5935 resultaten.
Golft de zee finale
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
737 jouw slanke
vingers spelen strelen
met fluweel de toetsen
je tipt in pianissimo
het zwart en wit
een lach op je gezicht
slaat aan
om temperamentvol
in adagio op te gaan
stuurt de klanken
van de bron langs
beek en waterval
laat ze rivieren
en meanderen hun
melodieën klinken overal
uitbundig golft de zee finale
als slanke…
Verlaten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
588 Verlaten dier, treed
uit je schaduw,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij achterna, je
verlangen versleten tot
schrander dier, wat doe je
nog hier, het is om even
hoe je mag heten, toch
zal ik je strelen, om
zovele dromen met
je delen, de zwakheid
van je kracht, tot mij zal
blijven…
Voor Angeleyes
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.572 Dansen op een niet bestaand graf
Engelenogen die krokodillentranen huilen
Kom maar en speel zei de boeman
Schelden op een dode alsof hij weer op zou staan
Zijn vrouw in leed en niet dom
Een deel van onze ziekte?
Vrede wanneer men maar wil
Maar waar is die wil?…
Mimicry
gedicht
2.1 met 51 stemmen
13.271 Wij spelen tot het donker wordt, dan sta ik op
uit een slaapzak die naar anderen ruikt.
-----------------------
uit: 'Receptie', 2007.…
Een vleugje wind verwaaide
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
519 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor…
stille middag
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.066 in middagstilte aan het Drentse veld
waar krekels ongewis
hun tsjirpen laten horen
de vogels heel ontspannen fluiten
in overgave aan hun eigen toon
zelfs bomen wachtend luisteren
het gras zich neigt naar elke kleur
daar wil ik heel alleen voor jou
mijn allermooiste spel
over de velden sturen
de piano laten zingen
over stilte
in mijn eenzaam…
Voorspelling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
592 Oh die liefde, als kind te spelen
dat ik onder het hart zal dragen,
we zullen er samen van eten om
aan ieder te verdelen, ook als zon
en maan hun baan zullen vertragen,
tot aan diepste kleuren van Eros
fluit door een zoete dood getroffen,
spreekt z’n mythische voorspelling uit,
steekt al het verlangen in bedwelmende
tonen tot hij z'n…
Tussen hemel en...aarde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
891 Eigenlijk
ben ik meer
van aarde
Weeg zwaarder
dan kip,haan
of eend
God en hemel hebben mij
een fraai ogend
verenkleed geleend
Waarin ik
kan flaneren
anderen de ogen uit steek
Menig pauwe-vrouw
wordt -bij mijn schouwspel-
een weinig week
Van mijn kledij
mijn tooi
bij dag en...nachten
Zij kunnen
van mij spel
en ernst…
treesje
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 het jonge gras weet niet
wat komen gaat
weerloos wacht het
op zoete warmte
of een zachte lentebui
de lichte tred
de speelse handen
dragen je
onschuldig verlangen
even maar
het kleine hart weet
wat komen gaat
het wacht - weerloos -
op de zware tred
en de vuile handen
het schreit
het zal niet bloeien
het jonge gras
zo lang…
Gezellig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
845 naar huis
Het is mooi geweest het is genoeg
Bralt zij met dubbele tong
Tegen sluitingstijd van de kroeg
Dan vraagt de kastelein aan mij
Hou je nog van Haar ben je nog wel blij
En ik ook niet meer fris
Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is
Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen
Soms vraag ik haar om een poosje buiten te gaan spelen…
in een huis van vele huizen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
811 een koning
gaat je toekomst vooraf, het spel dient zich
ongevraagd aan
en terwijl jij de kaarten achter een tovermantel
opschudt, de handen zichtbaar in het huis
van harten
zie ik: je bent volledig, nog te groeien
jij doet een stap vooruit
ik naar achter
en tussen deze jaren heb ik nooit getwijfeld
jij , mooi mens,
ik tik tegen…
Toch herboren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
441 Doch telkens bij het ochtendgloren
mogen we voelen, mogen we bekoren
en wakker worden
uit het donker naar het licht,
weer in de cirkel worden herboren
nooit wetend wanneer het einde in zicht,
de kadans van tijd en dood
die dit spel nog nooit hebben verloren.…
Roulette
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
730 ik wilde je nog vragen
welk spel je speelde
in al die verfomfaaide dagen
de visjes die we deelden
liggen op apegapen
een stapel kleurenblind
en het rad draait
door, ook zonder wind
de bank is blanco
facturen verbrand
jouw inzet een veeg
in mijn blote hand
de laatste champagne
grand cru van een parvenu
verpand aan de tollenaar
rien…
Onbegrepen offer
gedicht
2.3 met 33 stemmen
8.236 Het spel valt in stukken uiteen. Geen partij.
Als een schaap, met open ogen
naar de scheerder, mug op weg naar web,
de held zijn slagveld tegemoet.
