3346 resultaten.
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 schuiven
en vertraagt het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig door de
met kerstsfeer verlichte stad tot
het landschap zwart tegen de ruit hangt
terwijl herinneringen op het bagagerek
tot leven komen hang ik mijn mantel
nog vol van jouw reuk, aan de haak
en nestel mijn wang ertegen
een glimlach…
signaal
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.962 Hij lag in 't grauwe winterlicht glimlachend te kijken.
Of 't ernstig was, zei hij, zou nu wel heel gauw blijken...
Hij aarzelde en trok het stugge beddelaken net.
Wat later vroeg ik bij de hoofdzuster belet.
Ze zei wel, dat ze het niet hopeloos vond lijken,
maar bleef mijn zwijgend vragen glad ontwijken.…
Prachtig oud
netgedicht
3.6 met 98 stemmen
33.716 Zij loopt langzaam door de dagen
schuifelt zacht van uur naar uur
heeft antwoorden op alle vragen
is levenswijs, maar toch zo puur
perkament doorschijnende wangen
een permanentje in heur grijze haar
soms zingt zij plotseling gezangen
vervalt dan weer in mistig grijze staar
een stille lach in half geloken ogen
een wetende glimlach om haar…
Amazone
gedicht
3.0 met 131 stemmen
36.365 De glimlach om uw mond een vage
verduist'ring van het wangenbruin,
weet gij dat ik u iets kom vragen
van heel uw goed en sterk fortuin.
Gij staat als kon de beet van nacht
en afgrond u geheel niet deren,
die mij dreigt uit mijn diepste schacht.
Ik zal u voortaan fel ontberen.…
Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul
poëzie
3.8 met 29 stemmen
2.839 Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul,
Verleng door kleine hapjes ik 't onthaal:
Mijn ogen likken zuinig ied're haal,
Ied're misplaatste punt op, ied're krul;
Met een gedachte aan mij, een glimlach, vul
Ik 't wit tussen twee letters, en 'k vertaal
Een inktkladje als een half beschaamd signaal,
Dat - als de pen - het hart vol…
Lief klein zusje
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.429 Lief klein zusje ik bid voor je keer op keer
elke seconde van de dag, verwacht ik je glimlach wanneer komt die weer..
Lief klein zusje, rust maar kom terug
mijn hart verscheurd aan stukken, mijn hart houdt het niet meer. Als ik je zo zie liggen dan voel ik mijn adem niet meer.…
Innerlijke kracht
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
2.428 Wees open jij mens
Geef jezelf helemaal
Levend vol emoties
Spreek je eigen taal
Wees open jij mens
En je zal ontvangen
Liefde en genegenheid
Blosjes op je wangen
Wees open jij mens
Glimlach wees eerlijk
Deel je verlangend hart
Een gevoel zo heerlijk
Wees open jij mens
Ver zal je dan komen
Koester je warme ziel
Leef je mooiste dromen…
De geest die in zichzelf duikt
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
805 Ik glij in de krater van 'n halfdroom
in de kathedraal onder m'n schedeldak
waarin miljarden cellen fonkelen
magistraal orkest die mijn ikheid vormt
en de stemming van het moment
Door denken lichten cellen op
lichtshow gedirigeerd door 't verstand
onbewuste schimmenrijk schemert
Verwonderd zie ik in 't functioneren
wat de mens is en glimlach…
Sunshine on the water
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
857 het licht in elkaars ogen zag stralen
elke trilling van je stem
werd gehoord
de zachte streling van huid op huid
de gesprekken tot diep in de nacht
sunshine on the water
always make me smile
de zon schijnt ook nu uitbundig
maar de glimlach is verworden tot een krampachtig grimas
bevroren
en het licht lijkt gedoofd
de woorden in de…
Een druppel olie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.320 Ik ga vanaf vandaag beginnen,
een glimlach strooiend om mij heen
naar ieder die ik zal ontmoeten,
die radeloos is en alleen.
Ik ga gewoon de vrede brengen
en doe in hemelsnaam toch mee,
al is het maar een druppel olie
op de bewogen volk’renzee!…
Duister licht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
722 De lange donkere gang
verstopt in een lucht
van natte jassen
vochtige sjaals en
bont gevoerde wanten
toont nog even duister
en somber alhoewel
het welkom warm is
wensen, hartelijk en oprecht
worden door de kamer gesmeten
als waren het pepernoten
stemmen gaan door en
langs elkaar, met af en
toe een glimlach langszij
dan weer een schitterend…
TRAAN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.451 Je mond voedt zich met je tranen
Die jouw lippen zachtjes doen trillen
Ik wilde dat ik jouw verdriet kon stillen
Dan alleen al zou ik mij in de hemel wanen
Je tere schouders zie ik schokken
Als jij steeds weer diep moet zuchten
Geloof in troost als je denkt dat dit bestaat
Dan hoop ik dat jij in mijn armen wilt vluchten
En ik toch een glimlach…
Diemen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
834 ik studeer op een gebaar,
een warme glimlach, want alles is op orde:
ik geniet van mensen die rijden in de juiste versnelling,
en borden wijzen naar het eindpunt van lijn 9,
richting meubelboulevard.…
Gedeeld
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.648 Zoveel heb je mij gegeven
Ons leven in elkaar verweven
Alles deelde je moeiteloos
Jij wist het altijd feilloos
Met een blik zo doordringend
Lag je bij me, altijd spinnend
Mijn boosheid kon je delen
Met mijn glimlach kon je spelen
Zoveel heb je mij gegeven
Mijn leven was ons leven
Zonder ook maar iets te zeggen
Durfde ik mezelf bloot te…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien
die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken
waar zwarte kelken welig gedijen
Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet…
troost
hartenkreet
3.5 met 42 stemmen
4.973 En als jij deze kant op komt,
Sta ik daar met een glimlach en zeg je welkom.…
Onmacht & Hoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Jouw ogen glanzen niet
je glimlach die ontbreekt.
