3607 resultaten.
Mijn leven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.401 Mijn leven gaat verkeerd,
ik voel mezelf langzaam verdwijnen.
Ik ben niet dood,
mijn vader is dood daarom ben ik ook dood.
Een stukje van mij vergaan,
een stukje van mij naar de hemel.
Ik weet dat je er komt,
ik weet alleen niet wanneer.
Ik zal je ontmoeten op een dag,
die dag kijk ik naar uit.…
Pluk de dag !
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.182 Verdict, nakende depressie, de lat wat te hoog gelegd
Ook erg strenge eisen mezelf opgelegd.
Mijn huidige mantra werd: pluk de dag, een prima idee
Je kan er rustig een eind mee verder, alles zit nu mee!
De linnenmand en de vieze ramen gaan niet lopen
Een groot geluk; mijn partner waardeert mijn inzet, dat durfde ik nimmer te hopen.…
Is het goed zo?
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.378 Mag ik egoïstisch zijn,
mag ik aan mezelf denken, mag ik,
maar als ik je dan zie liggen,
met die mooie trek op je lieve gezicht,
dan weet ik, je koos ervoor,
je koos voor dit
en moet ik er vrede mee hebben.…
WOUDEN EN WIJDTE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 Vaag geritsel kent een wijze gedachte,
die soms verzinkt, maar het licht hervindt:
"Dankzij eenzaamheid ben ik bij machte
mezelf te tonen, als een dartel kind.
Verte, naburig woud voelt mijn krachten."…
Kettingen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
802 keek jou aan en jij mij
Een glimlach, wat was ik blij
Nu sta ik hier, vol onzekerheid
Wachtend op een teken van jou
Ik hoef geen barmhartigheid
Ik wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou
Laat me staan, laat me gaan
Hou me vast, omarm me
Een traan
Omarm me
Deze snoeren
Die ik zelf heb gemaakt
die over mij hebben gewaakt
met mezelf…
Prosecco.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 Op wie ik dien te zijn en op wie ik niet mag lijken
hoe ik me dien te gedragen en hoe ik vooral mezelf moet zijn
-de kat heeft inmiddels zijn behoefte in de cactus gedaan-
what 's in a name zou ik zeggen
Op de volgers die me pas laat ontdekten
zij hebben nu de grootste mond, op hen valt niets aan te merken,
de boeken geordend in de kast, en…
Echt waar
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.321 Ik denk dat ik mezelf uit het zicht heb verloren
en halvelings zoek ben geraakt in het ergens.
Want elke dag vind ik het steeds maar vreemder
mij te betrappen op aanwezigheid.
Echt, het gebeurt soms dat ik mij 's morgens
in de spiegel aanstaar als een vreemdeling
van wie ik mij niet meer herinner
waar ik hem vroeger heb ontmoet.…
oude schermutselingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 oude schermutselingen
ik weet er wel weg mee
ik snijd plakjes van de wolken
en bak ze langzaam om en om
het suddert en sist in de pan
totdat ze langzaam smoren
niet gevallen regen
ijle mist
ik snipper een sjalotje
een steelpan vol tranen
branden achter mijn ogen
oude schermutselingen smelten
als hete stroop
boven mezelf stijg…
De kleine kamer, altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Transformeerde diep verdriet en pijn, van mezelf
en andere mensen, tot een nieuwe manier van zijn.
Een oud gedicht met nieuw licht
van getuigenis.…
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 onder in mijn ziel
glans en levenslust zijn zo verdwenen
neerslachtig mag ik overvloedig wenen
plots klopt "schitterend idee" aan mijn deur
maakt bonte schetsen in oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie
vind mezelf…
Ik moet gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.373 Ik heb je alles gegeven, alles van mezelf,
mijn hart, mijn hoofd, mijn adem..ik gaf je m'n ziel.
Je had het in je handen, je kon ermee doen wat je wou.
Je besloot het te verkwanselen voor leugens en ontrouw.
Wat wil je nou nog meer, naast een fijn gezin?
Mensen die van je houden..je vrouw..je kind.…
De rest moest nog komen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
602 En vooral: hóe ik mezelf leerde blijven,
schrijvend.
Ook dit. Na veel piekeren en praten,
kwamen "holtes"...
voor geheel nieuwe energie;
dus niet uit vorige tijden!
Het bevrijdde om telkens woorden
te tekenen als merk
in de donkere nacht der mist.
Toen wist ik niet volledig: nu beter,
voor meer dan vijfenzeventig procent.…
Het lonken van de liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Ik kan alleen van mezelf winnen.
Elk gevecht, elke oorlog laten stillen.
Het was enkel het telkens beginnen
aan de nieuwe methodieken.
Vol van tactische diplomatie
kan mijn systematiek niet verlies leiden.
Het lijden lag voldoende achter me; het is enkel nog
evolueren tot waarderen van en met de ander.…
Al de mensen over de aardbol
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
634 Omdat ik van iedere wens in elk mens
intens houd, meer dan van mezelf.
Het was alles niet eender en juist daarom
kon ik optekenen!
Ik reken op de ander zó op mij wordt gerekend.
