Alle inzendingen over olympische spelen

5935 resultaten.

Sorteren op:

Golft de zee finale

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 737
jouw slanke vingers spelen strelen met fluweel de toetsen je tipt in pianissimo het zwart en wit een lach op je gezicht slaat aan om temperamentvol in adagio op te gaan stuurt de klanken van de bron langs beek en waterval laat ze rivieren en meanderen hun melodieën klinken overal uitbundig golft de zee finale als slanke…

Verlaten

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Verlaten dier, treed uit je schaduw, wat zit je nog te mijmeren hier, er is brood, je spelen, ga, loop niet in dood spoor mij achterna, je verlangen versleten tot schrander dier, wat doe je nog hier, het is om even hoe je mag heten, toch zal ik je strelen, om zovele dromen met je delen, de zwakheid van je kracht, tot mij zal blijven…
pama10 april 2009Lees meer >

Voor Angeleyes

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Dansen op een niet bestaand graf Engelenogen die krokodillentranen huilen Kom maar en speel zei de boeman Schelden op een dode alsof hij weer op zou staan Zijn vrouw in leed en niet dom Een deel van onze ziekte? Vrede wanneer men maar wil Maar waar is die wil?…

Mimicry

gedicht
2.1 met 51 stemmen aantal keer bekeken 13.271
Wij spelen tot het donker wordt, dan sta ik op uit een slaapzak die naar anderen ruikt. ----------------------- uit: 'Receptie', 2007.…

Een vleugje wind verwaaide

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 519
je stond wat achteraf te spelen met je handen een vleugje wind verwaaide in je haar je ogen lachten ondeugende gedachten ik wachtte terwijl ik naar je vingers keek ze openden wat dromen sloten stukjes tijd zag herinneringen komen die jij nu liever mijdt ik vang je blik mijn handen op je huid we openen een wereld die anderen voor…
wil melker21 augustus 2009Lees meer >

stille middag

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.066
in middagstilte aan het Drentse veld waar krekels ongewis hun tsjirpen laten horen de vogels heel ontspannen fluiten in overgave aan hun eigen toon zelfs bomen wachtend luisteren het gras zich neigt naar elke kleur daar wil ik heel alleen voor jou mijn allermooiste spel over de velden sturen de piano laten zingen over stilte in mijn eenzaam…
annabel8 september 2009Lees meer >

Voorspelling

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
Oh die liefde, als kind te spelen dat ik onder het hart zal dragen, we zullen er samen van eten om aan ieder te verdelen, ook als zon en maan hun baan zullen vertragen, tot aan diepste kleuren van Eros fluit door een zoete dood getroffen, spreekt z’n mythische voorspelling uit, steekt al het verlangen in bedwelmende tonen tot hij z'n…
pama21 oktober 2009Lees meer >

Tussen hemel en...aarde

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 891
Eigenlijk ben ik meer van aarde Weeg zwaarder dan kip,haan of eend God en hemel hebben mij een fraai ogend verenkleed geleend Waarin ik kan flaneren anderen de ogen uit steek Menig pauwe-vrouw wordt -bij mijn schouwspel- een weinig week Van mijn kledij mijn tooi bij dag en...nachten Zij kunnen van mij spel en ernst…

treesje

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
het jonge gras weet niet wat komen gaat weerloos wacht het op zoete warmte of een zachte lentebui de lichte tred de speelse handen dragen je onschuldig verlangen even maar het kleine hart weet wat komen gaat het wacht - weerloos - op de zware tred en de vuile handen het schreit het zal niet bloeien het jonge gras zo lang…
j.bakx21 april 2010Lees meer >

