5861 resultaten.
In stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.592 kleine witte kiezelstenen
zo zorgvuldig neergelegd
bloemenkransen zijn verdwenen
verstomd de woorden hier gezegd
boeketje rode rozen enigszins
verregend veel te vroeg verlept
tonen de liefde van je gezin
voor wie je trouw gezorgd hebt
bladeren dwarrelen naar beneden
bruin en geel dekken je teder toe
verbloemen hoe je hebt geleden
rust…
Intimiteit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.974 Onbegrepen in licht rood van verlangen
strelen haren over soepele huid
speels verlangen kriebelt voort
om tergend te zijn voor haar.
Waar water langzaam seipelt
druppelt liefde tussen benen door
ongeacht de ogen, de blik, de wil
niets kan het nog onderbreken.…
verjaardag
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.924 Nu krijg ik een rode strik rond mijn hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
Even los
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.506 huiselijke narigheid
en lange luisternachten
zodra ze vaart heeft opgebouwd
opent zij haar handen
alleen de holten van haar knieën
wrijvend om de gladde stang
stuwt zij zich verder in het rond
verzamelt dan haar meisjeskracht
voor een gewaagde sprong
en losgekomen zweeft ze
even van de dingen vrij
ze landt rechtop en zet kordaat
haar rode…
Scheuren.
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
792 alsjeblieft niet hoe
vul ze gerust maar in, in je eigen verhalen,
maar maak mij er niet mee
van de wijs
wit blijft voor mij onomstotelijk wit
zwart is zwart voor mij,
hoe je het ook wendt of keert
Mijn moeder, lang al in de hemel,
mijn vader aan haar zij,
heeft het mij zo geleerd
Later, vele jaren later pas,
hoorde ik van het rood…
Hef het glas, mijn liefste
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
687 Hou de dageraad even
voor me vast, wil je
dan pluk ik de bloemen
fris van morgendauw
en door de ochtendnevel
zien we de zon weer klimmen
mijn lief, ik hou zoveel van jou
***
Hou de bloemen even
vast voor me, wil je
dan kus ik zacht
jouw volle lippen en je haar
en in de rode glooiing van de kim
zien we de nacht weer komen
mijn…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 woorden
als huis, als boom, als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver
van de avond het rood…
Vallen en opstaan
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.662 Jij voert de paarden met wat brood,
je rent, valt en huilt heel even,
dan loop je door om meer te geven,
alleen je knie is nog wat rood.
Zo zal het ook in het leven gaan,
jij zal het leven leren met vallen
en weer op te staan.…
Kijken naar Alma
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
978 De vrouw slaat haar benen over elkaar
zij waant zich alleen in haar nonchalance
haarzelf bewegen is niet wat zij ziet
waant zich alleen en onbespied
Straks krijgt zij thee in de salon
wat toastjes met kaviaar en een kus
Op haar schoot leest zij gedichten
vertaald in het Nederlands van Poesjkin
Haar wangen worden rood en zij streelt
haar…
De Lotus en de roos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Rode kruiwagens,
vernist door regenwater
torsen bloesems.
Bij gevaar, kruipt de
krab alleen maar weg,
hij is geen lafaard.
Door de wind gestuwd,
schaatsen pluizen
over gestold water.
Ochtendzon zaait,
de lotus komt op
tussen vroege rozen.…
Een taart
gedicht
3.1 met 54 stemmen
32.785 Ik moet aan geld komen,
ik moet een steen door dat raam gooien,
ik moet jarig zijn,
ik moet zorgen dat die juffrouw binnen,
die met die rode lippen,
verliefd wordt op mij -
ik doe mijn ogen dicht,
druk mijn neus tegen het glas,
prevel:
taart, grote witte taart, vlieg ongeschonden door dit raam...…
Verrot en aangeraakt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
722 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd die ik vertrouw
in goud en later rood
ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 je hebt je glazen huis
gehoekt met de
kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Lief, mijn lief
wil ik de daggesloten jaren verdrijven
tot ver achter de wind of tot daar waar het hart
zeker is van het aardse licht
het onbekende, temidden van het ruisen
en elk gesprek
dat werd beweend;
het groeien van de leegte
onder het goed-rode zand.…
VRUCHTVLEES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 Rood, rijk en sappig
beneem je mij de adem.
