Alle inzendingen over spel

5803 resultaten.

Sorteren op:

Die oplichten in zon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
voor jou heeft buiten een gezicht dat soms ver maar altijd sprekend is uitnodigende ogen die oplichten in zon warmte geven als je uit de schaduw komt een zachte wind die speelse geuren draagt van plein en straat in dagelijks gebeuren hoort stemmen die nooit zwijgen in geroezemoes wel overslaan of hijgen als dat zo nodig moet…
wil melker7 januari 2012Lees meer >

Nog onbekende muren

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
zij raken elkaar associëren schijnbaar zonder binding in het grote spel dat denken heet gedachten en herinnering samen in een kronkeling om afgevinkt te worden bijna even snel als licht kleur geluid en smaak maken hun belang iets groter voor een snel bereik van de eerste lijn een hoofd vol wederwaardigheden die het denken…
wil melker18 februari 2012Lees meer >

Wat sfeermuziek

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
speels klinkt wat sfeermuziek in het azuurblauw van de lucht vleugels vegen wolken naamloos glijdt geluk voorbij in zachte zuchten wind idyllisch is ontmoeten in het openbaren van de geest intiemer is het nooit geweest het serene samenvloeien tot geheel genereert begrijpen van gods taal bestaan en eindigheid zijn aardse termen…

Als mijn vader weg is

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Als mijn vader weg is hangt zijn sfeer nog in de dingen Alles is stiller, maar vredig-stil Stof dwarrelt in de zon de radio speelt zacht en mijn moeder die neuriënd haar werk doet draagt de gloed nog van zijn zinnen ik speel wat op de grond Voorbij het venster ligt het weiland en de weg waarover soms een auto rijdt er zijn wat straatgeluiden…

Nobele Nobelprijs voor de Vrede!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Want er is minder brood nog voldoende spelen er is nog vrede en zo'n prijs is makkelijk en vermakelijk: Noorwegen: geen lid van de EU geen deelnemer aan de Euro Wel goeie gulle gever! Nobel!…

vijvertje geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
je mag het best wel weten ik huil soms uren lang er vormt zich dan een watertje een beekje stroomt zijn gang ik traan langs harde keien en zachte rozemarijn ik kletter nog een waterval en weg is dan mijn pijn en als de uren om zijn mijn tranen zijn dan op dan speel ik met de vissen zie lelies in hun knop dat huilen niet voor niets…
Lautje20 december 2012Lees meer >

Thuiskomen 1

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 776
een driedelig houten wasrek Vlak vóór en om de haard geplaatst De glimmende, zwarte kolenhaard met mica ruitjes in de venstertjes Als ik de beslagen ramen van ons huis al halverwege de straat kon zien, als ik uit school kwam, besloot ik steevast, met mijn knuisten diep in de zakken van mijn korte broek dat ik buiten zou gaan spelen…
Peterdw.11 april 2013Lees meer >

dankzij de Koningin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.206
er was grote onenigheid geweest bij mijn buurmeisje aan de overkant ik herinner het me nog al had ik eerst geen idee wat er aan de hand was daar kwamen we gauw genoeg achter dat kwam ervan als men zo graag Vadertje en Moedertje wilde spelen..zei men dag kindertijd ja , boze woorden en akelig was het allemaal geweest.…
fairouz28 maart 2014Lees meer >

In lichte luchtigheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
je bent stil maar toch alert op indolente wijze het grijze krijgt ondanks de jaren geen enkele vat op jou in lichte luchtigheid speel jij met tijd zonder sporen na te laten hebt een vrede over je waardoor de wereld jou niet meer kan raken maar in het kringetje van vrienden en vriendinnetjes vallen steeds meer gaten stop met…
wil melker16 oktober 2014Lees meer >

NASTORMSE BAREN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
De zee toont bij vergane wind nog hoge gelaten golven met bolle gladde ruggen vol stille schuimslierten waarin luchtbellen steeds verstoppertje spelen de traag slinkende welvingen tillen en duwen het schip voort geven de reizigers bemoediging en verlichting het loerende gevaar verdwijnt voert kwijnend een griezelspel op grappen zegevieren…
Han Messie18 januari 2015Lees meer >

