5489 resultaten.
Mijn dromen heb ik werkelijk gezien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
443 Nooit hoger kan ik vliegen,
omdat er geen enkele beperking is.
Niets wat mij neerdrukt.
Praat niet over moed en zwijg over lef.
Er is zoveel vrijheid, er is zoveel nu.
Er is IK BEN.
Ik Ben in dat grote Licht.
Versmolten met alles wat er is.
Wijsheid, liefde,
bazuinen en trompetten.
Een blik in de tuin, meer was me niet vergund.…
Gebroken wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 Nog niet zo lang geleden
- midden op de dag -
in springlevend licht
kwam de dood even langs
ze nam enkele maten
knipoogde naar het duister
van het diepe water en
vertrok zonder opgemerkt te zijn
nog even werden er vanuit het oosten
verse dagen aangedragen
de tijd lekte gestaag van de wijzers
in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode
de grote…
De boerende landman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Natuurlijk is er nog de akkerbouwer
En rondom Barneveld de pluimveehouwer
Doch boert men enkel maar voor zijn plezier
Dan spreekt je niet van boer maar van tuinier.
Ook is een boertje een verdwaalde wind
Ja juist . . . die ’t paadje naar de bips niet vindt.…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd
vallend op spelende kinderen met sleetjes
die, volkomen logisch, geen enkel…
hypomanie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 toen zag ik jou, aan elke hand een kind, jouw lichaam krachtig,
jachtig in de wind van frisse zomers
wijdbeens zeker stond je daar
het schoolplein vloeide terug tot waar
ik enkel nog jouw blik ontving
ik brak
in zachter lachen uit en luidkeels
klopte toen mijn hart
jij zag mij ook, je keek en streek
een kind wat door zijn haar, het…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Slechts een enkele vezel
Scheidt de weg tussen goed en kwaad.
Wie zal mij wijzen?
Wie geeft mij raad?
Als de rede voorbij is
en de wijsheid te laat.
Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn droevig lot.
Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.
Mijn opstand van woorden
In het verkeerde plot.…
bomen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 kunnen ook
andere versies zijn
de boom langs het water
kent zo meerdere uitdossingen
omdat we denken dat elk ruisen
van haar bladeren vertelt wie wij zijn
blij: gelukkig ruisende bladeren
droevig: melancholiek ruisende bladeren
kwaad: driftig ruisende bladeren
rustig: windstille bladeren
dood: vallende bladeren
niemand behalve een enkeling…
Muze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 the lady in blue
beschreeuwt ,
al beeldend,
haar schoonheid
die zich tevens doch
onvermijdelijk mengt
met sterfelijkheid
dat is wat ik voel,
het wonderbaarlijke
doet ook lijden,
wordt met melancholie
aangelengd
het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht
het heeft ook de dood in zich,
verlies…
Soms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
483 soms ben je zelf
de stille vriend
die naar je luistert
even het beste gezelschap
dat je op enig moment verdient
immers de ander
is iemand die enkel fluistert
en niet jouw verte ziet
vreemde woorden doven
ook al is je weerstand week
ze raken niet je hart,
hoop laat je in de steek
het is vluchten
in een heelal
van verborgen zuchten…
Nazomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 De meeste zomergasten weer naar huis
een enkeling is nog gebleven,
de druiven zijn geplukt
maar de kastanjes hangen nog
terwijl de laatste vijgen rijpen.
De overgang van heet en buiten
naar rust en stil en binnen
de plek wordt weer van ons,
we nemen weer de tijd
terwijl de laatste vijgen rijpen.…
Reikende handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 elkaar te vergelijken
pas in het schudden
kon ik voor even
diep in de ogen kijken
vaak maakte me dat
niet veel wijzer omdat
ik de ziel nauwelijks zag
toen jij mij je hand gaf
voelde ik intuïtief
dat het voor eeuwig was
met het paradijs
in onze ogen zijn we
samen naar buiten gelopen
nooit hebben wij omgekeken
het leven was enkel…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 ik schreef grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs…
Je bent zo stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 ik droom je
maar je bent zo stil
trek aan de draadjes
van de werkelijkheid
maar die doen niet
wat ik graag wil
natuurlijk
spreken ogen
en lacht je mond
hoor ik hoe je stem
in een warme echo
bij mij binnen komt
ik reik naar jou
maar voel je niet
de haartjes op je huid
spelen met de wind
waar mijn zachte strelen
geen enkele reactie…
Houden van
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 je misdragingen in gezelschap
ik kijk er zo graag naar
elke dag hou ik een klein beetje meer van jou
hoe je draait
hoe je onder alles uit probeert te komen
ik hou zelfs van de afwas die nog staat van vorige week
en daarom hou ik elke dag iets meer van jou
je laat de krant op tafel slingeren
en de rozen verwelken
er bestaat geen enkele…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane eeuwigheid
gedempt een enkel…
een vriend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.038 als ik verschijn
open jij, voor even,
een poort
en roept mijn naam
klampt mij aan
zoals het enkel
bij stille vriendschap hoort
ik ervaar dan
een gouden moment,
zeldzaam van toon
dat je daarna wegrent
en verhuist naar jezelf
daar ben ik aan gewend
immers ieder leeft
onder zijn eigen gewelf
om je te begrijpen
vertellen…
Vreemde vrouw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 (Bij 'Suzanna in het bad' van Ferdinand Erfmann)
Ze staat enkel tot op haar linkerenkel
in een afwasteil met water, terwijl ze
met haar linkerhand haar kapsel aait.…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal. Onder glanzende schors suizen
zonder twijfel fijnmazige kwartetten;
een glasheldere piano, violen, een cello.
