5774 resultaten.
Voedt het kruit de lopen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 de mensen dragen wit
branden zijn al uitgewoed
spatten bloed op grauwe muren
nog echoën kanonnen
slaan granaten stille gaten
jagen raketten geluidloos op hun doel
die waanzin is nu afgeschaft
ingepakt en opgebracht om
in de isoleer weer oorlogje te spelen
deze brandhaard is geblust
maar elders voedt het kruit de lopen
van hen die…
Spreek me niet... .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 Maar spreek me aan
met jouw liefdevolle, stille
zwijgen, begrip, medeleven.
Spreek mij aan met jouw ogen
vol van menselijk meegaand Beleven!
Spreek me aan...,
praat tegen me, met mij,
en niet achter mijn rug,
over krachten en zwakheden...,
Ík, mens, die al genoeg heeft geleden.…
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…
ik ga maar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
817 ik ga maar
moet jij gedacht hebben
en jij vond achter iedere kraam
ogen die zochten naar jou
de regen huilde met je mee
en de stille dood verliep in kou
verdwaald
vocht je jouw weg naar buiten
maar telkens die dove roep
terwijl de diepte verdween
en de aarde enkel
afmeren kende
het bracht je verder heen…
de uren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
520 De uren waarin ik
slechts zong
het praten achterwege liet
de diepte van de stille nacht beleefde
verlangde naar wat voorbijgaat
De uren waarin ik
uit sterrenstof bestond
me mee liet nemen
en langzaam van je hield.…
Dodenherdenking.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Vier mei
kracht voorbij
want stille woorden
vullen de ruimte.
Samen één
bij het denken
aan gevallen helden
stilstaan bij
onschuldige burgers
twee minuten-
ja...twee...
Stilte voor
alle mensen
en het leed
dat zij
hebben moeten dragen
en nog voelen
na zoveel jaar.…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
Mijn gouden roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Mijlen terug
achter vele zomers
golft langs afgelegen weg
over stille meersen
een zachte melodie
In het Huis ten Halve
net op de equinox
speelt de juke-box
wenkend naar de
Indian summer
"Mijn gouden roos september
een laatste zonnezoen-BB"
In klatergoud verloren
ga ik langzaam
de einder
tegemoet…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
ZIN!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.040 Van onder
Mijn huid
Borrelt het
Langzaam op
Als zijnde
Een magneet
En ik
Ik reageer
Zonder het
Te weten
Te bedenken
Te willen
Het is
Chemie of
Een klik
Magnetisch veld
Nabijheid
Vergroot de
Spanning tussen
Twee velden, ons
Klein verlangen
Gaat over in
Stille hunkering
Doet zeer
Een zoete smart
Verwelkom ik
Ik blijf…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
Kijken, kijken, niet kopen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
516 Je mag
er
niet alleen
naar kijken
Je mag
er
kopen
maar eerst
Wil je erlangs
lopen
je ogen
op steeltjes
De koopwaar
-uitgestald-
schatten
op waarde en prijs
Je bent
niet goed wijs
direct de beurs
.....te trekken
het geld
te laten rollen
een gat
in je hand
De kooplui
achter de kramen
ook niet blind
een stille…
In wederzijdse dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 ik heb nog
achterom gekeken
hoop dat schaduwen
toch niet zijn meegegleden
de stille openheid
van ons contact is het
contract dat wij zijn
aangegaan in ons bestaan
altijd breekbaar in het
hectisch manoeuvreren
niet voor grenzen maar
om de ruimte te proberen
een enkel woord
of klein subtiel gebaar
is soms niet genoeg om
misverstanden…
rite
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 ter rouw
ter tafel
het brood gedeeld
het stilzwijgen onopgesmukt
men tilt elkaar baarvoets
stille rites ijlend van bed naar altaar
doorzichtig treedt men in elkaar
op plaatsen waar men zichzelf niet kent
het behelzen
met
voorraadkasten en rantsoen
brood en water voor het leven
wat
zout op de huid
en het ongezegde in de gebaren
als…
Een eerste ochtend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
552 Bij de blijdschap van de eerste zonnestralen
keerde ik terug achter het gordijn zonder schaamte
naar de kamer waar ik met mijn geliefde had geslapen
het hoofdkussen rook nog naar haar parfum
de zoete geur die ons in liefde deed geloven
dat alle tederheid om heimwee vroeg
naarmate het later werd en het ons louterde
in het stille geheim van…
Misbruik van het Woord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