Gezellig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 845
naar huis Het is mooi geweest het is genoeg Bralt zij met dubbele tong Tegen sluitingstijd van de kroeg Dan vraagt de kastelein aan mij Hou je nog van Haar ben je nog wel blij En ik ook niet meer fris Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen Soms vraag ik haar om een poosje buiten te gaan spelen…
Ivan Grud18 augustus 2010Lees meer >

in een huis van vele huizen

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 811
een koning gaat je toekomst vooraf, het spel dient zich ongevraagd aan en terwijl jij de kaarten achter een tovermantel opschudt, de handen zichtbaar in het huis van harten zie ik: je bent volledig, nog te groeien jij doet een stap vooruit ik naar achter en tussen deze jaren heb ik nooit getwijfeld jij , mooi mens, ik tik tegen…

Toch herboren

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 441
Doch telkens bij het ochtendgloren mogen we voelen, mogen we bekoren en wakker worden uit het donker naar het licht, weer in de cirkel worden herboren nooit wetend wanneer het einde in zicht, de kadans van tijd en dood die dit spel nog nooit hebben verloren.…
Katty4 maart 2011Lees meer >

Roulette

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 730
ik wilde je nog vragen welk spel je speelde in al die verfomfaaide dagen de visjes die we deelden liggen op apegapen een stapel kleurenblind en het rad draait door, ook zonder wind de bank is blanco facturen verbrand jouw inzet een veeg in mijn blote hand de laatste champagne grand cru van een parvenu verpand aan de tollenaar rien…
Hanny20 juni 2011Lees meer >

Onbegrepen offer

gedicht
2.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 8.236
Het spel valt in stukken uiteen. Geen partij. Als een schaap, met open ogen naar de scheerder, mug op weg naar web, de held zijn slagveld tegemoet. ---------------------------- Uit: Schaakgedichten Uitgeverij Passage 2006…
Mark Boog19 februari 2021Lees meer >

Regenboogweb

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
ik hark mijn gedachten vang op hol geslagen eikels die ik in boomholtes verstop in een heksenkring speel ik haasje over als een onbevangen kind tel de appels van de den die ze eerder vallen liet opgaand in de wind zie de bomen dansen beklim een regenboogweb met lichte tred tot de spin er weet van krijgt vlug sla ik m'n vleugels…
LadyLove6 oktober 2011Lees meer >

Blikvanger

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Mijn ogen jongleren doen hun best jou steeds maar weer te vangen je lijnen spelen pingpong in de piste van mijn hoofd kom toch binnen klim mijn trapeze in en nestel er een salto net achter mijn wimpers mijn netvlies heb ik schoongeveegd, mijn iris volgeschonken rakelings, zo mag je gaan langs glasvochtige hoeken mijn vangnet…
Jelou9 oktober 2011Lees meer >

Patricia.

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.202
zwevend, dromend denken aan jouw huis daar aan de plas ik zou je al mijn liefde schenken als jij daar nog maar even was lachend, kussend spelen in die boot tussen het riet ik kan dit verlies niet velen de smaak van louter verdriet de wind waait over de plassen verstrooit het stof van jouw bestaan de urn waar ik op mocht passen verliest…
J.J.v.Verre13 januari 2012Lees meer >

Herinnering

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 947
straat Dat waren een stelletje blagen Zij voedden geregeld mijn haat Wanneer zij mij uit kwamen dagen De straat met dat stel op de hoek Ik liet mij er dikwijls verjagen Vol angst voor een pak op mijn broek Die ettertjes stonden er dagen De hoek van mijn straat met dat stel Het beeld vangt nu aan te vervagen Het was per slot allemaal spel…

Masker.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Masker op speel maar de clown laat de mensen lachen ook al ben je down Masker op niemand ziet je verdriet maak de mensen blij je pijn zien ze tóch niet Masker op, Masker af de twijfel slaat toe al die lachende gezichten maken je soms doodmoe Masker af je zit gevangen in een val mensen lachen niet meer zien je tranendal…

Ooit was er grijs

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
hoe ik ook straalde jij absorbeerde alle licht in samen zijn kaatste zwart in schaduwrijk bewegen zette leven op het spel het perspectief in ons bestaan liet jij als donkere vlek ten onder gaan ooit was er grijs maar in die mist raakten wij elkaar al spoedig kwijt leven in zwart wit kent geen compromissen de een laat zo de ander…

