3333 resultaten.
Onmacht & Hoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Jouw ogen glanzen niet
je glimlach die ontbreekt.
Er is niets meer wat jij ziet
of voelt als iemand spreekt.
Er is iets van jou afgepakt
jouw kern, jouw geest.
Je prille ik kapot gehakt
niets zoals het is geweest.
Voor jou is die ene man
een grote gapende wond.
Die niet genezen kan
nooit meer gezond.…
Gedachten aan maandag
hartenkreet
4.4 met 48 stemmen
2.957 zal zien
Dan weet ik dat je me gaat beminnen
Verstrengend in een passievolle zucht
Keer op keer genot warmte diep van binnen
En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet ik dat mijn hart weer zal breken
Ik kapot zal zijn van tomeloos verdriet
Maar ik zal zwijgen zonder te verbleken
En als ik je Maandag weer zal zien
Dan weet ik een glimlach…
De doden en de kinderen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.053 Je praat met dingen die geen antwoord geven,
Die enkel lachen, stil, lang, als de zon,
Er schaduwen als glimlachen doen zweven.…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach
een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten,
verfrissend op ‘t gemoed werken zonder koleirig te zijn
illusieloos verhalen over al ‘t wonderlijke zonder venijn.
Wat regels ook beloven gelijk ‘n doopkaars is ‘t te doven.…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 jouw handen verstopt in bont en wol
Je capuchon maakt een portret van je gezicht
glimlachend, met rode wangen en neus
en ogen als glinsterende ijsdruppels
die schitterglansen door invallend zonlicht.…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes - spiegelwand
stak er de draak met spinnewielen
om als mooiste weg te dromen
holde wolven achterna
met zwarte raven op haar hand
Zij trok de wacht van lange neuzen
met de elfen, de reuzen
lokte goud in witte haren
met een kater op haar schoot
en zij genoot haar stille kracht
die wij met glimlach…
neisimmer (nazomer)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
636 de lêste glim dûnset
yn oerrype tûn
de wyngert wjukkelt blêden
yn folle wielde op it moarmermosk
beamen stadich yn har
grien tjuster ljocht
skynen en linen dôvje
yn lêste blik fan simmer
de wyn is drystmoedich
en dwalet troch krûnen
guozzen swalkje al oer
winter komt tichterby
vertaling:
de laatste glimlach danst
in…
Woordeloze geheimen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.240 Als ik de sluier van
vertrouwen oplicht en stil wordt
zie ik de bloemen weer vanzelf
met een stralende glimlach
naar me kijken.
En in het licht van
deze mijn ontspanning
zie ik mijn weer hart als een
bloeiende zonnebloem met veel
woordeloze geheimen
en aanvaard deze met veel
eerbied,verwondering
en vreugde.…
Eerbied
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
796 Als ik de sluier van
vertrouwen oplicht en stil wordt
zie ik de bloemen weer vanzelf
met een stralende glimlach
naar me kijken.
En in het licht van
mijn ontspanning
zie ik mijn hart als een
bloeiende zonnebloem met veel
woordeloze geheimen
en aanvaard deze met veel
eerbied,verwondering
en vreugde.…
Fluistermijmeringen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 extra broodnodig voor de vogels
deed me strooien
vleugelslag
grijsdons op wit sneeuwtapijt
een glimlach
een jaar is omgevlogen
bracht vreugd
maar ook verdriet
beperking ach je hoort me niet klagen
zoveel mensen dealen met een lach
of ook een traan
weer anderen die verloren
de aller aller liefste op deze aard
geen boom vol slingers…
Dood
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.035 De stille glimlach van wie zalig zijn
Trilt, als een vlinder, om zijn vredemond.
De blanke maagden naadren, éen voor éen,
En kussen 't kindje en geven 't elk een palm
En gaan dan heen, met klacht en zacht geween,
Achter een zwarte voorhang. - Nu is 't kalm...…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen in een deken
Van nihilistische middelmaat
De Groten die ons wilden zeggen
“Zoek alleen wat diepgang heeft
Vervloek de wereld en zijn leugens
Die glimlach…
licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.539 er was eens een heel klein woordje
dat vond zichzelf maar zo gewoon
het plooide bij niemand een glimlach
voltooide zelfs geen enkele droom
een dichter kwam langs en vroeg:
"waarom al die tranen alsof ze komen
uit het merg van oude manen"
"ik wil zo graag meer zijn
voor een mens en zijn naam dan alleen maar
een betekenisloos bestaan"…
Usselo, herbezocht
gedicht
2.0 met 10 stemmen
2.799 De hemelen glimlachten toen
altijddurend als de glimlach
van de Mona Lisa; onder de wegwijzers
en hun gerechtige arm blonk
de spiegeling van lantarens
in de poel met boomstammen,
en altijd was ’t de bloeitijd
van de distels, lasteraars leven
hier niet, sprak het hooiland;
later staken ze de weg neer;
zoete moederkoek van de daken,
polsstokken…
Een verband over de situatie van afghanistan
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
688 Om uw vliegtuigen mij te laten herkennen
Om niet te ontploffen, geen vuur uit de hemel op mijn hoofd
Zodat de glimlach niet van mijn arme lippen verdwijnt
vertel het gewoon
Welke Kleur?