Er is niets meer wat jij ziet
of voelt als iemand spreekt.
Er is iets van jou afgepakt
jouw kern, jouw geest.
Je prille ik kapot gehakt
niets zoals het is geweest.
Voor jou is die ene man
een grote gapende wond.
Die niet genezen kan
nooit meer gezond.…
Gedachten aan maandag
hartenkreet
4.4 met 48 stemmen
2.957 zal zien
Dan weet ik dat je me gaat beminnen
Verstrengend in een passievolle zucht
Keer op keer genot warmte diep van binnen
En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet ik dat mijn hart weer zal breken
Ik kapot zal zijn van tomeloos verdriet
Maar ik zal zwijgen zonder te verbleken
En als ik je Maandag weer zal zien
Dan weet ik een glimlach…
De doden en de kinderen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.053 Je praat met dingen die geen antwoord geven,
Die enkel lachen, stil, lang, als de zon,
Er schaduwen als glimlachen doen zweven.…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach
een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten,
verfrissend op ‘t gemoed werken zonder koleirig te zijn
illusieloos verhalen over al ‘t wonderlijke zonder venijn.
Wat regels ook beloven gelijk ‘n doopkaars is ‘t te doven.…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 jouw handen verstopt in bont en wol
Je capuchon maakt een portret van je gezicht
glimlachend, met rode wangen en neus
en ogen als glinsterende ijsdruppels
die schitterglansen door invallend zonlicht.…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes - spiegelwand
stak er de draak met spinnewielen
om als mooiste weg te dromen
holde wolven achterna
met zwarte raven op haar hand
Zij trok de wacht van lange neuzen
met de elfen, de reuzen
lokte goud in witte haren
met een kater op haar schoot
en zij genoot haar stille kracht
die wij met glimlach…
neisimmer (nazomer)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
636 de lêste glim dûnset
yn oerrype tûn
de wyngert wjukkelt blêden
yn folle wielde op it moarmermosk
beamen stadich yn har
grien tjuster ljocht
skynen en linen dôvje
yn lêste blik fan simmer
de wyn is drystmoedich
en dwalet troch krûnen
guozzen swalkje al oer
winter komt tichterby
vertaling:
de laatste glimlach danst
in…
Woordeloze geheimen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.240 Als ik de sluier van
vertrouwen oplicht en stil wordt
zie ik de bloemen weer vanzelf
met een stralende glimlach
naar me kijken.
En in het licht van
deze mijn ontspanning
zie ik mijn weer hart als een
bloeiende zonnebloem met veel
woordeloze geheimen
en aanvaard deze met veel
eerbied,verwondering
en vreugde.…
Eerbied
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
796 Als ik de sluier van
vertrouwen oplicht en stil wordt
zie ik de bloemen weer vanzelf
met een stralende glimlach
naar me kijken.
En in het licht van
mijn ontspanning
zie ik mijn hart als een
bloeiende zonnebloem met veel
woordeloze geheimen
en aanvaard deze met veel
eerbied,verwondering
en vreugde.…
Fluistermijmeringen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 extra broodnodig voor de vogels
deed me strooien
vleugelslag
grijsdons op wit sneeuwtapijt
een glimlach
een jaar is omgevlogen
bracht vreugd
maar ook verdriet
beperking ach je hoort me niet klagen
zoveel mensen dealen met een lach
of ook een traan
weer anderen die verloren
de aller aller liefste op deze aard
geen boom vol slingers…
Dood
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.035 De stille glimlach van wie zalig zijn
Trilt, als een vlinder, om zijn vredemond.
De blanke maagden naadren, éen voor éen,
En kussen 't kindje en geven 't elk een palm
En gaan dan heen, met klacht en zacht geween,
Achter een zwarte voorhang. - Nu is 't kalm...…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen in een deken
Van nihilistische middelmaat
De Groten die ons wilden zeggen
“Zoek alleen wat diepgang heeft
Vervloek de wereld en zijn leugens
Die glimlach…
licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.539 er was eens een heel klein woordje
dat vond zichzelf maar zo gewoon
het plooide bij niemand een glimlach
voltooide zelfs geen enkele droom
een dichter kwam langs en vroeg:
"waarom al die tranen alsof ze komen
uit het merg van oude manen"
"ik wil zo graag meer zijn
voor een mens en zijn naam dan alleen maar
een betekenisloos bestaan"…
Usselo, herbezocht
gedicht
2.0 met 10 stemmen
2.799 De hemelen glimlachten toen
altijddurend als de glimlach
van de Mona Lisa; onder de wegwijzers
en hun gerechtige arm blonk
de spiegeling van lantarens
in de poel met boomstammen,
en altijd was ’t de bloeitijd
van de distels, lasteraars leven
hier niet, sprak het hooiland;
later staken ze de weg neer;
zoete moederkoek van de daken,
polsstokken…