Je volheid leidt mijn lippenspel
voor mijn tong je kern ontmoet.
Je smaakt naar vrijheid,
wilde zachtheid,
vocht van drang en van natuur
die mijn lust en leven voedt.
Je geeft je hele wezen
in een tel van jou en mij
versmeltend, verzengend,
in een stonde van genot.…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
De treincoupe (prozagedicht)
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
904 Het is erg warm vandaag en twee oververhitte
nonnen strompelen puffend met rode hoofden
bij mij de coupe binnen. Ze schuifelen langs
mij heen en zetten mij gevangen in een wolk
van onwelriekende zweetgeur. Ik troost de
dames:‘morgen is de ergste hitte voorbij',las
ik. 'Deo volente', zegt de ene, 'Deo gratias'
zegt de ander.…
waarin rozenbottels geuren
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
639 schrijft, vloeiend
in het uur van
een helderwitte dag
en jij, in al jouw naaktheid,
het hoge gras volgt naar volmaakte
zeebloesems
tot diep in de hoeken
van het omgebogen getij
dat bevrucht en reeds ontelbare malen
stoeit met het hart
zoals de zon met het nieuwe hooi
voluit stromend over een veld
van dromen
en woorden, deelbaar rood…
Leven is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Oog
op doofnetels gericht
keel gesnoerd
gehoor geremd
alles gaat langzaam slapen
luister en kijk
hoe mijn leven te boetseren
handen brokstukken rapen
scherven rood geel en blauw
blinde hitte
voelbaar kouder
borsten wiegend op de wind
het late voelen
vroege oorsprong vindt
kus ik de glimlach van je lippen
scherven raken goudgetint.…
Uitdagend in haar vrijerij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 stook het vuur
nog eenmaal op
voor de zon ons laat vertrekken
zing de weemoed
naar je land dat al
zo lang in tranen brandt
een laatste dans
hartstocht op bloedhete kolen
uitdagend in haar vrijerij
rood gloeit de as
de eerst strepen licht doen pijn
in afscheid van het samenzijn
weer ligt de wereld open
we moeten verder
onstuimig…
Changement de décor
gedicht
2.9 met 18 stemmen
7.495 Zodra de dag áls een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
Blauwe tranen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
683 Handen besmeurd met rode spetters –
niet nader te verklaren.
Muren beklad met grauwe strepen –
het is niet mijn schuld.
Lieve trouwe morgen,
waarin ik ontwaak
is dat
waarin ik slaap?…
Gebed voor een eenzame II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Als dansende schimmen
gaan wij
langs gekwelde herinneringen
nog
horen wij
dond'rende vleugels
stampende laarzen
schreeuwende zinnen
kon ik je keren
ons lot keerde niet weer
stormboot
keer je boeg
op
de slagen der zee
droeve geluiden
ontstijgen
schaduwloos de ruimte
de aarde
wordt
rood als
het bloed der doden
de golven
schuimen…
Scheidslijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
554 nodig moest bewijzen
dat het toch geen kwaad zou kunnen
-denkend aan de veilige warme haven-
om eens te balanceren op de rand
dat de botte kant niet scherp zou zijn
echte liefde dit wel aan moest kunnen
is het nu zover dat twee harten
tweesnijdend almaar leger bloeden
in de valkuil van de blinde haat
door de mist priemt zich nog
het rode…
Opdracht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
18.101 met een scheermesje kan het
soms wel 2 x per dag
met een broodzaag kan het
je twaalfuurtje bereiden
met een gasslang kan het
rode kool in een half uur gaar
in een badkuip kan het
één keer per week en flink met zeep
met een touw kan het
als je broekriem soms stuk is.
------------------------
uit: 'Kokkels', 1960.…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten
Twee blije rode…
Een vleugje thermiek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
416 ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…