Het hangt ervan af, wat je betekent.…
Van de koude grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Heb mezelf langzamerhand
Leren kennen - leren leven
Met wat op het oog
Een tekortkoming lijkt
Te zijn -
Haperen, stotteren,
Vallen over eigen woorden
Dat soms clownesk
Overkomt bij de
Nietsvermoedende luisteraar -
Verlegenheid die mij
Bijna aan de afgrond bracht
Maar nu tot mijn grote
Sterkte is geworden -
Verlegenheid…
Dat lucht op.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
648 neervlijt
er bestaat geen nederigheid
voor mensen als jij
gevuld met rijstebrij
plompverloren klei
een pissebed ben jij,
'k heb een hekel aan jou
druiloor in de kou
slijmbal in korte mouw
je bent aan lager wal geraakt
zo, ik begin de week met
een schone lei
zeven naakte dagen voor mij
mijn zelfbeeld middels spuwend gal
verkleurd
heb mezelf…
mama
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.547 Nu vele jaren later, weet ik echt wat jij bedoelde,
ik heb nu kinderen van mezelf en weet wat jij toen voelde.
Zij noemen jou hun oma, mam, en jij bent heel gelukkig,
ze mogen erg veel van jou en ik word soms erg nukkig.
Misschien zal ik ooit oma zijn, maar dat is nu nog gissen.…
katarsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 het netvlies
witgrillig en meertakkig
als een bliksemstorm
wijl uit de snede
braakselbloed en etter
opfonteinen
proeft mijn tong
het koperzoete bloed
van stukgebeten lippen,
een ongewilde traan
valt op de tafel
gezuiverd van het slijm
der rotting en ingekapseld sterven
is er nu plaats en tijd om te genezen
en vind ik boeddha en mezelf…
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 liggen onder de mat van alle
kaal gelopen verkenningen,
het glimmende harnas
van de toekomst is onbereikbaar
tot aan de laatste versleten jas
om de magere hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die de teleurstelling
van doof – en blindheid
met euforie opent en nivelleert
een dagelijkse strijd,
de stroom waarin ik mezelf…
Tweede keuze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik geef mezelf een tweede kans.
Ik geef andere mensen
een tweede kans: dichtbij of ver weg.
Ik geef de aardbol
een tweede kans... maar géén derde kans:
dan is het te laat!
Neen.
Een volwaardige en oprechte kans
vanuit een eerlijk hart.…
HET ZAL JE KIND MAAR ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.031 God geef me ouders die duidelijk fouten maken,
zodat ik niets hoef te verzinnen
laat ze behoorlijk ruzie maken,
zodat ik ze van alles kan verwijten
leven met ouders die niets te verwijten is
vind ik het ergste wat me kan overkomen,
want hoe moet ik anders mezelf schoonpraten
hoe moet ik mijn falen en fouten wegpraten
als ik volwassen ben…
Te druk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
755 Mijn veilige plek verlaten
Drie dikke muren van steen
Ik probeer de weg terug te vinden
Maar kan er niet meer heen
Teveel prikkels, teveel drukte
Teveel druk kan ik niet aan
Was ik maar nooit, nee was ik maar nooit
Van mijn veilige plek gegaan
Ik zoek een veilige haven
Ik moet naar een veilige plek
Breng me waar ik in mezelf kan kruipen…
Een masker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
579 Maar van binnen veel tranen, depressie, geen licht
Achter een masker begeven
Voor de buitenwereld een gelukkig leven
Heel sterk door het leven
Maar van binnen heel onzeker
Velen gaan met een masker door het leven
Persoonlijk zal ik niet zo kunnen leven
Met een masker in het leven
Ik schaam me niet voor mijn gevoelens en problemen en durf mezelf…
Mijn-Museum, Beringen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
671 ik zwem baantjes
bij dertig verdrinkt het tellen
door het gesplash van krokusmeisjes
die als zeemeerminnen hun gezang loslaten
op nog borsthaarloze vleermuisjongens
ik glimlach om deze zoete tijd
en keer terug naar mezelf
watervrij drijven mijn gedachten
naar boven, een luchtbel aarzelt niet
en hapt in zijn eigen vrijheid
ik open mijn…
Tuinfantasie - 6e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
496 Dank zij de reiger, die stil staat te vissen,
terwijl een tortel zacht haar deuntje koert
en glazenwassers zemen rond de klissen,
een briesje ’t water eventjes beroert
en men de Aalsmeerbaan niet heeft gekozen
(geen ene Airbus vliegt er dan voorbij)
en ‘k zit mezelf met nietsdoen te verpozen,
voel ik wel degelijk: Ja hier ben ik echt vrij…
Een sprankje leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 grote gaten
om het daglicht weer te zien
hoe de zon ook scheen ik bleef alleen
ik schreeuwde maar
mijn woorden raakten op
het web verdichtte tot een strop
heb alles afgesloten
dwaalde doelloos door mijn huis
wachtend op de kortsluiting met thuis
ik raakte aan de eerste trilling
van het web zag langs de trekdraad licht
voelde in mezelf…
schrijver/lezer dictator
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 de schrijver
schrijft een gedicht
vindt hij prachtig
dus hij geeft zichzelf
hier een tien of een negen
zoals een verkiezingsuitslag
in sommige landen
is hij dus een schrijverdictator
omgekeerd wilde ik dat juist niet
dus gaf mezelf geen waardering
en bleven er de nodige gedichten zonder
tot opeens dit weekend al die open gedichten…
Verlies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
953 Het telefoongeluid wekte me ruw
De mededeling was schokkend
Mezelf afvragend hoe en waarom?…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Waarom bleef ik zo koppig tronen in mijn hoofd
en woonde ik mezelf zo hevig uit?
O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten,
lucide kaders en oneindig gulle lakens.
Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken.…
Aan wie het aandurft:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Dat als ik knielend in mijn scherven
mezelf weer alleen laat.
dat jij mij hels maar treffend toespuugt:
“Het is nu tijd dat je weer opstaat”.…