365 een man
een gek die
stille onvrede
heeft aangeboord
een man
een gek
een onwaar woord
grootheidswaanzin
weet velen hiermee bekoort
een man
een gek
z’n leugens worden
aangehoord waarmee
de openbare orde
blijvend is verstoord
een man
een ijdeltuit
diep gestoord
lokte een reactie
bij het gepeupel uit
het scheelde slechts een…
Houding
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
638 op een lichtstreep uit het wolkendek
een klein glimpje lentewarmte
op zijn kale kroon
aan mijn werktafel
staar ik kouwelijk in de verte
diep in gedachten
zit ook ik te wachten
op het vroege jaargetij
van thuiskomende zwaluwen
de kou
o, de ogen toe
toch genieten
van het stille…
Karma Haiku (II)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
551 Iemand negeren
Is een schadelijke vorm
Van mishandeling
Het veroorzaakt pijn
In zowel ziel als lichaam
En het lost niets op
Men geeft de ander
Het gevoel er niet te zijn
Onzichtbaar te zijn
Het is ontkenning
Van iemands geboorterecht
Van iemands bestaan
Iemand uitwissen
Een stille moord zonder spoor
Een perfect misdrijf…
Nachtvlindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Er zat zoveel tedere liefde
tussen de momenten van lust
dat ik me afvroeg
waarom je niet was gebleven
in het bed van de nacht
nachtvlindervriend
stille dromer van genot
en nu er niets anders
dan droeve stilte is
tussen onze ontmoeting
en het naderende heden
voel ik de tranen van mijn intieme hartstocht
dwalen naar de door de mens verlaten…
Kerst Haiku
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 Of het een witte kerst wordt
Maar het wordt regen
Regen elke dag
Tot het einde van het jaar
Want de hemel huilt
De warme zon schuilt
Voor oorlogen en crisis
Sneeuw wordt ijs, wordt drab
Geen sneeuwwit sprookje
Geen eenhoorn of toverfee
De kerstboom huilt mee
Een jaar van verlies
Van loslaten, verder gaan
Mistig stille…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 hemel om in haar hals
zijn medicijn te likken. huid branden
wil hij niet, maar sloom, in een trage wals
herhalen hoe het gebrek aan handen
zijn stralen zo met verdriet ontmanden,
daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man,
zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan,
omdat het haar gelaat voor hem ontbloot,
maar hij haar smart niet teder stillen…
Naakte waarheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
462 Denkt stilletjes terug aan een toen
een vroeger uit een ver verleden
de woorden-zwerver in zijn onderbroek
zijn oude bril beslagen voor zijn ogen
een brok verwijten in zijn stille denken
nu de zilveren spiegel boeken schrijft
hij niet langer kan ontkennen
dat de waarheid meer beklijft
dan het toneelstuk van beminnen
zijn antwoord is…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
Het ongezegde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
163 In een ruimte begrepen uit jouw stille
voel ik het stemmen van een snaarloze gitaar
geen angst die breekt, geen noot die dwingt
omdat de lucht tussen ons van liefde zingt
Wij spreken in de taal van het ongezegde.…
NACHTGEBIED
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.211 Waarom hebben zij me niet laten gaan
Naar het nachtgebied van mijn dagbestaan
Door wallen van waanzin afgezet,
In watten van duisternis ingebed,
Overkoepeld met een stolp van kou,
Waarin elk trillen bevriezen zou,
Waarin glanzen tot grauw,
Muziek tot stilte
Verstijven zou?…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,
Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.…
Schuldig
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.063 Schuldig naar jouw leven toe
Want,
Je bent gelukkig
Dat zie ik wel
Dat wil ik niet verpesten
En ik ben ook gelukkig
Echter niet volmaakt
Ik wil mijn liefde testen
Want als ik mijn ogen sluit
Mij waan in fantasieland
Zie ik een helder schijnend licht
In de verte jouw gezicht
Ik strek mijn arm
Om je aan te raken maar
Tast in pure duisternis…
Puur
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
3.087 Ik zoek voorbij de duisternis
en vind achter regenachtige dagen
jouw aanwezigheid in mijn hart.
Over grenzen heen
zweef ik met de wolken mee
en vind een grenzenloos vertrouwen,
waaruit ik put mijn breekbare kracht.…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 de uren knallen nu champagne
flessen vol met schuldgevoel
het vuur loeit door de lichamen
de drank mist nooit zjn doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten…