Alle inzendingen over enkels

5489 resultaten.

Sorteren op:

Mijn dromen heb ik werkelijk gezien

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Nooit hoger kan ik vliegen, omdat er geen enkele beperking is. Niets wat mij neerdrukt. Praat niet over moed en zwijg over lef. Er is zoveel vrijheid, er is zoveel nu. Er is IK BEN. Ik Ben in dat grote Licht. Versmolten met alles wat er is. Wijsheid, liefde, bazuinen en trompetten. Een blik in de tuin, meer was me niet vergund.…

Gebroken wijzer

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Nog niet zo lang geleden - midden op de dag - in springlevend licht kwam de dood even langs ze nam enkele maten knipoogde naar het duister van het diepe water en vertrok zonder opgemerkt te zijn nog even werden er vanuit het oosten verse dagen aangedragen de tijd lekte gestaag van de wijzers in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode de grote…
Kees Keizer9 september 2014Lees meer >

De boerende landman

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Natuurlijk is er nog de akkerbouwer En rondom Barneveld de pluimveehouwer Doch boert men enkel maar voor zijn plezier Dan spreekt je niet van boer maar van tuinier. Ook is een boertje een verdwaalde wind Ja juist . . . die ’t paadje naar de bips niet vindt.…

Haar geur wordt alles

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.144
Achter ons raast een nachttrein dor het weiland - wij kwamen van ver, op verhaal, staan met lange jassen in de gang, herhalen enkele gebaren. Wij weten weer hoe deze vrouw ons soms niet meer kon zien wanneer zij door de grote kamer ijsbeerde, vlammen van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…

Een malle gedachte over sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
is van gestorven en allang vergeten goden eens trots en sterk, eens aanbeden door velen in heksenkringen, in bloedige offerrituelen om nu in stukjes te verwaaien over steden en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige omarming van zoveel dood tegelijkertijd vallend op spelende kinderen met sleetjes die, volkomen logisch, geen enkel…

hypomanie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
toen zag ik jou, aan elke hand een kind, jouw lichaam krachtig, jachtig in de wind van frisse zomers wijdbeens zeker stond je daar het schoolplein vloeide terug tot waar ik enkel nog jouw blik ontving ik brak in zachter lachen uit en luidkeels klopte toen mijn hart jij zag mij ook, je keek en streek een kind wat door zijn haar, het…
switi lobi2 februari 2015Lees meer >

De Mond Moet Spreken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Slechts een enkele vezel Scheidt de weg tussen goed en kwaad. Wie zal mij wijzen? Wie geeft mij raad? Als de rede voorbij is en de wijsheid te laat. Mijn opstand van woorden Bezegelt mijn droevig lot. Een redenaar gebroken Op weg naar het schavot. Mijn opstand van woorden In het verkeerde plot.…

bomen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
kunnen ook andere versies zijn de boom langs het water kent zo meerdere uitdossingen omdat we denken dat elk ruisen van haar bladeren vertelt wie wij zijn blij: gelukkig ruisende bladeren droevig: melancholiek ruisende bladeren kwaad: driftig ruisende bladeren rustig: windstille bladeren dood: vallende bladeren niemand behalve een enkeling…

Muze

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
the lady in blue beschreeuwt , al beeldend, haar schoonheid die zich tevens doch onvermijdelijk mengt met sterfelijkheid dat is wat ik voel, het wonderbaarlijke doet ook lijden, wordt met melancholie aangelengd het is niet enkel de schepping van een vreugd vertaald in een sensuele zucht het heeft ook de dood in zich, verlies…

Soms

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 483
soms ben je zelf de stille vriend die naar je luistert even het beste gezelschap dat je op enig moment verdient immers de ander is iemand die enkel fluistert en niet jouw verte ziet vreemde woorden doven ook al is je weerstand week ze raken niet je hart, hoop laat je in de steek het is vluchten in een heelal van verborgen zuchten…

Nazomer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
De meeste zomergasten weer naar huis een enkeling is nog gebleven, de druiven zijn geplukt maar de kastanjes hangen nog terwijl de laatste vijgen rijpen. De overgang van heet en buiten naar rust en stil en binnen de plek wordt weer van ons, we nemen weer de tijd terwijl de laatste vijgen rijpen.…
Lisa Leyten1 september 2015Lees meer >

Reikende handen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
elkaar te vergelijken pas in het schudden kon ik voor even diep in de ogen kijken vaak maakte me dat niet veel wijzer omdat ik de ziel nauwelijks zag toen jij mij je hand gaf voelde ik intuïtief dat het voor eeuwig was met het paradijs in onze ogen zijn we samen naar buiten gelopen nooit hebben wij omgekeken het leven was enkel…
wil melker7 september 2015Lees meer >

Liefde was de enige prijs

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
ik schreef grijs aan een zwarte hemel die devotie droop langs een kierend firmament waar gebeden tochtten weg was mijn hoop op enig erbarmen het vluchtig bestaan had enkel mijn euforie zonder hart langs zien gaan was alles kwijt in afronden naar boven omdat velen geloven in directe vergeving zonder vergelding van hel mijn grijs…
wil melker18 januari 2016Lees meer >

Je bent zo stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
ik droom je maar je bent zo stil trek aan de draadjes van de werkelijkheid maar die doen niet wat ik graag wil natuurlijk spreken ogen en lacht je mond hoor ik hoe je stem in een warme echo bij mij binnen komt ik reik naar jou maar voel je niet de haartjes op je huid spelen met de wind waar mijn zachte strelen geen enkele reactie…
wil melker25 januari 2016Lees meer >