Welke symbool?
Welke vlag?
-------------------
gedicht van Izat Ullah Shamszai
Vertaler: Jalal Amarkhil…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 ongenaakbaar
vanuit opgedrongen tunnelvisie
leven zij in wild verband
samen apart
in die andere wereld
ik taal in gebaren
al schrijvend
probeert mijn hart
tot hun hart door te dringen
en spreek woorden
voorzichtig en in omlijsting
bang om te kwetsen
maar ze horen me niet
kijken me alleen glimlachend aan
maar hun ogen blijven…
Een wolk van een baby
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.821 Als het moment eindelijk aanbreekt,
begin ik automatisch te glimlachen.
Daar lig je in de armen van je trotse mama.
Zo schattig als je bent met je ronde hoofdje en kleine lichaampje.
Je ronde, zachte wangetjes die roze kleuren.
Prachtig mooie donkerbruine oogjes.
5 vingertjes aan elk handje en 5 teentjes aan elk voetje.…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap
tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat.
Een genietmoment
zo maar
door de tijd aangeboden.…
HET SCHONE STERVEN
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.377 wachten
Gelijk een herfstdraad die in 't goud-licht beeft
En henenzweeft in de eerste koude nachten
waarin alleen één zilvren stemklank leeft:
De stem, die in de hoge eenzaamheden
Zingt en weerklinkt en zingend meet de Tijd
En aan de hemel aarde's Schijn doet horen,
Terwijl de ziel, in 't eeuwig Zijn verloren,
Het torenlied een laatste glimlach…
Weerzien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
911 Met een glimlach van verbazing
over hoe het mij daarna verging
denk ik aan dat verlangen en wat niet door kon gaan.
En hoe het dan in godsnaam
zo is gekomen
dat we hier nu toch allebei weer staan.…
Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Een kus als een kleur
zoals de herfst het vertelt
vandaag ben je mooi en schijnt de zon
morgen is er een storm, een zware bui,
waarvoor je schuilt
wind en regen
je denkt na en kijkt ernaar
ups and downs
een spiegel die naar je kijkt
glimlach of een boze blik
ben ik dat echt?…
zij denkt het ook
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 lief scheert haar benen voor een ander,
koopt sexy strings die ik niet mag zien
geeft een glimlach die ik niet verdien
en ik doe of ik gek ben en verban de
dagmerrie dat ze me straks verlaat,
met hem in mijn gedichttaal praat
en ik haar haarloos zie voor die ander
ik leer mijn huiswerk van verlaten
en praat rondom de hete brei
vermijd in…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 schrale gestalte
vage sporen van zuivere zwijgzaamheid
dolende regen die droogte
als uiterste vorm van schraalheid drinkt
in dit schijnbaar zinloze weer brengen
lange witte wolken een kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier anders verstrijkt
windvlagen dwalen met een glimlach…
wild weekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 De innerlijke geigerteller
tikt krankzinnig,
hand reikt naar een glimlach
tijd om lief te hebben is er niet.
Dronken kiezen ze in het gewoel
van draaiende heupen, bonkend ritme
er een met wie ze het straks
eenzaam zullen doen.
Voor hen is de nacht
een oplichtend duister
waarin je de ander moet smeden
tot hij heet is.…
Visioen in blauwdruk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 slechts een platenboek het meest
tastbare van buitenleven biedt
de blauwe schemer beschermt
een weggerolde parel tegen wroetende zwijnen
dweilt een duplicaat over het ven uit
om het visioen voor betreden te behoeden
rust en stilte in een onbreekbaar verbond
weren elke beweging
laten alleen ogen van dromers en denkers toe
een onzichtbare glimlach…
er is een andere kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Hoor het
zie het
voel het
tast als een blinde naar Gods glimlach
en drink de beker van zijn liefde
nooit leeg te krijgen.
Leef toch
en wordt opnieuw geboren
op de andere kant van je leven.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 kracht
onvervangbare moeder
voor haar kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaardster
moeder Omie is nu weggesleept
naar het schaduwmeer
waar het gestorven riet
woekert in onvoorstelbare
bittere leegte van eenzaamheid
waar haar lieflijke stem neuriet
en echoot door slapeloze nachten
van ondergrondse stilte,
glimlachende…
Nacht-liedje
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.301 Jouw hart lag aan mijn hart, jouw oog
Staarde in mijn oog zo lang en diep,
Tot je gelaat glimlachend boog
En zwijgend in m’n armen sliep.
Dan zong mijn bloed zo sterk en blij,
Mijn arm omving je glanzend lijf;
Zo voegden wij ons leven beî
Tot één bedrijf.…
Zonder gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 Zij ligt op haar bed, een
verstilde pop naast haar
met glimlach half verholen,
een roos die nog niet is ontloken
geboren als magisch beeld
als zij mijn gedachten taxeert
zachte lijnen begrenzen sproeten
magie om pijn te vergeten, gaven
die alleen een kind bezitten kan
compositie van verdriet naar schoonheid
toonbalk van nog niet…
"Over stille ogen."
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.147 Voor haar zachte ogen is Dood gekomen
En heeft gesproken wat niemand weet,
Maar over haar smarte-ogen gleed
Glimlach van vreê.... Ver weg van leed
Lei Hij haar voort langs vredestromen.…