3457 resultaten.
De soldaat die Jezus kruisigde
gedicht
3.5 met 110 stemmen
22.385 Nu, als een dwaas, een spijker door mijn hand,
Trek ik een vis - zijn naam, zijn monogram -
In ied're muur, in ied're balk of stam,
Of in mijn borst of, hurkend, in het zand,
En antwoord als de mensen mij wat vragen:
'Hij heeft een spijker door mijn hand geslagen.'
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.183 wat er van me komen zou
onrealistische dromen van status en succes
lachten me zelfverzekerd toe
Zwevend op de komende glorie
me van geen kwaad bewust
dat ontij zou kunnen komen
waar voorspoed was beslist
De klap was enorm en plots
besef van dwaze utopie
vernedering en ontgoocheling
in een leven zonder kleur
Opeens stond daar de muur…
Het lied van Mustafa
gedicht
3.9 met 119 stemmen
31.185 Het huis waar ik woon, heeft wel erg dunne muren
en we wonen te dicht op een kluit.
Dus een klein beetje herrie geeft ruzie met de buren
en zo’n ruzie maakt dan ook weer geluid.
Men wil in dit land dat we heel anders leven,
ook al zijn we hier soms nog maar kort.…
Uitgestelde Vloek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.569 De muur weerkaatst een stilte
Die ik verbeten verdraag
Zwiepte jij de deur al in het slot?
Bedaar…smoor die snik
blaas naar die dwaze traan
Die aan een wimper parelt
Ik blijf en klauw naar jouw weigerend lijf
Een nee was uitgesloten
De agenda puilt plots uit
Een groet wordt een uitgestelde plicht.
En nu? En hoe?…
voor jou zet ik mijn masker af
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
3.448 Voor jou zet ik mijn masker af
Met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me wel
En hoop dat jij dan ziet
Dat ik gewoon ben
Die lacht om haar verdriet
Ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
Leg ik mijn wapens neer
Voor jou zet ik mijn masker af
Aan jou geef ik mij bloot
Ik werp…
Leven met mijzelf
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.344 gespoten: hoop doet leven
heb jij even
de speelruimte gezien
zuurstof gehapt voor tien
je gemoed lucht gegeven
heb jij even
de draagwijdte gevoeld
de ovenhitte gekoeld
de huid flink ingewreven
heb jij even
de vastberadenheid geproefd
de apathie afgetroefd
je hoofd bewuster geheven
heb jij even
de vertestemmen gehoord
gaten in de Muur…
Roosmarijn
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.512 planten zijn opgetogen
jong leven in de buurt
grijze triestheid vervlogen
de gulle lach en blije ogen
blijken van harte welkom
speelgoed van de vliering
oude tijden keren weerom
verruimd het leefgebied
fietsend naar het zwembad
het water zie je glimmen
is deze dag uniék nat
Play Mobil over de vloer
als vanouds handstand tegen
de muur…
toch beweegt zij
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.397 de ogen open doen
het voorzichtig wennen
aan de dingen in de kamer
dag vrouw in bed
even een ogenblik van onbekend
op een willekeurige plek
de ogen sluiten
ruggelings overdenken
wat de namen zijn
stoel, bed, bureau
een lamp van art deco
het schilderij aan de muur
wie is die vrouw
die haar oogleden openmaakt
de dingen aanraakt met…
een oud huis
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.273 , woont tussen muffe splinters,
weigert zijn sterke schild te buigen,
en reikt naar gezeefd, groenig licht
met zijn lange sprieten, verlangt
de verf is afgebladderd, roestige
vlekken verraden gebrekkig onderhoud,
een scherpe geur doordesemt dit
oude, verlaten huis en besmeurt
het behang met groezelige vlekken
klimop woekert langs de muren…
Plattegrond
gedicht
2.5 met 16 stemmen
9.690 De poorten gingen dicht
En de lichten werden zwart
Door het zwijgen van de muren.
Ik liet mijn stad zien
Aan drie duidelijke mannen.
De eerste zei: je stad lijkt op een bizon of op een tijger.
De tweede zei: je stad lijkt op een snoek of op een eland.
De derde zei: je stad lijkt op een havik of op een giraf.…
lege dozen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.054 hoor mij leegtes vullen
van letterloze schimmen
die weerkaatsen tegen
dik geplamuurde
blinde muren
het schaamteloos vallen
van geschuurd gruis
neem ik waar
als neerstortende
onthoofde woorden
zoveel lagen
door de jaren heen
geworden tot
ontedeld gekunsteld eelt
geraken tot stof
van antieke beelden
de ziel
tot naaktheid gedwongen…
Verslaving (Deel 2)
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.282 De ogen geopend
een nieuwe dag dient zich aan
ik gaap, rek me uit
en besluit de wekker maar
heerlijk zijn gang te laten gaan
De irritante piepgeluiden
kunnen mij nog altijd
niet bekoren
en het snerpende geluid
voelt aan als de klokken
van de Westertoten
Uit frustratie gooi ik
de wekker hard tegen
de muur
ik draai me om…
zoden noch dijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
871 ik heb er echt alles aan gedaan
het mocht niet baten:
met vingers gedraaid
ijsgebeerd van kast naar muur.…
Slapen of waken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 slapen of waken
dromen en werkelijkheid vervloeien
gedachten vervormen
tijd lijkt te vertragen
met ogen dicht
lijk ik meer te zien
beelden verdringen elkaar
vragen zonder antwoorden
ik schrik allang niet meer
van de pratende woorden in mijn hoofd
ze zijn er elke nacht weer
als hel en verdoemenis
uren die blijven duren
muren schreeuwen…
Het is gedaan
hartenkreet
1.8 met 27 stemmen
3.162 Jammer dat je niet door die muren heen kan kijken...
Jammer dat jij het niet begrijpt...