Houden van

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
je misdragingen in gezelschap ik kijk er zo graag naar elke dag hou ik een klein beetje meer van jou hoe je draait hoe je onder alles uit probeert te komen ik hou zelfs van de afwas die nog staat van vorige week en daarom hou ik elke dag iets meer van jou je laat de krant op tafel slingeren en de rozen verwelken er bestaat geen enkele…

Zomerlandschap

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
van een stil gelijk het gras buigt met de wind en ruiselt liefderijk gering onder een boom bewegen schaduwvlekken om van verloren aandacht de steelse grond de lucht is op glas geschilderd blauw vee blijft de aarde trouw het graast traag en onverdeeld door de late schemer waaiert ver uit in een voldane eeuwigheid gedempt een enkel…

een vriend

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.038
als ik verschijn open jij, voor even, een poort en roept mijn naam klampt mij aan zoals het enkel bij stille vriendschap hoort ik ervaar dan een gouden moment, zeldzaam van toon dat je daarna wegrent en verhuist naar jezelf daar ben ik aan gewend immers ieder leeft onder zijn eigen gewelf om je te begrijpen vertellen…

Vreemde vrouw

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
(Bij 'Suzanna in het bad' van Ferdinand Erfmann) Ze staat enkel tot op haar linkerenkel in een afwasteil met water, terwijl ze met haar linkerhand haar kapsel aait.…

Fagus sylvatica (beuk)

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.707
Enkel voor vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich smal. Onder glanzende schors suizen zonder twijfel fijnmazige kwartetten; een glasheldere piano, violen, een cello. Waarschijnlijk een kleinood van Brahms. ------------------------------ uit: 'Raster poëzie', 2004.…

Rouwen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Ik ben boos Nee, ik ben woedend Maar heb ik het recht Om boos te zijn Ik kwel mezelf Met de gedachte Dat ik moet leven Met deze pijn Ik heb verdriet wel of geen tranen Het maakt het gemis Er niet minder door Ik roep je naam Maar krijg geen antwoord Het is enkel de stilte Die ik nu hoor De aarde draait nog steeds Maar voor…

Vluchtig passeren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
ik keek om me heen raakte steen en cement maar voelde op dat moment geen enkele vibratie zag wolken en zon in hun herfstig gaan de wereld vluchtig passeren alleen ik bleef daar staan tot een beweging mij riep in het verstoren van stilte door een paar ogen met de soepele gang van geniep een jagende kat bracht mij godzijdank terug…
wil melker17 november 2016Lees meer >

Geloof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
het magische van de wereld staat of valt met het geloof maar als geloven botsen en iedere cultuur zijn eigen rots heeft het geloof wandaden goed praat dan is er enkel een samenleving waarin je moet kunnen overleven op straat je leert niet op school dat er in de samenleving een gevecht is tegen de riool beschaving is hoe de elite met…
ebba15 december 2016Lees meer >

Jeugdige overmoed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Ik bouwde een huis van steen met één deur en geen ramen een huis van enkel muren waar niemand binnen kon gluren. Ik bouwde een huis van hout met kieren tussen planken zonder meubels of bed zelfs geen ruwe banken. Ik bouwde een huis van glas waar doorheen zon kon schijnen daarvoor een zonneterras men zei dat ’t overbodig was.…

Zekere Indianen

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.030
Tussen blind en alziend woont een stam waarvan de leden enkel omlaag kunnen kijken. Hun horizon, twee meters in 't rond, verschuift bij iedere pas. In de rotsbodem hebben voorouders pijlen gekrast naar de beek, de heldere, koele. Als de indianen zich oprichten duizelt het hun, de wereld wordt duister.…

De prijs van chaos

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
verbeten trok hij strakke lijnen op papier begrensde openheid ontspande in plezier met rond verloor hij zicht en voor krullige tierelantijnen is hij nooit gezwicht zijn perspectief wist enkel dag en uur want morgen was vol onbekende zorgen hij kende de prijs van chaos door teveel impulsen tegelijk de medicatie voor ontwarren…

De jaren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Het zijn geen jaren die ik zal tellen maar enkel de stralen zonneschijn die denkbeeld over mijn leven vellen daar ’t anders één ellende zou zijn. Al kent een jaar ook wind en stormen en zal het zonlicht geen kim beschijnen zal nog geen duister mijn leven vormen geen tegenslag mijn hart doen kwijnen.…

schepping of noodlot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
overal is er begin en end Al willen wij dat nog wel ontkennen Het is het gevoel dat het niet went Ook ons eigen eind te erkennen Maar weten we niet van het begin En kunnen het eind niet bepalen Dan zijn we stuurloos tussenin En kan het resultaat slechts falen Dan zijn we schepen in een storm Willoos, zonder veilige haven Op koers zonder enkele…

Close harmonie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
Een enkele bas vult het gezelschap aan. Gezel en meesterknecht verbanden. Verbonden tot een muzikale harmonie. Een meesterlijke lippen symfonie. Close harmonie; hart vol melodie. Met muzikale medestanders in vrolijkheid en spontaniteit. In toonsoort en timbre naar een eenheid toe geleid.…

Zekere Indianen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.555
Tussen blind en alziend woont een stam waarvan de leden enkel omlaag kunnen kijken. Hun horizon, twee meters in 't rond, verschuift bij iedere pas. In de rotsbodem hebben voorouders pijlen gekrast naar de beek, de heldere, koele.…

In groen uniek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
mensen veerde op voelde de schepper in mij luisterend naar alle wensen behing iedere boom met een eigen heelal uit ballen slingers en lichtjes tussen elvenhaar zij waren al in groen uniek toch maakte de piek het cruciale onderscheid zag mensen komen vol emoties de bomen bewonderen van hun eigen stille dromen slechts een enkeling…
wil melker25 december 2017Lees meer >