zijn
reken af met
gebroken structuren
gewoontes die te…
verder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 ze stonden onder
het bladerdak
de koppen bij
elkaar gestoken
hun konten
naar de weg
gekeerd
moe
murw misschien
van het
ononderbroken
geraas op de weg
liever en
saamhorig
luisterden ze
naar het zachte
geruis van de wind
het suizelen van
de bladeren
zelfs de
kabbelende regen
kon de kudde
bekoren
ze wisten
ook van…
Verwintert naar lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 ik wist nog
de wuivende takken
waar bladergroen
de wind volop ving
nu jagen vlagen
fluitend door kaal hout
striemt regen tegen
basten als zegen
want ook leven
verwintert naar lente
kant en klaar wachten
knoppen op zon en voorjaar
nog heel even
is ons plechtig beloofd
met valentijn zullen de
eerste bloemen verschijnen
wil melker…
Houd van mij – 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Onzichtbaar is mijn hand, waarin
de aarde ligt, ik streel en sla haar
trek er vuur uit, stapel ijs op
ik breng haar hagel, sneeuw en regen:
Houd van mij!
Ach, houd van mij!…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 in de levende verlatenheid
ontmoet men de toekomst
niet vreemd aan ons bestaan
zo ook groeit de ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf…
Jouw aureool
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 ik zag je op het
scherm verschijnen
waar jij bewoog
boog een ander
zonder deemoed
zijn hoofd
jouw bewegen
had nooit wind
of regen tegen
natuurlijk werd
jij nat had wind ook
zijn reactiekracht
maar het leek
of alles wat jou
dwarsboomde de
energie balans van
jouw aureool met
sterker licht bekroonde
met de virtuele
overwinning…
Schitterende blauwdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 je lacht nog
steeds goudblond
de hele zomer ben
jij de schitterende
blauwdruk geweest
van mijn zon
in de eerste
stralen legde jij
iedere morgen
de matrix neer
voor haar schijnen
maar ook verdwijnen
in het subtiele
samenspel van
wolken wind en regen
kwam ik jou altijd
tegen aan het
weids firmament
de uren die wij
samen waren…
Raadsel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
756 Als regen valt voorkom ik overmaat
bij warmte breng ik koelte
les hun dorst, verzorg hun zonnepijn.
Beiden doen graag iets liefs terug
wat dat behelst, is nog geheim
misschien vertrouw ik het u toe,
maar doe het, vele strofen later...
U leest en denkt, zie ik het goed?…
Halve droom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
419 Gisteren galoppeerde
er een nachtmerrie
door mijn dromen
over de bruine paarden
die buiten stonden
onder de regen van de nacht
ik liet haar teugels los
draafde met een volle blaas
naar de toiletpot
die onder een wolkenveld lag
te snurken in haar bed
slapend kon ik schaapjes tellen
en wolven want die waren er ook
toen mijn nachtmerrie…
Etherische varens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 grijze miezerregen
die zachtjes mijn gelaat beroert
mijn geest verdwaalt zich
zoals mijn voeten
dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij
doorheen de grijze mensenmassa
onzichtbaar, geruisloos
ik ben een geest, een fantoom
Ik ben alleen
helemaal alleen, en heel ver weg
lopend door de regen…
Dansen zoals ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Met handen en voeten spreken
...met mijn vuisten, met regen, en woedende storm
in paswoorden dicht ik wie ik ben
...met armslagen en gestamp, zonder na te denken
wie ik ben, wie als jij met mij vecht
...wanneer het stormt in ons bloed
en ook jij je dansend vrij huilt
...mijn ziel verbonden met jouw hart
de hemel gevonden in elkaars hand…
Nieuwe haiku's #6
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 De regen ruist
de bomen worden nat
een zwerver VOELT de kou.
Zitplaats lijn 3
De stoel waarop ik
ging zitten was nog warm
van andermans billen.
Forever young
Lichaam op de vlucht
het altijd jong zijn werkt niet
spiegels slaan op hol.…
Zo Lekker Warm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 weer de tijd
om te denken aan
hoe die warmte
ook al weer was
daar op het strand
aan de zee in de zomerzon
poedelen in het lauwe water
kastelen bouwend in het zand
waar het ooit tussen ons begon
maar dat straks weer voor later
nu op een bankje verscholen
in een winterjas
maar wat ik ondertussen
bijna weer vergeten zou
is dat de regen…
Begrafenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Stond daar in de regen
Een pad, kruislings langs de bomen
Ik kom er namen en getallen tegen
Stenen tonen het einde onzer dromen.
Wandelend, wenend met kop en staart
De hoofden in treurnis gebogen
Gaan allen, zo stond het op de kaart
In kleurloos zwart; de dood is opgetogen.…
Fluisterwind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Zachtjes fluistert de wind je naam
mensen kinderen fietsen
iedereen druk met naar school toegaan
Natjes zijn zij in die regen
elkaars gevonden voorwerp
toch in staat tot samen leven
Zachtjes mengt zout zich in mijn glas
mensen hun leven wensen
en zijn zoals je ooit toch was
Blind voor het gedeelde duistere,
probeer ik doof ernaar te…
Herfstmeditatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Ze zeggen dat hij bij de kraaien hoort
met zijn talent om over de dood te zwijgen
en wat weet hij over liefde, nu hij er naar snakt
alleen op het veld met uitgezaaide bloemen
vogelverschrikker tegen wil en dank onder regen
met natte hoed en ongebruikte wandelstok
om de dieren weg te jagen waar hij van houdt
de vogelverschrikker heeft het koud…
Vluchten hoeft niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Altijd op de vlucht
In de regen
Onder de blauwe lucht
Tijd om het te gaan overwegen
Overal neem ik mezelf mee
Hoe hard ik ook ren
Hoe goed ik mezelf ook ken
Weer niet hoeven voelen stel ik tevree
Mogelijk bedaart de boel
Wanneer ik van binnen kijk
Hoe ik mij nou echt voel
Zeg niet altijd wat ik bedoel
Veel liefde voor mensen in het…