Met venijnige vlagen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
de duinen zijn geschoond vruchtbare aarde vervangen door zand van het strand de wind heeft vrij spel met venijnige vlagen stuift alles dwars door de straten het helmgras krijgt geen greep op de voet van de heuvels het is traag in de strijd om bestaan wat vroeger in eeuwen gevormd is moet nu in één generatie gaan de mens is geen…

Podium voor de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Podium voor de wereld Voor het podium stond de mensheid Ze waren er allemaal Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken Zomaar Zonder reden Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren De violist begon te spelen Alsof zijn leven ervan afhing Ook al was dat niet zo De blauwe aarde verdween snel en volledig…

Als marionet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
vrienden en getrouwen beschouwde hen als marionet wij baden vaak hetzelfde gebed heb ze langzaam aangelijnd verfijnd in manipuleren kleedde ze in gelijke kleren maar zij dansten niet zoals ik wenste het bleven eigenwijze mensen heb ze los gelaten toen zij hun kruizen hartgrondig gingen haten dacht een kunstenaar te zijn maar het spel…
wil melker12 november 2012Lees meer >

Dansen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
Zie in de woestijn naar het wuiven van het riet in de wind zend de bode voor je uit Hij baande de weg zit als kind'ren op het marktplein speel fluit wilde je niet dansen tussen twee reien zing een klaaglied wilde je niet treuren door lelies omzoomd Hij is opgestaan tussen de bloesems ontloken waar zal ik jou beminnen neem geen aanstoot…

ONDOORDACHT.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.056
Ach, ik mag er wel uit leren Met gevoelens mag je niet spelen. Woorden en daden wikken en wegen Constant wil ik dat overwegen. Een gemeend sorry om wat mis liep Alles anders, dat verlang ik intens en diep.…
Sweetje30 december 2012Lees meer >

Meisje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.551
als je pas veertien wordt gaat tijd niet vlug genoeg je wil in zeven haasten naar grote mensenland 't is nog een beetje vroeg geniet maar van je jong zijn van spelen en van sport giechel, stotter, bloos je mag nog even kind zijn voor je volwassen wordt blijf nog even meisje spring maar in je touw 't duurt nog maar een poos de tijd…

In het zicht van kasteelridders

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
waar kinderen spelen in het moment golven de gedachten op en neer aanwijsbaar naar verloren zaken, aan het op-zee-herwonnen strand overspoeld door zilte tranen van eb naar vloed gedreven, bruist het leven, almaar hoger een onverwoestbare schat van haar zandkastelen troon.…

Het was niet...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Ik wist nooit alleen te zijn in dit spel, ook al was er een sterk gevoel van menselijke eenzaamheid. Ik wist, dat er immer een vangnet zijn zal... Het was niet... altijd de manier waarop ik alles deed, zei en overdacht dat men precies wist wat ik over hen dacht. Het was in ieder geval aan verandering onderhevig: zeer sterk.…
Petra Hermans27 september 2013Lees meer >

De afkoelende huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
zuiver als kristal wilden wij ons glazen universum blazen in vuur draaide waarheid tot transparantie louterde liefde puur we konden niet voorkomen dat er belletjes met dromen scherfden in brekend licht kwetsbaar vloeiden we uit spiegelden elkaars kleuren op de afkoelende huid nog spelen schaduwen op het warme kristal en danst…
wil melker3 december 2013Lees meer >

Jouw donker wuiven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
in een laatste glimp van de ondergaande zon zag ik het strand weer stuiven tegen de achtergrond van dieprood licht jouw donker wuiven wind brak ons spel vandaag zat stormachtig tegen we ploegden door het zand dat nog nat was van de regen de hemel klaarde bij de laatste paal decoreerde deze avond ik zag je voor de laatste…
wil melker24 februari 2014Lees meer >