Ik zet er nu een punt achter, hoe zeer het ook doet...
Echt waar... Heel veel zeer...
Ik hoop dat jij een mooi leven tegemoet gaat...
Mocht je ooit een keer een schouder nodig hebben...
Je hebt mijn nummer ;)…
Zondagmorgen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Misschien is hij het zelf wel,
dacht ik, gek,
want nu bewoog
de vlieg aan de muur,
de vogel aan de hemel,
de foto werd weer film.
Hij verdween met
knikkende knieën
in de tijd,
de tijd, die altijd
elk gevoel van angst
uit de wereld helpt
en ik begreep,
dat ik gewoon
drie minuten te vroeg
was opgestaan.…
Verhuizen en stress
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
8.523 Stress omdat het alles in één keer moet
omdat er zoveel nog moet gedaan, behang
en verf tegen de muren, nog geen gordijnen
voor het raam en de dozen moeten leeg en
de kasten moeten vol en niemand die de
leut ervan in ziet echt, er is geen lol.…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
Oma is de weg kwijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
2.610 Ronddwalend
in de grauwe kamer
aangezien voor kale akker
is het wakker worden
in de nacht van
zwarte honden
die losgeslagen
voor haar stonden achter
dichte deuren opgegaan
in vlakheid van de muur
onvindbaar voor toppen
wrijvende vingers
haar lach snijdt in het niets
en hoort ze stemmen
onverstaanbaar lispelend
waar haar moeder is…
Ik ben weer thuis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
973 ...waar ik graag kom sinds jij een bord met felle kleuren
langs mijn hoofd tegen de muur op smeet
en alles wild ging geuren
Net als een bed een mens opeet nam zweet het van ons over
het druppelde in stukjes pijn en geluk
langs mijn haren op je wangen
uit je knieholten in mijn handen
het scheurde uit mijn hart in jouw armen en jij voelde…
Verloren hart
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.221 weg naar buiten leidt
Mijn hart wil zich uit mij verlaten
Wil zich van mij scheiden
Een weg naar buiten vinden
Zo veel te verduren gehad
Pijn, angst, verdriet
Zo vele malen gebroken
Enkele keer bedrogen
Liefde gekend maar van korte duur
Zo veel te verduren gehad
Wil zich een weg naar buiten vormen
Zoekend naar een veilige plek
Met muren…
De inbreker
netgedicht
4.8 met 97 stemmen
1.565 het uit
knarsend ontsluit het
de veiligheid binnen
tot buitenheid
beneden kraakt iets
zijn dreigend beginnen
kasten doorwoelt hij
doorzoekend in het niets
rammelend en graaiend
indringend door
diepe duisternis omgeven
slijpend sluipende voetstappen
komen uit de kamer
tenentrippelend trapwaards
handen gaan tastend
langs verstilde muren…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 Omringd door hoge muren
We zagen niet alleen
maar voelden, heel intens.
veel erger dan zien.
Samen zijn we de poort uit gegaan.
Gruwelijk grijs beton, net als toen.
In stilte daalden we de berg af
met opstand in ons hart.…
geluiden zonder echo's
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 bleef je trouw
schaduw was er niet
geluiden zonder echo's
stond alleen in je verdriet
jouw spiegelbeeld was maar een schim
van een steeds vroegere herinnering
geknield heb je gebeden
kracht gevraagd aan Hem
Hij heeft zijn hand gegeven
je leerde langzaam om
weer om te gaan met hen
gesterkt heb je gewerkt
aan de opbouw van je leven
muren…
EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.277 En bij het rijzen van de scheemring lag
hij in het gras naar de avondlucht te turen;
een afgrond leek de tuin, berghoog de muren,
zwart van klimop met stoffig spinnenrag;
het leek een put, waarin de lichte dag
op ’t donker dreef, vol schimmige figuren;
enkle geluiden van de naaste buren
plonsden als steentjes d’rin: een naam, - een lach.…
lak
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.622 ik zit in de kantine
van het ziekenhuis
waar felgekleurde parasols
raar zomerachtig zweven
tussen pastellen muren
we doen gezellig
even koffie met gebak
terwijl zichtbaar de lak
bij iedereen op springen staat
de dame met het
onberispelijke kapsel
haar lipstick is te fel
en net ernaast
het meisje met de neusbel
en de navelpiercing…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 Ze voerde revolutie
in de dagen dat ze kwam
tegen opgeblazen honden
en de argeloze muren
waar ze uren dreef langs kieren
die verstierven in geschreeuw
om te vallen in genade
voor mij - als de lichte sneeuw
En ik - ik kende nog haar naam
vanuit een rijk en rooms verleden
waar ze scheen soms als een elfenblad
in neergedwarreld licht
ik nam…
palliatieve zorg
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
5.540 Een bordje met 'palliatieve zorg' erop geschreven
Is op de muur gehangen.
Niet lang is deze mensen nog gegeven
Die verblijven op deze gangen.
Rusteloos tot hun tijd is heengegaan.
Die vullend met liefde en zwijgzaam leed.
Er niet bij stil willen staan.
En toch zo dat je het niet vergeet.…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs…
Laat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
777 Een muis,
in een gat
in een muur,
ziet de man
die de klok ziet
terwijl de seconden
tikken,
breken,
gaten in uren,
dagen, weken.
Gaten ook in ondergoed.
Kaas.
De geur van kaas.
En de man kijkt naar de keuken,
waar zijn pizza op hem wacht.
De muis vlucht zacht,
als de man voorbij loopt
op weg naar kaas.…