4084 resultaten.
PRIVE GEBOD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 En toen ik van de Hooge Hil afdaalde
Twee stenen tafelen voor mij alleen
Was het of Nehalennia verscheen
Was zij het die mij veilig binnenhaalde
Zij die van menigeen het lot bepaalde
Beschermvrouwe der scheepvaart naar ik meen?…
's-Gravenhage
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.732 De rondom groene buurt, het rondom stenen Hout,
Des boers verwondering, al komt hij uit het woud,
Des steêmans steeds vermaak, al komt hij uit de muren,
Der vijanden ontzag, de vrijster van de buren,
Des werelds lekkernij, des hemels welgeval.
Is 't daarmee al gezegd, zo ben ik meer dan al.…
jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
993 Jij smaakt naar meer omdat je zorgt voor
meer trek, jij bent beter dan steen en goud.
Jij bent het water dat gestaag stroomt, dat
mij laat wegdromen als maagdelijke wolken
doen in de verder blauwe hemel. Een woord
van jou maakt me al lichter in mijn hoofd.…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
De geur van mist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Zo ruikt een grijze waas van
koude huid en klamme steen,
van onzichtbare koeien in de wei.
Een afdronk van gebluste turf,
een hint van verbrand hout
of bruinkool uit vervlogen dagen.
De overwonnen zwaartekracht
kun je ruiken, zodra de bomen
tot donkere schimmen vervagen.…
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Zie toch belofte vanuit groene aarde
een steen wijkend van de duisternis.
Licht, meer dan materiële waarde
daar waar donkere graf geopend is.…
ZOEKTOCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Kan de weg niet vinden
in deze steenhoop van de stad
Kille druppels, koele monden
kussen trachten steun te geven
Ik wil de weg die ik ooit vond
maar die weg lijkt afgedreven
Harteloze winden, kille stenen
geen die door dit somber gaat
Ik moet door, volg mijn benen
geen die ooit die weg verraadt
Koude nachten, alleen duister
zelfs de…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon regen die het lichaam
van de rivier doorzeeft, levensdromen
kerven zich in stenen. En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
Zonder hoop geen kans...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Iedere daad en elk woord zijn reeds geslonken
en vluchtig als vuur vonken gelijk je twee stenen
tegen elkaar slaat.
Terwijl het besef van alles dat komt en gaat
is als een spiegel waarvoor je staat, maar
die barst in duizend stukken...
Doch de hoop die blijft, want wellicht zal het
morgen wel lukken.…
In mineur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 In het bos groeien de vraagtekens
gevoed door de geur van dode stenen
waarop levende herinneringen staan gekrast
de kleuren worden weggevoerd
heersers van heden treden binnen
- eens was deze stroom vloeibare liefde
onderweg naar het raadsel van de taal
waar alle dialecten samenvloeiden
waar bij Babel die Liebe, the love en l'amour
elkaar…
Smoor
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
642 Volledig zoek alle controle,
bloed tiert door het dolle heen
bonkt en beukt, ontwricht de maagstreek
gelijk een drilboor doet met steen.
Lijdzaam zal ik moeten dragen
wat geschiedt in Eros naam
het juridisch aan te klagen
heeft geen zin, zíj treft geen blaam.…
Zeeland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Harder dan hard
is de steen, onwrikbaar blijft de sluis.
Doggen jagen ieder die mij tart.
Zeven vromen stierven in mijn huis.
Mijn goud ligt onder de haard, mijn hart
is U toegewijd. Mijn vrouw is weg,
zonen en dochters mijden mij. Start
dan uw oordeel, open uw mond, zeg
doem mij aan.…
Fantast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Het splijt en valt uiteen
als een afbrokkelende steen.
Vandaag Beter
Ik ben de fantast zonder last.
De ogen lachen en geven zoete tranen
Het hart klopt opwindend
en vergeet verdriet.
Nu is het beter
Zo moet het blijven
Kleuren die vreugde geven,
de glimlach die blijft kleven.