Het podium der stilte

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
ik ben een der spelers op het grote wereldtoneel kijk naar mijn buren ook zij spelen mee ieder draagt bloemen gerangschikt naar smaak we delen lachen en groeien in woordloze samenspraak het voelt als eigen in een decor zonder end we raken en begrijpen omdat ieder elkaar kent in een massa zonder geluid spreekt op het podium der stilte…
wil melker24 februari 2015Lees meer >

herfstig

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
wijl één enkel vlinder honing tracht te puren uit een roze rode begoocheling bloeiende munt me aanmaant de blaadjes te plukken vooraleer ze wegkwijnen onder de grond mijn berk zich met gezichtsverlies bezig is aan te kleden in herfstig geel talrijke geruchten uit de notenboom verloren raken in het hoge droge gras speel ik helemaal…
verhavert4 oktober 2015Lees meer >

wijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 970
de wijn staat bloedrood op tafel een glas een fles naast een kool en uien je ziet een raam openstaan en in de hoek een tv. op een het is bijna donker buiten spelen nog kinderen die straks ergens binnen komen op de bank cartoons gaan kijken terwijl je de wijn drinkt uit de fles in het glas en je naar buiten kijkt het wegvallen…

Demente vrouw

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
binnen, zeg ik, blijf maar in jezelf, dan kan je niets gebeuren, en ze verbergt zich voor kille blikken en boze buien en blijft zitten waar ze zit Een schrepele kat lijk je, een verschrompelde roos, een gekooide vogel vol onrust, groei maar krom naar binnen, naar jezelf toe, je hoofd naar je hart, je blik op oneindig, speel…

Hospita blues

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
Alsof ik haar met mijn laatste adem liefhad intens was het spel der liefde, adembenemend tot in de poriën van haar ziel hield ik van haar ik had mijn hospita met haar bedrogen in een vrijage in het hotel aan de kust terwijl tijd ons nauwkeurig in het vizier had er nooit meer een einde aan de nacht zou komen had ik mij met haar hospita…

Nog vragen je ogen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
er was iets met die ogen al hield je de knuffel ondersteboven ze keken je altijd aan heb geprobeerd weg te lopen maar hun blik ving mij voor ik de deur had gesloten ze hadden iets vragends in een verbazend waarom kom jij niet dichterbij speel met mij koester en kriebel met warme handen dan zie ik weer je blijdschap en lach…

Herinnering aan de toekomst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Ik groeide op, Dacht veel na En speelde niet - Spelen deed ik Alleen met een Gedachte, Eén gedachte: Gooi alles op De toekomst, Vergeet het Hier en nu, Maar doe alles, Werkelijk alles, Voor later, Voor de tijd Die komen gaat, Want dan moet Het gebeuren, Zo werd mij gezegd - Ik groeide op, Dacht veel na En speelde niet…

Hollandse bloemen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
ik heb de hollandse bloemen in de wei zien verschralen het speelse palet van vroeger kunnen zij al lang niet meer halen ook in de sloten zijn vele exoten bezig aan hun vraatzuchtige mars het lokale leven wordt door import uit subtropische streken ernstig verzwakt diversiteit in mensen leek ooit een winst die je ook op zwarte…
wil melker16 september 2017Lees meer >

Ruige liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 423
Liefde is niet verplicht alleen maar lief, zeggen ze als je ruig en zacht maar in evenwicht houdt en je fantasie gebruikt Wij doen dat wij houden van fantastische films met een beetje horror diepe kloven, hoge bergen het fijne smeken naar meer meer, naar een happy end Wij zijn aardig en zacht zeggen ze, dat zijn we ook maar thuis spelen…
Zywa15 maart 2019Lees meer >

Scheppingstijd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
ik heb je zien stralen in affectie en warmte van binnen uit een oogopslag doorbrak de werkelijkheid ademde scheppingstijd opende in vorm en ruimte de woordloze dialoog die liefde bood wat samen ooit als spel is ervaren zal in verliefdheid die intensiteit snel evenaren in licht fluctueren mogen wij ons geluk en blijdschap…

iIn gesprek met de dieren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Over hoe de beesten een rol spelen in ons bestaan. Over dat wij bij de beesten af met ons rentmeesterschap over de aarde wensen om te gaan. als de beesten praten konden dan zouden zij ons respect voor de natuur willen leren. Onze roofdier mentaliteit willen corrigeren. Ons in wederzijds respect hun te doen verstaan.…

fataal verborgen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
onzichtbaar als een sluipschutter worden de mensen benaderd om dan aangeraakt te worden gelijk kleintjes tikkertje spelen met een onverhoedse handdruk een zoen of een kus op de wang als het niet met een niesbui is de samenleving raakt ontredderd door gezaaide verbijstering en angst waar het monster niemand ontziend onder de leden van…

Frêle tonen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
we bewogen op aangeven door wimpers van je ogen in het ritme van geneuriede mantra's in het spel van stemmen ineens was daar de eerste vocaal in alle helderheid gedurfd in onderscheid en sprankelend kwetsbaar zijn frêle tonen voegden inhoud aan de muzikale omlijsting toe in verbinding klaarden akkoorden de melodie tot…
wil melker30 oktober 2020Lees meer >

Laveren op stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 498
ik zag je gehuld in eigen muziek laveren op stilte pure schoonheid in sprankelend speels samengaan nog zong de wind zijn stervende tonen leidde geluid weg van gelezen boeken en begraven dromen waar woordloos klanken hun vele stemmingen etaleerden sferen kleurden met pigmenten uit lichaamstaal in jouw verschijnen paarden…
wil melker15 oktober 2021Lees meer >

nocturne

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
restanten licht strekken zich lui spelen met wolkenflarden drijvend boven het rode uur dat langzaam de ogen sluit schaduwen verlengt en voetstappen tot stilte maant de wind zingt een requiem op het ritme van ritselend blad tot elk geluid verstilt wanneer een onzichtbare mond zich opent. hapt en kleur en klank vermaalt tot de kleinste…
Kees Visser10 januari 2022Lees meer >

Symbolisch (III)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Dat de huidige schrijfwijze van sommige woord-esthetici keldert naar een bombastisch-snobistisch 'ikke spele met woorde en het dondert niet wat jij er van vindt' en uitmondt in een schrijnende verminking van zinnen, showt een groot gebrek aan smaak, geduld en bescheidenheid.…

Uit warme kelen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 486
ik heb voor jou koren kleuren laten zingen daar waar aan het prille groen de mooiste tonen ontloken zo dirigeerde wind als speels kind de nieuwste loten naar de schatkamer van melodieën waar zij op de knieën zwarte aarde hurkten later slagerden de koren in volume toen het kleurenlied zijn specifiek klank ritme kreeg in gezangen…

Vermeer ziet het licht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
boven de herberg op de eerste verdieping ziet Vermeer het licht het gouden zonlicht spelend over de daken van de stille stad acht uur wijst de klok boven de Schiedamse Poort een windstille dag een paar minuten een verticale streep licht op de ranke toren van de Nieuwe Kerk spel tussen schaduw en licht stad water en lucht…
J.Bakx20 juli 2022Lees meer >

Liefde en verbondenheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik loop langs het strand De schelpen knarsen onder mijn voeten De wind waait Speels door mijn haren Ik voel me één onder het geluid van de bruisende krachtige golven De Zon schijnt en geeft een schitterend licht over het water Ik pak een schelpje op uit het zand Hou hem even in mijn hand en doe een wens…

Intieme dromen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag de groen blauwe baaien met hun opgeschuimd wit tapijt hoorde de lokale tonen van muziek nog in lange uithalen gevangen in een speels en sensueel ritme dat in meebewegen snel en soepel antwoord gaf nog stond de zon te hoog was het zand te heet om heerlijk vrijuit te kunnen dansen maar in de donkere ogen had…
wil melker29 januari 2024Lees meer >