Waarschijnlijk een kleinood van Brahms.
------------------------------
uit: 'Raster poëzie', 2004.…
Rouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ik ben boos
Nee, ik ben woedend
Maar heb ik het recht
Om boos te zijn
Ik kwel mezelf
Met de gedachte
Dat ik moet leven
Met deze pijn
Ik heb verdriet
wel of geen tranen
Het maakt het gemis
Er niet minder door
Ik roep je naam
Maar krijg geen antwoord
Het is enkel de stilte
Die ik nu hoor
De aarde draait nog steeds
Maar voor…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 het magische
van de wereld
staat of valt met het geloof
maar als geloven botsen
en iedere cultuur zijn eigen rots heeft
het geloof wandaden goed praat
dan is er enkel
een samenleving
waarin je moet kunnen
overleven op straat
je leert niet op school
dat er in de samenleving
een gevecht is tegen
de riool
beschaving
is hoe de elite met…
Jeugdige overmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik bouwde een huis van steen
met één deur en geen ramen
een huis van enkel muren
waar niemand binnen kon gluren.
Ik bouwde een huis van hout
met kieren tussen planken
zonder meubels of bed
zelfs geen ruwe banken.
Ik bouwde een huis van glas
waar doorheen zon kon schijnen
daarvoor een zonneterras
men zei dat ’t overbodig was.…
Zekere Indianen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.030 Tussen blind en alziend woont een stam waarvan
de leden enkel omlaag kunnen kijken.
Hun horizon, twee meters in 't rond, verschuift bij iedere pas.
In de rotsbodem hebben voorouders pijlen gekrast naar de beek,
de heldere, koele. Als de indianen zich oprichten
duizelt het hun, de wereld wordt duister.…
De prijs van chaos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 verbeten trok hij
strakke lijnen op papier
begrensde openheid
ontspande in plezier
met rond verloor
hij zicht en voor
krullige tierelantijnen
is hij nooit gezwicht
zijn perspectief wist
enkel dag en uur
want morgen was vol
onbekende zorgen
hij kende de prijs
van chaos door
teveel impulsen tegelijk
de medicatie voor ontwarren…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Het zijn geen jaren die ik zal tellen
maar enkel de stralen zonneschijn
die denkbeeld over mijn leven vellen
daar ’t anders één ellende zou zijn.
Al kent een jaar ook wind en stormen
en zal het zonlicht geen kim beschijnen
zal nog geen duister mijn leven vormen
geen tegenslag mijn hart doen kwijnen.…
schepping of noodlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 overal is er begin en end
Al willen wij dat nog wel ontkennen
Het is het gevoel dat het niet went
Ook ons eigen eind te erkennen
Maar weten we niet van het begin
En kunnen het eind niet bepalen
Dan zijn we stuurloos tussenin
En kan het resultaat slechts falen
Dan zijn we schepen in een storm
Willoos, zonder veilige haven
Op koers zonder enkele…
Close harmonie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 Een enkele bas vult het gezelschap aan.
Gezel en meesterknecht verbanden.
Verbonden tot een muzikale harmonie.
Een meesterlijke lippen symfonie.
Close harmonie; hart vol melodie.
Met muzikale medestanders in vrolijkheid
en spontaniteit. In toonsoort en timbre naar
een eenheid toe geleid.…
Zekere Indianen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.555 Tussen blind en alziend woont een stam waarvan
de leden enkel omlaag kunnen kijken.
Hun horizon, twee meters in 't rond, verschuift bij iedere pas.
In de rotsbodem hebben voorouders pijlen gekrast naar de beek,
de heldere, koele.…
In groen uniek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 mensen
veerde op
voelde de schepper
in mij luisterend
naar alle wensen
behing iedere boom
met een eigen heelal
uit ballen slingers en
lichtjes tussen elvenhaar
zij waren al
in groen uniek
toch maakte de piek
het cruciale onderscheid
zag mensen komen
vol emoties de bomen
bewonderen van
hun eigen stille dromen
slechts een enkeling…