----------------------------
Uit: Schaakgedichten
Uitgeverij Passage 2006…
Regenboogweb
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
482 ik hark mijn gedachten
vang op hol geslagen eikels
die ik in boomholtes verstop
in een heksenkring speel ik
haasje over als een
onbevangen kind
tel de appels van de den
die ze eerder vallen liet
opgaand in de wind
zie de bomen dansen
beklim een regenboogweb
met lichte tred
tot de spin er weet van krijgt
vlug sla ik m'n vleugels…
Blikvanger
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
490 Mijn ogen jongleren
doen hun best jou steeds
maar weer te vangen
je lijnen spelen pingpong
in de piste van mijn hoofd
kom toch binnen
klim mijn trapeze in en
nestel er een salto
net achter mijn wimpers
mijn netvlies heb ik
schoongeveegd, mijn iris
volgeschonken
rakelings, zo mag je gaan
langs glasvochtige hoeken
mijn vangnet…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
947 straat
Dat waren een stelletje blagen
Zij voedden geregeld mijn haat
Wanneer zij mij uit kwamen dagen
De straat met dat stel op de hoek
Ik liet mij er dikwijls verjagen
Vol angst voor een pak op mijn broek
Die ettertjes stonden er dagen
De hoek van mijn straat met dat stel
Het beeld vangt nu aan te vervagen
Het was per slot allemaal spel…
Masker.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.061 Masker op
speel maar de clown
laat de mensen lachen
ook al ben je down
Masker op
niemand ziet je verdriet
maak de mensen blij
je pijn zien ze tóch niet
Masker op, Masker af
de twijfel slaat toe
al die lachende gezichten
maken je soms doodmoe
Masker af
je zit gevangen in een val
mensen lachen niet meer
zien je tranendal…
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…
Podium voor de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Podium voor de wereld
Voor het podium stond de mensheid
Ze waren er allemaal
Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken
Zomaar
Zonder reden
Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren
De violist begon te spelen
Alsof zijn leven ervan afhing
Ook al was dat niet zo
De blauwe aarde verdween snel en volledig…
Als marionet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
643 vrienden en getrouwen
beschouwde hen
als marionet
wij baden vaak hetzelfde gebed
heb ze langzaam aangelijnd
verfijnd in manipuleren
kleedde ze in gelijke kleren
maar zij dansten niet
zoals ik wenste
het bleven eigenwijze mensen
heb ze los gelaten
toen zij hun kruizen
hartgrondig gingen haten
dacht een kunstenaar te zijn
maar het spel…
Dansen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Zie in de woestijn
naar het wuiven
van
het riet in de wind
zend de bode voor je uit
Hij baande de weg
zit als kind'ren
op het marktplein
speel fluit
wilde je niet dansen
tussen twee reien
zing een klaaglied
wilde je niet treuren
door lelies omzoomd
Hij is opgestaan
tussen de bloesems
ontloken
waar zal ik jou beminnen
neem geen aanstoot…
ONDOORDACHT.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.056 Ach, ik mag er wel uit leren
Met gevoelens mag je niet spelen.
Woorden en daden wikken en wegen
Constant wil ik dat overwegen.
Een gemeend sorry om wat mis liep
Alles anders, dat verlang ik intens en diep.…
Meisje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.551 als je pas veertien wordt
gaat tijd niet vlug genoeg
je wil in zeven haasten
naar grote mensenland
't is nog een beetje vroeg
geniet maar van je jong zijn
van spelen en van sport
giechel, stotter, bloos
je mag nog even kind zijn
voor je volwassen wordt
blijf nog even meisje
spring maar in je touw
't duurt nog maar een poos
de tijd…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare schat
van haar zandkastelen troon.…
Het was niet...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Ik wist nooit alleen te zijn in dit spel,
ook al was er een sterk gevoel
van menselijke eenzaamheid.
Ik wist, dat er immer een vangnet zijn zal...
Het was niet... altijd de manier waarop
ik alles deed, zei en overdacht
dat men precies wist
wat ik over hen dacht.
Het was in ieder geval aan verandering onderhevig:
zeer sterk.…
De afkoelende huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 zuiver als kristal
wilden wij ons
glazen universum blazen
in vuur draaide
waarheid tot transparantie
louterde liefde puur
we konden niet voorkomen
dat er belletjes met dromen
scherfden in brekend licht
kwetsbaar vloeiden we uit
spiegelden elkaars kleuren
op de afkoelende huid
nog spelen schaduwen
op het warme kristal
en danst…
Jouw donker wuiven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 in een laatste glimp
van de ondergaande zon
zag ik het strand weer stuiven
tegen de achtergrond
van dieprood licht
jouw donker wuiven
wind brak
ons spel vandaag
zat stormachtig tegen
we ploegden
door het zand dat
nog nat was van de regen
de hemel klaarde
bij de laatste paal
decoreerde deze avond
ik zag je
voor de laatste…