Mijn woorden worden weer begrepen.…
De Proletariër
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Hij sjouwt zijn rug kapot aan zware stenen
Of teert als het bloedheet is aan de straat
En werkt zich in het zweet en uit de naad
Zijn lijf is ruim bedeeld met arbeidsgenen
Zijn spreektaal zet meestal ~Het Algemene
Beschaafde Nederlands~ flink in de kou
De nagels aan zijn vingers en zijn tenen
Verkeren in een staat van diepe rouw
Maar eens…
In paradijselijk licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 ik heb ze gebouwd
met eigen handen
de stenen geraapt
gehakt en gebakken
maar de fundamenten
waren al eerder gelegd
stilaan ben ik begonnen
natuurlijk met visie
creatief door hoogte
transparant in ruimte
spelend met zicht
in paradijselijk licht
tierelantijnde decors
zette snuisterijen in beeld
construeerde arcades
griekse pilaren…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Vertel mij hoe het eerste leven is ontstaan
Na een oerknal volle dode materialen
Hoe kan uit die dode stof leven bestaan
Hoe is uit steen geestelijke emotie te halen
Wie geeft vorm aan plant of dier
En onderscheidt het menselijk intellect
Hoe komt levensadem op aarde hier
Vertel mij wie is die levensarchitect.…
Verstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 heb dat zo vaak gedacht in
mijn kleine stenen wereld
of was haar universum ook gering
maar afgebakend door te veel vracht
als immer, kruip ik weer achter de heg
van een voortschrijdend bestaan
ook mijn dag vraagt om antwoord
en bewandel doorgaans mijn sterrenlaan
ik zwaai naar mijn hond
die kan zonder woorden,
van veraf, mij verstaan…
Zoeken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 Ik vervloek je maar zoek je onder ieder steen.
Hoop is nabij maar ik voel me alleen.
De wijsheid die ik zoek, komt niet uit een boek.
Regels geschreven in eeuwenoud bloed.
Geef me, een houvast om door te gaan.
Geef me, een reden voor ons bestaan.
Ik zoek, blijf zoeken tot ik vind.
Mijn hoop, de vervloeking die ons bind.…
Kerst
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
993 Beloftevol zijn we allemaal,
alles is zo banaal,
zonder hart of ziel en kil als steen
niet meer nodig dat ik ween.…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag verdreven
de stad totaal verlaten en sereen
wij bleven in een paradijs van steen…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 Mij en heel de roekeloos
veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft
brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd;
hier fiets ik, onverklaarbaar volledig aanwezig,
op een brug in Amsterdam-Zuid - vreemde inval
van een stenen meisje, dat even haar ogen sluit.…
Kleinschalige geborgenheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 ik heb me teruggetrokken
de brokken leven zijn
even veel te groot voor mij
zij spatten in duizend
stukken uiteen
gevoelloos als steen
ze gaan mij voorbij
het bestaan komt in
vergeten niet meer langszij
ik heb de troost van
herinnering van hoe
het vroeger allemaal ging
nog is er het ambivalente
van kleinschalige geborgenheid…
een gedicht is oude regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 moment is de gedachte
tussen wal en schip
de scheepswand is onze huid
-er zitten barstjes in
we moeten onze huid duur verkopen
het is tenslotte al gisteren
laten we een gat in de tijd metselen
voordat we dit nalaten
stel dat we vergeten iets in een
hersenhelft terug te duwen
de huizen waar we te laat
voor school waren zijn van steen…
Bloemrijke overpeinzing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 Ik leef van haar afzijdig
om mij niet te stoten aan
al het steen.
Ik ben een bloempje,
dat hoewel klein, niet schroomt
in spijt. Ik ben minder,
maar ook meer om eigen identiteit.
Ik ben een bloempje,
dat het zonlicht gericht weet
op zijn hart. Ik ben vol
verwondering over de levensbron,
die mij nimmer vergat.…
jouw stad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
486 de kleuren, de geuren
het bloed achter de ogen
de geboorte, het kind
elke straat, elke taal
deze plek is van jou
alleen van jou
jij bepaalt met wie je deelt
deze lucht is jouw adem
dit cement zijn jouw poriën
hier at je brood, dronk je verdriet
huilde je vreugde
deze horizon draagt jouw naam
hier liggen jouw ouders
hier wacht jouw steen…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Scarabee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Zijn gedichten zijn de zachte steen.
Ik zocht ze om mijn geest te slijpen.
Halfdronken zoek ik nu naar een beeld, zoals hij
die, nuchter welteverstaan, zijn werk serieus neemt.
Het daagt me steeds frequenter
dat ik van de nood een hobby kan maken.
Een werkelijke reden om te leven heb.…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…